Perí hierōsýnēs (De sacerdotio) of St. John Chrysostom

91쪽

U IJ DE SACERDOTTO 29μ τρι αυτων νυν δὲ πάντα ταυτα ἀφεὶς τί φησι Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου. H. a. 'Eκεινα μεν γὰρ απροεῖπον, κα των ἀρχημένων πολλοὶ δύναιντ ὰν ἐπιτύλεῖν ραδίως, ου ανδρες μόνον, ἀλλα καὶ γυναῖκες οταν δὲ εκκλησίας προστηνα δέη καὶ ψυχων ἐπιμελειαν πιστευ- θηναι τοσούτων πασα μεν ἡ γυναικεία φύσις παραχωρείτω

τρο- έθει του πράγματος, καὶ ἀνδρων δὲ τ πλέον 93. ἀγέσθωσαν δὲ εἰς μέσον οἱ πολλῶ τω μέ φ πλεονεκ-τουντες ἁπάντων, καὶ τοσουτον φηλοτεροι των α λων κατὰ την της ψυχῆς ὁντες ἀρετην, σον του παντος θνους Io'Εβραίων κατὰ, του σώματος μεγεθος ὁ Σαούλ, μαλλον δὲ καὶ πολλῶ πλεον. - Μὴ γαρ μοι μόνον περωμίας ενταὐθα ζητείσθω μέτρον, ἀλλ' - προς τὰ αλωνα των λογικων ἀνθρώπων η διαφορὰ τοσοῖτον του ποιμένος καὶ

των ποιμαινομένων στω το μέσον, να - καὶ πλέον τι Is

εἴπω καὶ γὰρ περὶ πολλῶ μειζόνων ὁ κίνδυνος. s. μεν aρ πρόβατα ἀπολλὼς φλύκων ἁρπασάντων φληστων

επιστάντων δε λοιμο τινος η καὶ α λου συμπτώματος επιπεσόντος τύ ι μεν αν τινος καὶ συγγνώμης παρὰ του

κυρίου της ποίμνης εἰ δὲ καὶ δίκην ἀπαιτοῖτο, μέχρι των oχρημάτων η ζημία ο δε ἀνθρώπους πιστευθεὶς το λογικὰν

του ριστου ποίμνιον, πρωτον μεν ου ει χρηματα, ἀλλ' ει την αυτολψυχην την ζημίαν φωταται, ὁπερ της των

92쪽

μάχη, ουδε περ ληστων δεδοικεν, ουδὲ ἶνα λοιμον ciπελάση της ποίμνης φροντίζει. 97. Ἀλλα προς τίνας 54 πόλεμος μετὰ τίνων ἡ μαχης κου του μακαρiου ΙΠαύλου λέγοντος Ουκ εστιν μῖν ἡ πάλη προ αυα καὶ σάρκα, ἀλλὰ προς τὰς aρχὰς προς τὰς ἐξουσίας, προς τους

κοσμοκράτορας του σκότους - αιῶνος τούτου, πρὰς ταπνευματικὰ Ἀης πονηρίας. εν τοῖς Ἀπουρανίοις. εἶδες

Io πολεμίων πλῆθος δεινον, και φάλαγγας αγρίας, ου σιδηρν πεφραγμενας, αλλ' ἀντι πάσης πανοπλίας ἀρκουμένας τηφύσει; 98. Βούλει και τερον στρατόπεδον δεῖν ἀπηνες καὶ μον, ταύτη προσεδρεὐον ποίμνm; καὶ τομο αποτης αὐτης ψει περιωπης. ὁ γὰρ περι κείνων διαλεχθεὶς, 15 δτος καὶ τούτους μῖν ὐποδεικνύει τους χθρούς, δέ πως λεγωπι Φανερὰ δε εστ τα της σαρκος εργα ἄτιν εστι, πορνεία, μοιχεία, καθαρσία ἀσέλγεια, εἰδωλολατρεία, φαρμακεία, εχθραι γεις, ζῆλοι, θυμοί, εριθειαι, καταλαλιαὶ ψιθυρισμοὶ, φυσιώσεις, ἀκαταστασίαι, και τερα

a τούτων πλείονα. o γαρ πάντα κατέλεξεν, αλλ' εὐτού-

αε εφεδρευοντων δαιμονων οτι προς τουτου και μετα τουτων η μαχη, κουε

93쪽

II. D DE SACERDOTIO I

των ἀφηκεν εἰδέναι καὶ τα λοιπά. 99. Καὶ ἐπὶ - ros ποιμένος των αλόγων, οἱ βουλόμενοι διαφθεῖραι την ἀγέλην,

οταν ἴδωσι τον ἐφεστῶτα φευγοντα, την προς κεῖνον μάχην φέντες αρκουνται et των θρεμμάτων ἁρπαγῆ ενταυθα δὲ καν πασαν λάβωσι την ποίμνην, οὐδ' υτω

του ποιμαίνοντος φίστανται, αλλα ἄλλον εφεστηκασι, καὶ πλέον θρασυνονται, καὶ ου προτερον παύονται, εως ανη καταβάλωσιν κεινον δε νικηθωσιν αυτοί. - ΙΠρος δε τούτοις ταμεν των θρεμμάτων νοσηματα καθέστηκε φανερὰ, κὰν λιμὸς sy, κὰν λοιμος, κἄν τραυμα, καν οτιδηποτοὐν ετερον οὐ το λυπουμ ου μικρον δὲ τουτο δυναι ἁν πρὸς την των εν λούντων ἀπαλλαγην. ΙΟΙ. Εν δέ τι καὶ eτερον του του μεῖζον το ποιοί ταχεῖαν 'ς αρρωστίας κείνης την λύσιν τί δε τουτό εστι μετὰ πολλης τηνεξουσίας κατα-- κάζουσι τα πρόβατα οἱ ποιμενες δέχεσθαι την ἰατρείαν, soταν ἐκόντα μη πομένη. καὶ γὰρ δῆσαι ευκολον, τανκαῖσαι δεη και τεμε και φυλάξαι ενδον επὶ χρόνον πολὐν, νίκα αν τοὐτο συμφέρη καὶ ετεραν δε ἀνθ ετέρας προσαπαγεῖν τροφὴν, και ἀποκωλυσαι ναμάτων καὶ τααλλα δὲ πάντα, σα περ ὰν δοκιμάσωσι πρὸς την κείνων ού γίειαν συμβαλεσθαι, μετὰ πολλῆς προσάγουσι της εὐκολίας. Oa Τὰς δε των ἀνθρώπων ἀρρωστίας πρῶτον μενον εστιν ἀνθρώπφ ραδιον δεῖν οὐδεὶς γὰρ οἶδε τὰ του

94쪽

CHRYSOS MUS II Hἀνθρώπου, εἰ μὴ το πνευμα του ἀνθρώπου o εν αυτῶ III. πῶς δν τις προσα μοι 'ς νόσου το φάρμακον ης τον τρόπον ου οὶδε, πολλάκις δὲ μηδε εἰ τυγχάνοι νοσων δυνάμενος συνιδεῖν IO3. Ἐπειδὰν δὲ και καταφανὴς 5 γένηται, τότε πλείον αὐτω παρέχει την δυσχέρειαν. υγαρ εστ μετὰ τοσαυτης ξουσίας παντας θεραπευειν ἀνθρωπους, μεθ' σης το πρόβατον ὁ ποιμην. εστι μὲν

γαρ καὶ ἐνταὐθα καὶ δῆσαι, καὶ τροφῆς ἀπῶρξαι, καὶ καὐσαι, καὶ τεμεῖν ἀλλ' - ἐξουσία του δέξασθαι την

Io ἰατρείαν Ουκ ἐν se προσαποντι το φάρμακον ἀλλ' η εν τωκάμνοντι κεῖται τοὐτο γαρ καὶ ὁ θαυμάσιος κεῖνος ἀνηρσυνειδως Κορινθίοις ελ εγεν Οὐχ ὁτι κυριεύομεν μων της πίστεως, ἀλλὰ σύνεργο εσμεν 'ς χαρας ὁμων. - Μάλιστα μὲν γαρ ἁπάντων Xριστιανοῖς ουπιεφεῖται προς βίαν 15 πανορθοῖ τὰ των ἁμαρτανόντων πταίσματα. ἀλλ' οἱ μεν ἔξωθεν δικασταὶ τους κακούργους ταν πο τοῖς νομοις λάβωσι, πο λην επιδείκνυνται την ἐξουσίαν, καὶἰκοντας τοῖς τροποις κωλύουσι νῆσθαι τοῖς αυτῶν ἐνταὐθα δεου βια μενον ἀλλὰ πείθοντα δεῖ ποιεῖν ἀμείνω τον τοιοῖτον.

95쪽

Π. IIIJ DE SACERDOTIO 33IO3. υτ γαρ ηψν ἐξουσία τοσαυρο παρὰ των νόμων δέδοται προς το κωλύειν τούς ἁμαρτάνοντας, υτε ει καὶεδωκαν, εἴ μεν ποι καὶ χρησόμεθα et δυνάμει ου τους ἀνενς της κακίας, ἀλλα οὐ προαρρέσει ταύτης ἀπε- μένους στεφανοῖντος του θεοs. ω Διὰ τοὐτο πολλῆς sχρεία της μηχανῆς, ἴνα πεισθῶσιν εκόντες ἐαυτούς ὐπέχειν ταῖς παρα των ἱερέων θεραπείαις οἱ κάμνοντες καὶ υτοὐτο μόνον, ἀλλ' ἶνα καὶ χάριν εἰδωσι της ἰατρείας αὐτοῖς. ΙO7. At τε γαρ τις σκιρτησ δεθεὶς κύριος γάρ ἐστι τούτου), χειρον εἰργάσατο τ δεινόν αν τε τους σιδηρου Io τέμνοντας δίκην παραπέμψηται λόγους, προσέθηκε διὰ

της καταφρονησεως τραυμα τερον, και γέγονεν ἡ της θεραπείας πρόφασις νόσου χαλεπωτερας πόθεσις. γαρ κατανωνκάζων και κοντα θεραπεὐσαι δυνάμενος ουκεστι. V. O8. Τί δ αν τις ποιήσειε καὶ γὰρ eis Isπραέτερον προσενεχθῆς - πολλῆς ποτομίας δεομἐνφ, και η δως βαθεῖαν την τομην se τοιαύτης πείαν ἔχοντι, το μὰν περιέκοψας το δε ἀφῆκας του τραύματος. - Καν ἀφειδων την Ῥφειλομένην Ἀπαπνόη'ς 'Oμην, πολλάκις

N. C. A

96쪽

34 CHRYSOSTOMUS II. IV ἀπογνους προς τὰς ἀλγηδόνας εκεῖνος, αθρόως πάντα ἀπορρίψας, καὶ το φάρμακον καὶ τον επίδεσμον φέρων ἐαυτον κατεκρημνισε, συντρίψας τον ζυγον καὶ διαρρηξας τον δεσμόν. καὶ πολ λούς ἄν ε ιμι λοειν, τους εἰς σχατα ἐξοκειλαντα κακὰ δια - δίκην ἀπαιτηθῆναι, των - τημάτων ἀξίαν. IIO. Ου γὰρ ἀπλως προς - των ἁμαρτηαμάτων μέτρον δεῖ καὶ την επιτιμίαν ἐπάγειν, ἀλλα καὶ της των ἁμαρτανοντων στοχάζεσθαι προαρρέσεως - ποτεράψαι το διερρωγὸς βουλομενος, χεῖρον το σχίσμα ποιήσης, Io καὶ ανορθωσαι το καταπεπτωκος σπουδάζων, μείζονα ερ- γάση την πτῶσιν. III. Οἱ γὰρ ἀσθενεῖς και διακεχυμένοι, καὶ το πλέον τῆ του κόσμου προσδεδεμένοι τρυφῆ, ετ δε καὶ α γενει καὶ δυναστεία μέγα φρονῶν χοντες, ηρέμαμεν καὶ κατὰ μικρον εν οἷς αν ἁμαρτάνωσιν επιστρεφόμενοι, as δύναιν ἄν, εἰ καὶ μη τέλεον, ἀλλα τοὐν κ μέρους των κατεχόντων αυτούς ἀπαλλ4πῆναι κακων ἄν δε ἀθρόον τις ἐπαγάγη την παίδευσιν, καὶ της λάττονος αυτούς ἀπεστερησε διορθώσεως. II 2. Ψυχ γαρ ἐπειδὰν παξ ἀπερυθριασαι βιασθῆ, εἰς ἀναλ νησίαν ἐκπίπτει, καὶ μεa προσηνέσιν εἴκει λόγοις λοιπον, ἴτε ἀπειλαῖς κάμπτεται,ούτε εὐεργεσίαις προτρέπεται, ἀλλὰ γίνεται πολύ χείρων της πολεως κείνης ην ὁ προφήτης κακίζων λεγεν ΟΦις πορνης ἐγένετό σοι, πηναισχύν σας προς πάντας. 113. Διὰ τοὐτο πολλῆς δεῖ της συνεσεως τω ποιμένι καὶ

97쪽

II. IvJ DE SACERDOTIO 33 μυρίων φθαλμων, προς το περισκοπεῖν πάντοθεν την 'ς ψυχης ἔξιν. II 4 'sὶσπερ γὰρ εἰς ἀπονοιαν αἴροντα. πολ λοὶ καὶ εἰς ἀπογνωσιν της ἐαυτων καταπίπτουσι σωτηρίας, ἀπὸ του μ δυνηθηναι πικρων ἀνασχέσθαι φαρ- μήκων ούτως εἰσί τινεις, ο διὰ τὸ μ δουναι τιμωρίαν των soμαρτημάτων ἀντίρροπον, εἰς λιγωρίαν ἐκτρέπονται, κὐπο λω γίνονται χείρους, καὶ προς το μείζονα ἁμαρτάνειν προάγονται II 3. Ἀρὴ τοίνυν μηδεν τούτων ἀνεξέταστον ἀφῶναι, αλλὰ πάντα βιερευνησάμενον απιβως, καταλ- λως τα παρ' ἐαυτου προσωνειν τον ἱερωμενον, να μὴ Io μάταιος αὐτω θνηται ἡ σπουδή. II 6. Ουκ ἐν τούτφ δὲ μονον, πιλλὰ καὶ ε τμ' ἀπερρηγμένα πης ἐκκλησίας μέλη συνάπτειν, πολλα ἴδοι τις ἁν αὐτον εχ'ντα πράγματα. III. μεν γαρ των προβάτων ποιμὴν ἔχει το ποίμνιον ἐπομενον, μερ αν γητω ει δὲ και ἐκτρεποιτό τινα της Isευθείας οδοὐ, καὶ την ἀγαθην ἀφιέντα νομὴν λεπτόγεα καιαποκρημνα βοσκοιτο χωρία, ορκεῖ βοησαντα σφοδρότερον

συνελάσαι πάλιν, καὶ 4ις την ποίμνην εῖπανα αγεῖν τοχωρισθεν II 8. ει δὲ ανθρωπος της ευθείας ἀποπλανηθείη πίστεως. πολλῆς δεῖ τω ποιμένι της πρα ματείας της oκαρτερίας, την υπομνης. Oυ γὰρ Ἐλκύσαι προς βίανεστὶν, οὐδε ἀναγκάσαι φόβω πείσαντα δε δεῖ πάλιν προς την ἀληθειαν γα νεῖν θεν εξέπεσε την αρχήν. II9 Γεν

ναίας οὐ δεῖ ψυχῆς, ἴνα μὴ περικακὴ ἶνα μὴ ἀπογινώσκη

την των πεπλανημένων σωτηρίαν, ἶνα συνεχως κεῖνο και as

... κατάλληλοι. dusto '

98쪽

36 CHRYSOSTOMUS II. IV λογίζηται και λεγη Μηποτε se αὐτοῖς ὁ θεος επίγνωσιν ἀληθείας, καὶ παλλαγῶσι τῆς του διαβόλου παγίδος IIO. Διὰ ταυτα τοῖς μαθηταῖς ὁ κύριος διαλεγόμενος εφη Τίς ἄρα ὁ πιστος δουλος και φρόνιμιος ὁ μεν γὰρ αυτρο5 σκῶν εις ἐαυτον μόνον περιίστησι την φέλειαν το δε τῆς ποιμαντικης κέρδος εἰς ἄπαντα διαβαίνει τον λαον.και ό μεν χρηματα διανέμων τοις δεομένοις, δε και τέρως

πως ἀδικουμένοις ἀμύνων, νησε μέν τι καὶ ουτος τους πλησίον, τοσουτ δ ελαττον του ιερέως, σον το μέσον Io σώματος προς ψυχην. a I. Εἰκότως αρα της ει αυτον ἀγάπης την περὶ τα ποίμνια σπουδὴν ο κύριος ε σενεῖναι σημεῖον.

Iaa. α δε φησιν, ου φιλεῖς το Xριστόν, ΙΩ. και φιλω και φιλων υ παυσομαί ποτε δέδοικα δε μη παρο- 35 ξυν τον φιλούμενον υπ' ἐ-υ. 23. Καὶ τί τούτου γένοι ἁν αἴνομά φησιν ἀσαφέστερον; ει ὁ ἐν ριστος

τον φιλουντ αυτον ποιμαίνειν προσέταξεν αυτου τὰ πρόβατα, συ δὲ διὰ τουτο φὴς ου ποιμαίνειν επειδη τον τουτωπροστάξαντα φιλεῖς Ia Οὐκ εστιν ωιγμα, φην, a λόγος, ἀλλὰ και λίαν σαφὴς και πλους. ει ἐν γὰρ ἱκανως εχων διοικῆσαι την αρχὴν ταύτην, καθὼς ὀαριστος ήθέλησεν, εὶτα ἀπέφυγον, δει προς το παρ' ἐμου λεγο- μενον ἀπορεῖν επειδὴ δε ἄχρηστόν με προς την διακονίαν ταύτην ἡ της φυχῆς σθένεια καθίστησι, που ζητησεως

99쪽

II. IvJ DE SACERDOTTO 37 ἀγέλην του ριστου σφριγωσαν καὶ ευτραφη παραλαβών,

ε α ὁπο της ἀπειρίας λυμηνάμενος, παροξύνω κατ εμαυ- του ον ουτως αυτην ἀγαπησαντα θεολώς ἐαυτον κδουναιδια την ταύτης σωπηρίαν τε καὶ τιμην. 26. Ιαίζων λέγεις ταυτά, φησιν, εἰ γὰρ υ παίζων, ουκ-ἶδα πως ἄν sετερως μαλλον - ἀπέδειξας δικαίως αλπουντας η διατων ρημάτων τούτων, δι ν ἀκοκρουσασθαι την ἀθυμίανεσπουδασας εγω γα και πρότερον, ειδώς, τι με πα- σας καὶ προυδωκας, νυν δε πολλῶ πλεον, τε και ταεγκληματα ἀποδυσασθαι επεχείρησας, τοὐτο μανθάνω και Io συνίημι καλως, ι των κακων με γαγες. 27. Εἰ γὰρ διὰ τοὐτο σαυτον πεξηγαγες της τοιαύτης λειτουργίας, συνειδὼς ου κοὐσαν σου την ψυχὴν προς τον του

πρόγματος ἔγκον, με προτερον ξελέσθαι χρῆν, καὶ ι πολλην προς τοὐτο εχων την ἐπιθυμίαν ἐτύγχανον, μη 13oτι και πῶσαν την υπὸ τούτων πέτρεψά σοι βουλην. I 28. ὐν δ το σαυτο μόνον δων το μέτερον παρεῖδες ειθε μεν οδ παρεῖδες, και ἀγαπητον ἄν w συ δε και πως ευχείρωτοι γενώμεθα τοις βουλομενοις λαβεῖν Ἀπεβού-

100쪽

38 CHRYSOSTOMUS III. IV λευσας. 29. Ουδὲ γὰρ εἰς κεῖνο καταψυγεῖν ἔχοις αν, - η των πολλῶν δόξα ηπάτησέ σε, καὶ πιάλα τινὰ καὶ

θαυμαστα περὶ μων ποππεύειν πεισεπι ἴτε γαρ των θαυμαζομένων καὶ επισημων μεῖς, ουτε, εἰ καὶ τοὐτ ουτως λεχον ετυγχανε την των πολλῶν δοξαν της ληθείας προτιμησαι ἐνην. 3O. Εἰ μεν γα μηδέποτέ σοι πεῖραντης μετερας δομεν συνουσίας, εδόκει τις εἶναί σοι πρόφασις εὐλογος ἀπο της των πολλῶν φημης φέροντι την φον ει δὲ οὐδεις ἴτω τὰ ἡμέτερα οἶδεν, αλλὰ καὶ των

Io γεγεννηκότων καὶ θρεψαμένων αὐτων την ἡμετέραν μαλλον ἐπίστασαι ψυχην, τίς οἴτως σται σοι λόγος πιθανος, ῶς δυνηθῆναι πεῖσαι τους ἀκούοντας τι οὐχ εκὼν μῶς εἰς τουτον ἄσας τον κίνδυνον Ι3I. Ἀλλὰ γαρ αὐτα ἀφει- σθω νῖν ουδὲ γαρ ὐπερ τούτων σε ἀναγκάζομεν κρίνεσθαι. 15 τί προς τους εγκαλοὐντας ἀπολογησόμεθα, λεγε. 32. Ἀλλ' qὐδὲ αὐτος πρότερον, ἔφην, et ἐκῶνα πορεύσομαι, εως a διαλύσωμαι τὰ προς σὲ καν μυριάκις αὐτος μἁς των

εγκλημάτων ἐθέλης ἀπολύειν. 33. Σ μεν γὰρ φης

την αγνοιαν μῖν φερειν συγγνώμην, καὶ πάσης ἁν μῶς ao μεῖναι κατηγορίας, εἰ μηδἐν των σων εἰδοτες εἶτά σε εἰς τὰ παρόντα νά νομεν ' πειδ δε οὐκ ἀπνOOὐντας προ- δουναι, αλλ' ακριβως επισταμενους - σα διὰ Οὐτοπῶσαν ἡμῖν πρόφασιν εἴλογον και ἀπολογιαν ἀννρῆσθαι

δικαίαν. I3. Ἐγὼ δὲ πὰν τοὐναντίον φημί διὰ τίς τι

as τὰ τοιαῖτα πολλης δεῖται της εξετάσεως, και τον με λοντα παραδώσειν τον εις ἱερωσύνην επιτηδειον οὐ δει τῆ των