장음표시 사용
41쪽
O the other siderit vo uti he alle e 1 that in present good fortune could not ast naen an naoney vere vant ing sor a protracte Strii ggle the ni hope o obtaining the means sorvictor res ted villi Persia, and Persia, it va no V Clear, vovi Phel I Sparta rather than Athens Besore that helporri veSan render the deseat os Athens inevitabie, the parianoveriure silouta be accepte and eace concluded. This is the btirning question os the our. ut the problemo interna poli cy though apparenti Settied, vas Stili in thebackground and night deman reconsideratio at an moment. Only three ear previ otist the democrac at Athen laad Voluntarii γ ahiclicateil being induce to do so parit throu laterror at the calaianities os var an principali j throu h repre-Sentations that this vas lae only way to a in the Suppor os Alcibiades an Persia an therei y avo id absolute deStruction. But thesilee had refuse tomo uiaten ance the revolutio an hadbeen Oine by AlcibiadeS ille quarrelle ai non thenaseives and with in ight Inon ita the oligarch ivas replaced by alii nite foran os de inocrac, , of vhicla Thucydides renaarks thatit vas the firS good go verni nent that Athens ad ver ad in his liset inie Thuc. VIII. 7). oon aster alta the old complete dei nocracy vas restored, probabi in e S than a year See
But althotigii the decision ii ad Ione in savoti os denaocracy, the event of the la Si sex γe.ir could not be orgo iten the verbsaci that the constitution ad been ut o iis ital, and ad actualty though, ni sor ara hori tinae, sussere linde an adverseverdici Sho ved the strengiliis the anti-deniocrati elenient an dimus have niade inen seel that the question os a change osgovernnaent vas Stiu in the at an naight g. ain lae made acute
ειρῆνον τιμῶντες, natas have been interprete by the 'nudicia ceras an exhortation to Imalce Peace: vhile the sutilit, os
42쪽
debat in the asse misy; his deScription is arealistic picture os contemporar Athens inserte boldi in aliam of nyth. Judgin fron the Critici Sm os democracyhere an else viaere in the play ve liould infer that Euripides tua in favour os retaining the constitutio though fullyalvare os it clangers: the lae adstron paSSion of the inultitude are reco ni sed an Menelaus knows stat it is lil exuax in the hand of ne ullo an talce duantage of iis enaotiona nature ll. 696-7o I . The great clange lies in iis susceptibili tyrio good oratory, whicli is no neceSSamini lentica l
In the description of the blatant de magogue 9oa-6 the
43쪽
scholias sees a distinc per Sona allusion to Cleophon, lae προστάτης at that time. Doubile SS, Since Cleophon ad been maint instrumenta in et ting the Spartan Vertures mected, Euripides, is he was in favour of eace, uould n in his an additiona reason sor varning the eo pie against the clanmer ofa ba choice of eaderi ut it seenis inprobable that this paSSage is meant to be an bila in more than a description Dine typical evi demagogue. AS a minor po in in xvhic the play seein to reflect contemPorar evenis, it Should be noted aliat the Trinans in the person of the Phr3 ian re iden et 2 2'' titie in character an habit xv illi ille essenii nate Marcis Persia
Asiatic os Euripides o v liine an in Olci in by satire ofu the Phrygian to ridicule the rarnatist is . Iti
reali satiri ting the Perstans. There vere at thistinae, a We have Seen, particular reason sor the hostilit os Athenso Persia sor it ad at ast be corne clea that even Alcibiades could no secure the Supportis Persia sor Athens: vlaereas Pharnabazu xva acti vel helpin Sparta, and Cyrus a Sin his va Dor Susa vitii the expres objecti pursu inga philo-Sparta poli Cy. Hence vovi ari Se an utibiarSt os anti-
Persia seeling vhicli ound an echo in in Satire os his play.
45쪽
'Ορέστης τον φόνον του πατρὸς μεταπορευόμενος i/εῖλεν Αἴγισθον καὶ Κλυταιμνηστραν μητροκτονησαι δὲ τολμησας, παραχρημα την δίκην ἔδωκεν εμμανης γενόμενος Τυνδάρεω δε του πατρὸς της ανγὶργημένης, κατηγορησαντος κατ αυτουεμελλον κοινην Ἀργεῖοι ψηφον εκφέρεσθαι περὶ του τί δει παθεῖν τον ἀσεβη σαντα κατα τυχην δε ενελαος εκ της πλάνης ποστρειρας νυκτὸς μεν Ἐλενην εἰσαπεστειλε, μεθ' Ἱμέραν αυτὀ ηλθε. και παρακαλουμενος π Dρέστου βοηθησαι αὐτω, ἀντιλεγοντα υνδάρεων μαλλον ηὐλαβηθη. λεχθέντων δε λόγων ε τοῖς ὀχλοις, ετ νέχθη το πληθος ἀποκτεινειν 'Ορέστην ἐπαγγειλάμενος α δ εκ του βίου προίεσθαι συνων δε τουτοις ὁ Πυλάδης, ὁ φιλος αὐτοῖ, συνεβουλευσε πρῶτον ενελάου τιμωρίαν λαβεῖν Ἐλενην
ἀποκτειναντας αὐτοι μεν υν επι τουτοις ελθόντες διεφεύ-
σθησαν τιν ελπιδος, θεῶν τὴν λενην ἁρπασάντωπι λέκτρα δε Ερμιόιην επιφανεῖσαν δωκεν εἰς χεῖρας αὐτοῖς Οἱ cταυτην φονευειν ε μελλον επιφανεὶς δε Μενέλαος και βλέπων
εαυτὰ α μα γυναικῖς και τεκνου στερούμενον υπ' αὐτῶν,
ἐπεβάλετο τα βασιλεια πορθεῖ δε φθάσαντες φάφεινήπειλησαν. επιφανεὶς δε πόλλων λενην .εν ἔφησεν εἰς θεοῖς διακομιζειν, ρεσπι δε Ἐρμιόνην ἐπέταξε λαβcῖν, Πυλαδ9δε λεκτραν συνοικισαι, καθaρθέντι δε του φόνου Αργους
46쪽
'Ορεστρος δια θν της μητρος σφαγρον, αμα και π των Ἐρινυων δειματο ι.εως καὶ π των Ἀργειων κατακριθεις θανάτω μέλλων φονεύειν Ελέ ν και Ερμιόνην ἀνθ' ων Μενελαος παρων ου ἐβοηθησε διεκωλυθη πο πολλωνος παροὐδενι κειται ἡ μυθοποί .ri μὲν σκηνη τοῖ δράματος πόκειτα εν ργει ὁ δε χορὸς συνέσποκεν ε γυναικῶν Ἀργειων, ηλικιωτιδων λέκτρας, α και παραγίνονται r. της τοῖ 'ορέστου πυνθανόμεναι συμφοροῖς.προλογίζει δε λέκτρα. τ δε δρῶμα κωμικωτέραν χει τὴν
καταστροφην. 11 δε διασκευὴ το δράματός εστι τοιαυτη προς τα του Ἀγαμε μνονος βασιλεια ποκειται ρεσ ς καμνων και κείμενος ὐπο μανιας επι κλινιδιOυ, ω προσκαθέζεται προς τοῖς ποσὶν
Ἐλέκτρα διαπορειται δε τι δηποτε ου προς τη κεφαλη καθε ζεται ουτ γαρ μαλλον αν εδόκει τον ἀδελφον τημελειν, πλησιαίτερον υτ προσκαθεζομένη. εοικεν ου δια τον χορον ὁποινοὶ διασκευάσαι διηγέρθη 'Oρεστης, αρτι καιμοι καταδραθεις, πλησιαίτερον αὐτω των κατὰ τον χορον γυναικων παρισταμένων. εστ δε et πονοῆσαι τουτο λων φησιν Πλεκτρα τω χορῶ- σῖγα σιγα λεπτον χνος ἀρβυλης' πιθανονουν ταύτην ειναι τὴν προφασιν της τοιαυτης διαθέσεως. TO δραμα των πι σκηνης ευδοκι μουντων, χείριστον δε τοῖς ηθεσι 'λην γα Πυλάδου πάντες φαυλοι σαν.
οτε κατα των Τρωων η Ελλὰς ωρμησεν, γαμέμνων στρατηγος μέθη παντος του στολου, τε των ἄλλων προέχειν δοκῶν αρχης τε μεγέθει και πληθει νεύρο εκατὸν γα ναῖς εις τὴν τοῖ στόλου συντέλειαν Ἀ σέφερε και δν μέλλων ἰνάγεσθαι
47쪽
επανήει, ἴα δὴ πολλα γινεται, συν λθεν ἀθέσμως Αἴγισθος Κλυταιμν στρα τῆ του Ἀγαμερινονος γυναικι μαθόντες δὲ
Κλυταιμνηστρα και Αιγισθος την τε Τροιαν ἁλουσαν και ,αμεμνονα μετὰ των ἄλλων ικαδε πλεοντα, βουλευονται τουτοντης οἰκίας πειλημμενον ἀποκτενεῖν, να- τουτω γνωσθέντος του σφῶν πονηρευματος αυτοὶ παραδοθεῖεν θανάτω δη καιηνυσαν. και πανελθόντα τον γαμέμνονα ἀποκτείνουσι χιτῶνα
γα μη διεξόδους κεφαλης και χειρῶν χοντα μετὰ τ λουτρον
ἐνδιδυσκουσι και ν τω πελεκε τουτον φονευουσι. μεταξυ Ῥουν
του γαμεμνονείου φόνου λεκτρα τον ἀδελφῖν ρέστην, ναμη και υτος ἀνα ρεθείη, κλέψασα και τινι δουσα παιδαγωγω εἰς
Φωκιδα παρ Στρόφιον πέμπει, φίλον και συγγενῆ του πατρος αὐτῆς τυγχανοντα. ρέστης δε εἰς ἄνδρας Ἱκων, παραλαβων Πυλάδην τον παῖδα τροφιου, φ ω μετ' αὐτου Αἴγισθον και Κλυταιμνη στραν τιμωρησαιτο, καταλαμβάνει λάθρα ν Αργος.
και χρησμον παρα του Πυθιου δεξά/λει ος τουτο ποιεῖν, πρωτον μὲν ἔρχεται προς τον του πατρος τάφον κα λ ει ειτά τι μηχανῆται τοιονδε τον γαρ παιδαγωγον, ω παρὰ της Ἐλεκτρας πάλαι πιστευθεὶς ηκεν, ως φημεν, εἰς την Φωκιδα, τουτον προπεμπε εἰς A γισθον κα Κλυταιμνήστραν λέγοντα ς Ορέστης - Πυθικοῖς θλοις ἀνηρέθη και νυν ἄνδρες α τουτου στα ἐν κιβωτι κομιζουσιν, να πατρώων γουν ταφων τυχ9. παχθέντες δε τῆ τοιαυτ ἀπάτη Κλυται μνηστρα και Αἴγισθος, ἴνα μημακρολογω, ἀναιρουνται πω ρέστου και Πυλαδου, πρωτη μεν Κλυταιμ στρα, στερος δε Αἴγισθος μητροκτονησας τοινυνορέστης Ἐρινυσι παραχρημα την δίκην δωκε μανεις. Ιενέλαος ο εκ Ποιας ελθών, στερος γαρ Ἀγαμέμνονος ἐπανῆκε, και τῶ Ναυπλι λιμένι προσσχὼν, νυκτος μεν λενην εἰσπέμπει προς Mυκηνας, μεθ' Ἱμέραν ε- ος ει δέει, και τον Ορέστην μεμη- νοτα εἴρων παρακαλειται μεν ,πὶ Uρεστου και II λεκτρας
48쪽
σῶσαι αὐτους. Vs Κλυταιμ. στρας παρορ Τυνδάρεως πάντας Ἀργείους κατ αυτῶν κίνησεν, ἴνα τουτου- ως μητροκτόνους ἀνελοιεν ως δὲ τον Τυνδάρεω ἀντιλεγοντα ευρε, και αμακα αὐτος πολογιζόμενος ως εἰ 'Oρέστης ἄνα ρεθείη, βασιλευς αὐτος ἔσται τοῖ Αργους, υκ θελεν Ορέστη τε και ἀδελφῆσυμμαχεῖν, ἄλλα το των Ἀργειων πληθος ελεγεν εὐλαβεῖσθαι.
πρωτον μεν ουν ρεστης και Τυνδαρεως διελεχθησαν πρὸς ἄλλη λους, ὁ μεν ως υ δικαιως ἀνείλετο Κλυταιμνηστρα δεικνυς, ορεστης δε ως και μάλα δικαιως, εἰ και μυριακις αυτην δειτεθναναι. πειτα εκκλησίας εν κροπόλει Μυκηνῶν γενομενης κα συνιοντων ων προὐ χόντων εὐ Aργει, ρεσπqς rro Πυλαδου φοράδην κεισε κομίζεται. λογων δε πολλῶν γινομενων, καιτων 1εν βοηθουντων ρεστI, των δε ναντιουμένων, τέλος ενίκησαν οἱ κακοί. και κατακρίνεται ρέστης αὐτος τε και η
ἀδελφη λιθοις βληθέντες ἀποθανῶν. 'Oρέστης δε et γγείλατο
προς το πληθος αυτοχειρία εαυτον κα την ἀδελφὴν ἀποσφάξαι. και ὁ φίλος Πυλαδης και παρὰ την συμφορὰν φίλος μεινε και κοινωνεῖν αὐτω V τελευτης ξίωσε προθυμότατα ἐπει δεσφισι τοῖτο παθεῖν προύκειτο, συμβουλεύει Πυλαδης, σελεωπρωτον τιμωρίαν λαβεῖν, λέγων ως ο δει τοῖτον τρυφῶν μῶναπιOντων. θεν εἰσελθόντες εἴσω των βασιλείων Ἐλένης δηθεν
δεησομενοι, να μη περιίδη σφας ὀλλυμένους, αλλὰ χεῖρα Ῥέοκαι Μενελεων και κοντα πρὀς σωτηρίαν κινη , πει ταύτην
φονεύειν μελλον, ταύτης μεν μαρτον, υπ Απολλωνος ἁρπασθείσης κελεύσει Διὀς, Ἐρμιόνην δε συλλαμβάνουσιν τοῖ τῆς Κλυταιμνηστρας ταφου πανηκουσαπι πρωην γαρ αυτην λεν πεπομφει, τ αδελφI θύσουσαν λαβόντες δε Ἐρμιονην καιενδοθεν τὰς των βασιλείων ἀσφαλίσαντες πύλας, νηλθον εν μετεώρω των βασιλείων εχοντές τε την Ερμιόνην και ξίφος προς τη δέρ αυτης, και μέλλοντες μετὰ την ταύτης διαχείρισιν, αν μησφῆς Μενέλεως σωσ9, και τους δόμους φάφειν πυρί. Μενέλεως μέν πῖ τούτων λένην τεθνανα μαθὼν ἴνα καν σω 'ον παῖδα
49쪽
ελθων, ηρξατο πορθεῖν τα βασίλεια, πιφανεις δε Ἀπόλλων liδιηλλαξε τουτους, Ελλην μὲν εἰς ουρανους φησας διακομίσαι, Mενελεων δε τερα λαβεῖν κελευσας γυναῖκα Ορέστη δε Ἐρμι- όν ν συνάψαι μετὰ τον του φόνου καθαρσιμ' ης θήν σιν ἔτυχε,
μετα ρινυων εις Αρειον παγον κριθεις, τε και καταδικασθῆναι μέλλοντα irro πάντων θεων Ἀθην ψηφον βαλοῖσα νικησαι τουτον ποιησε. και υτως ρέστης στερον Ερμιόνην γυναῖκα λαμβάνει κατὰ o του Ἀπόλλωνος θέσπισμα, και Αργους κρατεῖ, Πυλάδ δε πιλέκτραν δίδωσι τ ν και προτερον π αυτου κατεγγυηθεῖσαν τουτω. στεον δε τι πῶσα τραγωδια συμφωνον εχε και το τελος εὐλυ Τ γαρ αρχεται και ει λυπην τελευτα το παρὀν δε δρυα εστιν εὐτραγικοῖ κωμικόπι ληγε γαρ εἰς τὰς παρ' Ἀπόλλωνος διαλλαγὰς ε συμφορῶν εἰς ευθυμίαν κατον-τ κός φ δε κωμωδία γέλωσι και εὐφροσυναις ἐνυφανται.