장음표시 사용
371쪽
LIBANI ORATIO AD TIMOCRΑΤΕΜ 301
οἰ τοι φαίνονται σεσιγηκότες, περὶ δε των τ ευφημα ταυτα iρηκότες και et τε κείνους ἀφείλοντο την ἀμείνω δόξαν ουτε τούτους ἀπαλλάξαντες της χειρονος περιέθηκαν την βελτίω τί τοίνυν των ευφημιων τυκέρδος ηδ δε τινας καὶ χρηστους μετὰ των πονηροτέρων ἐπε νεσαν, σθ' βριν ἐναι τοῖς βελτίοσι τ0 πρῆγμα, εἰ των ἴσων τυχον τοῖς Ου ισοις. 14. κύπει δε κἀκεῖνο, ἐμύκρατες. χκον κνώμης ου πάλαι ποτε της μετέρας αρξοντες ανδρε δύο καλώ τε κἀγαθώ. δικαίω, πράω φρονίμω περὶ παιδείαν 10 διατετριφύτε. mi τοι την απι των αλλων αυτοῖς γενομένην δόξαν βλαψαν τω τὰς τοίτων βοὰς μέγα νομίσαι και καλόν. και νυν πύτε τις περ αυτον γίγνοιτο λύγος, οἱ δυσχερος εχοντες πρ0ς κείνους αυτ ἐπεισμάγοντες δοκοοσί τι λέγειν, ει δ' κείνους τις ἐπεπείκει 15
σιωπη, ωστ ουδε διὰ τον κήρυκος κνειτε την βοην αἰτεῖν. 'o γὰρ υ λίαν μὰς γνωρίζω πρ0 αυτοὐς 20 λέγειν καὶ το τί μεμφόμενοι κάθησθε καὶ το os χάριν σεσιγήκατε; καὶ το μὰς αυτούς μοι δείξατε, 'αοτα και τὰ τοιαοτα προσαιτούντων αWisi σαφῖς τὰ παρὰ τούτων. οἱ δ' ἐπὶ τούτοις ἀναπηδον τε καταβεβληκότες σπερ εν πάλη τον ἄρχοντα παροι 25
372쪽
302 LIBANI ORATIO XLIνουσιν ἐς κελευουσιν ἀνιστάντες τε αυτον ἀπο του θρόνου καὶ προσκυνεῖν ἀναγκάζοντες την πόλιν αυτους καλουντες πόλιν. υμον δε οἱ μεν θάτερον ποιουσι, το προτερον, ο δε καὶ αμφύτερα και τουτο πως ποτε δεορ εἰσηλθεν υκ οἶδα, πε εν γε τοῖς προτέροις χρύνοις ουδεν τοιουτον ουτε λέγετο υτε ἐπράττετο. υδ' ἐωρωμεν μεῖς τότε τοιαύτας μεν στάσεις ἀρχώντων, τοιαύτας δε χεῖρας ου δ' ἀπιόντα των θεατονεκαστον πεπεισμένον, ς φ εαυτω 0ν αρχοντα λάβοι.16 16. ' ταυθα πολλὰ παρὰ τους νόμους εργα τοθέατρον ἀπεργάζεται και τινες ἀρπασθέντες κεῖθεν
ἐδεδησαν ἀπ ὀλίγων ρημάτων ὐπ' λίγων ρηθέντων. γαρ δη της β0ης ερως πάντα πηρετεῖν ναγκάζει τά τε ἄλλα και τρέχειν εἰς την Λάφνην καὶ ποιεῖν R II 386 την μυρία κακὰ τη πόλει φέρουσαν ἐορτήν, ἐπει16 και νεοι μετὰ σωφροσύνης ἀναβάντες κεισε ταύτην ἀποβαλόντες κατεβησαν εἰς ἁ μοι δοκεῖ βασιλεύς τις αγαθ ο ἀποβλεη ας σβέσαι το ρὰγμα, τ δε αυθις
ἀνεφυ και γίνεται των με ἐπιταττόντων, υμῖν δε20 υπουργούντων εἴδαιμον τουτο γουμένων. καὶ μετὰ
ἀναιδείας πέντε η και πλείους μέρας ρὰται διάγοντο ἀναβάν, ς το μεν εἰς αυτούς, το δέ τι καὶ εἰς υμὰς ἐρρ εται. καίτοι ει τις υμῆς καταβαίνοντας ποτης πολυειδο0ς μέθης κείνης, περὶ τί χρόνος μι
373쪽
LIBANU ORATIO AD IMOCRΑΤΕΜ 303ἀνήλωται τοσουτος , ἐροιτο, τίνι βελτίω τα της πόλεως πεποιηκύτες ἀναστρέφετε τί προς θεων, ερεῖτε; iτι καὶ τω λίαν Ἀσχημονεῖν εἶναι, τύπον ἐχρην. 17. Ῥυα αν τοιαBτα χορτάζειν ηναγκάζεσθε, Tιμοκρατες, εἰ μὴ την το προς μηδεν εχειν ἀντιλέ- Ἀγειν νάγκην μῖν αυτοῖς ἐπεθήκατε. νυν δε καθάπερ οὐ τιθασοὶ λέοντε. ἐκπεσόντες 'ης χλευθερίας προς τὰς ἀπειλὰς των ἐφεστηκότων πτησσουσιν, ουτως μεῖς εκπεσύντες της μετέρας τάξεως αγεσθε δεδιότες την σιγὴν των τετρακοσίων. οι δ' ἰσχυρώτεροι μεν γεγύνασι 10των ε τω καταλόγω, παρ' se εννομοι φωναί, ἰσχυρή- τεροι δε της β0υλης αυτῆς, πλείοσι δε τιμονται παρ' υμον η οι τὰς ουσίας καταλειτουργήσαντες, καν μεθ' υμον si τοῆτο το μέρος, Ῥυδεν μῖν τα αλλα R 0υχ i ἐχρῆν γνωρίζεσθαι πεπαυμένης της α 5 αἰσθάνεσθε ἀμελουμενοι μεν υπ0 των χρηστον εν
καιρο τιμον δεομένω, κατεγνωκότες δε της εἰς II 387τους ουδεν0ς ἀξίους θεραπείας. 18. οἶσθα Φιλάγριον
νον και νεγκε καὶ διέφυγεν ουτος ἐλθών ποτε εἰς οτ θέατρον εν πολλη σιγη τα δεικνυμενα δον αυτωτε συνησθεὶς απηλθε κῶ παρὰ τον χυ φρονουντων
10 p. 298, 24 sq. 13 cf. p. 34, 8 18 L I 175, 12 cf. Siever p. 156
καταφρονου μενοι vel 1σονόμενοι αἰσθάνεσθε Re scribendum
conici γνωρίζεσθε καὶ πεπαυμένης της ἄρχης αἰσθάνεσθε 16 μυελοπιμενos 18 Φιλάργυρον Bon 20 διέφυγεν. Re Hostsed by
374쪽
304 LIBANU ORATIO XLI ἐπαινουμενος ἀκουειν γαρ εἶναι τουτο παλαQν ἐμιμήσατο, χὶνικα ὶρχε μεν Ἀρχων, ρχετο δε λαρχύμενος,
ῆνίκα τα καλὰ μεν ηνθει, τα πονηρὰ δε λαυνετο. τοιγαρουν εστιν αυτῶ λεος αριστον ἁρχειν εἶναι τουτο. καὶ τε προτον προσῆγε, τούτων τινες ἀπήντων μα-δsi περὶ αυτου τι λεγουσxi. ης την ἀρχὴν εἰπόντες ἐπεστομίσθησαν ουδεν εἰπόντος αυτοῖ δεῖσθαι τοιούτου φληνάφου 19 αυτα σε ἀξιω ζηλοῖν, τούτοις πεσθαι καὶ id μάλιστα μέν, εἰ ἐύν τε καθηρα την πόλιν το μύσους, εἰ δε μὴ γυμνοσαί γε της παρούσης δυνάμεως τουτοδ αν ποιήσαις, εἰ δείξαις, δε αἰσχυνri ταῖς παρὰ τούτων ευφημίαις 5 προσηγε ἐπλησίαζε
375쪽
1 Sioversius diversa, te tempore Grai 101118 Statuit, cum p. 162 orationem OS anniam 88, p. 203 anno 383 84 scriptam esse MX1t. Hus solum probari potest. Nam Proclum manus praefecti ucti neque ita multo ante ingressum esse neque ait iticasse e Vecti orationis p. 326, 23 Io ανθρωπον εἰς ἀρχὰς ἄγεις ω βασιλευ et 328, 10 ἀρχέτω μεν υν, εἰ βουλε cognoscitur.
2 Eius loco quod Bongiovannixis p. 88 Iulianum digiti, non est quod pluribus refutetur.3 Cf. Si eversium p. 293. 4 De hoc, non de Antiocheno senatu, ut Reisinu voluit, cogitandum esse cum e multis locis orationis p. 308, 9 sq.; 316, 13 8 1. 318, 9 8q. 329, 14 sq. tum ex epistula, 42 ουτος Θαλάσσιος της μεγάλης βουλης ἐπεθέμησε γενέσθαι equitur. Senatum Antiochenum vectis . 11 23 sq. ἔστι δε αἰδέσιμος τὴ μετέρα βουλὴ diserte ab hoc itistinxit.
376쪽
Qui in duas distinguuntur familias luarum alterucodice , prior oliquis codicitius continetur. Vaticanum Vero gr. 4 Cheltenhamenserit, Neapolitanum, II inatem misso feci Chene11hamensis nun Vaticanus 84 Si
cius Vaticanus 1 redit, II binas ex eodem fonte quo Bot M 0scriptuS St. Singulti vero codices quo necessitudinis vinculo inter se coniuncti sint, hoc tibi stemma ante oculos ponit: Hostsed by
377쪽
Cheli Duo tantum loci a Macario Chryso cephalo in)0xcerpti sunt. Orationis ut nudita primunt a Iacobo Gothos redo Cod. h00d. t. VI p. 358 tot Hunnc Val0sio ad nimianum XIV 7, p. 35 mentio facta est. Quonam prior apographo codicis Augusta Di δ), alior alterino usus Sty). codico κε primiis orationen integraim in lucem protraxit Bong 10 vannius Bong Vonotiis anno 1754 p. 88-115. Vniorum quibus seditio scuto multa divinando sanavit Itois kius Animadversionum Volumine quinto p. 24 - 541, plura ope codicis Augustani in edidi ono quam uxor preti commisit f. II p. 388 - 419. In hanc etiam par notariam nimadVersionunt transiit. Ρauca emendanda reliquit intoni t obsto. 1 Cf. t. I p. 351. 2 Cf. L I p. 19 4 Codicem I raro inspexit; f. s. 312, 4.3 Cf. t. I p. 33 sq.
378쪽
R II 388 1. Tβρισθεντι φίλω καὶ κωλυθέντι τυχεῖν νεἰκότως ν τετυχήκει προ πολλον των μετεχόντων, ηκω βοηθήσων, se βασιλεΘ, τό τε της φιλίας δίκαιον αἰδουμενος καὶ ἄμα μὴ συ μου της σιωπης καταγνως φοβούμενος ἐλογίζου γαρ αν, τίς αν εἴην προς τους αλλους ἐγώ τ0ν ρύπον ὁ περὶ τον τοιουτον λιγωρία κεχρημενος. 2. δε μεν ουν ου ἴσον ἐς ἀνηρ εν ωWH 389 συνεῖναι νέοις εἰς γηρας κων και συνέδριον 10 αγανακτουν εἰ μη δόξει βέλτιον εἶναι του παραδείγμματος, αυτός τε ἐπίσταμαι και των αλλων ουδεὶς αγνοεῖ
ἀλὶ εἰ με αλλος βασιλευς μελλε των τε λέγων ἀκου- σεσθαι και τι δίκαιον ἐξετάσειν, ἐδεισα α μη του της
- acterinus II 41M marcianus gr. 437 - Vindobonensis phil. gr. XCIII1 ante περ A, o αυτο V θαλασίου B d post θαλασσίου in τε in rus in margon ' λόγος τριακοστις πέμπτος
379쪽
LIBANI ORATIO RO HALASSIO 309 βουλης νύματος ὁ τα δικαιότερα λέγων ἀπολειφθοκαὶ το πλέον γένηται του πλείονος ἐπεὶ δε ὁ την των θεῖν υνοιαν κτησάμενος τὶ περὶ την ληθειαν τιμηκα τω τα με ἄλλα ἀφαιρεῖν εν ταῖς δίκαις, εἰς νδε τουτο μόνον ορῆν, διαγνώσεται τημερον, πολλὰς ἐλπίδας εχ τον αυτον και νυν σεσθαι τον δικαστὴν
καν λάβη τ συνέδριον δικηκός, ου ὀκνήσειν αυτοτοῖτο εἰπεῖν, ως δίκηκε. 3. Μικρ0 δε ανωθεν ita εἰδης, δε ευλύγως τε εγώ
φίλον τ0ν Θαλάσσιοὶ ἐπ0ιησάμην τούτοις τε υδεμίαν 10 επιεικη πρόφασιν εχει το πεπραγμένον.
διατριψας δε ε τω φοιτcta ουκ λίγον χρονον αγύμενος υπ' ἀνδρῖν ευδοκιμων ἐπι των ἰντων μοι μεταδιδόναι πεί μαι καὶ των χλλων πάντων ἀμελησας, iso καὶ των πατρωων ἐκπεσειν, δόξας τε ποιεῖν λύγους ου φαύλους εἰχύμην δεινος του πράγματος χων έλακα των δεικνυμένων ἐμιν Μάξιμον τελευτήσαντος δε ἐκείνου και των λύγων ζητούντων τ0 ὰν Ἀκείνου δίδωσιν I χη τον δικημένον ὐπ0 οε συνεδρίου 20 τουτονὶ Θαλάσσιον πολ βελτίω τοῖς λοις κείνου τοO
380쪽
προτερου φροντιδι τε τη περὶ την φυλακὴν φίλτρω τε τω περὶ τους λόγους ευνοί τε λὶ προς με και προσέτι γε σωφροσυνη καὶ γαστρις καὶ αἰδοίων. 4. μισθος δε αυτ τούτων τ ζην εν τούτοις και πῆσαν μῖν ἐπίστασθαι την πόλιν ως ἐπὶ τούτων διατρίβοι του R II 391 δε γε δια χρημάτων l υτ δεῖται υτ ἐπιθυμεῖ γης τινος ἀποχρώσης et τω πολλοὐ δε γε πλούτου μέγεθος ουδεν στησι, τω δε καὶ ἀνάλωμα γίνεται πολὐ περὶ τούσδε τοὐς λόγους πολλάκις αὐτα κτωμενω 10 τα δε τοὐτο ποιοOντα πολλά. 5. ἀλλ περ φην, δορον ν μοι της TMχης Θαλάσσιος καὶ τ0ν ποῦ της Μαξίμου τελευτης λύσας φόβον οὐ φθονοοντας τοις των πελας ἀγαθοῖς φ εαυτbi εκίνει δια το πειρα ιδυσκολιον Ἀπαλλάττειν Ῥοι 0ν Ῥίον καὶ παρα- 1 καλοοντες ἀλληλους ἐφλυάρου και προς τοὐς ευχερεθστέρους των ἀρχόντων λεγον κακος δηλοί τε ῆσαν, εἰ δυνηθεῖεν, και ποιήσοντες, ἐκάτερον αδίκως. i. ενταυθαδη παραινε τις των δοκούντων νουν χειν να αὐτον R II 392 γενέσθαι του συνεδρίου και ταύτη τοὐς συκο- 20 φάντας ἀσθενεστέρους καταστησαι γραφὴν με γαρ δικαίαν Οὐκ φοβούμεθα, το δ' υπάρχειν τισὶ ραδίως ἐπηρεάζειν ἐς κεῖνο οὐκ ἔνι χρηται δ' τω περιταοτα νόμω Θαλάοσιος, καθ' ον γράμμα τα της σῆς δεξιας λαβον ταυτ' εἰς την βουλην εἰσέπεμψε των παρ' 25 κείνης τευξόμενα. ἀναπηδήσας ουν εὐθυς υπτάτος,
cf. p. 325, 12 a 3 cf. p. 330,13 sq. I cf. ad p. 49, 119 ταυτὰ scripsi mactore Re ταῖτα libri edd 10 τουτω