장음표시 사용
481쪽
αυνέχεται δε ἀλλήλοισι αὐ προς 'o modo και ἐπίφυσιν κοινὴν ἔχει. modo, sed illo etiam accipi posse; quare nomina haec
quibus utitur duobus modis accipere licet, sicut accipiunt qui ea referunt, modo ad ipsa ossa tantum, Nocto ad ossa simul et partes qui biis ossa superconteguntur, sic κνήμη appelletur id quod inter pedem est et genia. Duor In autem ossium quae in ea parte sta sunt, alteraim scilicet tibi aut Graece appellari κνήμην, reliquum scilicet suram περόνην, ad laec tibiam pleni O1ena esse, suram et' tenuiorem, a medium quod mininae carnosum et per uni Versam hanc partem a summo ad imum in longitii litiem fertur et in iis qui graciles sunt conspicitur , Graece ἀντικνήμιον Vocatur, tibiae partem esse, non surae atque alia quaecunque ad ossa pertinentia scire licet, omnia eX-
posuimus in libro quem de ossibus confecimus, ad eos qui primas institutiones addiscunt.
Haec ad edon inter se Iunguntur communemque PFen-dieem habent.
482쪽
μηκος οὐ συνέχεται, χουt ἐστιν Di Πτε ria κατά τουτ αλ- ληλων Ουr συνδειται. Communem non debemus ita accipere quasi continuam atque omnino unam, sed quasi latrius ille appendices inter se jungantur et ianitis tantum opinione in faciant ita enim inter se conveniunt laae appendices, ut una esse Videatur. Extremae Vero earum partes otundae qua Carne nudantur, non recte a quibusdam talus nominatur; perpetua enim thorda aluna continet ab interiori parte, qui ablia tectus ne Visa comprehenditur nec actu.
Sed recta in crure dehiscunt. Dehiscunt proposita duo olsa recta in crure, io C sit in longitudine crura non se contingunt neque in terrae
483쪽
κονδυλους. καταπαλαιουμένους ων στῶ επὶ των νεκρῶν
Ad femur autem Iunguntur et appendicem habent, VPeu-diae ero ij crimem. In Commissura genu caput tibiae longe crassus est quam surae, atque idcirco appendix tola esse tibiae videbitur ipsa lue ab exteriora parte sura fulcit. Discrimen Maod διάφυσιν vocat id intelligit quod in medio exstat nervosum Cartilaginosumque, quod processias semoris qui in tibia conjiciuntur distinguit, sed in ossibus oriam corpo-Tum Pa ae jam diu mortua sunt coi rumpitur, sic ut aliquis decipiatur salsia utitue existimet quod ab ippocrate scribitur. Injuria Maidem, quoniam in recenti cadavere id semper apparet.
484쪽
Ἀνιοι Σων ατρων χνται τυ ξαρθρεῖν λέγεσθαι κατῶτων ξισταμένων τελέως στῶν. et di ὀλισθαίνειν επὶ των παραρθρ0ύντων μεν, οὐ μην παντάπασί γε εκπιπτόντων
Quod inquit Iongi iis , ego sic scribendium censeo, longius autem paulo est alteruta os a parte minimi digiti. Quodsi non hoc modo, sed do ippocrates scripsisset, confirmaret prorsus tibiae appemlicem in genu Onam Titiem esse utriusque iris, non propriam tibiae. Nam simpliciter longius esset, non ima parte dumtaxat.
Putant medicornua aliqui ve1buna ζαρθρεῖν usurpari ad ea ossa sonificanda quae toto loco mota sunt, sed ὀλισθαἰνειν, quo verbo laxantur Xpressit, ad ea Maae paululum, non tamen ex toto naturali sede excesserunt. Verum hi non videntur Iogisse librum de articulis ubi initio protinus ait: articulum qui cum lato scapularum osse committitur vidi uno modo excidere nenapes in
485쪽
των χειρέων, εἰ τολμωεν τρεμέειν οἱ ανθρωποι. ησις ὁ παραπλησί οἱ περ κει in την τε γαρ εμβολην χρηποιέεσθαι ἐκ κατατάσιος ωσπερ κείνων, ἰσχυροτέρης ἐμῖται χης κατατάσιος, σω ἰσχυρότερον τυθωμα Ταύrη.eς α πλεισΤα με γαρ ρ κεὐυσιν ανδρες δύο, ό με ἔν- θεν, ὁ δ' ἔνθεν τείνοντες. ην ὁ μη ἰσχύουσι, σχυροτέρην ρηίδιόν εστι ποιέειν την καTάτασιν. O μόνον των Ἀν τω καρπῶ της χειρῖς ησσόν εστ ινοχλωδη, άλλω καὶ Λων ε τω nod πολυ ἀλλον. - πε δε alam , in quo loco Verbum excidere λισθάνον dixit. Atqui totum humeri caput eo sinu movetur in quo recipitur, quum non possit paulum excedere, sicut ipse Hippocrates docuit ubi causam ad lecit, quam habebim*s quum Deum
XL. Haec quidem minus moles sunt quam suae n Prima Palmae parte , homines modo quiescant. Curatio autem in utroque casu similis requiritur namque haec OU-eiend in Ibuni locum sunt, intensa perinde atque illa, sed αlentiorem etiam intensionem requir ni, quatenus corPus hac etiam Parte alidius es. Plerumque satis duo homines sunt qui in diversa contendant , qui di nequeant abunde aetendere, facile es alidiorem inten- sonem adhibere. Non anodo minus ' molesta sunt quam quae in prima palinae parte, sed multo magis quam quae in pede Sed
486쪽
Maoniarn de pede et manu communiter tractavit, ideo abunde existimat alterius partis dumtaxat me Da inisse, si Iae quod ad molestiana periinet, media est inter crus et Pedem quant enim majorern molestiam asser quani rus, tanto minorem quam pes et praecipue quam CalX, de PaOpaulo supra egit.
Nam Dei rotae modiolum defigere oporto vel aliud quidsmile, turn molli aliqua re Aedem ob lGere bubulisque loris latis circumligare et eomam a se Dei ad sillum vel ad aliud lignum de incire Hloquerirnam artem ium Odiolum demittere, I ummam recurvare alio Mer Et ab humeri a ite et a poplite in contrariam Partem
L,ignum desigi jubet quo recipere possit imam Partem Vectis, Ter quem membrum debet ala inferiora tarte
487쪽
extentii 'ribi oro ignotum esse non Credo rotae modiolunt πλημνην ab Ionibus appellari, quum apud poetam Ilo quoQue Ocalbulum legatur. Commonet autem ip-poCrates ut ibique ex iis quae ad Curationem conducunt illis litana DP quae in 1 omptu sunt. Et nun etiam me minit Dioclioli rotae qui praesto nobis esse potest ubivis gelilium, si ira iliter pistillo pro vecte nunc ad extendenduintilitiar. Sed qua via ad lithera liae debeant ipse suis ver bis, si alia in advertantur, pei te declaraUit. XLII. Sed a I uperiori a te adhdere im licet. Viin, io est valentem in utramque parient ii tensio laeni, νάγκην appellavit, ut vehementem ejus potentiam indicaret.
488쪽
'Oρθῖν τούτο τ ξυλον στησιν σφαλῶς ἐσrηριγμένον, Ouως ὁ κατατεινόμενος, ως προείρηται, μη συνακολ0υθῶν et κατατάσει μέσον των δύο σκελῶν δρασμενου του ξυλου κατὰ τυν περίνεον, Ουr δ' νομάζεται του σωματος μῶν ἐκεῖνο et με so O Ezαξὼ της δρας εστ και της ἀρχης
τί τὰ πλεῖστα των αντιγράφων με ζὸς της προγεγραμμενης Vσεως αυτ γεγραπται, δυναμενης της λης δια XLIII. Sed etiam tibi elis alte lignum dogere rotundum ac leve,
sc ut αrs Ius exset quae inter crura media interanum et raturale demittatur, ut Prohibeat sequi corρ quod a Pedibus eatenditur. Rectuna statuit lignum hoc firmiter inhaerens, ne cor PUS, Tu metum est, a pessibus extentum sequatur , Maod collocatum sit hoc lignum inter anum et priuiam naturalis partem, quem locum περίνεον appellat.
Deinde ne corpio inclinetur in cros quod intenditur collocare aliquerm latere Portet sui clunem rePellat, ne corpus ducatur. Im plerasque exemplaribus quae nunc Iroponuntur
Verba proXinae positis subiiciuntur quamquam sines his
489쪽
Idem quoque fetos ad uti iamque lar lignurn fgatur,
brachia Dero O i. itur eae tensa et alius genu rehenderis in contrariam artern adducat.
Modum alium docet quo proli ibere possis ne toti tua corpus extensam Inenal iri parten se qualitu. Figit enim lignum ad tranaque lana quod corpori objectunt i Ominem se iiii non patiatur, quum partes in sexitis extetiduntur Sed nunc ilhilomitius opoItet ius tuo J I, inserioli
490쪽
s 2111 ποῖτο δ' ην παρὰ το γόνυ βούληται, χλους μαν- τας περιδήσας καὶ περὶ τον μηρον, πιλημνην ἄλλην περ κεφαλup κατορύξαι ἐξαρτήσας oυς ἱμάντας ἐκ τινος ξύλου το ξύλον στηρίζων ἐς την πλήμνην.
βάλλοντα μοχλω χρη δε δηλονότι οὐ μοχλου το πρ0 τρὶ γε στηριζόμενον πέρας ποβεβλημίνον ἔχειν τι κοῖλον. οἷα περ ἐστὶ η πλήμνη του ρόχου, ρος ην ἀντερείδων ὀ μοχλῆς εργάσεται προς τἀναντἱ την ἄσιν. parte extenditiar, proprie a genu preliensuri ii superiorem partem attrahi atque ita in diversa diduci. X LVI. Nihil enim Probioet, si laceat, lora tili ad genu Dei ad
Iernu alligare , aliumque rotae modiolum os caput horninis ger e, oraque ad aliquod lignum dare, quod in modiolum demittatur. Ubi velis crus a superiora parte extendi, ut in diversa diducatur, moliri an reui pol is inJectis Oris, quorum Capita rursum adducta ad vecten religentur' imae autem Vectis ait quae haerere pavi in pnto debet, necesse est aviani aliquod subjiciatur, iijusmodi est rotae 1aΟ-diolus Mai ob ex vecti sit, ut possit in contrariam partem attrahere.