Libanii Opera;

101쪽

ευθυς ντος του δε καὶ φερομένου γιγνομένου ονομβρων τουτο ποιουντων. ταν ουν ὁ αυτος το αυτιείργη τε μὴ ποιεῖν καὶ διδω ποιεῖν, ου αυτὶ, αυτOO κατέγνωκε πονηρὰ κεχαρίσθαι ,

17. λέψον δέ, εἰ βούλει καὶ προς ἐτέραν μεταβολήν, καθ' ην ὁ τά τε αριστα καὶ το πίνειν φεύγων ουτος εν es καὶ τους δυνατωτάτους λυπεῖν ἔδει, πανταχοῖ καλούμενος κεν ου ἐξετάζων, τις αυτόν ἐστιν ὁ καλον. ἀλλαχῆς ἄξιος χν, οστις εχοι μνησθηναι τάξεως. ωσθ' οἱ os ἐγκαλουντες Ἀτεροι οὐκέθ' R II 119ομοίως εἶχον. 18. Καλὴ μεν οὐν οὐδε αυτ γε η χάρις, πολλωδε η ἐρ φαυλοτερα που γὰρ νυν ὁ φαλακρος τέτακται εν τοῖς π σέ που δ' υτιν ὁ νόμος ταττεν εν τοῖς π τιν Εὐμέλπιον, δίκαια ποιον ὁ νύμος 15επανάγων ba ἀποδράντα. πο ουν τοOτο ἐγένετο τωνύμωμεν πειθόμενος ἀποδεδώκεις αν αυτόν, δεομένων δε υτι εν Ἀπερ ην ἐὰν et οἶσθα δίδως την χάριν

ἔταττεν or sed γ ἔλαθεν in marg 17 αν insema auctore Re δεομένων - 18 οἶσθα Patin sed ἐν χλω ουτως χεομένωνα . . Aν οἶσθα ἐὰν αττιν ἐν περ ην in uiar ni ae δ' Ro

Coos le

102쪽

32 LIBANI ORATIO XXVII θρασυς στησί τέ σε βοήσας καὶ κατηγορεῖ των γνωσμένων καὶ δοκεῖ δίκαια λέγειν καὶ αἱρεῖ σε παρὰ σοὶ κριτηὶ κα των φοβων ἀπηλλαγμένος ους ἐφοβεῖτο,

φοβον τέρους δια της πόλεως ερχεται οἱ δε ταυτα αὐτω καταπράξαντες φαιδροὶ φαιδριν ορῖσιν. 19. αὐ τοίνυν Ἀους αυτου. ἀνθρώπου. ἀφ' ὁμοιων λύγων και τα περὶ τἀργυριον τ ιιικρον δεδυνησθαι, - ἐθηράθη μεν υπι το βελτίστου Κλεινίου B U120 κείμενον περὶ τ0ν λιμένα πλοον ἀναμένον τ0ν 16 επὶ Καρχηδόνος, ἐποίει δε ἀσθενεστέραν μῖν την πόλιν, ἐποίησε δ' αν σχυροτέραν ἀποδοθέν τε καὶ

εξειν ἐνομίζομεν, ἀργυριον πύλις υ δε νυν κε κύμισται. 20 τα δε ἐντεοθεν κέρδη τοε φάσκοντος 1 μὲν Σελευκεία βοηθειν α δ' οἶδεν νήσοντα Καρχηδονίους ποιοOντος τί ii ταοτα Αντιοχέας ἀγνοεῖν μη χαλεπαίνειν εἰδότας η δεισθαι μάντεων εἰς μαθεῖν του ταύτην εἰληφότας την χάριν η σοὶ μεν ψύγον ἐνήνοχεν, ου γαρ ἄλλο γε οὐδέν, δει γαρ τὰ es ληθη λέγειν, ἐκείνοις δε και λημμα πρ0ς ο πάντα κεχηνύτε τον χρόνον υ δεδοίκασι , 21. ἡ δ' ἄμεινον ἐβουλεύου τὰς πρώτα των μερον, τ ὰπηλαυνες μὲν τον το παρέδρου πατέρα, ἐβουλεύου δε πως αυτον ἐκβάλης τ0ν πάρεδρον ς λειήνων η προσηκε γραμ

25 μάτων εἰσιόντων τε και ἐξιόντων των μεν παρ' ἐκεί

Coos le

103쪽

ἐνέπλησας φεν ἀνθρώπων τον στενωπιν τον πατρος το ερημον ον δε et κηπων τρεφε λαχάνοις μονοις, τούτω πανταχύθεν το τρυφαν των δώρων δε α μεν ἀμοιβὴν ἔχει, τα δε παράκλησιν. οἱ γειτονες δε ρῖν 10 τε θαυμάζουσιν b δε πωλεῖ τὰς εἰς Φοινίκην II 121 ἐπιστολάς, καν τις της σης ἀρχης δεηται, θεραπεύσας ἐκεῖνον θαρρεῖ περὶ το τέλους. 23. Ῥυτος καὶ τοκαινιν δη τουτ εδειξε. Κάλλιππον δοκουντ αρχοντι νοον τε Ἀχειν καὶ νήφειν και δυνασυαι τι Λων τη 15πύλεω. ἐπανορ Θν τον ,πε της πωρείας πίνονταεωθεν πολλον ὁρώντων, Ἀπειτα Ἀρχουμενον, Ἀπειτα πίνοντα. πάλιν δε ορχουμενον, 'ον εἰ πόρνας διαλλάξειε μαχομένας μεγα ποιουμενον, υτός ἐστιν ὁ πεί-οας, ουτος G ἐξαπατήσας. 24 συ χλ ἀκουσας, - 20

Coos le

104쪽

34 LIBANI ORATIO XXVII

ἀγα θις ἐκεῖνος, ευθυς επιστευσας περβὰς βάσανον δεινὴν ἀνδρ0ς ἐπιδεῖξαι φυσιν. τίνα ταυτην την περὶ τα αυτου πρόνοιαν. καὶ ου ηρώτησας παρ' et αν τἀληθες μαθες ὁ δε ανθρωπος ουτος, εἰ καὶ μὴ προσέθηκε τοῖς πατρίοις χρήμασιν, αυτ γεέκει ν α διεσωσεν ηκουσας αν πάντα πεπραμένα, πάντα ἀνηλωμένα, πάντα δι αἰδοίων τε καὶ γαστρος οἰχύμενα μὴ γαρ η των δε κατελειτουργησε τηνουσίαν λεγύντων ἀνέχου ουτος γαρ ἐστιν ὁ και ταὶ 10 του βασιλεως φιλανθρωπία κακος χρησάμενος ἐπὶ της αυτης 'ὶμέρας κομισάμενος Λει καὶ ἀποδόμενος 'ους ἀγρους καὶ μικρο την τιμὴν απασαν αυτου καταφαγών B, II 122 η και τότε λειτουργει τη πόλει καὶ την αῖδα ἀντι το Λιις λογιεῖσθε. 25. '0ν ουν αυτον γυμνώ- 15 σαντα et παρειλη φει και πολλὰ μεν δεδανεισμένον, μικρὰ δε ἀποδεδωκότα των δ' ἀγοραίων πολλοῖς αἴτιον θανάτου γενύμενον τὰς τιμὰς ν ησθιε δώσειν μεναυτοῖς πισχνουμενον, δύντα δε οὐδέποτε, ο δη καὶ τελευτη. ἐπιθυμῆσαι ου. ἀνθρώπους κατηνάγκασε,

Dem pro hom. p. 56, 201 βάσανον - 2 φυσιν ad versum comoestiae Atticae δεινή 'στι βάσανος ἀνδρις ἐπιδεῖξαι φυσιν revocavit; Ocrius r. Corn. A M. II p. 501 n. 501 ,αliud poetam significasse, virium vel aurum vel casus adversos opinatus 3 αυτο scripsi ex APB V Mo

Coos le

105쪽

λίππω τα των ἰνίων γεγένηται σου ταυτα ψηφισα μενου; 26. συ μεν ουν ἀνεπείσθης ἀγαθον εἶναι τον κακύν, α δ' εἶπον ξένοι τινες πρώην κοντες. δει σε μαθεῖν. λεγομένων Vὰμ παρ' ἐμου περὶ σου λόγων βελτιόνων, περ εἰώθειν ποιεῖν. ἀλλ' ημεῖς, φασαν, ἐσμεν /k ἀστυγείτονες σε φεν αἰδουμεθα, τους ἐπαίνους δε σοι τούτους ἐξαλείφει Κάλλιππος.ου γὰρ αν κακος ων ρεσκεν ἀγαθω εἴπερ νὰγαθις 'Iκάριος. Mi δε ε κεῖνος κακός, εδειξαναῖ τε καθ' ημέραν πληγαὶ καὶ το πληθος οὐ των 10 καὶ το μέγεθος καὶ τ διὰ πάντων. 27. καίτοι μέρος γε παρὰ σου των ἀρτοπύπων παρειλήφει, m 123 ὁ δ αυτω τὰ αλλα ἐδεδώκει καὶ πάντων ἐπτο καὶ πάντας ἀπώλλυ πλήττων νευ νου καὶ ων ουδεπώποτε εὐθύναι γεγύνασι, ταυτα γων εις λόγον καὶ τὰ μὴ δυνατὰ κε nλεύων ν γράμμασι τους καπήλους ἐλάττονος καστον γησάν γε ἐωνημένοι πωλεῖν, o μανίαν αμεινον χωρίαν

προσειπεῖν. καίτοι εἴ τις αὐτον εροιτο του χάριντον ἄλλον χρόνον οἰκοι κρυπτύμενος νυν ἀξιοῖς ἀστράπτειν, ὁπότ' εἰ και πρότερον τουτ ἔδρας, ο

Coos le

106쪽

28. τίνι ουν in καταρῆσθαι τους ἀδικουμενους εὶ δεμεν ου αν εἴποιμι, δηλον δε ἐστιν πασι καὶ γὰρουδε εις ἐστιν ὁ Κάλλιππος ουτος, ἀλλα καὶ των οἰκετῖν καστος, πολλοὶ δε υτοι και Ουτοι τοίνυν κάλλιπποι οι τους παριύντας καλοοντες τε ἐπὶ ταπωλούμενα καὶ κελευοντες ρπάζειν, ξεῖναι γάρ, ὁ δεπωλον στηκεν ἐκπεπληγμενος δε χεῖρε συμπλέξας σιγη θρηνον, ς μη πά ι τι δεινότερον. 29. καὶ ταπλεί- τηοῦ τραγωδίας ταέτης, που την τε θυγατερα 10 εχοντος πιυτου καὶ συνόντος καὶ συνημμενου πάντα εστὶ κακουργηματὶ ἐνδεικνυμένου τοις ἀδικουμένοις, B; H124 τι και αυτ τι δοτέον. o δε διδόασιν ἀμφοτεροις. η πόθεν οιε τ0ν ἄπορον Κάλλιππον στιάτορα εἰναι λαμπριν πειρώμενον οὐδεν οντα ἀποφηναι τον 15 Ῥωμαῖον κεῖνον ὰπ -υτον τον φασιανον ἀρξάμενον; 30. Πάντα αὐτα 'Iκάριε, κλοπαὶ βοέλει γε, μισθος παρὰ μεν οἴπω πληγέντων τούτου, παρὰ δετον τοOτο παθόντων το μη χαλεπώτερα σε δε τούτων οὐδεν i οργὴν ἄγει δια τους πάδοντας, ο με-

Ψ γάλοι μεν ησαν ἐπὶ της ἀρχης Κύκκου, μεγαλοι δὲ νυν οὐ ταοτα ημον ἐλπισάντων. ἀλλὰ ψικροψ μὲν

Coos le

107쪽

τους τοτε μεγάλους, χν τιμαῖς δε σεσθαι τους τότε υβριζομενους. συ δε κατέροις τὰ προσθεν φυλαξας, τοῖς μεν το δυνασθαι, τοῖς δε α τότε εἶχον, καὶ τους

μεν λογισμοῖς Ἀφίστη. λημμάτων Ἀαρέχων ἀφορμάς,

οἱ δε υ δυνηθέντες ἐπαινέσαι κόκκον καν τὰ ἄριστα λέγωσιν. ἐκβαλλύμενον ii τοῖς ορῖσιν gro 'ου σου προσώπου oν λύγον. G1. καὶ ταυτα αθλον II 125ρυβάτω - πολιτευομένφ των πόνων Ῥυ. περὶ τὰ γράμματα τὰν τοις τοίχοις νεγκε τὰ μεν ἀναιρον, τὰ δε ἀντεγγράφων ου πάνυ βουλομένων των ταοτα κε 10λευομένων et δ' ουα οντων in τούτοις τινον φόβων τω καταναγκάζοντι. τ, δε Ἀτι μεῖζον, Ῥυς Ἀφείλειν ωου σοι δίκην οὐ μέρ- χαριζύμενοι τοῖς σοῖς ἐπε- βουλευον τουτους ἐποίησας κυρίους χυθυνον πλουτίσαι δυναμένων. gro ταοτα Ῥυα αποπληξίας, ὁταν 15

μεν κολασθηναι δίκαιος ευ πάσχηὶ κακος δε, χάρις οφείλετο 32. πο δε κεῖνο καλιν παρὰ μεν 4ρμοδίουτο συνδίκου της πύλεως περ 'ης πόλεως γίγνεσθαι λύγους, ἀκουειν δε υτιν μηδέν, αλλὰ δοκεῖν ἐκεινον

Coos le

108쪽

38 LIBANU ORATIO XXVII φλυαρεῖν το δὲ μηδε τ0ν καλοῖντά σε δημον ἐπὶ τὰς

θεωρίας κουειν ς 94εις, καὶ ταῖτα ό ξοντα, οὐ καλόν. παρὰ τίνος μαθες, τι σιγη συμφερον ἀρχ3η, καν φωροι νην ἀπαιτη τα πράγματα εγδε μεν γαρ 0 πέρα το R II 12 μετρίου φευγειν ἐμαι δεῖν φ έκατέρου. συ δεστήσας τους ὀφθαλμους δοξαν με παρίστης λύγου, λέγεις δε υδ οτιοον ὁ δ' εἰρηκώς τι προς σὲ μάτην εἰπδεν περ εἶπεν, ἀπηλθεν. 33. Ἀλλὰ τους λύγους ταῖς τιμαῖς φέληκας

10 αἱ τιμαὶ δ το πῆσι τα τα τοῖς βουλομένοις παρα- σχειν καὶ τίς αυτ τιμὴ το των Λων του ου ἷσους τυγχάνειν ὁ γαρ των αυτον τούς τε χείρους τους τε

βελτίους ξιωκος ταῖς ου δικαίαις τιμαῖς τὰς δικαίας ἐβλαψεν. ου γαρ ετ ἐστὶ τηλικοῖτον το προσηκύντως 15 δοθέν, λίκον αν ν ει ν τοῖς ἀξίοις στατο 34. ποιήσομεν γαρ τῶδε τω λύγω κοινι, μεν εν Πίση τον

στέφανον των 'ει νενικηκότων καὶ των Ἀττημένων, κοινὰ δε ἐπι τροπαίοις τα γέρα των τε ριστευκότων Em 127 των τε οὐδε τους πολεμίους λελυπηκότων. ποία

20 τοίνυν δοaνὴ τοῖς εἰκότως τὰς ἀμοιβὰς λαβοῖσι μετὰ

Coos le

109쪽

ρων δε ὁ στρατιώτης φευγοντες την ουδεν πλέον αυ- τοις φέρουσαν ταλαιπωρίαν.

35. Πῖς ουν αυτος ἡμῖν τλὶ περὶ τὰς ἀκροάσεις ταύτας ἀκολασία το χρημα των λύγων ηυξηκεν. Ἀγῶ

Coos le

110쪽

40 LIBANI ORATIO XXVII

RII 129 τοντες. ἄγχοντες. o ουδ' ἀριστῆν ἀνεξομένου

σου πρὶν λαβεῖν. Ῥυτως os εχ ρες ἐν δοξῖ της Ουσης αυτοῖς ἐν οἱ ἐποίεις ἀπεστέρεις. θαυμαστός γε μῖν

αλλον εἰδότας χρόνον ἐξεμηνας και ζητεῖν ἔχειν α τεως ου ηξίουν, ἐποίησας. 38. 'Eπειτα φης πάντ εἶναί σοι μικρὰ Ἀτρος ἐμεκα τ0ν σαυτοε πατέρα ἐν ἐμοὶ νομίζειν ὁραν of 15 τον δε υτος τ0ν πατέρα δια νύσου μέγεθος τμηθέντα φλέβα και τυχεῖν ου δυνάμενον πνου πολλης χρη- ζοντα παραμυθια δι' οὐδενὶ, ἐπεσκέψατο των φίλων, ἀλz ουδὲ των διακόνων. οὐδ αυ προπεμπόμενος εἶπέ R II130 τι τοιοῖτον προς τινα των ἐμον επιτηδείων, ' 20 του πολλάκις κεῖνα ειπόντος ν. ἀλλ' ἀπελθὼν εἰς Φοινίκην ἐπεμψας ἐπιστολην ψύγον της μετέρας, τὰ με των του ἁμαρτάνοντας πειρωμένων κατέχειν ἐποίησε, δησαι δε υκ ἐδυνήθη. 39. Kαι μην και ἐν ἐκείνω γε σαυτω μάχη μισεῖς

Coos le