Luciani Samosatensis opera

511쪽

δειξιν ἔχει πῶς οἱ κρείττους ἔχουσι περὶ τουτο, ἀλλα καὶ μαρτυρῶν ἐστιν ἀψευδὲς του κρεῖττον εἶναι πάντων τωναλλων. -οsν υ να μὲν ἀνδρείας αμα καὶ φρονήσεως αὐοέχειν ἐπιψηφίζει ' ἀμφοτέρων γὰρ προωτατο τούτων

Ἀμα δ' ἀπάσης ἀρχῆς καὶ δυναστείας αἱρετώτερον ἀποφαίνει συνηγορουν αννῆ κάντον - παραλαβουσα. εἰ τοινυν ουτω μὲν θεῖον καὶ σεμνον το κάλλος ἐστίν ουτωδὲ περισπουδαστον τοῖς θεοῖς, πῶς αν μῖν ἔχοι καλῶς

μη καὶ αυτοὐς μιμουμενους τοὐς θεοὐς ἔργω τε καὶ λόγωστῶν ὁ τι ἔχομεν συναίρεσθαι τω κάλλεις 13. αμα μὲν ὁ Φίλων περὶ του κάλλους εἶπεν ἐπιθεὶς os o τελευτη, ως καὶ πλείω αν τούτων εἰρηκει, εἰ μη - μακρολογεῖν πίστατο των ἀδοκίμων ἐν συμπο- σω μετ ἐκεῖνον δ' εὐθὐς υρίστιππος ηπτετο των λόγων πολλὰ πρότερον παρακληθεις π υνδροκλεους' ου γὰρ ἐβουλετο λέγειν το μετὰ Φίλωνα εὐλαβούμενος λέγειν. ηοξατο δὲ ἐντεμεν 14. Πολλοὶ πολλάκις ανθρωποι το . περὶ των βελτίστων καὶ μῖν συμφερόντων αφέντες λέγειν ἐφ' λέρας τινὰς ωρμησαν ὐποθέσεις, ἀφ' ων αυ- τοῖς μὲν δοκοωι δόξαν προσάγειν, τοῖς δ' ἀκροαταῖς τους λόγους ουδὲν λυσιτελοsντας ποιοsνται, καὶ διεληλύθασιν οἱ μεν περὶ των αυτῶν ἐρίζοντες ἀλλήλοις, οἱ δὲ διηγούμενοι τὰ οὐκ οντα, τεροι δὲ περὶ τῶν Ουδαμῶς 62s

ἀναγκαίων λογοποιοsντες, ους ἐχρῆν ταsτα πάντα καταλιπόντας, πως τι βέλτιον τύχωσιν εἰπόντες, σκοπε

Ους sν ἐγὼ περὶ τῶν οντων οὐδὲν Θιες ἐγνωκέναι νομίζων αλλως τε καὶ το τινῶν ἀγνοίας τῶν βελτίστων κατηγοροsντα τοῖς αὐτοῖς περιπίπτειν τῶν εὐηθεστέρων οἰόμενος εἶναι πάντη, την αὐτην λυσιτελεστάτην καὶ καλλίστην τοῖς ἀκούουσιν ὁπόθεσιν ποιήσομαι τῶν λόγων καὶ ην πῆς οστι-sν αν φαίη κάλλιμ αν ἔχειν ἀκρέειν καλλίστην. 15. εἰ μὲν οὐν περί τινος ἐτέρου τους λόγους

512쪽

ἐποιουμεθα νυν, ἀλλα μη περὶ κάλλους, ρκεσεν αὐήν ἀκουσασιν ένος εἰπόντος ἀπηλλάχθαι περ αυτos ' τουτοδ αρα τοσαύτην ἀφθονίαν παρέχεται τοῖς βουλομένοις

απτεσθαι τῶν περὶ τουτου λόγων, στ' - εἰ μη κατ'

προς πολλοῖς αλλοις κἀκεῖνός τι δυνη συμβαλεσθαι προς τους ἐπαίνους της μείνονος οἴεσθαι πειρῆσθαι τύχης το γαρ osτω μὲν περιφανῶς π των κρειττόνων τετιμημένον, οὐτω δὲ τοῖς ἀνθρώποις θεῖον καὶ περισπούδαστον, πῆσι δὲ τοῖς Οὐσιν οἰκειότα-ν κόσμον, κῶ οἷς μεν αν παρη παρὰ πάντων σπουδαζομεν-- ῶν δ' ἀφίσταται μισουμενων καὶ οὐδε προσβλέπειν ἀξιουμένων, τίς αν εἴη τοσοsτον λόγων μετεσχηκως, ωστ' ἐπαινέσaι προς ἀξίαν ἀρκέσαι; ου μην ἀλλ' ἐπειδήπερ ουτω πολλῶν 627 αυτ δεντων ἐπαινεσόντων ωστε μόλις αν της ἀξιας τυχεῖν , ουδὲν ἀπεικὸς καὶχμὰς ἐγχειρεῖν τι λέγειν περὶ αWαου, μέλλοντάς γε μετὰ Φίλωνα ποιεῖσθαι τους λόγους.

ουτω δη σεμνότατον καὶ θειότατον των οντων ἐστίν, ω ε. . . . A σα θεοὶ καλους τετιμηκασι, παραλείπω. 16. ἀλλ'

ουν ἐν τοῖς ανω χρόνοις ἐκ σιὸς Ἐλένη γενομένη ουτως ἐθαυμάσθη παρὰ πῶσιν ἀνθρώποις, ωστ' ἔτι τῆς ηλικίας ουσαν ἐντος κατά τινα χρείαν ἐν Πελοποννησω γενόμενος ὁ Θησευς υτω της ωρας ἰδὼν γάσθη, - μης Φωκαι βασιλείας ἀσφαλεστάτης καὶ δόξης ου της τυχοώσης ομως οὐκ ωετο βιωτον αυτω ταύτης ἐστερημένω, παρελθθεῖν δὲ πάντας εὐδαιμονία, εἰ ταύτην αυτω γένοιτο συνοι' κεἴν ούτω δε διανοηθεὶς το μεν παρὰ του πατμὰς λαβεῖν ἀπειπων, μη γὰρ ν αυτην αυτον ἐκδουναι μηπω ηλικίας ημμένην την δ' ἀρχην υπερφρονησας ἐκείνου καὶ παριδών, ὀλιγωρησας δὲ και των ἐν Πελοποννησω πάντων δεινῶν, κοινωνουντ αυτω της αρπαγης καὶ Πειθρίθυυν παραλαβών, βία λαβὼν αυτην του πατρὰς εἰς

513쪽

Ἀφιδνακεκόμισε της Ἀττικῆς κά τοσαυτην ἔσχε χάρινα--της συμμαχίας ταυτησί, σθ' ουτως ἐφίλησε τον ἄπαντα χρόνον, στε καὶ τοῖς ἐπιγενομένοις παράδειγμα γενεσθαι την Θησεως καὶ Πειρίθου φιλίαν ἐπειδη δε ἔδει κἀκεινον ἐν -δου γενεσθαι την Θήμητρος μνηστευσό 628μενον κόρην, ἐπειδὴ πολλὰ παραινῶν ουκήδυνήθη ταυτης αυτον της πείρας ἀποσχέσθαι καταπεῖσαι, συνηκολου σε αυτω ταυτην πρεπουσαν οἰόμενος αὐτω καταθήσειν την χάριν περὶ της ψυχῆς υπὲρ αυτολκινδυνεsσαι. IT. ἐπανελθοsσαν δ' εἰς υργος, αυθις ἀποδημουντος - του, ἐπειδὴ καθ' ωραν ην γάμων, καίτοι γε εχοντες καλάς τε κα ευ γεγονυίας ἐκ της Ελλάδος σφίσιν αυτοῖς αγε- σθαι γυναῖκας οἱ τῆς Ἐλλάδος βασιλεῖς, οἱ δὲ συνελθόντες μνηστευοντο ταυτην τὰς αλλας ἁπάσας περιδόντες ώς φαυλοτερας γνόντες δ' τι περιμάχητος ἔσται, καὶ δείσαντες μὴ πόλεμος γένηται τη Ἐλλάδι, μαχομενων προς ἀλλήλους, ομωμόκασιν ορκον τουτον ψήφω κοινη, μην ἐπικουρήσειν τω ταύτης ἀξιωθεντι μηδ' επιτρέψεινην τις ἀδικεῖν ἐγχειρη, μαστος οἰόμενος ταύτην αυτω την συμμαχίαν παρασκευάζειν της μὲν ουν δίας γνώμης ἀπέτυχον πάντες πλην Μενελάου, της κοινῆς δ' ἐπειράθησαν αὐτικα οὐ πολλω γαρ στερον εριδος γενομένης

ταῖς θεαῖς περὶ κάλλους ἐπιτρέπουσι τὴν κρίσιν Πάριδι τω Πριάμου, ὁ δε των μὲν σωμάτων των θεῶν ἡττηθείς, των δωρεῶν δ' ἀναγκασθεὶς γενέσθαι κριτής, καὶ διδούσης φας μεν την της Ἀσίας αρχήν, το δ' ἐν πολέμοις Ἀθηνῆς κράτος, 'Aφροδίτης δε τον τῆς Ἐλένης γάμον, και φαύλοις με ἀνθρώποις γενέσθαι αν ποτε νομίδας οὐκ ἐλάττω βασιλείαν, Ἐλενης δ' οὐδέν των ἐπιγιγνομένων ἀξιωμναι, προείλετο τον ταύτης γάμον. 18. γενομένης δὲ τῆς μνουμένης ἐκείνης στρατείας κατὰ των Tρώων και τῆς Mρώπης τότε πρῶτον κατὰ τῆς - ας

514쪽

629 ἀδεως οἰκεῖν την αυτῶν, οῖ θ' via νες αυτ νε αλους ἐάσαντες ἔχειν ἀπαλλάττεσθαι - ἐκ πολέμου καὶ στρωτείας δυσχερῶν, οἱ δ' Ουκήβουληθησαν αμφότεροι, ουκαν ποτε νομίσαντες ευρεῖν ἀφορμην καλλίω πολέμου, πιρὶ ἀποθανουνται. καὶ θεοὶ δε τους αυτῶν παῖδας σαφῶς εἰδότες ἀπολουμενους ἐναψ πολεμμου ἀπέτρεψαν μἀλ- λον, αλλ' ἐνηγαγον εἰς τοsτο ου ἐλάττω δόξαν αυτοῖς οἰόμενοι φέρειν του θεῶν παιδας γενεσθαι το μαχομένους ἡπερ Ἐλένης ἀποθανεῖν καὶ τί λέγω τους αυτῶν παῖδας αὐτοὶ προς αυτοὐς μείζω καὶ δεινότερον ἐνεστρο σαντο του προς μναντας αὐτοῖς γενομένου πολέμου ἐν

ἐκειν μενσαρ με ἀλληλων, ἐνταsθα δὲ ἐμάχοντο προς

αλληλους. ου τί γένοιτ αν ἐναργέστερον δεῖγμα, ὀσφτων ἀνθρωπίνων απάντων ὐπερέχει το κάλλος παρ θανάτοις κριπαῖς οταν γαρ έκε μὲν ων αλλων ουδενος απάντων οὐδαμολτο παράπαν φαίνωνται διενεχθέντες,

υπερ δὲ κάλλους ου μόνον τοὐς ἀοὐς ἐπιδεδωκότες, αλλ' ηδ καὶ ἀλληλοις ἐναντία πεπολεμηκότες, ἔνιοι δε καιτρωθέντες, πῶς οὐχ άπάσαις ψηφοις προτιμῶσιν αὐ-

των το κάλλος 19. ἀλλ ωα μη δόξωμεν ἀπορία των περὶ κάλλους λόγων περὶ ταλα διατρίβειν αεί, ἐφ τερον βου- λομαι μεταβῆναι υδαμῶς ἔλαττον ον, στε δεῖξαι τηντου κάλλους ἀξίαν τῶν πρότερον εἰρημένων, την ' κάδος Υπποδάμειαν οἰνομάου, σου του ταύτης κάλλους ἀλόντας ἀλλον αἱρουμένους ἀπέφηνεν ἀποθνησκειν ταώτης δροκισμένους τον λιον προσορῶν ως γαρ ἐλάβετο της λιαίας η παῖς και τὰς ἄλλας ὁ πατημου ὀλίγω63 τω μων παρενεγκosσαν ἐώρα της μὲν ωρα αυτῆς ἀλονς - τοσοsτον γαρ αὐτῆ πεμιῆν, στε καὶ τον γεγεννηκόνώπηγάγετο παρὰ φύσιν - καὶ δια os ἀξιῶν αὐτην ἔχειν παρ' ἐαυτω βούλεσθαι δ' ἐκδιδόναι πλαττόμενος αύτη

515쪽

τω ταυτης ἀξίω τὰς παρ' ἀνθρωπων φευγων αἰτίας, πιχανην τινα μηχανῆται της επιδυμίας ἀδικωτεραν καὶ ννετο μαως με ἐβουλετο καταστησειν υπο γαρ αρματι, ς οἷόν τε μάλιστα ην, εἰς τάχος πῖ της τεχνης ἐξεισγασμενω τους ἐν ρκαδία ζεύξας ἐν τω τότε ταχίστους Ἀπους μιλλῆτο προς τους μνηστῆρας η κώρης ἀθλον της νίκης παρελθοῶσιν αὐτοῖς αυτὴν προτιθεὶς στερεσθαι της κεφαλῆς ἡττηθειαας καὶχξίου δ' αυτὴν αυτοῖς συναναβαίνειν τ αρμα οπως ἀποσχολούμενοι περὶ ταυτην ἀμελοῖεν της ἱππικῆς οἱ δ ποτυχόντος του πρώτως φαμένου os δρόμου καὶ της κόρης ἐκπεσόντος μετὰ τορζην, τὸ μὲν ἀποκνῆσαι προ τον αγῶν ὴ μεταθεῖναί τι των βεβουλευμένων μειρακιῶδες εἶναι πολαβόντες, την δ' ωμότητα μισήσαντες οἰνομαου αλλος αλλον ἐφθανεν ἄπο σκων σπερ δεδοικὼς μ' οὐ τεθνάναι περὶ της κόρης μάρτη καὶ προυθέ γε μεχρι τρισκαίδεκα νεων ὁ φόνος θεοὶ δ' εκεῖνον τῆς πονηρίας μισήσαντες ταυτησὶ τους τε τεθανεῶτας αμα καὶ την κόρην ἐλεοῶντες, τους μὲν τι κτήματος ἀπεστερηνται τοιούτου, τὴν κόρηνδ οτι της ωρας οὐ κατὰ καιρὸν ἀπολαύοι, κηδόμενοί τετορνεου ὁστις ἐμελλε - Δέλοψ δ' ην Ουτος - γωνιει 63Iσθαι, αρμα τε χαρίζονται τούτω κάλλιον τέχνης πεποιη- μενον Ἀπους τε αθανάτους, διων ἔμελλε τει κόρη κύριος εἶναι, καὶ γεγονε γε - κηδεστήν επὶ τέρμασι τῆς νίκης ἀπεκτονώς. 20. Οἴτω στοs κάλλους χρημα ἀνθρώποις τε θεῖον ἁναι δοκεῖ και τιμώμενον υ πάντων καὶ θεοῖς ἐσπούδασται πολλαχόσε διὰ δη καὶ ἡμῖν ο- αν ἔχοι τις μέμφεσθαι δικαίως προύργου λογισαμένοις τὸ ταsτα περὶ κάλλους διεξελθεῖν οὐτω με δη καὶ Ἀρίστιππος διῆλθε

τον λορον.

516쪽

ωσπερ κορωνιδα των του κάλλους καλῶν πιθάνσιν τον λόγον.

X AP Μηδαμῶς ἁ προς θεῶν, περαιτεθω προελθεῖν με βιάση ἱκανὰ γὰρ δηλῶσαι την συνουσίαν aὶ τὰ νυν εἰρημένα, αλλως τ ῶδ οσαπερ εἶπον ἀπομνημονεύοντα. αον γὰρ αν τις μνημονεύοι των έτεροι εἰ

M. αμα μὲν δη ἐστιν - ἐξ ἀρχῆς ἐπεθο-

μουμεν ἐπιτυχεῖν ' ου γὰρ δη τοσομον μῖν των λόγων ἐκείνων οσον ἐμέλησε των σῶν ἀκοῶσαι. - , ν οὐ-

των ἀποστερησης, κἀκεῖνα μάτην ἔσηπεπονηκώς. aia προς ' μου τοκαπαντα λόγ'ν, ῶσπερ πέστης ἐξ ἀρτῆς, ἀκόδος. P. ελτιον μὲν ην τούτοις ἀπαλλάττειν με τωι δυσχερῶν ἀγαπῶντα ἐπεὶ δ' υτω κροθωμῆ καὶ ωνημετέρων ἀκουσαι λόγω. καὶ τουθ' υπηρετεῖν ἀνάγκη.632 δε τοίνυν καὶ αυτός ἐποιησάμην τον λόγον ' M. α μὲν πρῶτος αυτὸς ρχον περὶ του κάλλους λέγειν, προοιμίωναν ἐδεόμην συχνῶν, ἐπεὶ δ' ἐπὶ πολλοῖς ἔρχομαι τοῖς προτερον εἰρηκόσιν ἐρῶν, οὐδὲν ἀπεικὸς τοῖς ἐκείνων κεχρη- μενον ἡ προοιμίοις ἐπιφέρειν ἐξῆς τον λόγον, αλλως rοὐδ ετέρωσε τῶν λόγων γινομένων, αλλ' ἐνταsθα καὶ τηλαυτῆς μερας, - ενεῖναι καὶ τους παρόντας λαθεῖν, ε αρ' οὐχ ἔκαστος ἰδίε λογοποιοsσιν , ἀλλὰ τον αυτὸν καστος ἐπὶ μέρους διεξερχονται λόγον. ετω μὲν

ουν ρκει γ' αν εἰς εὐφημίαν απερ υμῶν καστος ετυχεν εἰπών περὶ του κάλλους ἰδίε, τούτω δε τοσοsτον περ εστιν, στε καὶ τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἔξω τῶν νυν εἰρημένων οὐδεῖν ἐπαίνων τῶν εἰς αυτό, πλεωτα γὰρ πολλαχόθεν αυτὰ πρῶτα δεῖν λέγειν καστα, δόξαν παρίστησιν, σπερ ἀνθέων εὐτυχο τι λειμῶνι, ἀεὶ τῶν φαινομενων αρτι προσαγομενων τους δρεπομενους. ἐγώ

517쪽

δ' ἐκ πάντων κλέξας οσα μοι δοκῶ μη βέλτιονέναι παραλιπειν, λέξω δια βραχέων, ὀπως τω τε κάλλει τα γιγνόμενα ἀποδώσω μω τε το μακρολογεῖν παραλιπὼν δράσω κεχαρισμένα. 23. τοῖς μεν ουν η δι ἀνδρείαν η καθ' ετ ραν τινὰ των αρετῶν μῶν προέχειν δοκουσιν, ην μητω καθ' ημέραν ποιεῖν ευ ἀναγκάζωσιν μὰς ε αυτοῖς διακεῖσθαι, βασκαίνομεν μειλον ἐξων ταν ου καλῶς αυτοῖς τα πράγματα πραττόμενα σχοίη καλοvς δ' υμόνον ου φθονουμεν της ρας, αλλ' - υς τε ἰδόντες ἁλισκόμεθα περαγαπωμέν τε υδ' ἀποκνουμεν σπερκρείττοσιν, οσον αν ημῖν ἐξῆ, δουλευοντες αυτοῖς. διον 33αν ουν πακουσαι τις ρα ευτυχηκότι η προστάξει τω

μη τοιουτω, καὶ πλείω χάριν αν εἰδείη τω πολλὰ προς- τάττοντι μὰλλον η τω μηδ' ὁτιουν ἐπαγγέλλοντι. 24. καὶ

των μὲν αλλων ἀγαθων, ων αν-ἐνδεεῖς ωμεν ου περαιτέρω σπουδάζομεν του τυχεῖν, κάλλους δ' ημῖν ουδεὶς ουδεπώποτε γέγονε κόρος, αλλ' ἐάν τε τὰν Ἀγλα ς, τον εἰς Ἱλιόν ποτε συναναβάντα τοῖς 'Ἀχαιοῖς, ἐάν θ' Ῥάκινθον τον καλον η τον Λακεδαιμόνιον Νάρκισσον κάλλει νικῶμεν ου ἀρκεῖν ημῖν δοκουμεν, ἀλλα δεδοίκαμεν μη λάθωμεν τοῖς ἐπιγιγνομένοις αν καταλιπόντες περ- βολην 25. σχεδον δ', εἰπε, πάντων των ἐν ἀνθρώποις πραγμάτων σπερ κοινον παράδειγμα το κάλλος ἐστι, καὶ ουτε στρατηγοῖς εἰς κάλλος ἡμέληται τὰ στρατεύματα συντάττειν ουτε ητορσι τους λόγους συντιθμνα ουτε μην γραφευσι τὰς εἰκόνας γεγραφέναι ἀλλα τιταῶτα λέγω, ων το κάλλος τέλος ἐστίν ων γαρ εἰς χρείανηκομεν ἀναγκαιως, ου ἐλλείπομεν ουδὲν σπουδῆς εἰς οσον ἐξεστι κάλλιστα κατασκευάζειw τω τε γὰρ Μενέλεω ου τοσοsτον ἐμέλησε της χρεία των οἴκων, άσον του εἰσερχομένους ἐκπληττειν, καὶ διὰ τοsθ' ουτω πολυτελεστάτους αμα κατεσκευασε καὶ καλλίστους, καὶ της

518쪽

λέγετα τούτους, κατὰ πυστιν του πατως εἰς αυτον

ἀφιγμένος, - εἰ εἶν Πεισιστρά- τω εστο δη, Ζηνός που τοιήδε γ' υλυμπίου ἔνδοθεν αυλή.634 αυτός θ' ὁ του μειρακίου πατηρ - ἄλλου του χάριν μιλτοπαρθους γε τὰς ναυς συστρατευόμενος τοῖς Ελλησιν ἐπὶ Ποίαν τοπως τους ορῶντας ἐκπληττειν star. κασχεδὸν εἴ τις εκάστην ἐξετάζειν βούλεται των τεχνῶν, Φρησε πάσας ἐς το κάλλος ορώσας καὶ τούτου τυγχάνειν του παντος τιθεμένας. m. τοσουτον δὲ τὸ κάλ- τωναλλων απάντων υπερέχειν δοκεῖ, στε τῶν μὲν η δικαιο- σώνης η σοφίας νανδρείας μετεχόντων πολλά τις αν -- ροι τιμώμενα μῆλλον των δὲ ταύτης της ἰδέας κεκοινωνηκότων βέλτιόν ἐστιν εὐρεῖν ουδέν , ῶσπερ δη καὶ των μη μετεσχηκότων ἀτιμόπερον ουδέν ' μόνους γοῶν τους μη καλοψ ὀνομάζομεν αἰσχρούς, ως οὐδὲν ον ε τι τις ἐχων τύχοι πλεονέκτημα των αλλων κάλλους ἐστερημέ-νος 27 τους μὲν οὐν η δημοκρατουμένοις τα κοινὰ διοι- κοῶντας η τυράννοις ἡποτεταγμένους τους μεν δημαγωγούς, τους δε κόλακας καλοsμεν, μόνους δὲ τους ποταύτηντῆ δυνάμει γενομένους θαυμάζομέν τε φιλοπόνους τε καὶ φιλοκάλους ὀνομάζομεν κἀ κοινοὐ νομίζομεν

εὐεργέτας τους των καλῶν ἐπιμελητάς. τε τοίνυν ούτω μὲν σεμνὸν το κάλλος ἐστίν, οὐτω δὲ τοῖς πῶσιν ἐν ευχῆς μέρει τυχε, κέρδος τε νομίζουσι τὸ τούτω τι διακωνῆσαι δυνηθῆναι, πῶς μῆνεικότως υκ αν τις ἐμέμψατο, εἰ τοσοsτον ἔχοντες κέρδος κερδαινειν ἔπειθ' εκοντὶ προαμεθα, μηδ' αυτὸ τοὐτ αἰσθέσθαι δυνηθέντες, τι

ζημιούμεθα; - 28. Ἀσοsτον μὲν δη κἀγὼ τον λόγον ἐποιησάμη ,

πολλὰ των ἐνόντων μοι περὶ κάλλους εἰπεῖν ἀφελών, ἐπειδη την συνουσίαν ἐπὶ πολῶ παρατεινομενην ἐώρων.

519쪽

NEMN. 439 Μ Εὐδαίμονές γε, οῖ τοιαυτης ἀπολελαυκατε της συνουσίας σχεδὸν δ' ηδ κἀγὼ ουδὲν ἐλαττον μῶνεσχηκα δια σέ.

Μουσώνιε, διὰ χειρός se φασι, γεγονυῖα, τω τυραννωνουν εἶχεν Ἐλληνα; ΜΟΥΣΩΝΙΟΣ. Ἱσθι, ω Μενέκρατες, κι βελτίω ἐντεθυμῆσθαι Νερωνα τὰς γαρ περ βολὰς της Πελοποννησον τὰς περ Μαλέαν ωνήρει τοῖς θαλαττουμένοις εἴκοσι σταδίωω τορυθμοsψηγματι τοὐτο δ' ἄν καὶ τὰς ἐμπορίας ἄνησε καὶ τὰς ἐπὶ θαλάττι πόλεις καὶ τὰς ντῆ μεσογεία καὶ - δη κἀκείναις ἀποχρῶν ὁ οἶκοι αρπός, ην τὰ ἐπιθαλάττια ευ πράττο. N. nsτα δη διεξελθε, Μουσώνιε, βουλομένοις ημῖν ἀκροάσασθαι, πασιν, εἰ μη τι σπουδάσαι διανοῆ 637

ετερον.

- . δε- βουλομενοις ου γαρ οἶδ' ὁ τι χαριζοίμην, μὰλλον τοῖς γε ἀφιγμένοις ἐς ἀηδὲς οὐτωφοοντιστηρι- ἐπὶ τω σπουδάζειν. 2. Νέρωνα τοίνυν ἐς Ἀχαλ--δαι γον και το σφόδρα αυτον πεπεικέναι μηδ' αν τὰς Μούσας ἀναβάλλεσθαι διον ἐβούλετο δὲ καὶτ υλύμπια, τον γυμνικωτατον των πώνων, στεφανου-

σθαι δων τὰ γὰρ Πύθια, τούτων μεν αυτω μετεῖναι μῶλλον η τω Ἀπόλλωνι χηδὲ γὰρ αν μηδ' ἐκεῖνον ἐναντίαν αὐτεκιθάραν τε καὶ - ν θέσθαι. ὁ δὲ Ισθμος Ουτων αποθεν αὐτμβεβουλευμένων, ἀλλ' ἐντυχών τῆ φυ-

520쪽

σει του τόπου μεγαλουργίας ηοάσθη, τόν τε βασιλέα των ἐπὶ την δεοίαν ποτὲ Ἀχαιῶν ἐνθυμηθείς, ῶς την E- μιαν της Βοιωτίας ἀπέτεμεν υριπφ τω περὶ την ἄλ- κίδα, ἔτι γε μην καὶ τον Θαρεῖον, ως ὁ Βόσπορος ἐγ-- φυρωθη αυτ ἐπὶ τους Σκυθας τα δὲ ἰπωξου καὶ προτούτων ισως ἐνενόησε, μέγιστα των μεγαλουργιῶν οντα,638 καὶ προς τούτοις ώς τω δι' ολίγου αλληλοις --δεα πάντας εἴσοιτο την Ἐλλάδα λαμπρῶς εστιῶσθαι τοις ἔξωθεν αἱ γαρ τύραννοι φύσεις μεθύουσι μέν, διψῶσι δε πη καὶ ἀκουσαι τοιοsτο φθέγμα. 3 προελθών δὲ της σκηνῆς υμνον μὲν ωμφιτρίτης τε καὶ Ποσειδῶνος ἐσε καὶ ἄσμου μεγα Μελικερτη τε καὶ Λευκοθέα ορεξαντος δ' αυτωχρυσῆν δίκελλαν του την Ἐλλάδα πιτροπευσαντος επὶ την ρυχην ἐξε κροτούμενός τε καὶ αδόμενος, καὶ καθικόμενος της γης τρίς, οἶμαι, τοῖς τε την αρχὴν πεπιστεwμένοις -παρακελευσάμενος ξυντόνως απτεσθαι του ἔργοvἀνηγει εἰς την Κόρινθον τα υρακλεους δοκῶν περβεβλῆσθαι πάντα οἱ μὲν δη ἐκ του δεσμωτηρίου τα προτρώδη τε καὶ δύσεργα ἐξεπόνουν, η στρατιὰ δὲ τὰ γεώδη

τε καὶ ἐπίπεδα. 4. ἐβδόμην δε που και πεμπτην μεραν προσεζευγμενα-ἡμῶν τἄγ- μω κατέβη τις ἐκ Κορίνθου λόγος ουπω σαφὴς ἡ δη του Νερωνος μετεγνωκότος ω την τομήν ἔφασαν δὲ τους Αἰγυπτίους γεωμετρουντας της κατερας θαλάττης τὰς φύσεις ου ἰσοπελις αυταῖς συντυχεῖν, αλλ' υφηλοτέραν ἡγουμενους την ἐκ του --χαίου περὶ τῆ Αἰγίνη δεδοικέναι πελάγους γαρ τοσου- του νήσω ἐπιχυθέντος καν,ποβρύχιον ἀπενεχ ναι τηvΑἴγιναν Νέρωνα δὲ της μεν τοὐνθου τομῆς Ουδ ανθαλῆς μετέστησεν ο σοφώτατός τε καὶ φυσικώτατος του γαρ τεμεῖν αντον ηρα μαλλον η του δημοσία ἔδειν. 5. δε τῶν Ἐσπερίων ἐθνῶν κίνησις καὶ ξύτατος, τανεκείνης νυν πτόμενος, ονομα δε αυτω Βίνδαξ, ἀπηγαγεν