장음표시 사용
91쪽
Qui ad os quibus oratio προ 'Iκάρων continet ar Recedunt tres codices artierinus, Vaticanus 1, Neapolitanus communi manaveriant exemplum prioris familiae. Cuius praeter hos testes sunt iidem qui in illa oration CAPIMO alterius unus Ode V. Neque ex hac orationes loci excorpii fiunt nisi a a cari, Chrysocephalo q)Oratio primum edita est a Morollo t. II p. 460-473, ut ipSe an ,eae 6dd. mnss. Rom. H avarico sed cum ex aliis tum e lacuna p. 33, 17-18 apparet apographum Basarici . . Monacensis 10 textus fundanienturm utSSe, ex apographo Allatian Roniani de a conferas . I p. 58, pauca in Imarginem recepta esse Romanum a codicibus qui hodie Romae asservantur, sive alatino iv Vaticano 1 Cf. I p. 417.2 Parum recte Carolus de Ian Seripit. Mus gr. p. LiXVII hoc codice Libant orationem in Creti sun contineri dixit. 3 Cf. p. 3 et L p. 351. Hostsed by
92쪽
93쪽
1. Ἐπαίνων ξιωκως α της βελτιονος ην μοί RH110ρα των 'Ικαρίω πεπραγμένων, iis αι προσήκειν μηδετα χείρω Μιγῆσαι in γὰρ χικαιον Ῥυτως πιν καταμφω σώζοιτο των μεν υλογίας, πων δε κατηγορίας τετυχηκύτων, καὶ μα δειχθείην αν ἐκ τούτων κιστα κολακευων, εἴπερ και εν ἐς μάρτηκεν εἰρήσεται. των αλλων σοι συγγεγράφασιν ου οἶδα εγωγέ τι απεποιηκύτα. ἀλz o op χρηστον ἐπηνεσαν, Ῥένουσιν ἐπαινοοντες, καν τουναντίον ποιεῖν παραιν τα πράγ- 10ματα καθάπερ Ἀων ἐκείνοις ἐξω τον προσήκοντος γεγενημένων αυτοι δώσοντες λύγον.
94쪽
2. Se μεν ουν η λαβεν ἐμέλλησε κατὰ των νύ- μων 'Iκάριος, ουδ' οἱ πάνυ μισοοντες αυτον εἴποιεν αν, ουδ δε κάλλει γυναικον δουλευσεν et δ' ς εἰς υπνον ιμακριν τὰς νέκτας ἀνάλωσε, νόσημα δε τερον B II 111 αυτου κατειλήφει την ψυχήν, ποψία πρ0ς ταπολλὰ των καλος λεγομένων καὶ τ μητ αυτον ευρίσκειν το δέον των τε συμβουλον ἀποκρουεσθαι τὰς ἀρίστας δια τ νομίζειν τον συμβουλον των αυτ τι συμφερόντων χιοικουμενον in λέγοι λέγειν Σ καὶ 10 ταῖτα αυτος πρις αὐτον φην πολλάκις επιτιμων, ὁ δ' ἐμειδίασέ τε καὶ υκ ρνήσατο ς αν τι χρηστον ποιον δια τοOτο δατι πολλω γεφυρας τινος πλεῖστα ἀγουσης εἰς την πολιν διακοπείσης καὶ των περὶ την τροφην Τμον χεῖρον εχόντων ἔφασκον μεν Ἀγὸ της 15 Λητοῖου ψυχης δεῖσπαι τουτο το πάθος πολλὰ δη τοι αfτα κατὰ τάχος ἐπηνωρθωκότος, ὁ δ υβρισέ μοι σιωπλὶτην συμβουλην οἰηθεὶς εἶναί μοι την σπουδην ου την πύλιν επι παθεῖν, αλλὰ τ0ν ἁνθρωπον. εἰσγηει Θάλλος ὁ ἰατρις in αυτον τοις απω της τέχνης τὰ Ἀπι της 20 γνώμης προστιθείς. εκλεισεν αυτ τὰς θυρας ἐλέγξας
95쪽
LIBANU ORATIO CONΤRA ICARIUM I 25μεν εστ ουδενί, πείσας δε αυτ ον προδίδοσθαι. M. περὶ των ἱπποκόμων οὶ περὶ τους ἁμιλλητηρίους Γππους ὁ στύνος, διελεχθην ἀληθη λέγων, ως μὰς κλοπὰς τὰς παρ' ἐτερων τὰς νυν κωλυοιεν πρύτερον ταῖς m112
φιλανθρώποις ταῖς ἐαυτον. oν γὰρ et φέλοιντο, του Ἀτοις πεδίδοσαν μικρόν τι παρ' ἐκύντων λαβόντες ὁσοναυτοῖς εἰς αριστον ἀρκέσαι, κλέπτης δε τερος ου ην φύβ- τω παρὰ τούτων. ἀλλα νυν, Ἀφην, i P μεν
τοσαέτην δεδιδες συλλαβάς. καὶ πύσω βελτιον ν ἀλ- γησαι φὰλλον τοῖς θανάτοις τοῖς διὰ τὰς κλοπὰς η οδεῖσαι τὰς εγγυς παιδιὰς κλοπὰς ἐφ' αiς τις δη καὶ ἐγέλασεν. εἴ σοι θεων τις χλεγε πιεζομένω χαλεπωτάτη νύσω, τι ταύτην τέρα αυτος ἐκβαλεῖ κουφοτάτri
96쪽
τε καὶ δεινον ουδεν εχουση των ἀτοπωτάτων καὶ τόταν ηγου δέξασθαι την λάττω ουτως ἐστὶν Iκάριος φρύνιμος και δύναται τα με νοον αυτός, τα δε ἐτέρω πειθόμενος ευδαίμονα ποιειν τον ἀρχόμενον. 6. Ἐτερον τοίνυν ἀκουσατε του λιμου την πόλιν ὴμιν πτωχον ἐμπεπληκοτος, δεν οἱ μεν εὐτον αγρον ἀνέστησαν υκ ουσης et τοις Ουδε πύας εν γε χειμονι, οἱ δε πύλεις τὰς et τον καταλελοίπεσαν, και βοηθείας αυτοῖς τινος ἐκ του δικαστηρίου παρὰ της υμολπίου 10 φιλανθρωπίας ευρημενης παρακαλουμενος π εμοοπρος τα αυτ δει ιν εἶναι λέγοντος, εἰ της ἐλάττονος ἀρχης η μείζων ν τοιουτω καιρῶ φανεῖται χείρων, τοιαῖτα ἀκουων την θαυμαστην κείνην ἀποκρισιν ἐποιησατο ὁ γενναῖος ποιητης μισεισθαι γαρ πι τον
λεῖσθαι φήσεις π τῖν θεον του πλουτουντας απαντας ἐν δε γε τούτοις εἰσὶν οι τε καταποντισταὶ καὶ οἱ κατὰ γην κείνοις ἐοικότες οῖ ν αν ἀποσφάξωσι τα χρη ματα ἐχουοι και λως τους ἀδικωτερους ευρή- 20 σομεν εχ πορωτερους ουδεν ουν τερον λέγεις η τι
R UI 14 φιλουσι τους πονηροτέρους o θεοὶ καὶ πένης
97쪽
σκύπει τοινυν, που τον πατερα τίνης, ταν τοιαυτα
φιλοσοφλὶς, καὶ ρ το πατρις πολλους ὀνομαστους απ' αλλων τε ἀρετον και φιλοσοφίας, εἰ μη καὶ Σωκράτη τον ἀποθανόντα κωνείω μεμισῆσθαι παρὰ των θεων λεγοις. 8. καὶ μὴν τι μεν αἱ πόλεις εἰς τον ἀριθμον ζημίωνται των σωμάτων δια τον λιμόν τε και λοιμ ύν, παντί που δηλον, εἰ δ' ἀπόλλυνται μίσει θεῖν, πιχαίροις αν αυτοῖς ἐκύτως χαίρειν υν μΟ-λ0γεῖς εν τη ζημια των πόλεωm, 9 υκ οἶδα δε ο τι ποιον ανθρωπος χρηστις αν 10 παρὰ σοὶ νομισθείη, εἰ τὰς μεν διαβολὰς ηγήων πι- στάς, τους δε ἐπαίνους ποπτευσεις. προς τί δη λε- πων τουτω λεγω. παῖδα τοῖτον υπλύἷος καλει καὶ πατέρα ουτος κεῖνον. ῆκεν υπλοῖου ποτε γράμματα βουλόμενα τιμον χαρίδημον πάνυ τυγχάνειν καὶ ἐν 15ο ἐς ξεστιν, ἐναί τι πλέον αυτῶ ταυτα υτος λαβὼν τὰ γράμματα καὶ των Ἀρύτερον γενομένων ἀφειλεν, ωστε μαλλον η πρόσθεν αυτον γνόει νομίζων δικησθ' se τοῖς γράμμασιν Mετο γὰρ 'αρὰ τουδὶ ηκειν
98쪽
μεν, παρον δε ελεγον εἰσκαλεῖν Αντίοχον εῖς την αυ- λην, ανδρα α φρονοιη λεγοντα κολακευσαντα ουδενα,
λεγειν ἐπιστάuενον, ὁ δε μου καὶ ταῖτα καὶ πολλὰ ετερα λέγοντος καὶ ἐδεν ψευδομένου καθάπερ εὐθἰς
αποθανουμενος, εἰ παρακυψειε μονον, πῆν φ στρύτερον πομενεῖν η τουτο. καίτοι ει μεν Ο πεποίηκας
ἐπὶ Αντιοχου, καλύν, κοινον δει του εἶναι εἰ δὲ τουναντίον, πο ου εισελθών ἐκάθητο πολὐ βελτίων δεν 'ba τρόπον των ε στρατηγίαις γεγενημένων καὶ 10 χείρων μον οὐδε των ἐν διδάσκειν τους νέους', 11. ἀλλ' οἶμαι τὰ μεν παρ εμο καὶ το ιατροi δεινος υποπτα, τὰ δὲ των διακόνων ανέποπτα καὶ ὁ στρατιώτης εἴπη τι, το ἔργον προστίθης. δια τοὐτ' ἀρτο πύποι καθ' κάστην ὴμέραν ἐν πληγαῖς. ὁ Ῥαμ οὐ 15 θεραπεύσας πολλοῖς χρήμασι Φερένικον περὶ τ0ν σταθμον αδικεῖ, καὶ το συμβὰν ε ενος αρτου , πολλὰ δ'
αν τοOτ ποιήσειεν εφ απαντας τεταται, και νικῆν
δει το Φερενίκου ο ρημα οἱ δε με ιν πεπεικότα τοὐς κατελθεῖν π των ρῖν ἐν αἰτίαις ἔχουσιν.
RI1116 12. Eis δε και παρὰ τοις πολιτευομένοις ἐν Η μέμψεσιν Ἀνος ἐπὶ της λαμπροτατης νουμηνίας φιλη-
99쪽
LIBANU ORATIO CONTRA ICARIUM I 29θεντος του νόμου τῆσι τοῖτο διδόντος. is δὲ αγανακτεῖς μεν δε μισουμενος, ἐξ ν δ αν τοOτο γίγνοιτο, ποιεῖς. γαρ ενα ἀνθ' απάντων τοO εδυνατο ὁμεν γὰρ Ῥυς ἐχε χάριν τομ εἰωθύτος τυχών, in δε, γανάκτουν τον Ἀφειλομενων στερέμενοι. 13. καὶ 4 τί δεῖ περὶ τα ἐλάττω διατρίβειν χοντα πληγὰς εἰπεῖν πολιτευομένου πόνον ἰατροῖς παρασχούσας, στ αυτοὐς μηδ' ὁτι βιώσοιτο α προτα ἰένασθαι λεγειw. ἀνὴρ γάρ τις διὰ τα των αρμάτων ων λ εν πενία καὶ λελειτουργηκὼς πρότερον καὶ λειτουργον ἐπαίετο R II 117 μετάφρενον κωλυόντων μεν παλαιον νόμων, κωλύοντος, δε το νον τεθεντος, δίκην οὐχ ον αὐτος δίκει διδούς, ἀλλ' ον τινες λούμενοι Mκκου οἴνομα εν εὐφημίαις ἐχον. ok ουν πιυς αδικον της με ὁργῆς εκείνους αἰτίου εἶναι, 'Osi δ' πὶ, ταύτης Ἀρμείαν is ἀπολαοσαι καίτοι τοOτό γε οὐδε Κόκκω τω πλεῖστα
τετολμηκότι τετολμημενον ἴσμεν, ἀλλ' εἰ καὶ τα ἄλλα ἐμαίνετο, τοBτύ γε ἐσωφρόνει και πληγαῖς την βουλὴν
100쪽
30 LIBANI ORATIO XXVII λυειν πλην δυοῖν αρτοιν ἐξαγαγεῖν τον γεωργον, τοδ εργον πωλεῖν την ἐξαγωγην τοις γεωργοῖς παρ νμεν γὰρ υκ λάμβανον, ουδ' ὁσον ἐξην ἐξαγαγεῖν
ἐπετρεπον, τοι δε διδουσιν ξην ὁπόσον θέλοιεν. ἀμελήσαντες γὰρ ν δε πράττειν ω τα αυτο αυξήσουσιν ἐποιουν. συ δ' εἴτ' εἰδδες ταυτα υκ γανάκτεις ει ηγνύεις, δίκεις το μεν γὰρ μελείας, τ δε προδοσίας. 15. ' αν αυτ λόγος εἴη καὶ περι των κακων 10 α κοινὰ των τε ε τη πύλει των τε ν τοι ἀγροῖς
εστι. λεγω τὰ περὶ τον χουν ο εκφέρειν ἀλλοτρίοις εδωκεν ονοις δέον οἰκείοις ἀναγκάζειν. Aς μεν ουν βαρυ 0 πρῆγμα, δηλοῖ τὰ δάκρυα των ἐπὶ τοOτ έλ-R II118 κομένων, o δ' ου δίκαιον, αὐτος τω κωλύσαι 15 μαρτυρεῖ. αρτι γὰρ κων μῖν και πολ0 οοτο εὐρωνεπαυσεν εὐθὐ τὰ τοιαοτα φορτία τὰ μέγιωτα τούτωτην ἀγορὰν φελον. 16. ὁ δὲ δεινύν τε το πρῆγμα ηγούμενος και η πύλει βλαβερ0ν καὶ φάσκων περτων τὰ τοιαοτα κεχαρισμένων αἰσχύνεσθαι και μηδ' et αρχοντας καλεισθαι δειν ἐπδεν αὐτις ν ὁ ταοτα χα- ριζύμενος. καὶ εἰ μὲν θέρους ἴσος αν ὴν ἐκείνοις, εἰ δε και χειμονος. ἀδικώτερος πηλοῖ το χο το μεν