Libanii Opera;

71쪽

Sequuntur quattuor oratione quae cum Icario comite Orientis ann 384 rem habent vel, ut tarta, hunc Saltem

Coos le

72쪽

Oratio προ 'Iκάριον qua iistantus Icarium brovi postquam magistratum ingressus est, fortitor hortatur ut ostioa roeli decessoris ol1nquat neve iniurias singulorum toti ucti Antiochia opprobrio Veriat sed severitate in OX108, elementia, Vero indulgentiaque erga ceteros 111- primi Scsi te apparitores utatur. )Oratio inter eas est in sere corporis finibus cir

Correctus est manu recenti s e codie simillimo ona

p. 41 sq. 0 69. Contulit mihi Nicola Costi amie intor-eedente gratiose taurus eliacus. 5. Vaticanus gr. 39 saec. XV fol. 3. Vido . I p. 44 sq. et 69.6. Lia iurentianus gr. ILVI 27 anno 1392 scriptus

Coos le

73쪽

10. Vindobonensis phil. gr. XCUI saec. XII fol. 145 t. I p. 35 sq. Contuli. quibus adhibendos esso duxi codices CAPI Fum Viri

in duas itiscedunt familias si iam in prior codicibus CAPI Pum, altera odie V continetur. De ratione sitae inter hos inmios intercedit ad stemma f. II p. 448 propositum te dologo illud unum addens a in universum ad idoli1

fere exemplar atque Mo sed na1ore cum fido redire t nonnusquam in lectionibus sive textus ipsius sive manu secunda in margine positis cum V consentire. Gramimaticis diotaegiorumque auctoribus Gratio lam1111 accepta in Duos laesurann ex ea excerptos in Rosoto i)Μa cari Chrysocephali qui codice iniit at ius Ιδ usus

est, locos inveniS. Oratio primum edita S a Fed more Ilo I lib. opp. t. Πp. 455-459 et 513-514 ,ea codd. ΜὶSS. Rom. et Βατα-m uit, in Indico praemisso logitur, Sed parum intem e. Dosunt enim Vecta inde a το θέατρον p. 11, 11 iisque ad 6 εῖνος 16,1 finisque inde ει Vecti Sequentibus προ τον δευτερον Soae ad Xituni non cum prioribus cohaeret sed appondicis loco postea additus si Cuius rei ulpa, non sanin eodicibus sui Moredo usui fuserunt nam in codico Bavarico i. e. Monacens gr. 101 ratio plena eooectiorque exstat equo aliter de codice Roman i. oyapho

Assatiano sive alatini sive Vaticari 939' iudicandum

erit - quam in editoris ip8iii neglegentia quaerenda est. Reis kius postquam gravissima, Vulnera huic orationia Orodo illata nimadversionum volumine quinto p. 285-291 divinando sanavit, primus M eam inteyum emenda tarn sae ex Augustano Monacensique codicibus praebuit ditione quan uxor curavit . II p. 91 - 109. Pauca, coi rexit Cobotus.1 CL . I p. 351. 2 Cf. p. 16, 4. 3 Cf. t. I p. 58.4 Ante eum integrae orationis apographum e codice Augustano factum Gotinofrediis quidem nactus est, sed non publici iuris

fecit. Cf. 1ae in editione orationis pro templis 1634 p. 56dixit et t. I p. 19. Hostsed by

Coos le

74쪽

προς τους ου σωφρονουντας, τους τε αλλους παντας εἰδέναι νομίζω σέ τε οὐδενὶ, ἐττον. ει υν τινα προς σε ποιοίμην και παραίνεσιν, Ῥυκ αν ἐκύτως πOλαμ

Coos le

75쪽

LIBANI ORATIO AD ICARIUM 2. Οἶμαι η δεῖν προτον μεν ο νυν χεις μῖν

πρ0ς την πόλιν, διελθεῖν, πειθ' ς εχοις αν εἰκέτως, εἰπεῖν. Οiει την πόλιν πασαν τηνδε την Ἀντιόχου Προ- κλου τε ερὰν καὶ πρ0ς κεῖνον βλεπειν και τα 'κείνου Ἀποθεῖν καὶ τοῖς σοῖς χθεσθαι καὶ δυσχεραίνειν ταυτηνὶ την μεταβολην και πάντα μεν λόγον. ἄπα- δε

μείζω καὶ ου αμείβονται τηλικουτοις. I. οἱ δε m 93

πάντα Qποιουντεοῦ καὶ οἱ ἐστι Ἀαι προ των θεων Πρόκλος, κτώ τινές εἰσιν ους, εἰ βουλει, ποιήσωμενεῖκοσι και του γ ῆ φύω τουτοις επομενους η ρηθμασιν, εἰ δοκεῖ, τοσουτους μναι πάλιν τιθωμεν. u 20 πόσον αν εἴ τουτω προς τοσαύτας μυριάδας τὰς μεν

ἀνδρον, τὰς δε γυναικον - ἐν κατέραις μέθητοντι φίλτρον της σῆς κεφαλῆς Ἀνίδρυται και μέγα μεν

es t I p. 177, 144 1. 180, 19 8 1.2 περὶ P sed προς supraser m 4 πλόκλου V ut constanter in hac oratione, id quod semel adnotasse satis habeo

Coos le

76쪽

6 LIBANI ORATIO XXVIὰγαθὼν εἶναι δοκεῖ μηκε ἐκεῖνον αρχειν, μεγα ετ σὴν τὴν ἀρχην γεγενῆσθαι. 5. ταν ουν τι των ἀγροικοτερων γενηται, μη της πολεως, ω φίλτατε, τοOτο εἶναι δοκείτω, των δε ἐν τῆ πόλει τὰ χείριστα

ν0σουντων κείνων των λίγων κἀν ταῖς ἀγρυπνίαις μ λέγε προ αυτόν, τι τα0τα η πόλις, αλΓ δτι ταυτάεστι των ἐν τη πόλει κακίστων ων ἐστι δήπου καὶ

τὰν τοῖς βαλανείοις τε ἐν ταῖς κολυμβήθραις λίθοι και αἱ πολλον θανάτων πιξιαι λοιδορίαι καὶ νη ista

10 ε ευφημίαι, αδικοι μεν αυται πονηρω γιγνύμεναι,

αδικοι δὲ ἐκεῖναι κατὰ δικαίου τολμώμεναι την αἰτίαν Rii ἐπὶ τον αρχοντα γουσαι του την θερμύτητα εἶναι μαλακωτέραν. 6. τουτ δε ην μεν ἀεὶ ταυτασι τὰς ημέρας κἀν ταῖς των λίαν ευπόρων δαπάναις του 15 λειτουργεῖν αυτο λο τοιοOτο ποιουντος καὶ θ ἐνεθει κα ουδεὶς γανάκτει και ταοτα πολλάκις χεῖρον νῖν του πράγματος εχοντος, στε χορούς τε ενδον ἐστάναι και ενια των H της σκηνης αδεσθαι ἀλλ' ομως ἐν τούτω των βαλανείων καθεστηκέτων οὐδεὶς a αρχων κου κακος, ἀλλ' εφερον τὰ κεκρατηκότα.

μενος. 0 δε εἰδότες μὲν την του λειτουργοοντος

Coos le

77쪽

πενίαν, εἰδότες δὲ ς ου καινον το πεπραγμένον, ἐχαρίζοντο τοῖς αυτον παιδικοῖς την πταροινίαν νωθείασι τα μη σὰ περιάπτοντες, ἀναισχυντότατα ἀνθρώπων συκοφαντουντες καὶ 4ὶεσάν τε προς ταfτα λαβόντες ἀπήεσάν τε ληψόμενοι. 'ην δε σέλγειαν τουτωνὶ Ἀτων μισθωτον καὶ την γε των τούτους μισθωσαμένων, ου αδ ηγνοεῖτο γε τα0τα , απαντες μεν ἐμίσουν οἱ

λούμενοι, δίκην δὲ παρ' ων ἐξην ἐλάμβανον ελκοντες,

ρ- τύν τε δεύτερον της πολεως ἐναι χρὴ νομίσαι ου γὰρ οἷς γυναῖκες καὶ παῖδες καὶ οἰκιαι καὶ τεχναι m46 καὶ η διὰ τούτων τροφή, οὐχ ο0τοι, πληροῖσι το θέα 15τρον. ἀλλα τον μεν στρατιωτον in τὰς ταξεις τὰς αυτον λελοιπότες, Λον δὲ δούλων οἱ δουλεύειν ουκὰξιοΘντες, το δε λοιπόν, οχλος εν τη σκηνε του βίου τὰς ελπίδας χων. ε δε τι καὶ ἐπιεικὲς εν μέσφ τούτων. - τον ἐκεινοι. δοκούντων ἰθεῖται προς τὰ mαυτὰ καὶ ἐπαινεῖν τε τ0 αρχοντα 'θέλον διεκωλέθη καὶ φεύγειν βουλόμενον κατηναγκάσθη μένειν. ' δε ἀναγκάζον τοῖτο λεγειν τε α μὴ δεῖ και μὴ λεγειν δ

Coos le

78쪽

8 LIBANI OB ΑΤIO XXVI δεῖ παρὰ των λίγων κείνων ων φην ἐπιτάττεται. ουτως ἀκριβεῖ λύγω κομιδη μικρον την ἐναντίαν

σοι τεταγμενον. 9. Ἐνεκα μεν ου του μηδεν των τοιούτων εἶναί

σοι βλάβην εὰν χρην, νυν δ' ἄτερ αυτου του ταῖς πολεσι πην σωφροσυνην λυσιτελεῖν Ἀροσηκει τι καὶ επανομοσαι, καν si τινος ἐνταυθα δίκης. ου γαρ B Hi απολεῖταί σοι το δοκεῖν εἶναι l πράω δια την τιμωρίαν ουδε γαμ τω ALῖ , δοκεῖν εἶναι Ῥειλι ιαγ10 δια τὰς τιμωρίας. ποιεῖ γαρ αμφύτερα καὶ συ τοίνυν το μὲν ἱκανος ἐπιδέδειξαι, το δε ἐκείνω πρόσθες, οπως ἀμφοτερωθεν παιδευs το πήκοον τω με πείθων τ δε ἀναγκάζων ουδε γὰρ φιλανθρωπίαν τι τουτο καλοοσιν οἱ κακοηθεις. ἀλλ' ἐγ μὲν ου αν 15 εἴποιμι, τοῖς δ' υδε αρρητον 10. μαθέτωσαν τοίνυν οἱ κάκιστοι πάντων ἀνθρώπων, ως ου ηδέως μεν κολάζεις, ταῖς δε ἀνάγκαις εἴκεις παίδευε δε αυ- του μητε θανάτοις μήτε πληγαῖς, ἀλλ' ἀρκείτω δεσμός καν τε αμεμπτον υπερ που πεπλημμεληκύτος ad ἱκετεέη, τυγχανέτω της φιλανθρώπου ταέτης χάριτος, ὁκως σον τέρων καὶ ταέτη διαφέρεις, μανθάνωσι. 11. τους μὰν ουν πολλοὐ τουτους ἐκ των θεάτρωνεστιν ελεῖν σοι, τοὐς δ' εἰ- των ρχύντων ρχοιεν

Coos le

79쪽

LIBANI ORATIO AD ICARIUM

ἀγανακτο0ντα. διὰ Ἀων α παρ' κείνων ἐν Orci ρα- βυστω πραττόμενα ου ἀγνοουντων, , εἴ τις εἰς ως αγοι, των δώδεκα θεον δέοιντ αν εις σωτηρίαν. οἱ γὰρ δη νυν δικοέμενοι μέν, οπως δε τοBτο πάσχουσιν ου εἰδότες γνόντες ξουσιν an την δίκην, παῖδες καὶ γυναῖκες καὶ 4σον εν γήρα τροφης ἀποστερεῖται. 12 εστ δε αυτον ου τοὐτ αδίκημα μόνον, ἀλλ' Bra 980υδ' ἀριθμησαι Ῥάδιον τα καθ' κάστην μέραν ταμεν iσω τειχον, τα δε ξω, ωστε τοις οὐκετι δυνα με ις ἀντέχειν ἀναγκαῖον γίγνεται Ο ὐποκύπτειν, O 10 δ' ὁ τι αν ἐθέλωσι των κείνων λαβειν, λαβον τα0τα τοίνυν απαντα τα βεβιασμενα ο; βοηθοοντος εἰ λάβοιτο. δείξει την γνώμην ἀποσεισάμενα την νάγκην, καὶ κατηγύρους οψει πολλους και τους νον θρασεῖς

περιδεεῖς. 1513. Oiσθα μεν οὐν των ἐν ζώνη γεγενημένων τους κακοώς, χρῆν μεντοι σε και τους ἀγαθους εἰδέναι καὶμ μονον κείνους μισεῖν, ἀλλα κὰ τούσδε φιλεῖν.

ου ενι δε αυτοὐς αγνοουμενους φιλεῖσθαι προσήκει τοίνυν σε και πυνθάνεσθαι καὶ βούλεσθαι μανθάνειν οκαὶ βελτίονί τε βλέμματι τούτους ορὰν και λαλειν τούτοις id ιοὶ και δικαίων τιμον ἀξιοον καὶ μη διατην ἐνίων πονηρίαν προς ὁλον διαβεβλησθαι το θνος.

1 Dem. r. XXIV p. 715, 21 16 cf. p. 42 17. . P 257,9 α - σωτηρίαν , versu comoediae uicae revocavit Kockius r. Om. M. III p. 478, 36 in hanc forma in α γ' ει τις εἰς το φωλὰγοι, σάφ' ὐσθι, των δώδεκα θεῶν δέοιντ αν εἰς

Coos le

80쪽

10 LIBANI OB ΑΤIO XXVI 14. αυτ δὲ λεγω καὶ περὶ των πολιτευομένων,

Oτι τους μεν Oi σθα καὶ ἀποστρέφ's, τους δε υτε οἶσθα Ουτε ροας. εἰ δε τοῖς με τὰ Πρόκλου θαυμάζουσινεσται τὰ παρ' κείνου τοῖς δὲ τὰ σὰ το μηδε γνο- σθαι παρὰ os προτον μεν πίχαρτοι τοῖς τἀναντία φρονουσιν σονται, πειτα ἀμβλυτεροι τὰ σὰ σεμνυ- νειν δει δε αὐτους ταῖς τιμαῖς γειρεσθαι καὶ της υπερ σου νίκης ἐπιθυμεῖν. 15. 0 δε φευγειν σε πολλάκις τὰς βαρείας τρα- 10 πέζας χ:παινον ἀντὶ του πολλάκις αε σε βουλοίμην R H 99 α τουτο ποιεῖν. καὶ γὰρ l εἰ λυπησεις υχ πακούων, ἀλλ' εξεις ἐν προῖόντι τω χρύνω τιν μεμψάμενον παινέτην, ταν το μεν ριστον η παρελθόν, ἄνευ δε ργης ἐξετάζηται το πρῆγμα. Ἀαλύν σου καὶ 15 το μηδένα καλεῖν στιασόμενον χρόνον τε γὰρ υκαν παραναλισκοις πλείω τε υκ αν η βούλοιο πίνοις χώρα τε οὐκ αν - πονηραῖς αἰτήσεσιν. 16. ἀλλ'

οπως μοι φυλάξεις διὰ τέλους b νόμον και η δέξαιτό σοι της ἀρχης ὁ χρόνος τοιούτους δαιτυμόνας. ρ αλλὰ μηδ' ἀναπετάσειας δείλης πολλοῖς ποσι τὰς θύρας ἐχθροις της Λίκης - οὐδὲν sτω τη θεω ταύτηπολεμων. ἐκ γὰρ ων οὐκ ἐῖσιν ἰσχύειν του νύμους,

Coos le