Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

71쪽

I. IIJ DE SACERDOTIO ἀνατροφην, μη την συνηθειαν μηδε αλλο μηδεν αἰδεσθεὶς, ῶς ἐπιβούλους φελε καὶ πώλεμίους. εἰ δὲ απαντα πράτ

τομεν ἄστε πολ λην σοι παρασκευάσαι, λην εἰς τηντου βίου τούτου πορείαν, εἰ καὶ μηδεν τερον, υτος γουν

κατεχέτω σε παρ μῖν ὁ δεσμός. 22. a γαρ μυρίου 5σε λεγης φιλεῖν, ουδείς σοι παρέξει τοσαυτης ἀπολαυσαι ἐλευθερίας ἐπειδη μηδέ εστί τις, τεμέλει της σης ευδοκιμησεως ξ ἴσης μοί. 23. Ταυτα μὲν και τὰ τούτων πλείονα προς - μεν η μητηρ, εγὼ δὲ προ τον γενναῖον ελεγον κεῖνον ὁ δὲ υ μόνον ου ἐδυσωπεῖτο τοις ρημασι Io

τούτοις, ἀλλα και πλέον ενεκειτο, αὐτα ἀπαιτῶν, περκαι πρότερον.

III. 24. Ἐν τούτφ δὲ μω οντων, και του μὲν συνεχῶς ἱκετεύοντος, μου ἡ υκ επινεύοντος, ἄφνω τις

επιστἀσα φημη διετάραξεν ἀμφοτέρους δε φημη ν, is

ει το ιερωσύνης ημας αξίωμα μέλλειν προενεσθαι. 25. Ἐγὼ μεν ουν, - τω τον λογον ἀκουσαι τουτον, δέει τε και ἀπορία συνει μην δέει μεν, μη ποτε και ακων ἁλῶ

72쪽

I CHRYSOS MUS I. HIωπορία δὲ ζητῶν πώλλάκις, πόθεν πῆλθε τοῖς ἀνδράσινεκείνοις ενθυμηθῆναί τι τοιοῖτο περὶ ἡμῶν. εἰς γαρεμαυτον ἀφορων, οὐδὲν εἴρισκον χοντα της τιμῆς αξιον ἐκείνης. 26. D δε γενναῖος ουτοσὶ προσέλθών μοι κατ5 ἰδίαν, και κοινωσάμενος περὶ τούτων ς ἀνηκόν γεοντι της φημης, εδειτο, κἀνταὐθα και πράττοντας καιβούλευομένους φθῆναι τα αὐτὰ, καθάπερ και πρότερον εὐεσθαι γαρ αυτον τοίμως μῖν, καθ' ποτέρανὰν ηγώμεθα των Ἀδῶν, εἴτε φεύγειν Ἀμε ἐλέσθαι βέοι. I 27. Αισθομενος τοίνυν αυτου της προθυμίας εγώ, και ζημίαν γησάμενος οἴσειν παντὶ τω κοινῆ ς εκκλησίας,

στασίαν ἐπιτηδειον, ἀποστεροίην του ρι οὐ την ἀπέλην δια τη- ἀσθένειαν πη- ἐμαυτοὐ, ουὶ ἀπεκάλυψα την I5 γνώμην, πιειχον περι τούτων, κείνν, καίτοι γε μηδέποτε πρότερον ἀνασχόμενος λαθεῖν τι των βουλευμάτων αὐτοντων ἐμῶν λ ειπων δεῖν την περ τούτων βουλην εἰς επερον ἀναβαλεσθαι καιρον ου γὰρ Γν τοὐτο κατεπείγειν), επεισά τε ευθέως μηδεν περ τούτων φροντίζειν, καὶ ὐπψzo εμαυτοὐ παρέσχον θαρρεῖν, ς ομο νωμονήσοντος, ει ποτέ τι τοιομον συμβαίη παθειν. 28. ρονου δε παρελθόντος

ου πο οὐ και οὐ μέλλοντος μας χειροτονησειν ελθόντος και κρυπτομένου μου, μηδεν τούτων ειδώς, πιεται μεν

ῶς si ετέρα προφάσει δέχεται δὲ τον ζυγον ελπίζων,

73쪽

Ι. IIIJ DE SACERDOTIO Ie ἄν πεσχημένος ημην αὐτψ, καὶ μας πάντως εὐεσθαι, μαλλον δε νομίζων μιν κολουθεῖν. 29. Καὶ γάρ τινες

των κεῖ παροντων, ἀσχάλλοισα προς την συλληψινορῶντες, πάτησαν, βοῶντες ως τοπον - τον με θρασύτερον εἶναι δοκουντα παρα πῶσιν εμε λέγοντες μετὰ πολλῆς της ἐπιιεικείας εἶξαι τλτων πατέρων κρίσει, εκεῖνον δὲ τον πολυ συνετώτερον καὶ πιεικεστερον θρασύνεσθαι καὶ κενοδοξεῖν, σκιρτῶντα καὶ ἀποπηδῶντα καὶ ἀντιλέγοντα. o. Τουτοις εἴξας τοῖς ρημασιν, πειδ' κουσεν οτι διέφwνον, εἰσελθὼν προς με μετὰ πολλῆς της κατη- IOφείας, καθέζεται πλησίον, καὶ βούλετο μέν τι καὶ εἰπεῖν, υπο δὲ της επηρείας κατεχομενος, καὶ - παραστησαι την βίαν, ην πεμεινεν, ου ἔχων, αμα εχανα ἐκωλύσοφθέγξασθαι, της ἀθυμίας, πρὶν et τους δόντας περβηναι,

διακοπτου τον λόγον. 3Ι. Ορῶν τοίνυν γω περί Is δακρυν οντα και πολλῆς πεπληρωμένον της ταραχης, καιτην αἰτίαν ιδως, ἐγέλων τε πο πολλης της δονης, καὶ την δεξιαν κατέχων βιαζόμην καταφιλεῖν, καὶ τον θεονεδόξαζον, τι μοι το της μηχανης τέλος εἶχε καλον καὶ οἷον ηυχομην ἀεί. 32. G δε εῖδε περιχαρ τε οντα καὶ ao

φαιδρον, καὶ πρότερον πατημενος φ' μῶν ὐσθετο, καὶ μαλλον ἐδάκνετο καὶ ἐδυσχέραινε.

74쪽

βου της ψυχῆς, Ἀλλ' εἰ καὶ το ἡμέτερον, φησι, δι-τυσας,

και λόγον μῶν χεις οὐδενα λοιπον ώς εγωνε υκ ἶδα ἀνθ' ὁτου) της τοὐν ὐπολήψεως δει σε φροντίσαι της 5 σης νυν δε α πάντων νέφω στόματα και δόξης σε

ἐρῶντα Μενης την λειτουργίαν ταύτην προντῆσθαι λεγουσιν ἄπαντες o δε ξαιρησομενός σε της κατηγορίας ταύτης

Ου εστιν. 33. Ἐμοὶ δε υδ εἰς ἀγορα εμβαλεῖν ἀνεκ-τόμ' τοσουτοι Ῥι προσιοντε. ἡμῖν καὶ καθ' 4κάστην Ioεγκαλοῖντες την μέραν. 'οταν γαρ ἴδωσί που φανέντα της μέρας μέρος της πόλεως, λαβόντες κατὰ μόνας σοι προς - οἰκείως χρουσι, τω πλείονί με της κατηγορίας et βάλλουσι μέρει εἰδότα γὰρ αὐτουτην γνώμην, φασιν οὐδε γὰρ πιν τι - ελάνθανε πων 35εκείνου), υκ δει ἀποκρύφασθαι, ἀλλ' ἡμῖν ἀνακοινώσασθαι ἐχνην καὶ πάντως ου αν προησαμεν προς την

αγραν μηχανῆς. 34 'κγὼ δὲ, et ι μέν σε οὐκ δειν κetro οὐ ταὐτα βουλευόμενον α ἰσχύνομαι καὶ Ῥυθριῶ προς

εκείνους εἰπεῖν, μηποτε και ποκρισιν την ἡμετέραν εἶναι

75쪽

I. IV DE SACERDOTIO I3 νομίσωσι φιλίαν. εἰ γὰρ και εστιν, σηπερ οὐ καὶ εστιν,

καὶ οὐδε αν αὐτος ἀρνηθείης, ἐξ ἄν εἰς μας πραξας νυν, ἀλλὰ τοὐς ξωθεν καὶ μετρίαν οὐ περὶ μων χοντας δόξαν καλὸν τὰ μέτερα κρύπτειν κακά. 33. Εἰπεῖν μεν

ουν προς αὐτούς ἀληθες, καὶ, εχει τὰ καθ' ημας, κνω Ἀαναγκάζομαι δε λοιπον σιωπῶν, καὶ κύπτειν εἰς γην, καὶ τους παντωντας κτρέπεσθαι, καὶ ἀποπηδαν. 36. Καν γὰρ την προτερα εκφυγω κατάπνωσιν, φευδους νάγκη με κρίνεσθαι λοιπόν. υδε γαρ θελησουσι πιστευσαί ποτε, τι καὶ Βασίλειον μετὰ των α λων ταξας, ἷς ου Io

θέμις εἰ δένω τα σα. 37. Ἀλλα τούτων μεν υ πολύς μοι λογος επειδη σοὶ τοὐτο γέγονεν δύ των δε λοιπῶν πως οἴσομεν την αἰσχυνην οι μεν γὰρ ἀπονοίας, οι δὲ φιλοδοξίας σε γράφονται σοι δε εισὶν ἀφειδέστεροι των αἰτιωμένων, ταυθ' μῖν εγκαλουσιν αμφότερα μοὐ, καὶ Is προστιθέασι την εις τους τετιμηκότας οβριν 38. δίκαια

πεπονθέναι λέγοντες αυτούς, και ει μείζονα τούτων ἀτιμασθέντες συπιν παρ μων - τοσούτους και τηλικούτους αφέντες ανδρας, μειράκια χθε και πρώην τι ταῖς του

προς C

76쪽

βίου μερίμναις ἐγκαλινδούμενα is χ ρόνον βραχύν τας

ο ῖς συναπενωσι, καὶ φαιὰ περιβάλλωνται, καὶ κατηφειανυποκρίνωνται ἐξαίφνης εἰς τοσαύ ν παγον τιμην, οσην οὐδε ναρ ληφεσθαι προσεδοκησαν. καὶ οἱ μεν εὐπρώτης 5 λικίας ει εσχατον γηρας την ἐαυτῶν ἐκτείναντες ασκησιν

ἐν τοῖς - μένοις εἰσίν ἄρχουσι δ αυτῶν οἱ παῖδες αυτῶν καὶ μηδὲ τους νόμους ἀκηκοότες, καθ' ob δεῖ ταύτηναυτούς διέπειν την ἀρχην ταὐτα καὶ πλείονα τούτων λεγοντες συνεχῶς μῖν ἐπιφύονται. I9 Ἐγὼ δε ὁ τι μεν IO ἀπολογησομαι προς αὐτα ουπιεχω δέομαι δὲ σοὐ φράσαι μοι. ουδὲ a ἁπλῶς ουδὲ εἰκη ταύτην οἶμαί σε φυγεῖν την φυγην, καὶ προ ανδρας ἴτω μεγάλους τοσαύτην ἀναδέξασθαι την χθραν, ἀλλὰ μετά τινος λογισμοὐ καὶ σκέψεως ἐπὶ Οὐτο ἐλθεῖν χθεν καὶ λόγον τοιμον εῖναί

15 - προς ἀπολ ίαν στοχάζομαι. εἰπε ὁ εἴ τινα πρόφασιν δικαίαν προς τους εγκαλοῖντας δυνησόμεθα λέγειν. . 'sta γαρ αὐτος δίκημαι παρά σου, οὐδένα ἀπαιτῶ λογον, οὐχ ἄν πατησας, ουζων προύδωκας, οὐκ ἄν ἀπέλαυσας παμ Τμῶν πιπαντα τον εμπροσθεν πόνον.

77쪽

I. IV DE SACERDOTIO IS εἰπεῖν φέροντες ἐνεθηκαμέν σου ταῖς χερσί συ δὲ τοσαύτη προς μας ἐχρησω τη πανουργία, σηπερ ἄν εἰ πώλεμίους σοί τινας φυλάξασθαι προυκειτο. a. Καιτοι γε χρῆν, ε μεν φέλιμον ταυτη νδεις ουσαν την γνώμην, μηδεαυτον το κερδος φυγεῖν εἰ δε πήλαβῆ, καὶ μας, ἴς πάντων - προτιμα ελοες, ἀπαλλάξαι της ζημίας. 43. ὁ δε κα ὶ πως ἐμπεσούμεθα, ἄπαντα πραξας καὶ δόλου σοι καὶ ὐποκρίσεως ἐδέησε προ τον ἀδόλως καὶ ἄπλως παντα καὶ λέγειν καὶ πράττειν εἰωθοτα προς σέ. - Ἀλλ' μωρ, οπερ φην, οὐδὸν τούτων ἐγκαλω νυν Io οὐδε ονειδίζω την ρημίαν εἰς ν κατέστησας μας, τὰς συνόδους διακόψας κείνας, ε ων καὶ δονην καὶ ώφέλειανου την τυχουσαν καρπωσάμεθα πολλάκις. 43. Ἀλλα πάντα αὐτα ἀφίημι, καὶ φέρω σιγῆ καὶ πράως ουκεπειδη πράως εἰς μας πλημμέλησας, ἀλλ' ἐπειδη τοὐτον 1 3εθηκα ἐμαυτω τον νομον ἀπο της μέρας κείνης ης την φιλίαν εστερξα την σην, ὐπερ ἄν αν μῶς ἐθελησαν λυπεῖν, μηδέποτέ σε εἰς ἀπώλογίας ἀνεγκην καθιστῶν. 46. 'Επεὶ ὁτι γε υκ εἰς μικρα την ζημίαν μῖν πηγαγες οὶσθα καὶ αὐτός' εἴγε μέμνησαι των ρημάτων, καὶ των παρὰ των oἔξωθεν περὶ μων, καὶ των φ' μων λεγομένων ἀεί ταὐτα δε ην, ὁτι πολύ κερδος μῖν ὁμοφύ υς εἶναί τε καὶ φράττεσθαι τῆ προς ἀλληλους φιλία. 47. Καὶ οἱ μεν ἄλλοι πάντες ελεγον καὶ ἐτέροις πολλοῖς ου μικρὰν ώφέ-

78쪽

16 CHRYSOSTOMUS I. IV λειαν την ἡμετέραν οἴσειν μονοιαν εγω δε φίλειαν μεν οὐδεποτε νενοησα, τό γε εἰς εμ ηκον, παρέξειν τισίν ελεγον δὲ, τι, τουτ γοὐν - αὐρος κερδανουμεν κέρδος ου μικρον, - δυσχείρωτοι γενέσθαι τοις καταγωνίσασθαι βουλομένοις μας 48. Καὶ ταυτα σε πομιμνυσκων υκ ἐπαυσάμην ποτε χαλεπος ὁ καρρος, οἱ πιβουλεύοντες πολλοί τὸ πης Ῥάπης γνήσιον απολ λεν, ἀντεισῆκται δε

ό της βασκανίας αεθρος ἐν μέσφ παγίδων διαβαίνομεν,

καὶ επὶ πάλξεων πολεων περι-ατουμεν. O μὸν ποιμοι 1 τοῖς μετέροις ἐφησθηναι κακοῖς, εἴποτε τι συμβαίη, πολλοὶ καὶ πολλαχόθεν ἐφεστηκασιν ὁ δε συνά νησων ουδεὶς, καὶ εὐαρίθμητοι λίαν. ορα μη διαστάντες ποτε πολύντον γέλωτα φλωμεν, καὶ του γελωτος μείζονα την ζημίαν. Ἀδελφὸς υπο ἀδελφοὐ βοηθούμενος ως πόλις Οχυρα, καὶ 15 ῶς μεμοχλευμένη βασιλεία μη δη διαλύσνς ταύτην την γνησιότητα, μηδε διακοφη τον μοχλόν. 49. αὐτα καιτα τούτων πλείονα λεγον συνεχως' οὐδὲ μεν ποτε ὐποπτεύων τοιουτον, ἀλλὰ καὶ πάνυ σε α προ ημας ὐγιαίνειν νομίζων, εὐπεριουσίας δε και γνιαίνοντα θερα- ao πεύειν βουλομενος ' λάνθανον δε ώς εοικε, νοσοὐντι ταφάρμακα επιτιθείς κα ουδ ουτως ὁ δείλαιος νησα, οὐδε γεγονέ μοί τι πλεον, ταυτησὶ της αγαν προμηθείας.

79쪽

Ι. IV DE SACERDONO IISO LIάντα γαρ ἐκεῖνα ρίψας θρόως και Ουδε εἰς νουν βαλλόμενος, ἄσπερ ανερμάτιστον πλοῖον εἰς πέλαγος μας απειρον ἀφηκας ουδὸν των ἀπρίων ἐκείνων ἐννοησας κυμάτων, περ μας πομένειν ἀν-κη. I. Εἰ γάρ ποτε

συμβαίη συκοφαντίαν Ἀλευασίαν η καὶ α λην τινα sύβριν καὶ ἐπηρειαν ἡμῖν πενεχθῆναί ποθεν πο λάκις δε

συμβαίνειν τα τοιαῖτα ανάγκη) προς τίνα καταφευξομεθα;

τίνι κοινωσόμεθα τοι ἡμετέρας ἀθυμίας τίς ἡμῖν ἀμὐναι

θέλήσει καὶ τους με λυποὐντας ανακόψει καὶ ποιήσει μηκέτι λυπεῖν, ἡ μας δὲ παραμυθήσεται καὶ παρασκευάσει Io

τὰς τέρων φερειν ἀπαιδευσίας Ου εστιν οὐδεὶς σου πόρρωθεν εστηκότος του δεινοῖ τούτου πολέμου, καὶ μηδεκραυγην κοὐσαι δυναμένου ποτέ. 32. Ἀρα ιδας σον εἴργασταί σοι κακόν; αρα νυν τοὐν μετὰ το πλῆξαι επιγινώσκεις, ως καιρίαν ἡμῖν δωκας την πληγήν 33. Ἀλλα is ταὐτα μεν ἀφείσθω οὐδε γάρ εστ τα γενόμενα ἀναλὐσαι λοιπον, οὐδε πόρον τοῖς ἀπόροις εὐρεῖν)' τί προς τους εξωθεν ποῖμεν τι προς τὰς αιτίας ἀπολογησόμεθα τὰς

εκείνων;

80쪽

18 CHRYSOSTOMUS I. μόνον τοιμος εὐθυνας πέχειν ἀλλὰ, και ων ἀνευθυνους ημας ἀφηκας, και τούτων πειράσομαί σοι δοὐναι λόγον, ῶς αν οἷός τε . καὶ ε βουλε γε ἀπ αυτῶν πρῶτον της ἀπώλογία των λόγων ποιησομαι την ἀρχην. s. Καιs γαρ αν - ατοπος και λίαν ἀγνώμων ε της παρὰ των ἔξωθεν δόξης φροντίζων, και πως παύσαιντο μιν δμα-

λοὐντες πάντα ποιων, τον πάντων μοι φίλτατον, και

τοσαυτη προς μας αἰδοῖ κεχρημένον- μηδὲ περ ν

ηδικῆσθαί φησιν ἐγκαλέσαι θελῆσαι, αλὶ φρουδα τὰ

Io αὐτos θέμενον τι των μετέρων φροντίζειν,-- δυναίμην, ῶς υκ ἀδικω, πεῖσαι, ἀλλὰ μείζονι περ αυτον φαινοίμην κεχρημένος ραθυμία, ης αὐτος περὶ se ἐπεδείωτο σπουδῆς. 36. Τί πο οὐ σὸχδικησαμεν επειδη και ἐντεῖθεν

ἐγνώκαμεν ει το πη απολογίας ἀφεῖναι πέλωνος πα-τι Is σε παρεκρουσάμεθα, και την μετέραν εκρύφαμεν γνώμην ἰαλλ' πὶ κέρδει καὶ του ἀπατηθέντος σου, και οἷς ἀπατη- σαντές σε προὐδώκαμεν. 37. Ε μεν γὰρ δι λου το της κλοπης κακον, και υκ εστιν εις δέον αὐτ6 χρησασθαί ποτε, δοὐναι σοιμοι δίκην μεῖς η αν αὐτος θελης' μὰλλον δε

2 συ μεν οὐδεποτε παρ μῶν ἀνέει δίκην λαβεῖν, μεῖς δὲ

εαυτῶν κατα γνωσόμεθα ταυτα a τῶν ἀδικούντων οι δικά-