Libanii Opera;

381쪽

μεν ου, εν τάξει δε νυν δε η καὶ ουσία των θεον βουλομένων, ην Ῥυτε ἐν κυβοις υτε ἐν πότοις υτεεν λαγνεία πεποίηκεν ἐλάττω, ἀλr ευ ποιον του δεομμένους των φίλων καὶ τους πονουντας αυτ περὶ ταπαρὰ της γης ἀνέχων διατετέλεκεν εἶναί τε νομίζων θεους καὶ τὰ τη γη καθοραν, ἰοῦ εἰκος τον ταΘτ 10 πεπεισμένον. διάγει. γάμω τε ερρῖσθαι φράσας καὶ

στῆσιν ἀφροδισίοις παῖδα μεν χειν ἐν ἐμοὶ νο- R II 393μίζει τω γέροντι, των δ' ἐν ταῖς ἄλλαις μίξεσιν δομνῖν 4διον τω μὴ τούτοις ηδεσθαι. ta τοι δε καὶ

αρματα και σκηνὴ καὶ νίοχοι καὶ πάντα ταοτα πέρ 15ριπται, καὶ λοιδορει μεν ουδέν των τούτοις χαιρύντων, αυτ δε τερα προσήκειν γεῖται μαχώμενον δεουδεὶς αυτ0ν πώποτε εἶδεν περ ἀργυρίου και χρυσίουουδ' ἁγχοντα τραπεζίτας ουδε θηροντα φεύγοντας ουδετους , H ἐκείνοις παῖδας χυδε Ἀδικοοντας παίοντα. ο9. αἰδοος δε τι πλείστης ξίωται μεν πι των παιδευομένων νέων, ξίωται δε υπι των ἐν τοι δικαστηρίοις τῶ ρητορεύειν χρωμένων. ἔστι δε αἰδέσιμος μεντη μετερα βουλη, τοι00τος δε καὶ τοῖς δι ας ρξαν

Coos le

382쪽

312 LIBAN ORATIO XLII ἀρχὰς ἀξιοΘσι τιμῆσθαι. καὶ ουδεὶς υτ των πατέρωντο ανδρα γνόηκεν, Δ μη τους παῖδας τους αὐτου Θαλασσίου μὰλλον η του γεγεννηκότος εχ ξασθαι γενε- σθω μαθητάς ἀλλα μην τι μεν φιλόσοφος κέκληται, γνοίης α ραδίως, A , βασιλεΘ, δια ποίων δε πραγ

λαυνειν, ἀλλα καὶ μη βουλόμενον εἰσάγειν ii σθαι τε R II 394 διδύναι τι μῆλλον αυτιν λαμβάνειν και κοσμεῖν 10 μὰλλον η κοσμεῖσθαι καὶ μείζους ποιεῖν η γίγνεσθαι. ἐνθυμου γάρ, οἷον ν ην, o βασιλεΘ, το συνέδριον, ου εἰς χρημάτων λέγω λύγον, ἀλλ' εἰς τρόπων, εἰ τούτω πάντες ἐώκεσαν ἴσμεν δε καὶ την Σπάρτην

θαυμαζομένην πο των ἐν πλουτω πόλεων αυτην δη- 15 μοσι πενομένην πειθομένην τω θεω εἶναι μεν υντους ἐν τῆ βουλὴ Θαλασσίου πάντας ευπορωτέρους ὁμολογο, εἶναι δε τινα τουδε δικαιότερον ου φημι.11. οὐ δη τοιοOτον πτάτος ἀπεώθει τίς πιναυτύς; τίνος ἀμείνων τίνος ου χείρων τί καλιν χων 20 εἰπεῖν περ αυτου; ος νίκα μεν εμάνθανε γράμματα, μίσει τω τούτων ἀποδρὰς εἴς τινα καταφυγδεν αἱμασιὰνεκειτο και ου ἐζητεῖτο τοι θεοῖς των γονέων εἰδότων

χάριν τοις υτιν ἐκβαλοοσι . η τροφος δε θρηνειμέν, ἐθρήνει δὲ - μὴ θρηνεῖσθαι παρὰ τοῖν τοκέοιν

Coos le

383쪽

τον υἱόν. οῖ καὶ τον γεωργιν τον περιτυχύντα τε καὶ ἀνελόμενον καὶ κομισαντα κεναῖς ταῖς χερσὶν ἀπεπεμψανεργον ἐχθρον ἐαυτοῖς πεποιηκέναι νομίζοντες συμφορὰν ἐξελ οσαν αυθις εἰσαγαγέντα. 12. ὁ δ ορον ἀδελφ0ν πρεσβυτερον ἀγαπώμενον διὰ την περὶ πάντα τὰ προσ-

'ήκοντα προθυμιαν καὶ θεραπευομένους ευχαῖς et περαυτον του θεους παῖς ετ - ἐτολμησε μάγοις διαλεχθηναι και τἀδελφου 40ν θάνατον αἰτησας παρ' αυτο του θανάτου ον μισθον αυτοῖς ξειν λεγων R II 395καὶ το μη δυνασθαι δοονα τω φάσκειν δώσειν παν- 10ορθον. αλου. δε τοιαυτὶ ἐπιβουλευων τ0ν ἐπιβουλευθέντα βοηθιν λαβων τη φυσει ταυτην ἐκείνου δι- δύντος την χάριν ἀφείθη και μικρον στερον, i τὰ της τυχης, ἀπηλ τε σώσας τον ἀποκτεῖναι βουλη- θεντα καὶ οἱ γονεῖς. 13. θάψας δε Ῥυτος ἀδακρυτὶ i5τους γονεῖς καὶ γενύμενος της ουσίας κύριος καὶ παιδείαν φυγον και πονηροτάτοις συζον κἀντευθεν τησάμενος το μηδεν ἐσχυνεσθαι προσπίπτων ἀνθρώποις πρεσβυτέροις και μεμαθηκοσιν ἐρυθριὰν και νομίζουσιν αἰσχρ0ν τὰς προς τουτον μάχας τον ουδεν, ου εργον 20εξ ἀγορῆς, ου ρημα ἀπαίδευτον, ου την ἐν τοις αλ-λοις ἀσχημοσυνην κνοfντα, βορβοροτάρωξιν ἀτεχνος

ταοτα τοίνυν ἐφύδια λαβδεν εἰς ἀναίδειαν του πολλους καταστρεψάμενος χι βρεων γίγνεται φοβερύς. και

Coos le

384쪽

314 LIBANU ORATIO XLII

καταδυεσθαι.

ε κείνης προσκυνουσι. κατορυττουσι μεν υν το

λύγω καὶ ἀνορύττουσι καν ταῖς ἀποφράσι της ἀρχης τον χρόνον εχουσι τοσουτων κακον πέλαγος ἐπισχεῖν την Αἴγυπτον των μεν αδίκων ἰσχυόντων των δ' ἀδι 10 κουμένων προδιδομένων, της δ' ἀγορῆς ἀπηνθηκυίας, του δημου δε μελημένου, λύγων δε πεφευγότων. 15. πος δ' ου ἔμελλον μετὰ Πτολεμαῖον τοιαυτα, δικημένον ον ἀποσπάσας ξ αυτον των ἀγαλμάτων ὐφ' ων τοῖς ὀφθαλμοῖς ζη δι' ευχον καὶ σπονδον και 15 θυσιον καὶ βιβλίων πορευύμενος ήν τε δη γηραιος ταυτα αὐτω τα καλὰ του χρόνου συνειδότος, ἀλλ ομως τοBτον ηρπασεν ἐξ ἱερον, ἐπὶ δικασDjριον μετέθηκεν, ἀνεκρέμασε, χερσὶ βαρείαις δραμε διὰ πλευρον τηντῖν Ῥυδαμον πεπραγμένων ζητο- ὁμολογίαν, φονον20 ου πίνων τοφ αῖματος οὐδε τὰς πολιὰς αἰδούμενος.

Coos le

385쪽

μακαρίους ποιουσας μαθήσεις παραδιδοντες, ω μ αλιστο νικὰ τὰς ἄλλας η Ἀλεξάνδρου πόλις, χοντο συγκαλυπτόμενοι ταυτα του παραδείγματος πεί ντος, καὶ οἱ νέοι τους γεμύνας πόθουν. 1517. Καίτοι καὶ εἰ τοι ἄλλοις αυτην βελτίω πεποιηκδες ἐν τούτω μόνον λελύμαντο, δίκην σοί τε καιεκείνη μεγίστην φειλεν , νον δε δια πάντων ξ τεινε την βλάβην τοιγαροfν ἐξεδέξατο την αρχὴν φρουρά τε και τ μηδέ, Δ ἐβούλετο, ποιεῖσθαι την 20ὁδύν, ἀλύ ἐν τοῖς τ0 σῖμα παρειληφόσι τουτο κεῖσθαι καὶ προς την κείνων βούλησιν καὶ βαδίζειν και μένειν καὶ ἐσθίειν κὰ μη καὶ καθεψδειν H μη ταυτι γαρ ἐώρων και αυτος καὶ se εἶχον ἐβοήθουν χια των

Coos le

386쪽

προς τους ἄγοντας λύγων, ου χρηστον γοώμενος, ἀλλ'

ου οἶδ' πως εἰς οἶκτον τατυ καταφέρομαι. 18 ἐλθων τοίνυν εἰς την μεγάλην πόλιν και πανταχόθεν αξιος R II 398 εἶναι δοκον τεθνάναι ἐς τε αυτος ἐδεδράκει καὶ Oi αλλων κατεψευσατο, συμμάχων μως ευπύρησε των

Κλεάρχω μεν ἐχθρος χύντων, εἰδότων δε τι τοOτονεκεῖνος βουλοι αν ἀπολέσθαι ἐσώζετ ουν si τινων δυνάμει ὁ τεθνάναι μεν δίκαιος ων, ζον δε οπως ἀνιωτο Κλέαρχος 19 διαφυγδεν τοίνυν εγγἰς ον τοi ξίφος πάντων αυτον οἰομένων εἴσω τε θυρον βιώσεσθαι καὶ σχησειν συχίαν καὶ λήξειν της κατὰ των

κρειττύνων παροινίας αὐτω τω παρ' ελπίδα σεσοσθαι

μιαρώτερος ν. καὶ των ν et βουλὴ τοὐς ἀρίστους ὐλακτον χγάλλετο νομίζων ἐντεῖθεν OOν Ἀσε θαι 15 περιφανης δικαίας ου οἴσης ἀφορμης οἷόν τι το του Θερσίτου περὶ Ἀροίαν ην. 20. οὐν ἐστιν ο φημι οτι τούτου την βουληνελευθεροον χρην, ἀλλ' et δούλην ποιεῖν. ου γαρ οἶδ'

20 οταν γαρ το τούτω δοκοῆν παρ' ἐκείνη νόμος , πος ου τοιοOτόν ἐστι νον δ' ων κάκιστος και κορυφαιος εἶναί τε βούλεται καὶ φησι και οὐ συγχωροῆντας εχει καὶ σοβεῖ καὶ πειλεῖ καν διαμέμφεται και τον

Sieverso. 258 sq. 14 Isocr. ad Demon. p. 8 e

Coos le

387쪽

LIBANI OB ΑΤIO PRO HALASSIO 17 ἐκπηδησαι φάσκοντα Ἀφθαλμιν ἀντὶ Γοργόνος τοῖς ευλαβεστέροις ἐπισείει. 21. Καὶ μαχαιρον δη τινων ἐμέμνητο κἀκ Β ΙΙ399

τούτων πινομα περιηπτε Ἀαι τη- ἐκβολην Ἀντευθεν ἐποιεῖτο. ὁ δε μαχαίρας μεν ουδεπώποτε εἰργάσατο, Ἀοὐδ' εμαθε την τέχνην, υδ' εἶχεν, ἀλλ' υδε ὁ πατηρουδετερον. οἰκέται δε σα αυτ ταυτα ἐπιστάμενοι, καθάπερ Ῥημοσθένει 'si Λημοσθένους πατρί. καὶ ουδεν ἐκώλυσε τον υἱιν Λημοσθένους τον σημοσθένητο εἶναι τοιουτους αυτοῖς οἰκέτας υτ προστηνα των 10 Ἐλληνικον πράξεων ουτ ρυσασθαι πόλεις υτε ἀντιτάξασθαι πρις τη- Φιλίππου καὶ ψώμην καὶ τυχην ουτ ii τιον γενέσθαι τη πύλει στεφάνων και κηρυγμάτων ἀπολαυσαι εἶχον δε υ δεσπότας των ε ταῖς τέχναις Ἀθηναίων τινὰς μόνον λεγειν. ἀλλα καὶ αυ 15τους στι τεχνον κοντας σχυσαντας. 22. Ἀλλ' ἀφῖμεν, ει δοκει τον Ἀθηναίων δημον καὶ την πνυκα καὶ τ βημα και τον Σύλωνα, τα νυνδε ἐξεταζεσθω. τολμήσαι τις αν ουν εἰπεῖν, δε απαντο συνέδριον ευγενεις εκ τετραγονίας καὶ τ ανωτέρω 20 προγύνων ἀρξάντων καὶ πεπρεσβευκύτων καὶ λελειτουρ-

Coos le

388쪽

318 LIBANI ORATIO UIγηκότων καὶ διὰ πάντων ἀφιγμένων α φερειν λαμπρύτητα

δύναται πεισάτω την βουληνυπτάτος ταυτην δεξασθαι την ἐξετασιν Ἀλλ' ου πείσει. τε γαρ κρηπὶς τω συνε-R II 400 δρι καὶ τοιαέτη παντος το παρεχοντος αυτιν εἰς αυτην χαριζομένου τω πλάττοντι την βουλὴν διέλιπετε υδεπώποτε το προστιθέμενον ἔχον τι καὶ τοιοOτον. καὶ ου μέμφομαι πολλάκις γὰρ του 'κείνου βέλτιον.

23. Et δε με δεῖ και νομαστὶ μεμνησθαί τινων,

16 παρόντος γὰρ ἐμαι καὶ τ ταοτα εἰδέναι, των προτέρων δε μεστὴ γη και θάλαττα καὶ λέξω βεβοημένα καὶ α μαθεῖν ουδεὶς λιτ αν δια τι ἐπίστασθαι. Τυχαμένης ὁ των ἔργων πιστάτης Ἀρης χαλκοτέπουπαις ην. καιτοι τίς mi κ οἶδεν, 5σος ην νυχαμένης 1 εν τω συνεδρίω Ἀβλάβιος π της αυτης νήσου ταπροτα πηρετον τοῖς πηρέταις το της Κρήτης αρ- χοντος ουτος ἀνήχθη με ἐκεῖθεν καὶ πλέων περ ὀβολον ηυχετο τοῖς ἐν ii θαλάττη θεοῖς, ἐλθον δε ἐκράτει το κρατοBντος καὶ πύτ εἰς τι βουλευτήριονά εἰσίοι, θεις ἐν ἀνθρώποις ην. 24. τί δαὶ Φίλιππος τί δα Λατιανος ου το μεν ὁ πατὴρ ἐχόρδευεν, ὁ δὲ

cum scholus

Coos le

389쪽

Ofτος εν πλυνοῖς τιν αὐτο πατέρα καταλιπών, ν δετον εν Φρυγία κναφέων αριστος του συνεδρίου μετασχὼν ῆρξε μεν Φοινίκης, ρεε δε γωνίας καὶ χυδεις

ἀναστάς, ω ράκλεις, εἶπε. κναφεῖον μιν πεισ- 10έρχεται. Q οὐν ου κρεῖττον ἀντὶ ρτὶ σθαι την

βουλήν;

25. και τούτοις πασιν Ους κατέλεξα το συνέδριον

ἀνέωξεν οὐδεν τερον η τούτων δη τον σημείων τέχνη τω δε τοῖτο τε πάρχει και τι δια της προς 15ημῆς ὁμιλίας και παιδείας τρύπον τινὰ γεγεοσθαι. τῖν γοῖν επιδεικνυμένων πολλοι πολλο0 3ησθοντο βουλομένους τι ανδρα ἐν ἐπαινέταις λαβειν, δε ανἐπιστάμενον μορφὰς λόγων ἀμείνους 'ε και χείρους

Coos le

390쪽

320 LIBANU ORATIO XLIIoραν. ους μέτεισιν ὁ ζδεμῶν της βουλης et δε ρυ κατάστηθι δὴ εἰς ριν δεομενην λόγων προς τιν ἀν-R II 402 άξιον του συνεδρίου το0τον ουτω γὰρ ibis, τίς ων τίνα προυπηλάκιζες, ἐπεὶ καὶ ὁσα νικας ἐν τx; βουλτὶ κραυγr και θυρέβοις νικας καὶ τοῖς ἀπ των κύβων μαθήμασιν. 26. υτι τοίνυν ουτος τίνων ἐστίν; αρά γε των την Ῥώμην κτισάντων η των τους νύμους θεντων η των π ηκόους κτησαμένων η των τε κτηθεν φυλαξάντωw, ου Aία, Ἀλλ' 4ν τις 10υπτάτος γραμμάτων διδάσκαλος, ο καὶ Λικιννίω τον παιδα ταῖτα ἐδίδασκεν ἀπο δυοιν αρτοιν και της ἄλλης τροφῆς η τουτοις ουνέζευκται καί ποτε πορείας γενομένης εἰς Παφλαγονίαν αὐτω καταλέει μεν παρά τινι καπήλω θυγατερα τρεφοι τι Ἀαλην, καὶ ἐκίρνη, 15 παδ δε δε τι προς την ραν ξίου γαμεῖν και πείσας εἶχεν αὐτο μεν οὐν του Λικιννίου κρατουντος οὐδενὴν αὐτω πλεον δια της γυναικός, των κείνου δε κύν- των εἰς τερον μέγας τε ευθὐ και λαμπρος καὶ εὐδαίμων καὶ Dorci: τος ὁ την γυναῖκα εχων. καὶ δει ηR II 40 δι' ' αὐτον ἐν τω θεάτρω πτερὰ λαβόντας ἀνθρώ-s που μετὰ των ὀρνίθων πέτεσθαι 27. τη γυναικὶ δε

βρα στην ἀδελφὼ δύο χρηστῶ μέν, τ0 γὰρ ἀληθες

Coos le