Libanii Opera;

351쪽

LIBANU ORATIO AD UMOLPIU 281σχυνόμενος το των πετρον καὶ το της θαλάσσης γένηταί πως μετριώτερος καὶ βοηθήση τοῖς ἀτυχουσι. καὶ δητακα ἐποίησεν αυτον ἀμείνω. εἰ γαρ καὶ η υτις ἀνέστη μηδε α πλα περιεθετο μηδε Ἀμαχέσατο, m 366

ἀλλα καὶ καθήμενος ἐβοήθει τω καθαψαμεν παραδους την δυναμιν καὶ διὰ της σκευης τους ἐναντίους παρακρουσάμενος, Δ δὴ στρατηγο αυτύς. 5. - δη των σον μέμφομαι; λυμήνω μοι τον θρύνον και ταῖς απι του καιρου βλάβαις προσέθηκας και την Ἐλλάδα φωνὴν καὶ λλως προπηλακιζομένην 10εις μείζω κατήνεγκας ἀτιμίαν και πως εν λίγοις πονοίην ποίησας μονον ου κηρέξας λαμπρὰ τη φωνη, ὁτι δε πάντων ἀνοητύτατοι πατέρες, φεύγετε μεντ αυτ ασι τὰς πέτρας, περι α ἀπόλλυτε την σποράν, πέμπετε δε του ἐξ υμον αυτον εἰ 15την πίειραν Ῥώμην, ου καρπον ενι τυχεῖν φε- ρύντων εὐδαιμονίαν.

6. Oi δη τοBτο γέγονεν. Αλέξανδρος ὁ τη του Πλάτωνος ἀρχὴ πεπολεμηκώς, ἴστε δε πάντες ο λέγω,

πλοῖον μισθωσάμενος καταπτύσας τον μετέρων δια 20

6 B. ατ 278sq. I cf. t. II 421, 13 sq. R 22 cf. p. 284,9 sq. θαλάσσης scripsi ex APH V θαλάττης redd 2 βοη

V sed i in ' cor in s , post βλάβαις videtur τας ἀπ σου deesse Re 12 μονονου Re 13 νοητότεροι CP sed in hoc νοητότατοι in marg 19 Πλάτωνος scripsi e πλουτωνος reliqui libri edd 20 πλοῖον εμισθωσάμενος In α μισθωσάμενος I sedis inras ni 22 πόρον A sed γ πόνον in m airg, P ed ν supra ρ 1 στόνον - feto a

Coos le

352쪽

επάρας ταῖς ελπίσι και χρηματα καὶ χρόνον τι πλεῖ στον ἀναλώσας τὰ προτα μεν περὶ της ἀμαθίας αυ- τον ἀκουων πίστει, μετὰ ταῖτα δὲ ναγκάσθη πιστευ- γαι τον μεν αυτου μεινάντων αὐτοψ εἰδότων του δ' ἐπανήκοντος ἐξελεγχθεντος ουτως, στε τους μὲν δυσμενος πρις τον Ἀλέξανδρον χοντας χαίρειν μὰλλοντο θησαυροῖς εντετυχηκότων, τους δε φίλους μεταυτου θρηνεῖν ουτ λαμπρον ελπίδων αυτ διεφθαρμένων. Oυτως ουδεν id δε ων εἰδέναι χρῆν ὁ ρήτωρὶ περιήρχετο, μικρον εἰπεῖν, ουδεν ων ἀνδραπόδου βελτίων, ουδε γαρ εἰδώλου γε κεῖνος, υτ λέγων ουδεν Ουτε λέγοντι προσέχων, τοσουτον πέχων του χρη-

σασθαι τω στύματι, στε και το νευσα κάματον ἔχειν

Coos le

353쪽

προσδοκηθέντα τύνδε ἔφερε με εκείνου, τουτὶ δε πάλιντους περὶ μὰς νέους εφ' ετερα μεθέστη καὶ ων κατεγνώκεσαν, ταυτα ἐθαυμαζον καὶ πάλιν λιμένες καὶ πάλιν νῆες καὶ Ἀδρίας καὶ Θυμβρις σπερ υν ελαττον ποιμένι ποίμνιον ποιων και βουκύλιον βουκόλμ καὶ εῖππους ἱπποφορβῶ τούτων ν καστον δίκεις, ουτωκαι τους την Ἐλλάδα φωνὴν εν ταῖς χερσὶν χοι τας. ουδε γαρ κεῖνό γ' αν εἴποις, ω τα πράγματα της αρχης της κείνου σοφίας ἐδεῖτο καὶ ου παρεδρευσαντος πάντα

αν χετο κουομεν γαρ εἶναι το εργο αυτ φαγεῖν, 10

πιεῖν, κοιμηθῆναι, τέρψαι τους φθαλμους τοῖς τε πολλοῖς κρουνοῖς τοῖς τε την δεξαμενὴν ἐπιουσι πνευμασι.9 Boυλει με, τί ταυτα πεποίηκεν, εἰπεῖν. βουλει με α περὶ τον ππον διελθεῖν και τον λαμπρον χαλινον καὶ σα εν σκύτω με ἐδόθη, λαθεῖν δε υκ ἐδυ- 1ενήθη φίλον Ἀαρ υ ποιεῖν καλον ἐναι φήσεις, , Π 369ειναι δέ σοι τον Ἀλέξανδρον φίλον. τί δ' ουχὶ καιημεῖς φίλοι πο ουν ε της εἰς μας βλάβης κεινον, ξίους ευ ποιεῖν; ου αν τολμήσαις εἰπεῖν, ως η φιλίατης φιλίας προτιμοτέρα και Ἀλέξανδρος Ἀμου εἰ δ' οουν και λίαν ἐκεῖνος Ἀμου αλλ' υτοι γε των Ἐλληνίων θεῖν ουδε της διὰ του θαλλο κτησαμένη θεου

Coos le

354쪽

284 LIBANI ORATIO XLτην ρεχθέως μητερα κατὰ γὰρ τούτων πάντωνεκεῖνα ἐχαρίζου καὶ αὐτα εἰς τάξιν παρελθῶν διατούτων των λύγων, οὐκ κείνων 10. δεως ὁ α σε και λόγον ἀπαιτησαιμι της προς Ἀλέξανδρον φιλίας 5 ποία γὰρ ευγένεια τις τροφὴ ποία παιδεία τίς φιλανθρωπία τίς δεομένοις βοήθεια τίς περ των κα- λῖν πύνος ἀλλ' εἰς νύμους σοι χρήσιμος ανθρωπος ἀλλ' εἰς συμβουλὴν ἀγαθός ἀλλ' io ἐνεγκεῖν ἐς ὁμιλοίη χύξαν; ου την γην ην εἰργάζετο φυγῶν περο10 θηκεν αὐτον ἀνθρώπω καπηλεύοντι τύχης δε ἀλογία χρήματα κτησάμενος πλείους ἀπώλεσε τόκοις των νληστεία ζώντων, ἀσελγείας δε περβολη καὶ τη παρ' αὐτὴ λύπη διαφθείρας ανθρωπον ἀρετη συμβεβιωκύτατελευτον ἐπαφηκε τάφοις την ἀπληστίαν την εαυτοsi της στατης τιμης τους τεθνεῖτας ἀποστερον 11. τίς οὐ σε λογισμος χρήσασθαι τοιούτω θηρίω πείσας συνεκέρασεν, σθ' μὰς σπερ συμπεφυκότας ὁρῆσθαι πανταχο δια παντος το χρόνου καθ' καστον κάστης ημέρας μέρος γείτων γὰρ hi, kὶ σία πόσοι δεῖ ἐτεροι πενέστεροι Ῥεν λεξάνδρου βε, τωυ. δὲ 40ντροπον ους παντας οὐ παριδδεν καὶ περβὰς ἐκείνωσαυτ ον συνέζευ ας ωστ χiναι ψαυμαστύν, πιπύν ου σὐν ἐκείνω φανείης 12. ἐσι πολλοῖς και των αλλων B II 370 καθ έκάστην πολιν μοχθηροὶ γείτονες, ους οὐκ

Coos le

355쪽

LIBANI OB ΑΤΙ Α EUΜOLPIU 285 ἀναγκάζει φίλους ποιεῖσθαι τ πλησίον οἰκεῖν, ἀλλ' ὁ μὲν στενωπος εις ἀμφοῖν καὶ εἰ βουλε γε, ὁ τοῖχος, ἀλλ' ο φιλοι γε παρὰ τουτο, πολέμιοι μὲν ουν καὶ πολλαὶ μάχαι και καθ' κάστην ς εἰπεῖν τὴν μέραν

τραύματα, καὶ το γειτνιῆν ου φιλίας οἶδε μαλλον η δυσμενείας ποιεῖν. καὶ οὐτου μυρίοι μεν μάρτυρες, ἀρκεῖ δε συ ος ουτως χων γείτονα Μάγνον εν ουτωμακρω πολεμ προ αυτον βεβίωκα των εἰρήνης με- μνημενων ληρεῖν σοι δοκουντων. 13. μάλιστα μενουν χρην φυγεῖν λως τον ἀσεβη και γείτονα ντα, 10 νον δ' υτως αυτον ἐθαυμασας, σθ' περ της πρ0ς εκεῖνον χάριτος α προς μὰ δίκαια συνεχεας καὶ Ουτως ἀδικων ἔδεις, στ' ου μετέδωκας μιν του γενησομενου ουδ' εἶπες προσελθών, τι βουλοιο μεν ον

λεξάνδρου παρεδρευσαι τω σω μεν ἀδελφω, φίλω 15 δὲ μω δεινον δε γοώμενος ἐν γνοία σου

τουτο γενέσθαι λέγω τε καὶ προλέγω καὶ βουλοίμην α σε μη διακωλύσαι. ουτως ν ἐτίμας τοτης φιλίας νομα ουτως ν ο προσηκον ην απανἐπέπρακτο πείθοντός τε κα ου πείθοντος νον δὲ 40 κλοπ του πράγματος καὶ τ πάση μηχανη πειραθηναι λαθεῖν τεκμηριον ἐναργες του μηδ' αυτ σοὶ δοκειν

supra Acron δεινόν τε reliqui libri δεινόν τε γε Bon σου inser I 18 διακωλυσαι cf. R D. 211, 19 προσηκεν Re

perperam id in es legi asserens inseriti coli. t. II 439 1 R22 ἐναργὲς A sedis ἀληθὲς in marg, P sed ἐναρ in ra my22 et 286, μη δ' API VHostsed by

Coos le

356쪽

286 LIBANI ORATIO XLm1Is 1 14. Εἰ δὲ μὴ l ουτος ι μου, ἔτερος ουκαν ενδον ὴ, δ, έτερου και τοιαυτ' ἴσως ἐρεῖς. τουτὶ δὲ εἰ μεν ἀσθενές ἐστι, μηδε λεγέσθω εἰ δ' ἰσχυρον, τί μη πρύτερον λέγετο πρὶν η γενέσθαι,

μελλόντων γε μῖν ου ἀναισχυντησειν, εἴ τι δίκαιονεν τοις λεγομένοις ν ἀλλ οἶμαι, καὶ τούτου κατεγνώκεις του λύγου ραστης γε της ἀποκρίσεως ουσης ανθρωπε, δράσει τις το0το τερος δράτω καὶ δώσει πάρεδρόν 'ν α των Ῥώμη - έωρακότων; 16 δύτω. 15. συ δ' μῖν η την φιλιαν δικει μηδ'

ὀφείλειν ἀντ αλλου βουλου δίκην ουδε γὰρ εἰ κυβερνήτης ν φθάσας τὴν της ἐναντίας νεῶς ἐμβολὴν την

σαυτου κατέδυσας, τουτ αν ην σοι προς τον τριήραρχον λεγειν, iτι 'ε πάντως υπ' αλλου γενησόμενον 15 πεποίηκα. υδε γὰρ ν πάντως ἀποκτενεῖ νύσος, πριν κειν το πέρας, ἀποσφάττομεν ως ξοντες ἀπολογίαν ο πάντως ν ἐποίησεν νύσος. 16. τί δ' εἰ δυοῖν στρατηγοι ἄτερος μὲν ευνους ira τοι ἐκπέμψασιν, ὁ δ' τερος ἐπ' αυτοῖς λαβων προδιδόναι μέλλοι Ψ καὶ τοOτο ὁ βελτίων id ιτο, τί τουτον αξιώσεις τον ἀμείνω ποιεῖν; α κἀκεινος ἐβεβουλευτο και προδιδόναι; και τί αν στερον ἔσωζε κρινόμενον; - την ἐσομένην ἡ ἐκείνου προδοσίαν αυτον ἁρπασαι; ρι 17. καὶ τα μεν περ Ἀλεξάνδρου τοιοῖτον οντα

R II 372 σε φίλον ἐμοὶ δείκνυσιν ἄκουε is καὶ δευτέ-

Coos le

357쪽

ρων ἐν ἐς φ υμον βρισμα σο μεν κελευοντος, του δε ἀδελφου πειθομένου λύγον εγκώμιον ἐκείνου συ τε κἀκεῖνος 3ητεῖτε δεήσεσιν ἰσχυροτέραις των περαρτου γιγνομένων ἐμοὶ δε ἐξην μεν ειπεῖν, τι ζήτειτα τοιαυτα, σομέτιε, παρ κείνων ἐς δὴ τους παῖδας παρέδωκας παρέδωκας δε κρειττους, οἰόμαι, καὶ τεχνικωτέρους γοώμενος ου γὰ9

αν χείρους εἴποις. πάντων ουν τοπωτατον

εν μεν τη βουλη τὶ περὶ των υἱέων Αἴγυπτον και Φοινίκην θαυμάζειν, ἐν δε παίνων ἐπι- 10 θυμία παρ' αλλον καταφευγειν. 18. αυτ ην μεν εἰπεῖν, ου μην εἴρηται, αλλὰ το μεν προτον σιωπήσας ἀπηλ ν σου δ' εις την οἰκίαν μοι βαδίζοντος καὶ τίτων πάντων υ ποιουντος καὶ ταῖτα πολλάκις καὶ τους μάλιστά μοι συνήθεις προσλαμβάνοντος συμμά- 15χους κἀκείνων υκ ἴσειν λεγόντων, εἰ φυγοιμι την χάριν, υπο τοσουτων τοίνυν ἐλκύμενος ποιήσω μεν,εφην, τον λύγον της έχης συναγωνιζομενης καὶ ρ γε της αυτης καὶ τουτο παρεχούσης,

ἀλλ' ο πως, φην, υμόλπιε, μὴ μετ' μέ τις ἐπὶ ab

τοις ἴσοις ξει τον σιν ἀδελφ0 μητε ρήτωρ μήτε ποιητὴς ταοτα κοέσας ἀπώμοσας πρύτερον εἰπον ρητορεέσειν του λίθους τουτο σεσθαι καιτοιαοτα συνθεμενοι διελύθημεν. 19. και μηδεὶς εἴπη τί δαί τουτο δεινον εἶναι τον μετὰ σε περὶ ετων αυτον ἐρουν τα ου γὰρ περὶ τούτου νον λόγος, ἀλλ' εἰ τὰς συνθηκας εἶναι κυρίας δει ως δὲ

Coos le

358쪽

τι α ποιητὴν λεγες ε θεάτρω τον ον ἀδελφον λαβεῖν προσθέντα τούτω το με ἐμέ, το δ επαινέσαι την προσθήκην. εν τούτω δε αρα ν τ μη τὰς συν- θηκας μένειν, εν αi ην το μετ με μηδένα, πρότερον δε υκ ἐκώλυον τούτων εἰρημένων αυτος μεν ἐπὶ προφάσεις πεπλασμένας καταφεέγων ἐσίγων, πραττονδε το τον ποιητην εἰπεῖν, καὶ εἶπε 20. ' ουν ἐν 10 ταοθα ἀδικεῖς ' τας συνθηκας ἀνελεῖν. ἀνήρεις δεου μεμφύμενος τον ἀδελφον ουδε κατέχων Ῥυδε κω-

λυων. εἰ μεν γὰρ γνύει τὰς ὁμολογίας, ὁ μὴ διδάξας

αἴτιος σε δ' εἶναι 'ον διδάσκοντα Ἀδει εἰ δ' π R II 374 στατο, δείσας τὰς σὰς βοὰς τὰς l περ των συν- 15 θηκων εἶναι δίκαιος et ἐν i αυτον εἶναι χρην, ὁτιστάντας ἐφ' μὰς αὐτους ἀνθρώπους, ἀδελφέ, κινησομεν ως ου εἰδότες αἰδεῖσθαι συνθήκας. τοέτων ουδεν Mμύλπιος ὁ καλις εἶπε πρις ιν δελφήν, προ ημῆς μέντοι τὰ προς τι ποιητὴν εἰρημένα s τἀδελφω και λεγεν ου συγκαλυψάμενος, ἀλλ' ἀναπεπταμένοις τοι ὁμμασι καὶ ου ενύμισεν αυτος τὰς συνθηVκας ελκειν των ἱματίων λαβομένας οὐδ' ἐον ἐμφράττειν το στύμα. 21. ἶεν ἔξοδος etia τούτοις του των ἐπων ἀκηκούτος καὶ διατριβὴ καθ' ἐκάστην et πόλιν καὶ προσδοκία καθ' ίκάστην μέραν τέλος ξειν

23 Dem. p. 406,5 cf. ad p. 275, 14

Coos le

359쪽

LIBANI ORATIO AD EUMOLΡIU 289 αυτ την ἀρχην. ου μην ουτω τ πρstγμα ἐξεβη, ἀλλ' επαν xiει πάλιν μετὰ των σκευον πάντων μεθ' ωνπερ ἀπεληλυθει κἀνταυθὸ δεήσεις ,περ των γεγραμμένων, πως εἰς μέσον λθοι καὶ φανείη λὶ πόλει, πολλαὶ μεν παρὰ OB, πολλα δε παρ' κείνου, συ δ' ημον Ἀχαι μετὰ δακρύων ἐδέου μη καταχέαι με πολλὴν του γένους μῖν ἀτιμίαν. ἀτιμίαν γὰρ σεσθαι σαφη τομη -υχύντα των παρ' ἐμου τον σιν ἀδελφ0ν εἰς RII 375την Αἴγυπτον ἐλθεῖν ἀφορμήν τε λύγων δυσχερεστε- ρων τοῖς φθονοfσι τούτω παρέζειν. 22. με δε ελεῖν 10ου δυνηθεὶς Ἀδραμε. ἐπὶ τὰς του φιλοσοφου θύρας ος ἴσης ἀνάγκης μοι ποιεῖν ὁ τι αν ἐκεῖνος κελεύη. κελεύσαντος δε πακούσας ἐπον εἶ se θις ἐπον καιτρίτον και τέταρτον. ii ' ἀκούοντες ροντες et τοῖς λεγομένοις τὰ τ ἄλλα ἀκριβέστερον καὶ τὰ της ἀρχης is ἐφ' in ετύγχανεν ων τοιαυτα μεν 4πηδησαν, ἰστε μικρο δειν ἐκυβίστησαν, τηλικαυτα δε ἐβόησαν, στε

Coos le

360쪽

290 LIBANI ORATIO XI,

υπερ των κοινον ταλαιπωρεῖν, λὶ εἶδεν αν τις εν-

ταυθα καὶ τους ὰπ των ἀρχων η καὶ των θρόνων εἰς νομα καὶ δόξαν ἀφιγμενους. 23 ησαν Ουν ἀντὶ

στεφάνων ω παραπεμπομένω χεῖρες τε αἱ τούτων καὶ φωναὶ τα των ε του δημου δρωσαι κεκινημέναι τοῖς εἰρημένοις περ αυτου, κοινός τε λύγος τοτε προτονεωρακέναι τ0ν Ηλων τιμην τοσαυτην πρέπειν τε αυτοτα ρηθέντα περὶ Ἀγαμέμνονος ἐπὶ τ πληθε της στρατιὰς και Ῥετὶ τοιουτων χυφημιον υπερβάντες τυν10 ουδ0ν κἀπὶ της αυλης ἀναβακχευσαντες μόλις ἀπηλ νανάγκη τη παρὰ του θαυμαζομενου τοὐθόρυβον παυ- σαντες. ην δε υδεὶς ος ου εμε των πεπραγμένωνὴτιῆτ0. 24. ὁ δ' stoi μεν ξίου κτήσασθαι τους δεδειγμένους λύγους, ὁμου δε ἐπηγεν πη τοις εἰρη- 15 μένοις λύγοις κρύπτων, ως ἐξην, την βριν, ο δη καὶσ0 ην, καὶ γαρ αυτος ἔκρυπτες, αἱ συνθηκα δε ου- δαμοῖ ἀλλ' υτ λίαν της επηρεια ταυτησι φροντι-R II 377 σεν, στ ει διδασκαλεῖον ἀνέβη σαθρον του κατενεχθήσεσθαι παρέχον φοβον, δῶ και τοι μετὰ τους ρο πρώτους ἰοοσιν ἐκέκλειτο δέει της ἐλπιζομένης ναυαγίας προ δέ γε της ἀναβάσεως εἰσελθον ως με τοθέατρον δοονα με τοι ἔπεσιν , ξίου και παρεκάθου συ καὶ ηκουε ταοτα λέγοντος καὶ ταυτὰ δια της σιω-

Coos le