장음표시 사용
62쪽
lviii INTRODUCTION 7. Englisti translations of the de sacerdotio. The solio vin have publistae translations es in is ac
63쪽
I. Bασιλειος ὁ πάντας - του Xρυσοστόμου φίλους περβαλλομενος. II. N Qμόνοια Βασιλείου και ρυσοστόμου, και πω σις περὶ πάντων. III. D ζυγος ανισος εν ῆ του μονα--ἡ βίου μεταδιώξει. IV. N προθεσις περι κοινῆς οἰκησεως ἀμφοτέρων.
64쪽
ἀληθεῖς, και τους της φιλίας νόμους καὶ εἰδότες καὶ φυλάτ
τοντες ἀκριβῶς εἷς δέ τις τουτωνὶ των πολλων, παντας αυτούς προβαλλόμενος τη προ ημα φιλία, τοσουτον ἐφιλονείκησεν μεῖναι κατοπιν αυτούς, σον κεῖνοι τούς ζάπλως προς ἡ μας διακειμένους. a. δτος των τον παντά
μοι χρόνον παρηκολουθηκοτων ην. καὶ γὰρ μαθημάτων ηφάμεθα των αὐτων, καὶ διδασκάλοις χρησάμεθα τοῖς αὐτοῖς η δὲ ἡμῖν καὶ προθυμία καὶ σπουδη περὶ τούς
λόγους, ους πονούμεθα, μία, πιθυμία τε ἴση καὶ κ των Io αυτῶν τικτομένη πραγμάτων. ου γαρ ὁτε εἰς διδασκάλους
μόνον φοιτωμεν, ἀλλὰ καὶ Ῥίκα κεῖθεν ξελθόντας βουλεύεσθαι χρῆν σποίαν ἐλέσθαι του βίου βέλτιον μῖν οδὸν, καὶ ἐνταυθα ομογνωμονοῖντες ἐφαινόμεθα. I. Aia σερα δὲ
neutrali aeis sed immaris me ': that is, hac no specia affection. 6. μαθημάτων Chrys. intended
7. διδασκάλοις Chrys. leariurhetori stor Libanius, ine amous sophist an philosopli Dona Andragathius of thom oining esseseer 'o be knowni se Socrates H. E. V 3, and levera Aben es Libanius . Iso. viis inclier in Christia doctrine vere Meletius then Bishopis Antiochin, Diodorus, and arterius Sog. viii 2.
τετο, lIt vere preserved, indicatesinat at these bond of union re- mained unchange acine gravi P. The vulgate readine se critical note oves an easter construction: biit it seenis to be interpolated.
65쪽
DE SACERDOTIO προς τουτοις μῖν φάλάττετο αρραπι τε καὶ βέβαια. Ουτε γὰρ ἐπὶ πατρίδος ρογέθει τερος ἐτερου μαλλον φρονεῖν εῖχεν ουτ εμοὶ μεν πλοῖτος πέρογκος ην,-κεῖνος δλεσχάτη συνέζη πενία ἀλλα καὶ το τῆς Ουσίας μέτροντο της προαρρέσεως ἰσοστάσιον εμιμεῖτο και γένος δὲ ημῖν soμότιμον ν καὶ πάντα et γνώμη συνέτρεχεν 4. Ἐπει- δη δε δει τον μακάριον ον των μοναχων μεταδιώκειν βίον καὶ την φιλοσοφίαν την ἀληθη, ουκέτι μῖν ὁ ζυγος ουτος ἴσος ην, ἀλλ' ἡ με ἐκείνου πλάστιγξ ἐκουφίζετο μετέωρος ἐγ δ ετ ταῖς του κόσμου πεπεδημένος Ioεπιθυμίαις καθεῖλκον την ἐμαυτοῖ καὶ βιαζόμην κάτω μένειν, νεωτερικαῖς αὐτην ἐπιβρίθων φαντασίαις. s. Ἐν-
balance this vora keeps up emetaphor of τὸ ἰσοστάσιον above. In in sense fiere require the
66쪽
ταυθα λοιπον η με φιλία βέβαιος μενεν μῖν, καθάπερ και πρότερον η δὲ συνουσία διεκοπτετο. ου γαρ ην τοῖς - περὶ τὰ αὐτοι σπουδάζοντας κοινὰς ποιεῖσθαι τὰς διατριβάς. 6. Ως δε μικρον καὶ αὐτος νέκυψα του βιωτικοὐ κλύδωνος δεχεται μεν μαε αμφω τω χεῖρε τηνδε ἰσότητα οὐδε ούτως ἰσχυσαμεν φυλάξαι την προτέραν. Και γὰρ και ν χνόν φθάσας μας, και πολλην την
σφοδρότητα επιδειξάμενος, ανωτέρω πάλιν μῶν ἐφέρετο και εις ψος ρετο μέγα. I. Πλὴν ἀλλ' γαθός τε ἄν, Io καὶ πολλο την μετέραν τιμώμενος φιλίαν, ἁπάντων
ἐαυτὸν ἀποστησας των αλλων ἡμῖν οὐ παντα πόνον συνην επιθυμῶν μεν τούτου και πρότερον ἄπερ δε φην,
ὁπο της μετέρας κωλυόμενος ραθυμίας. . Ου γαρ ντον δικαστηρίφ προσεδρεύοντα, και περὶ τας ἐν τῆ σκηνῆ35 τέρφεις ἐπτοημένον, συγγίνεσθαι 'ro λάκις τω βίβλοις
βριθηται passive si et for φαντασία
viris etc. 26 A παρθένον. ..τ νυμ
67쪽
προσηλωμέων, καὶ μηδὲ εἰς ἀπορὰν εμβαλόντι ποτέ.9. Διὰ τουτο ὁ ην διει νόμενος μῶν επειδὴ δέ ποτε
ἡ ιας ἔλαβεν εις την αυτην του βίου κατάστασιν, θρόως ην ra λαι δινε επιθυμίαν ἀπέτεκε τότε καὶ ουδὲ τὰ βραχυτατον της μέρας μέρος ήμας απολιμπ άνειν νείχετο, 5 διετέλει τε παρακαλῶν, να την οἰκίαν ἔκαστος ἀφέντες την ἐαυτο κοινην αμφω την οἴκησιν ἔχοιμεν καὶ πεισέ
γε, καὶ τὰ πραγμα ην ἐν χερσίν. H. O. Ἀλλά με αἱ συνεχεῖς της μητρὸς προδαὶ διεκώλυσαν ταυτην ἐκείνω δουναι την χάριν - λον Dro ταύτην λαβεῖν παρ ἐκείνου την δωρεάν. ἐπειδη γὰρ Iσθετο ταυτα βουλευόμενον, λαβοῖσά με της δεξιῶς,
εἰσηγαγεν εις τὸν ἀποτεταγμένον οἶκον αὐτὴ και καθίσασα πλησίον ἐπι της εὐνης ης ημα - δινε, πηγάς τε Ἀφίει
. I ab τ' ἐπιθυμίαν, ην πάλαι δινον, ταύτην ἀποτέκω.
68쪽
6 CHRYSOSTOMUS II. II δακρύων καὶ των δακρυων λεεινότερα προσετίθη τα ρη-ματα, τοιαυτα προς - ἀποδυρομένη. II. Ἐγώ, φησι,
παιδίον, της ἀρετῆς του πατρος του σου υ αφείθην απολαυσα επὶ πολύ, τ θεω τουτο δοκοῖν τὰς γαρλωδῖνας - ἐπὶ σοὶ διαδεξάμενος ὁ θάνατος εκείνου, σοὶ μενορφανίαν, ἐμοὶ δὲ χηρείαν πέστησεν αωρον, καὶ τα της χηρείας δεεινὰ, α μόναι αἱ παθουσαι δύναιν ἄν εἰδεναι καλως. a. Λόγος γαρ οὐδεὶς ἁ ἐφίκοιτο του χειμωνος
εκείνου καὶ του κλύδωνος, ν φίσταται κόρη, αρτι με της Io παυροανοικίας προελθοῖσα, και πραγμάτων ἄπειρος Οἴσα'
εξαίφνης δε πένθει τε ἀσχέτν βαλλομενη και ἀναγκα - μένη φροντίδων κα της ἡλικίας και της φύσεως ἀνεχεσθαι
μειζόνων. 3. Δεῖ γαρ, οἶμαι, ραθυμίας τε ἰκετῶν πιστρέφειν καὶ κακουργίας παρατηρεῖν, συγγενων ἀποκρούε- 15 σθαι επιβουλας, των τὰ δημόσια πραττόντων τὰς επηρείας καὶ την ἀπηνεια εν ταῖς των εἰσφορῶν καταβολαῖς φέρειν γενναάως. E δὲ και παιδίον καταλιπων ὁ τεθνηκως
ἀπελθοι θηλυ με ὁν, πολλην και οἴτω παρέξει πῆ μητρὶ την φροντίδα, ομως δε καὶ ἀναλωμάτων και δέους ἀπηλ-a λωνμένην ὁ δε ιδ μυρίων αὐτην φόβων καθ' κάστην ἐμπίμπλησι την ἡμέραν, και πλειόνων φροντίδων την
69쪽
Ι. IIJ DE SACERDOTIO γορ των χρημάτων ἐῶ δαπάνην, οσην πομένειν ἀναγκάζεται, ελευθερίως αυτον ἀναθρέφαι ἐπιθυμοὐσα. 3. Αλλ' δμως Ουδέν με τούτων πεισε δευτέροις ομιλῆσαι γάμοις, ουδὲ μερον ἐπεισαγωγεῖν νυμφίον τῆ του πατρὸς οικία του σου ' μενον ἐν τῆ ζάλη καὶ τω θορων, και την σιδηρῶν της χηρείας ου εφυγον κάμινον, πρωτον με ὐποτης νωθεν βοηθουμεν ροπης' 6. ἔφερε δέ μοι παραμυθίαν ου μικρὰν των δεινῶν κείνων, καὶ το συνεχως τηνσην Φιν ορῶν, καὶ εἰκόνα μοι του τετελευτηκότος φυλάσσεσθαι ἔμψυχον προς κεῖνον ἀπηκριSωμένην καλῶς IO διά τοι τουτ καὶ ετι νηπιος ων, και μηδε φθέγγεσθαί πω
μαθων, τε μαλιστα τέρπουσι τους τεκόντας ι παιδες,
πολλην μοι παρεῖχες την παράκλησιν. 7. Καὶ μηνοὐδἐ εκεῖνό γ' ἄν εχοις αἰτιάσαισθαι, τι την με χηρείαν γενναίως νέγκαμεν, την δε οὐσίαν σοι την πατρωαν εηλαττώσαμεν διὰ την της χηρείας νάγκην, περ πολλούς των ρφανίαν δυστυχησάντων οιδα παθόντας εγώ. καὶ γὰρ καὶ ταύτην ἀκέραιον ἐφύλαξα πασαν κα των φει-
70쪽
8 CHRYSOSTOMUS I. IIλόντων εις την ευδοκίμησιν δαπανηθηναι την σὴν ἐνέλιπον Ουδὸν ε των ἐμαυρος και ν λθον οἴκοθεν ερουσα δαπανῶσα Ρημάτων. 8. Καὶ μη τοι νομίσης ὀνειδί- ζουσαν με ταυτα λοειν νυν αλλ' ἀντὶ πάντων σε τούτων
μίαν αἰτω χάριν, μη με δευτέρα χηρεία περιβαλεῖν, μηδε τοκοιμηθεν ηδ πένθος νάφαι παιπι ἀλλὰ περίμεινον την
ἐμην τελευτην ἴσως μετὰ μικρον ἀπελευσομαι χρόνον. I9. Τους μεν γὰρ νέους ελπις και εις γηρας ξειν μακρόπιοι δε γεγηρακότες μεῖς οὐδεν τερον η τον θάνατον ἀνα-χ μενομεν. o. 'Oταν ὁ με τῆ γῆ παραδως και τοις Oστεοις του πατρος ἀναμίξης του σου, στέλλου μακρὰς
ἀποδημίας, καὶ πλέε θάλατταν ν ἄν θέλης τότε ὁ κωλύσων οὐδείς εως δ' αν εμπνέωμεν, ἀνάσχου την μεθ' ημων οἴκησιν. προσκρούσης ὐ θεῶ μάτην καὶ 4ικη,
15 τοις τοσούτοις - περιβάλλων κακοις δικηκότας οὐδέν. 2I. ι μεν γὰρ χεις εγκαλεῖν, τι σε εἰς βιωτικὰς περιέλκω φροντίδας, και των πραγμάτων αναγκάζω προστηνα των μωνα - τους της φύσεως νόμους, μη την