장음표시 사용
361쪽
δε υκ ἔχειν εἰσπράττεσθαι γαρ πικρύτερον τον τὰς εισφορὰς οφειλύντων. ουτως πιδικεῖτε μεν Ῥὶς ἐβιάσασθε, αδικειτε δε οἱ ψευδεσθε καὶ σκοτεινη λευκὴν
ημέραν ἐβλάψατε έντι τον προτέρων χορον τον ἐκ 20 τοιοsτων ανδρον ἔνα παιδαγωγον δροντες ἐν χειρίδι σαπρα την χεῖρα κινουντα, υμεῖς δε ἀδελφὴν μέρανεξειν ἐκείνη προσδοκήσαντες ἀνέβητε. 27 αλλ' ἐκεῖσε
362쪽
292 LIBANU ORATIO XL ἐπάνειμι, τι τον ὀμνυντα δεῖ πιστύτερον των νωμύ- των εἶναι, αλλως θ' τε καὶ ων κεῖνος ἀφίστατο, τουτε βουλευτηρίου καὶ των εν αὐτω λεγω, αὐθ' ὁπως αει, πάντα ἐπράττετε. καὶ ταοθ' υτως Ἀνίασε την πολιν στ οὐχ σον ν εἰκος, παρ αυτης ἡμῖν ἐγίγνετο των περὶ την ξοδον ἐξισουμένων τοῖς περὶ την εἴσοδον, ἀλλ' ην ἐδωλον τιμης μῆλλον η τιμης εργον. R IIs 79 28. υρὰς, υμολπιε, πύσα σοι των προς μῆς δελιγώρηται καὶ χια ποσων μον μέληκας, πιμεινον 10 γαρ η προδέδωκας ειπεῖν. φροντιζε τοίνυν του μετὰ ταOτα χρόνου και βουλου του φίλους ἐπαινέτας μὰλλον
363쪽
Oratio προς Τιμοκράτην omnem Orientis post 3 111V1m 388, 1 idem is si atquo id quom in Vita . I197, 12 sq. significat φ), conscripta, qua, istantu eum monet ut aeque ni clito hilagrius 1000ssor opera theatrales flocci faciat, corporis finibus 1rcuuiscripta 111RBSit. arvu8 igitur numeria codicum est quibus ad OStram aetatem pervenu Sunt autum dom iiii in oration XXXII.
De cognationis vinculo a tot luod p. 148 dixi Unum locum acar 1iis Chrysoco phalu excerpsit. )1 CL Sieversium p. 189 et 204, qui alio loco p. 262 ora
tionem post annum 382 scriptam dicit. Sed aliquantum temporis inter maistratum hilagri et orationem intercessisse e Verbis p. 303, 184 1. sequituT.
364쪽
365쪽
κρατες, το προσωπον δε υκ π θεάτρου σοι μῆλλον καὶ των σα ἐστι θεάτρων, ' δυσχερον τέ τινων καιοὶ γένοιτ αν ταὶ ἐσχάτης ἀθυμίας αἰτια προς τοσοO- τον se βέλτιστε, κατηφείας ηκεις υχ ευρών, ἀκήκοα γάρ, τα εἰωθύτα θορυβουντας τους ἐπὶ τούτω καταστήσαντας αυτους. ἐκείνων φεν ουν Ῥυχὶ θαυμάζω τουτο πεποιηκότων. σου χε, εἰ ταυτὶ ἀθυμίας αξια σαυτῶ νενόμικας. πρότερον δε δειπεῖν πρ0 σε IJ380 βουλομαι της ἀφωaνίας κείνων την αἰτίαν. 11
366쪽
296 LIBANI ORATIO XLI2. νεστραπται, δε ιμόκρατες, το πρῆγμα καὶ των ἀρχομενων τινες των ἀρχόντων ἀξιοO ιν αρχειν καὶ τουτο βουληθέντες εδυνήθησαν ἐπιθυμητὰς μεν των παρ αυτον ευφημιον τους αρχοντας καταστήσαντες, αυτοὶ δε τουτο τοτὲ μεν διδοντες, τοτε δ' ου. κο ὶ μηδόντες νίασαν καὶ δεδωκότες ευφραναν. καὶ προήγαγ0ν δη τὰς βοὰς εἰς μισθ0ν αντὶ των βοον παγγελλοντες ὁ τι αν αυτοῖς δοκη, τ δε ἐφιεμένω τον
βοον ου ενι μη πάντα παρέχειν. Oυτω πολλο πω 1 λοοσιν οἱ κατάπτυστοι τὰς βοάς. 3. προς ουν τους αρτι παριόντας επὶ τὰς αρχὰς ἐκεῖνο ποιουσι. παραγγέλλουσιν ἀλληλοις ἀναβάντες αυτους τε σιωπὰν καὶ το λοιπον τον θεατον ταῖς ἀπειλαῖς ταῖς διὰ τον νευμάτων κατέχειν. εἶθ' η μεν ημέρα χωρεῖ, οὐ δε1 ἐστιν η σκηνή, τὰ αυτον δείξαντες ἀπηλθον ρέξαντος ουδεν οὐδενος, ω ' ρχοντι δεινόν τε τι τοῖτο φαίνεται και μέγα δυστυχίας μέρος καὶ καθήμενος νυν μεν ἐρυθρια, νον δε χρια και τὰ μεν πολλὰ σιγα λαλον δέ τι προς τους πλησίον ου οἶδεν τι 20 λαλεῖ. εἶτα λέγει τι διὰ το κήρυκος προ αυτοὐς πιστεύει κινήσειν τ0 συχάζον, οἱ δ' εἰσιν ἀκούσαντες Oiοι και πρὶν ἀκοῖσαι τί οὐν ἐπὶ τούτοις ὁ ἄρχωmῆτοψς γεμύνας αυτον ἀναζητήσας ἐδεήθη μη τα0τασφὰς ποιεῖν. οἱ δέ τινες και προσέθεσαν ἀργύριον
367쪽
των δε τὰ μεν ποσχομενων, τὰ δε αἰτησάντων ὁμολογία γίνεται, τους μεν βοησεσθαι, το δὲ απαντα χαριεῖσθαι. 4. κατὰ τοὐτον τον νομον καὶ νυν σεσιγηκασι
καὶ τω γε εἰωθύτι μηχανήματι καὶ κατὰ σου II 381 κέχρηνται καὶ τύ γε δεινύτατον, τι καὶ 3ηρήκασι. δηλον γάρ, τι εἰ τω μη φθέγξασθαι ταπεινοσαί σε δεδυνηνται και κατεδουλώσαντο, τη γε βοη πάλιν ἀνὰ- στήσαντες ξουσιν ἐπόμενον καὶ προς μηδεν ἀντι
καὶ μηδεις ετερος, σε γε Ῥυδεν τὰ τούτων νομιεῖν, ἀλλ' ἴσον γήσεσθαι την τε βοὴν την τε σιωπήν. νυνδε και συ πέπτωκας ημῖν καὶ πλείστου σοι τὰ μηδενος 15ἄξια τίνος γὰρ ὀ ξιον ι παρὰ τοέτων ευφημία τωνε παίδων μεχρι της τήμερον ὴμέρας εν αργία τε και κακία πολλη βεβιωκότων ου οἶσθα αὐτούς, ω πιμύ- κρατες, και ταυτα Ῥυτω πολυν παρ' μῖν διατρίψας χρονον 6 ουτοι ξένοι πάντες εἰσὶ κακος δευρο κον 20
πατρίδων, Ῥέ με πατέρας συγκύψαντες, οἱ δε κατὰ μητέρων ταῖς χερσι χρησάμενοι, φεέγοντες τὰς χειροτεχνίας ἐφ' ας αυτους αγον οι γονεῖς παιδες μεν ουν
368쪽
298 LIBANI ORATIO U0ντες εἶχον ἐξ αυτης της νεύτ ος την τροφην, εἰς ανδρας δε κοντες ἐπιλιπουσης αυτους κείνης της
RII 382 di δε εντευθεν μονον δυνάμενοι. 7. τοῖς μεν γαρ μίμοις Oi μεν τινες σφας αυτους ἔδοσαν τωνορχηστον δε το πλέον γεγένηται και et τό σφισιν ὁ βίος κείνοις πηρετεῖν, κείνοις πακουειν, κείνους θωπεέειν, ἐκείνους θεραπεύειν, κείνους κοσμειν, κεὐ10 νων ἐξηρτησθαι, μηδεν τερον μήτε πράττειν μήτε εἰδεναι οἱ δε αυτοὐς διατρέφουσιν ἀργυρίω νυν μεν πλείονι νυν ὁ ἐλάττονι ἐλάττονι μέν, πότε συχάζοιεν, πλείονι δέ, πότε ορχοῖντο. πὰν δε αἰσχρον αυτοις μοίως εν τε ὴμέραις εν νυξὶ πράττεται, 15 καν ταῖς περβολαῖς των αἰσχρον τούτων αυτοις φιλοτιμία, ω δη τότε μάλιστα τὴν αυτῖν τάξιν βεβαιουντων, τα α μηδε κουσαι τοι σωφρονοοσιν νεκτόν, ταυτα αυτοις ραδίως πράττηται. 8. ἀναβαίνουσι τοίνυν ει το θεατρον οὐχ ως τοῖς δεικνυμένοις σύμ-2 μετρον ἀποδώσοντες τὴν βοήν, ἀλr ως παν σον
εχουσι βοῆς εἰσοίσοντες, στ υκ αν τις αυτον γετον γιγνομένων ἀπών, κοίων ε τον βοον ε ιοι διακρῖναι τάς τε ἀμείνους τάς τε χείρους τον δρχήσεωνημερας ουτοι τοίνυν εἰσι μεν ου πλείους ' τετρα-
369쪽
LIBANI ORATIO AD TIMOCRAΤΕΜ 299κόσιοι οἱ ,εν τούτω συμπράττοντες, mi δε ἐκείνω, κακοψς δὲ σφας αυτους πρώτους πεποιηκότες καὶ τὰς των λευθέρων οἰκίας διορυττουσι θηροντες ὁπόσους
δύναιντο των νέων καὶ ταυτὰ θαυμάζειν αυτοῖς ἀναπείθοντες καὶ ζώντων μεν αυτοῖς των γονέων κλέπτας αὐτοψ των πατρωων, Ῥσον ἔξεστι, ποιουντες. ἀποθανόντων δε καθάπαξ προδότας και πολλῖν οἰκίας kδοι τις αν περὶ ταυτα ἀνηλωμένας. Oυτοι καὶ τα των
λύγων βεβλάφασι των νέων τους φεν Ῥαθυμοτέρους πεποιηκότες, τους δὲ λως ἀποστησαντες. καὶ τί B II 383 δεῖ so ζητεῖν πρῆγμα πιδύνατον ποιεῖν, πιπαντα τα τούτων λέγειν κακά; πλην τοσουτύν γε ἐρῖ, τι παντα-χ0ν της γης μῖν η πολις διαβέβληται δια την τούτων ἀσέλγειαν και βδελυρίαν.
10 Tὰς υν παρα τούτων ευφημίας αγαθύν τι 15 κρίνεις, ω ιμόκρατες, κατὰ τους πολλους των αρχόν- τωπι, κακον μεν ουν μέγιστον εἰκότως ν ηγοι τὰς
παρὰ των κακον ταύτας ευφημίας ἴσην γὰρ ἔγωγε νομίζω μαρτυρίαν αρετης εἶναι τό τε κακος ἀκούειν παρὰ τον φαέλων τό τε ευ παρὰ τον σπουδαίων. οτίς δ' αν και ἀμείνους μὰ παρὰ τοfτο νομίζοι ποιος ἔρχων ἐθνον ποιος παρχος τίς λοχαγής τίς στρατηγος ποιος βασιλεές ποῖα βουλὴ τίνες γεωργοί;
370쪽
ειη, χρηστ0ν αν χειν τι νομίζοιεν 11. Νη Λία, τ γαρ φιλεῖσθαι παρὰ πόλεως καλόν, τουτὶ δ' αν εἴη του φιλεῖσθαι σημεῖον. πύλιν γὰρ γη τουτουσὶ τους ἀπόλιδας, πόλιν τους ἀοίκους, πόλιν του ἀγάμους, οις καλη μεν εἰς βίον οὐδεμία προφασις, το κακους δε ἐναι και το κακὰ δρῆν ὁ βουλευται ἀρέσκων και παισὶ τοις τούτων,
ὁ τοις επὶ των ἀρχων ἐξητασμένοις. ὁ τοις παιδευ-
10 υσιν, O Oις παιδευομένοις, τοι πονοοσι περὶ τηνγτὶν ὁ τοῖς παρε δουσιν αυτους τοῖς δικαζομένοις συμμάχους, ὁ τοις ἀπο των χειρον ποιουμένοις τον βίον, τοῖς ἐπ' εμπορία πλεουσιν, ὁ τουτους ελκων ἐς ποιεῖ και φιλεῖν αὐτον ἀναπείθων ουτος υπὶ πύλεως 1 δε αληθος φιλεῖται. ὁ δ' πὶ τουτωνὶ των καταπτυ-RII 384 στων φιλουμενος, δομεν γάρ, ου υπι πολεως φιλειπαι, πόθεw, αλλ' πὶ νοσήματος πόλεως, ου --δος αν ὴν ἀπηλλάχθαι την πόλιν. 12. α δ αν εἶ εν οἱ προ των ζευγον μιν ii τοὐ τὰ Ἀσματα λέγοντες s πρις τὰς τοσαύτας μυριάδας αῖ την τε πόλιν εχουσι και τὰ τούτων δυσχεραίνουσιν εἰ δ' οἱ μεν περ μονευχοιντο, καταρωντο δε μιν οἱ ἀμείνους τε καὶ πλείους, πο ου κακοδαίμονες ἐς ταυτ εστιν ἀμφοτερα; 13. ἔτι τοίνυν πολλον μὲν αρχόντων παρ' hμιν γενο- 25 μένων κακον, λίγων δέ τινων γαθον περὶ μεν των
