Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

521쪽

πλεονασθεῖσα με γἀ οὐδἐν α σίνοιro, via γαρ εἰ διεσrεῶτα τα ὀστία a th ισχύος της κατατάσιος Irι- cepis e vulnus dicunt, non secus etiam si patella vitietur qiuam Graeci et μύλην et ἐπιγονατίδα vocanti Ad laec

qui latera corporis explina uni modo ab intereio ii pati genu, modo a poster ora ulcias ortum Priit. Universum enim I iura locium a lateribus genu vocabulo appellant, eadem ratione et popluem et alam et Ia umeri capiat. Sic etiam Cubitum et talos et priuiam palmae parten ad tot una locum significandum iustirpant saepe etiana adjiciti rit arti Cit Ium capitis hianaevi aut cubiti, genu, Co Xae vel talor latra. Constat igitur Hippocratena varie nomini us Uli, alioraim majorum Templo, Ut et uti, Ora tempta quan Pilliore e X- colunt curiosa vel horum ratione, quae ab iis quae in ea

versantur exquisita diligentia dicitur.

LXVII.

At si femoris os fractura es, alenter ornn in extendi debet, rie nimis quan res Osulat id sat siqvrder plus jus intensum non laeditur. Naur ossa haec quae Pernix diducta sunt. si sic recedentia uter e iuriantur,

522쪽

iron sane Poto uni ita diducia rumilis contineri , qιι in celerrirne concurrant, quum Primurra qui aetendunt ex opere se recellerint. Quia niaxirti sunt musculi qui senati circumdant, non inmerito veretur De quod saepe contingit, non satis lue inibi uin Σlendatur. Ergo ut auida Cter X tenda naris, intensio, ait, justo valentior non laedit. Fieri enim in haci arre potest, va o suspectium esset in alias. At quid iocesi ii de viliciat iu Os Pactuna, duin ipsi iis partes quae pertractata lui inter se recedunt ' citias noli ecus atque tibini enabi tina tali iraliter se habet coit c pol teibat titillo e -- licio inani spatio, in tio ex contracta sanie pericliti in sit, ne OS O in anapatur. Si tiando en in fracti Ilis partes, quia ni Velieaten litis in lentae fuerint, reluctae vin- Ciant VI', Noli polemini Posi injectu in vincultim it ri ceteri s locis coistineti in iraimus Circutia actae sal Ciae nau- scillos inuiolai te servant quod in se more naon et serti-

523쪽

μεγαλη γαρ η αἰσχύνη και βλάβη βραχύτερον ro μηρὰν αn0JEΠζαι χειρ με γαρ βραχυτέρη γινομένη και ξυγκρυ-

inescendiam non esse ob magnitudinem natis gulorum, quum hoc vincultim Iron superet, sed cedat. Quam rem propterea dixit, quod proprietas est vinculi quidem femur tueri, quomodo deli a tum accepit, musculi vero ad suum initi una concut ere. Quum contraria igitur sit proprietas utriusque , si vinculum superet, naturalis musculorum motus cedet, quum iacti ossis partes dicit icta contineantiar; Ied si musculorum motus vinculo validior fuerin, apsi ad initium contrahentur, atque una Iahent et ad superiora adducent comminuti ossis partem inseriorem.

LXVIII.

Crassa enim ac robus caro i incolunt Ibyerαbit, at non separabitur. Id ergo Ouo de agitur eatendi Dalenter Oportet, sicque ut in neutram artem Conbertatur, HEDEminor Dis quam Hum exigat adhibeatur, quum tu E

524쪽

καὶ πρόσθεν γεγραπται καὶ τάς αρχός βαλλόμενον, ἄσπερ

neque Οχα nagna erit, Ous si brevius reddatur , hominem claudum demonsrabit. Ab integro enim quod longius erit Prodetur, adeo ut illi, qui nate curandus, satius ιιmit triann qiι Ous frangi quam alter m P coue enix in utramque Partem inclinaretur. Ubi ei oextensui sit rabunde , Pro minentioribus Palmar m ami-biu eodem nodo quo fuPr Positum es dirigatur ac de ligetura fasciaque calliti insectatur, ut ante indicaDimus, ipsaque sursum versus Porrigatur; tum itidern re o Ondeat tit in fuPerioribιις Praeterea et magis χιrgeatur et laxius inculum sentia iis Parissiι quae fuPra Positae sunt; ad haec similiter resolvatur c rursus deligetur, ferulaeque eodem modo superacconnmoderatur. Onfer Dei autem femur quinquaginta diebus. Hippocrales sitato vocabulo carnem appellavit quos in superioribus musculos dixinius Nana cita aeCunque Caro sentit uniusculi pars ' est alvae haec in D ediis iusculis

525쪽

bum es nagis suam ab interiori et a Priori magis quam a Posteriori si has igitur Parae conraertitur, ubi non recte coratur. Quin et in his artibio minus carri mn es quam in alias, ut quando eri ertitur latere

quid ion noliri oportet, quale traditum es ad humer m perversum. blbiam dixit γαύσος. At quod Ilaec vox gibburnsignificet, res ipsa declarat siquidem femur non omnino Tectu ui est, sed a Itoli et XteraOI parte gibbum, sicuta contrariis sinum Uir in VeIo Vox γαυσος postrema

526쪽

ως αν κέῖνος ἐθελήση και συ φθέγγου, καὶ πάλιν αν tristia

συντελουνζων, πυλύ γε ἀλλον ora πρυς γεωμετρίαν ηαριθμητικΓν Q μουσικην φάσrρονομικην, στε εἰ μηδεμία syllaba acri an penultima circumst cli debeat incertum est; non iram frequenti in usu est apud Graecos id vertii. Ouidam a similitudino duci penultimam circia insecti Volunt, Illem ad modulat καυσος, αὐρος, γαύρος quibus lana

vero magis placet altiniam syllabam acutam esse, qUOII latra Omnia nomina dirariam svllabarunt quae assectiana significant acuto sunt a centu in laltinia, χωλὰς, λορας, στρεβλυς, κυρτὸς βλεσσὰς ραιβός; ne sollina quae dilabias sudabis

constant, sed sere quaecrantiri asse luna notant, Γρθριτικος, πλευριτικος, ηπατικός. Conoe lito igitur utro quis velit rodo pronunciare. At γαῖσος esserenti tibi illina a acuta, eos enim qui librili legunt ire in a an sententiam tantum Comperi, si liuispiam adversetur existimans debere penultimam circumflecti, tu uoque utcunque illi placet pronunca ato. Diuodsi alitati rursus nactias fueris qui malit ultimam acui, tu itidem sacito nomina atque aCcentus ParVi pendens, iri polo vitae dii ad philosophiam Conserant et multo minus ad geonae triana, aratii melicen, Nausicen astronomiam. uaro si nulli arti ad suum nona

527쪽

Προσπεριβάλλειν δε χρη λθ τῶν ὀθονίων κυκλω αμφὶ τὰ σχίον καὶ τίς ξυας , κως ν οἱ βουβῶνές τε καὶ υ

importuna Contemnen imiue nominum inquisitione opus est, non modo horum horminii in non probare studium convenit, sed quana maxime deridere.

LXX.

circumdare autem aliquot lintea Portet aeque in Orberricii ca coxam et ilia, ut inguina Harn et quod interanum et naturale es, πληχάδα Graeci Mocant, invol-Σantur. ιι Od et ob alia n caldar utile es et ne ex trema fer lae nudam Parteiam Os endant.

Coxa, id est os illud in quod se inserit semoris a Put, σχῖον Giaece nuncii patin', sic fit et ipsius aut in κοτύλη. Utroque noui in latitur poeta in hoc Carnaitie: VEνθα τε μηρῆς σχίω ἐνστρέφειαι, κοτύλην ὁ τε tuta καλε0UGιν. Ilia dixit ιξυας, citiae nonnulli accipiunt pro illii in suibus,

528쪽

καὶ καθόσον ἔτι πιθανολιερον ἐν τῶ μεταξῖ τῶν τε κατατους λαγόνας στῶν και τῶν του θωρακυς περιβαλλεσθαι την ζώνην αυτ οὐ ro οὐ χώματος ιζίαν νοις νομα nonnulli pro parte quae super ipsa est quae λαπύρα pro-Prie Vocatur, quod Verbum apud poetam reperitur in eo

carinine:

ουσα κατί λαπάρην. Equidem de vocabulo λαπίρας dicere possum adcliictus ex-Pramento et Hippocratis ac poetae usu , tun ipso morbo, eam significare partem quae inter ossa pectoris et quae proprie appellantur ossa ilium est inter; ecta, de quo suo loco agemus. Quae autem partes ζύες nominentur non est Daultis agam ob id niui Iod Oeta numero singulam

ιζίαν scripsit in illo carnaine: περὶ ζωνην βάλλεται ξύην κατον θυσάνοις ἀραρυῖαν. tum ob id Iod credibilius est gonam dati inter ilia et

litoracis ossa, existimet aliquis hanc ipsam partem Orporis ξύαν appellam. Contra vero ex eo quod Hippocrates

529쪽

Deligatio etc. Quod ad hunc ocii ria attinet, quando superior semo-I'is pars comminuitur, fascia non solum iisque ad inguina fere debet, sed ultra aliquam ex tape1'ioribus parilibus comprehendere Tales sunt minum coXu, deinde ossa Hilana, postiem ea pars quae sine osse est, λαπάραν voeant quain ubi vis complecti licet, dum ilium ossa etiam devinxeris. Quibus omissis fasciar protinus ad ianc se dem porrigendam esse minime puto, quum ippocrates maxinni fecerit, nullum reli ruitii Iocum Iliadum , sed eouo Perpetua, Ioue e integra parte compreliens uni aliquid

esse videatur, omnia fasciis adigail. Πληχάδα Didam per I scribunt, quidam per γ πληγάδα, eo vocabulo signi

530쪽

ίει, καθάπερ και νυν, νίοτε δε εἰς τί πολλὼ χρησεῖν τουτο συνιέναι. ἐνίοτε ε Στι πρυς παν et τοὐ ro χρήσιμ0ν. sicatur quod inter utrumque crus spatium est, unde Hippocrates divam cari vocat εκπεπλησθαι και διαπεπλησθαι. Nam et poeta τοι δ' πλησσοντο πόδεσσι dixit, Ignificare volens , divaricabant pedibus.

LXXI.

A qua semper utrinnque satis recede e debent. SemPercutem causi si, ne imponantur super ossa in articulis naturaliter Prominentia , neque in articulorum Dicinire

Sol et Hippocrates ubi de in specie pertracta COIn plura docere ex iis quae Cornmlinia uiat a generalia, no-Nens ea non esse propria unius speciei, sed ad omnes vel multas vel aliquot pertinere. Adjicit auten Oiationi modo Particulam sem er, ut in propositis et bis, modo quod intellexisse pertinet ad in uua loca. interdiurn Hoc