Pindari opera quae supersunt. Textum in genuina metra restituit et ex fide librorum manuscriptorum doctorumque coniecturis recensuit, annotationem criticam scholia integra interpretationem latinam commentarium perpetuum et indices adiecit Augustus Bo

71쪽

δείου καὶ τριχρόνου ἰάμβου 'ρναίου συγκειται, ἐπίτριτος, δι -- ἐπίτριτος λέγεται καὶ πρῶτος ἐπίτριτός ἐστιν ὀ κ βραχείας καὶ τριῶν μακρῶν , οἷον, δεορ- ρημωπι si ἐπίτριτος ὁ ἐκ μακρῶς καὶ βραχείας καὶ δύο μακρῶν, - , οἷον, τοπο- ρύκτης - τρίτος ἐπίτριτος ὁ ἐκ δύο μακρῶν καὶ βρωχείας καὶ μακρας, -- - οἷον, αὐτοκράτωρ ' τέταρτος ἐπίτριτος, ἐκ τριῶν μακρῶν καὶ βραχείας - - - , tam εἰρην - χος δισπόνδειος οε τεσσάρων μακρῶν, , οἷον εἰρηνοσῶ- Ἱστέον δε τι αντιπα θεὶ τω τροχαίω ὁ ἔαμβος δια τουτο καὶ ἀπὸ των τετρασυλλάβων τινὸς με τω τρναίου πρόςκεινται καὶ προς τὰς ιαμβικας συζυγίας ἀπέδοντές εἰσι τινες δε το ἰάμβ καὶ προς τὰς τροχαειὰς συζυγίας ου συμφωνουσιπι γουν προς μεν ον -αμμον καὶ προς το ἀντίσπαστον αἱ ἰαμβικα συζυγίαι χρήσιμοι, προ δετους Ιωνικοῖς οὐκετι προ δε τους Ιωνικους πάλιν αἱ τροχα α συζυγίαι χρησιμοι,

προ δε ἐκείνους οὐκέτι εἰσι δε αμβικαὶ συζυγία ἡ δύο αμβοι si σπονδεῖος καὶ ἴαμβος, καὶ πλέον οὐδέν α δ υναῖκα συζυγία ἡ δύο τρυαῖοι ἡ τροχαιος καὶ σποναδειος πολλάκις δε κεῖνται καὶ ἀπὸ τῶν τρισυλλάβων ἐπὶ γαρ του ἰαμβικου το πρώτου καὶ ἐν του τρίτο καὶ ἐν του πέμπτου η αμβος ἡ σπονδεῖος η χορεῖος η δάκτυλος ηανάπαιστος ἐπὶ δε τῶν πτίων χωρῶν της δευτερας και τετάρτης καὶ κτης η αμβος η χορεῖος η νάπαιστος ουδέποτε δε ὁ ἀπὸ μακρου σόμενος επὶ ε γε του τροχα κου τῆ δευτέρα καὶ τετάρτη καὶ ἔκτη η τροχαῖος η σπονδεῖος η δάκτυλος , ἀνάπαιστος η χορεῖος ' ἐν δε τυ πρώτη καὶ τρίς καὶ πέμπτο οἱ ἀπὸ μακρου πόμενοι καιμόνοι η τροχαῖος η δάκτυλος η σπονδεῖος, οὐδέποτε δε ανάπαιστος η χορεῖος καὶ τα τα ρε περὶ τῶν ποδῶν

codrea Pindari ratisi. . et ex eodico Hephaestionis ratistariensi 'ἔστέον τι πάντα τὰ μέτρα πλῆτο δακτυλικου κατὰ διποδίαν μετρεῖται, καὶ σνέρχετο μέχρι του πενταμετρου εστι δη μονόμετρον με το ἔχον πόδας δύο, δίμετροντο εχον πόδας τέσσαρας, τρίμετρον το εχον ξ τετράμετρον υον ὀκτω, πεντάμετροντο ἔχον δέκα, καὶ περαιτέρω o πρόεισι παντος δε μέτρου πλώ του δακτυλικου ἀποδέσεις τοι καταληξεις εἰσὶ τέσσαρες - βρ υκατάληκτον, καταληκτικόν, ἀκατάληκτον καιυπερκατάληκτον και βραχυκατάληκτον μέν εστιν ως εν παραδείγματι επὶ του μονομμτρου ειπεῖν περ ποδὸς ὀλου δειται προς ἀπαρτισμὸν, οἷον τ φευ φευ το - η τὸ εα ταυτα γαρ μονόμετρά ἐστι βραχυκατάληκτω δια ὁ χειν μεν ον ενα πόα, τουετέρου δε λείπεσθαι καταληκτικὸν δε ὁ δεόμενον μιας συλλαβης προς ἀπαρτισμὸν, οῖον τὸ ἰώ μοι, η το μοι μοι ταύτα ναρ μονόμετρά ἐστι καταληκτικὰ δια τὸ αειν ὀλον πόδα και μίαν συλλαβην τοι μισυ ποδὸς, λείπε θαι δὲ μιας συλλαβης προς ἀπαρτισμόν. ἀκατάληκτον δε περ ἀπηρτισμένους ἔκει τους πόδας, οἷον τὸ ωυuom

D In cod. Hephaest insunt nonnuIIae varietates, sed tam minutae, it assere noluerim. EM

72쪽

hia φευ φευ ἰώ ταυτα γαρ μονόμετρά ἐστιν ἀκατάληκτα δια τὸ ἀπηρτισμένους Iχειν τοὐς πόδας και η ἐλλιπεῖς - τα εἰρημένα. υπερκατάληκτον δὲ τ υον ἐν σπηρτισμένους

τοὐς πόδας, has δὲ και συλ ρην μίαν πλείονα. ψηται δὲ πλην του δακτυλικοῖ, τι τουτογωνον κατὰ μονοποδίον μετρεῖται δια τὸ εῖναι τους πόδας τρισυλλάβους. τε ἐνουν ἀπηρτισμένους ἔχει τους πόδας, λέγεται κατάληκτον, νε δε πλωίονα συλλαβην χει, λέγεται καταληκτικον εἰς συλλοβην, τε δε δύο, καταληκτικον εἰς δισύλλαβον. - ἔχει γαρ ἐν τούτο χώραν το βραχυκανἀληπτον - ὐπερκατάληκτον, ως ι μετρικοί φασιν. ταυτα καὶ ἐπὶ διμέτρον κα τριμέτρου καὶ των λοιπων συμβαίνει τα πάθη.

TOυ αυτου περὶ Ἀζμείων της κοινης συλλαβηοῦ των ἐντος κειμένων της βίβλου.

v c d d m. Ἐπειδηπερ οἷ πάλαι γ τὰ περὶ γραμματικης η συνταξάμενοι σημεῖα τιν σοφως ἐπινοησαντες παραδεδωκασιν, ἐξ - την τε δύναμιν καὶ την, ὼς ἄν εἴποι τις, ποιότητα των συλλαβων καὶ τὸν προφορὰν διαγινωσκειν χοιμπι συλλαβων δέ μοι καὶ ου στοιχείων ψηται ἐπειδη ταγὸν στοιχεῖα καθ' αὐτὰ κείμενα οὐδε μιας τινος μετέχει δυνάμεως, συλλη-έντα δε καὶ τον νωθέντα πρὸς αλληλα καὶ τὰς συλλαβὰς ἀποτελέσαντα δυνάμεις τέ τινας καὶ ποιότητας εχει ἐπενόησαν δε ἄλλα τε σημεια, τόνους φημι καὶ πνεύματα καὶ τα λοιπὰ α δ καὶ προς*δίας ἀνωασαν, - προς την δην και τηνἐκφώνησιν των συλλαβῶν συντελούσας, πρω τούτοις δε καὶ μακρας μεν σημεῖον τοδὶ , της ὁ βραχείας τουσι , της δε κοινης Ουδαμῶς εκείνων γὰρ καὶ Oρους θεντο, ταυτης δε ού καὶ τὰς αἰτίας αυτοὶ λέγουσιπι ἐπεν-δη ἴμων της κοινης σημεῖον διὰ την τῶν πολλῶν πλάνην, καὶ Ουαε καλον αν δόξαι τοι ευ φρονουσιν ἐπενο- δε διπλοῖντο σημεῖον διὰ το διπλην τινα και ταύτην χειν την δύναμιν. τε μεν ουν αντὶ βραχείας πείλει λαμβάνεσθαι, σημεῖον ἐπενοηθη τοδὶ L μακρὰ δηλονότι καταρχὰς ανω βλέπον τοτολι σνοικειου σημεῖον ἔχουσαρ τε δ αντι μακρῶς, οὐτο ἀντεσῬαμμένον ουτωσὶ ' μακρα δηλονότι ἐν το τέλει κάτω νεύον ' et του Ξ σημεῖον Σουσα βέλτιον γὰρ τοῖν τι--δέναι και διαγινώσκειν ποία ἐστὶν η κοιν η πλανωμένους τινας το ποιεῖν γράφειν ποιεῖν

ἀμαδῶς, καὶ φύσει βραχύ φωνηεν, ἔχον δε ἐπαγόμενα δύο σύμφωνα, - το δεύτερονυγρον, ) ἀμετάβολον ἀεὶ ἀντὶ μακρολλαμβάνειν, η καὶ τ φύσει βραχύ φωνηεν ἄταν εἰς μέρος λόγου καταληγη, την μακρὰν ἐπιτιθο/σας ἀντὶ μακροὐ λαμβώνειν ἄτοπον γὰρ οἶμαι τοὐτό γε ταυτά μοι προς τούς συνετούς εἶρηται καὶ τῶν μέτρων ἔχοντας ε ραρο εἰ δέ τινες Ιεν π αμαθείας μεμφόμενοι, βρακὴς τούτων λόγος. οὐδὲ γὰρ Ῥω

73쪽

o πάλαι τα κ Ἀστ' ἐπινενοηκότες ταύτα τοῖς τοιούτοις ἐκωώκασιν iaci τοῖς συνετοῖς va λόγον - μη συνετων ἔχοντες, ως καί πού τις ἔφη χεέδω ξυνετοῖσι - δύρως δ' ἐπιδεσδε βέβηλοι. θω δὲ καὶ ἀδικεῖν ἄν φαίην του συνετούς, ο αν ἐπινοησας σοφόν τι τουτοδηδης βυ- θοῖς κατακρύφει δεδιὼς σως την ἐκ των συνέτων μέμφιν. ν ου μ καὶ αυτος δόξω ἀδικεῖν του συνετούς, o ἐπελθόν μοι κατὰ νουν τούτοις προυθηκα, υτει δ' ἄν ειδεῖεν εἰ καλῶς ἔχει - μη ἐπώ καὶ α μοι περὶ των χορικῶν μελων καὶ των ἄλλων των ἐν τοις δράμασι φερομένων εἰδων ἐπινενόηται θεαν τινὶ καὶ ἀπορρητν ἐμπνεύσει πλεῖστα πονησαμένω, περί τε τούτων καὶ των ἐν αὐτοῖς μέτρων, καὶ ταυτ' ἐν τοις δράμασιν ξετέ--δη, ῶς αν οἱ ἐντυπάνοντες εχοιεν διαγινωσκειν τάς τε στροφας και ἀντιστροφας - μελων καὶ τὰς ἐπουδοῖς, καὶ τίνος ἐστὶν εἴδους καὶ μέτρου των μελῶν ab ἔκαστον, και μηχάr. τὰ των χορῶν ροῶν μέλη τοις - θαλμοῖς, μηδὸν ὁ τούτων εἰδέναι ' -περ τινὸς μ γραμμάτων ἔχοντες πεῖραν και βιβλίον ανὰ Πρας ἀράμενοι βλέπουσι - σύπους γραμμάτων, οὐδεν δε των ἐγκειμένων σασιν.

Romana. Tου πρώτου εἴδους η στροφη καὶ αντίστροφος κώλων ζ - πρῶτον ἀντισπαστικονδίμετρον ἀκατάληκτον υ λυκώνειον καλούμενοσω ἀπ του πόντος αὐτο λύκωνος. ἔστι δε αντίσπαστος καὶ δι αμβος. - γαρ αμβικη συζυγία ῶς ἐρρέδη, οἰκεία το ἀντισπαστικο ἡ δὲ τελευταία παντὸς κώλου αδιάφορος, --υυ-υ- ο δεύτερον τε - χα ὁ δίμετρον βραχυκατάληκτον, δεθεται καὶ ἰθυφαλλιπον, - To τρατον χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικον περαιουμενον εἰς ἰαμβικην ἡ βακχείαν κατακλειδα κατὰ την παράδοσιπι β ὁ δε δεύτερος διειμμος οἰκεία γὰρ η ἰαμβικη συζυγίατο χορι-βο, λείπει ὁ συλλαβη, δι καταληκτικόν - τε δὲ λείπει πους, βρ υκατάλη

και ληκύθιον καλεῖται - ληκύθιον δὸ λέγεται η διὰ νδ του χριστοφάνους σκῶμμα η διατον του τροχαrκου βόμβον, νυκτελει καὶ τὸ ληκύθιον, η διὰ το των δρηνων βομβι-

74쪽

στωστοι μετὰ των γωνικων καὶ τροχα ων, καὶ δῶ τουτο ἐπιωνικον, ἐνδέκατον τροχαῖκον δίμετρον ἀκατάληκτον, - - - - . T δωδέκατον χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικον, λειπούσης της ἐσχάτης μακρῶς, u. To τριςκαιδέκατον προκελευσματικον δίμετρον καταληκτικον, ' ἐν οἶς - και τε

θαυμάσων ὁ τοι δε υδμος ταχυτησιν ἡρμόττει, θεν καὶ προκελευσματικός. βλέπε τοίνυν τὸν σοφώτατον Πωαρον πῶς λω ἐν οἷς τον τοιουτον ρυθμον εὐσημον διὰ του λόγου ἀποκαθίστησιν, ἐν si ἐννοί* τσροτητα κατωρθωκώς ἐν οἷς λέγει - θεν ὁ πολυ--φατος, διὰ το της φημης παχύ καὶ νοον πο γλυκυτάταις, δῶ- του νως 3 κυκίνητον καὶ ὁπότ' ἐκάλεσε πατηρ, διὰ το της κλησεως ταχύ καὶ, δατος 4r τε πυρὶ, δι-- των στοιχείων εὐκίνητον του με ἀνωφερους οττος του δε κατωφερους καὶ πάλιν, μετὰ ο ταχύποτμον καὶ ἐμε δ' ἐπὶ ταχυτάτων καὶ Πέλοπος να ταχυτής - καιεπὶ τούτοις o, δεος ἐπίτροπος ἐων, διὰ την καὶ υπὸ ριπην ὀφθαλμὼ ξυκινησίαν τοῖδε seu To ιδ ὁμοιον τῶ βδων, τροπαγον δίμετρον καταληκτικον, -υ-υ-υ- Οιε ἀντισπαστικον δίμετρον κατ' ἀντιπάθειαν περκατάληκτον ἀντίσπαστος γὰρ καὶ παίων πρωτος καὶ συλλαβὴ ἀντιπαθεῖ δε διότι ὁ ἀντίσπαστος μεν συμφωνεῖ το --βo,, οἱ δὲ παίωνες τοι τροχαίοις Παμβοι δε καὶ τροχαῖοι ναντίοι εἰσὶν, --υ- υυ-. To ις ἀντισπαστικον μετὰ τροχαῖκης συζυγίας της δευτέρας κατ ἀντιπάθειαν, καὶ ἱστερος νάπαιστος καὶ αυτος οἰκεῖος του τροχαίω -ςτε τρίμετρον βραχυκατάληκτόν ἐστιν, T ιζ Φαλαίκειον ἀπο Φαλαίκου σου vραντος καὶ χρωμένου αυτο οσαν ὁ πρῶτος μονος ἐστὶν ἀντίσπαστος, o Mu ξης αμβοι εστι δἐ ἀντισπαστικρν τριμετρον βραχυκιμάληκτο si 'Eπὶ τετέλεε ἐκάστης στροφης τε καὶ ἀντιστροφης μόνη παράγραφος 'Θυνη γάρ ἐστι σημεῶον του τελους τῶν στροφῶν καὶ ἀντιστροφῶν. ἔστεον τι- σa α στροφαὶ -καὶ αντιστροσαι καὶ αἱ ποδο σου παρόντος ἐπινικίου μοι καὶ ἰσόμετρα ἔχουσι τὰ Aῶλα τῆ πρωτ' ὁ αὐτός ἐστι λόγος κα ἐπὶ τῶν ρης, πλῆν τοῖ ὁ . ἐκεῖν γὰρ μονόστροφον ον, νηὶ λαγμένην χει την ἀντιστροφην.

'Aντισπ ex 'M. D. Q C. Indidam inde a v. oo Iam a Vrat. D. Pal. . o ιν ομοιον τε τριττ. M Quae sequuntur usque ad vocem θείου edidi exorat. D. omissis verbis vulgati textus ορα δ και τὰς ταχυτῆτας παι - κωλα της στροφης και η αντιστρόφου, οπον πη- ται πώμενον δειοντο γαρ καὶ τ προκελετσμωτικόν Ad scitam observationem metrici f. nos de meu Pind. III, 9. Cossi νόος ' Vrat. D. Pal. C. sic et ιε εα τε ἀνεισπάστου και προ- του παιωνος κατ' ἀντιπάθειαν και συλλοβης. go ις ἀντισπαστι- τριμετρον καταληπιικον - ἀοι--θειαν τ ι ἀοισπαστικον Φαλαίκειον συλλἀβης δεο-ης. 7 Vrat. D. Pal. C. go, παιων δε ροτερος - ἰαμβικον πενθημιμερες.

75쪽

Tora ἰαμβικα δύο πενθημιμερ καὶ συλλαβή ἔστι δἐ ο πρωτος τρίβραχυς χορεῖος,νυυυ-υ--υ-υ- Οε παιωνεκὸν ἐκ παίωνος δευτέρου καὶ ἐξ ἐπιτρίτου τρίτου καὶ βακχείου, HIδός ἐστι του παιωνικού εἰσι δε οἱ τοιουτοι πόδες οἰκειοι τοῖς παίωσιν, -υυ -- -u-- Το ς ἀντισπαστικον συνάμα ἰαμβικαῖς συζυγίαις οἰκείαις τρίμετρον ἀκατάληκτον, --υυ-υ-υ-υ- Toζ ' νικον ἀπ μείζονος δίμετρον ὐπερ- κατάληκτον ἔχει δὲ την δευτέραν τροπα - συζυγίαν οἰκείαν τοῖς μνικοῖς, v- ἰαμβικον δίμετρον βραχυκατάληκτον, - - o Ἱωνικον ἀπ μείζονος δίμετρον βραχυκαπάληκτον, - - Tο δεκαπον ἰαμβικον δίμετρον ἀκατάληκτον, λεγόμενον Ἀνακρεόντειον. λα γαρ ασματα αὐτου τούτο του μετρου συνετέεινσαν, - - u - - - To ια 'μνικὸν ἀπ μείζονος δίμετρον ἀκατάληκτον 3 παρατετηρημένον. σπε--ται γαρ ἀπο βραχεί- ώς γίνεσθαι ro πρῶτον si παίωνα, si ἐπιω- νικον δια τον πρῶτον ἀντίσπαστον, υκ οἰκεῖον οντα τοι ' νικοῖς καὶ τοις τροπαίοις, ἀλλα τοῖς ἰάμβοις. δια τουτο γαρ καὶ οὐκ Vωνικον, αλλ' πιωνικον λεγεται. εἰ ὁ καιτροκαμην την κατακλεῖδα εχει,- ξένον οἰ γαρ τροχαῖοι οἰκεῖοι το ' νικῶ u - -υ T ιγ χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικόν χει γαρ βακχεῖον ἡ κατακλεῖδα oικείαν ἰάμβοις και χοριάμβοις, -υυ-υ-- ' Ἐπὶ του nει κάστης επωδου --

νίς In δε της τελευταίας ἐπωμῆ τοι ἐπὶ παντος του σματος μόνος ἀστερίσκος8,ος δηλοῖ, ς το γα τετέλεπται.

Idon Paullo aliter eae codices Trichae FIOrentino. β)Περὶ των κώλων τῆς στροφης καὶ δντε στροφος του μ ει δους των υλυμπίων Πινδάρου.

Tου πρώτου εἴδους ἡ στρον καὶ ἀντίστροφος κώλων r. - ae ἀντισπαστικὸν δίμετρον ἀκατάληκτον, o καὶ ἀπο λύκωνος λυκώνειον καλειται - β Ἀρπαειον δατ est Codd. ratisi. D. ut Q. C. sic habetur so γ' ἄντισπαστικὸν ἔκατέρωθεν ἔχον τα ἰαμβικῶς. ν δι- εὐάνορος ἔκτεινα et ρ. o δέ, κλέος κοιν συλλαβή τὐδ' ἰαμβικον πενθημιμερις και εξή, τρεῖς Ιἄμβοι, - εἶναι τρίμετρον μιας δεουσης μέσον συλλαβης. a Vrat. D. Pal. . to a

παιων τριμετρον του μέσον οντως λ. go δι τελευταιου ex . Seqq. usque ad παιωκκου indidem sumpsi a Transposui verba seeundum rati D. YHaec urat. D. M. C. sic et ιβ ἐπι-- κον ἀπο ἁγνος τριμετρον καταληκτι- ἐξ ἀντισπαστου. . δἐ naraeiacδα εὐτροκαιου και της ἀδι φορο v. et j x. d. n. ἀς ἰαμβικ. κατακλεῖδα περαιουμενον, τουτεσον εις αμφιβραε- η βαυῶν διὰ et ἀδιάφορον et ης etiamταἰας. M Haec a Franc de Furia Append. Drac. p. 5α edita, a nobis ver hine inde leviter correcta, non Trichae inint sed eius do metriarathro addita a librario, ii transcripserat, ut ipse diciti ἐκ παλαιου βιβλιου vid. p. a. . Neque ver haec alia sunt, quam quae Triclinius interpolarit, latamquam ne ipsa quidem ab omni recentioris atatis labe remota sunt. Ceteriimmagna pars horum selioliorum comati ait cum exemplari,as eholiorum vae arrisini us quae in rat. A. et D. habentur, ex quibus textum vulsatum passim conexi. Exemplo sit Olymp. V. N VOL. II. P. I.

76쪽

μιτρον βραχυκατάληκτον, o καὶ ἰθυφαλλικον ἀπο ου Ιθυφάλλου του Λιονύσου. το τρίτον χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικόν το τέταρτον αναπαπιτικον δίμετρον καταληκτι- κον καὶ παροιμιακον, ὁτι αἱ παροιμίαι του τοιουτω μέτρον ἐγράφοντο τ ε δμοιοντο si , γουν τροχαμον καὶ ἰθυφαλλικον, πλην τον δάκτυλον εν τη τρίτη ἔχει καὶ ουκDon ἔκτον ὁμοιον το ζ τροχαῖκον δίμετρον καταληκτικὸν, ο α Ευριπίδειον καὶ ληκύθιον, ς ἐκ του ληκυθίου το γαρ ληκυθιον, περ καὶ σίφωνα λέγομεν, ποναποτελει ἐκ του ἀνθρωπείου πνεύματος, οἷον καὶ τροχαῖος πους τ η τροχαῖκον μονόμετρον περκατάληκτον το δ' ἰαμβικον δίμετρον ὐπερκατάληκτον το δέκατον ἀντισπαστικον δίμετρον καταληκτικόν το ἐνδέκατον τροχαμον δίμετρον ἀκατάληκτον. . . . το τριςκαιδέκατον προκελευσματικον δίμενρον καταληκτικον. χρησατο δε προκελευσματικω δια το ταχυ τῆς τημης καὶ ἀλλ οὐ γαρ νόον π γλυκυτάταις, δια το ταχυ του νου. καὶ ἀλλαχου, πότ' κάχασε πατηρ, δια το ταχυ της κλησεως τοιουτος γαρ μιπροκελευσματικος, ταχύς. το τεσσαρεςκαιδέκατον μοιον του ζ . το ε ἐξ ἀντισπάστου καὶ παίωνος α δίμετρον περκατάληκτον το ἐκκαιδεκατον αντισπαστικον τρίμετρον καταληκτικον, πλην η μίξις αὐτου ἀντιπαδης το πτακαιδέκατον ἀντισπαστιχον τρίμετρον βραχυκατάληκτον, ὁ καὶ Φαλαίκειον no Φαλαίκου.

i επωδος κωλων εὐ ων τ α παιωνικον περκατάληκτον του ἰαμβικον πενθημιμερές. o ' αντισπαστικον ἐκατέρωδεν δε ἔχει ἰάμβους το δ ιαμβικον πενθημιμερες, καὶ ἐξης πόδες αμβο τροις, ως εἶναι το πῶν ιαμβικον τρίμετρον καταληκτικόν.το ε παιωνικον τρίμετρον το εκτον αντισπαστικον τρίμετρον ἀκατάληκτον, συνεζευγμένον μετα ἰάμβων. o 'εβδομον Ἀνικον ἀπο μείζονος δίμετρον περκατάληκτον, τροχαίοις μεμίγμένον το γδοον αμβικον δίμετρον βραχυκατάληκτον τ εννατον 'Iωνικον ἀπο μείζονος δίμετρον βραχυκατάληκτον. ο δέκατον αμβικον δίμετρον κάὶ να- κρεόντειον. ἐνδέκατον Ιωνικον ἀπο μείζονος δίμετρον ἀκατάληκτο ἡ πρωτη διώ- φορρς το δωδέκατον ἐπιωνικον ξ ἀντισπάστου τρίμετρον καταληκτικω η κατακλεὶς τροχαως καὶ συλλαβ' το τρακαιδέκατον μοιον της στροφης τρίre.

Σύγκειται δε το πρῶτον τουτὶ σμα καί τινα των ξης ἐκ τριάδος ἐπωδικων. εστ δἐ στροφῶν τεσσάρων, ἐκάστης δὲ στροφης καὶ ἀντιστροφης τα κῶλα ιζ . το πρῶτον ἀντισπαστικον δίμετρον ἀκατάληκτον, o καὶ ἀπο λύκωνος του εὐρόντος αυτ Γλυκωνειον καλεῖται To β τροχαῖκον δίμετρον βραχυκατάληκτον, ὁ καλεῖται ἰθυφαλλικον ἀπο'υυφάλλου του Λιονύσου, υον τον δεύτερον πόδα δάκτυλον. ἐμοι δε αν ἀντισπαστι-

illis libris et collice Trachae quaedam ad vulgata lini scholia annotavi: alia passim et plura Pro serre ex schedis possem, si modo operae pretium esset Nempe a Triclinio interpolatum.

77쪽

- δοκεῖ μετρον καταληκτικον, o καλεῖται Φερεκράτειον ἀπο ου ευρόντος Φερεκράτους si τροχαμης συζυγίας καὶ βακχείου. οικεῖα δ γαρ του μέτρν. γ χοριαμβι-- δίμετρον καταληκτικον, τοι φθημιμερες ἐκ παίωνος τετάρτου καὶ βακχείου η ἀμφι- βράχεος δια την διάφορον εμο δε καὶ τοὐτο ἰδυφαλλικον δοκεῖ τροχαἶκον του πρώτου ποδος τριβράχεος Ποι χορείου. ε η δ' ἁ καὶ παιωνικόν To δ ἀναπαιστικον δίμετρον καταληκτικον το λεγομενον παροιμιοκόν To ε ομοιον δευτέρου. ο ς μοιον τω αυτω. I et τροχαῖκον δίμετρον καταληκτικον τοι ἔφθημιμερὸς, ο καλεῖται Εὐριπίδειον καὶ ληκύθιον ς εκ ου ληκυθίοὐ το γαρ ληκύθιον, περ καὶ σίφωνα λεγομεν, ναον ποτελει ἐκ του ανθρωπείου πνεύματος οἷον ὁ τροχαιος πούς. τροχαῖκον μονομετρον περκατάληκτον ἐμοὶ δἐ καὶ ἀντισπαστικον δοκεῖ μιόλιον κορπαμης συζυγίας καὶ ἰάμβου δια την ἀδιάφορον. ο δ ἰαμβικον δίμετρον περκατάληκτον To ἀντισπαστικον δίμετρον καταληκτικον τοι ἐφθημιμερες, ο καλεῖται Φερεκράτειον, εἴρηται, ἐξ ιτισπάστου και δακτύλου η κρητικου τοι ἀμφιμάκρου TO ια τροχα - δίμετρον ἀκατάληκτον T ιβ χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικο εκ χοριάμβου καὶ δακτύλου η κρητικου. ἐμοὶ δε καὶ δακrυλικον δοκε πενθημιμερές. o ιν προκελευσματικον δίμετρον καταληκτικόν ἐχρησατο δε προκελευσματικω εντανδα, ο τετράβραχύς ἐστι, δια το ταχυ της γης φησὶ γαρ, δεν ὁ πολύφατος, καὶ ἐν ἐτέρου, νόον πο γλυκυτάταις, δια το ταχυ του νου, και εὐιτερ , πότ' κάλεσε πατηρ, δια το ταχύ της κλέ σεως τοιουτος γαρ καὶ ὁ προκελευσματικος, ταχυς ς ε βραχέων συγκείμενος ευκίνητα γαρ τα βραχεα, τα ὁ μακρὰ των σωμάτων δυςκίνητα. O ιδ . τροχαλον μι- ον το ζ ι ἀντισπαστικον δίμετρον περκατάληκτον ἐξ ἀντισπάστου και παίωνος πρώτου καὶ συλ λώβης εν τισι δε των κώλων καὶ πεντασύλλαβός ἐστιν ὁ αντίσπαστος ἐμοὶ δε δίμετρον δοκεῖ ἀκατάληκτον ἔχον και τοὐν πόδα ἐπίτριτον πεντασύλλαβον. - ἀντισπαστικον δίμετρον καταληκτικον ἐξ ἀντισπάστου διτροχαίου καὶ ἀναπαίστου καλειται δε τουτο Φαλαίκειον, τε την με πρώτην ἔχει 'ντισπαστικην, τὰς δε λοιπας αμβικάς ενταυδα δἐ ἀντιπαθης ἐστιν η μίξις αυτου. o ιζ ἀντισπαστικον τραμετρον βραχυκατάληκτον, ο καλειται Φαλαίκειον ἀπο ΦαλMίκου, - εἴρηται ἐπὶ το τέλει κάστης στροφης τε καὶ ἀντιστροφης μόνη παράγραφος αυτ γάρ εστι σημεῖον του τελους των τε στροφῶν καὶ ἀντιστροφῶν. ἔστων τι πῆσαι αἱ στροφαὶ καὶ ἀντιστροφαὶ του παρόντος πινικίου μοι καὶ ἰσόμετρα εχουσι τὰ κῶλα τ' πρώτη λαυτός ἐστι

Ἐκάστης ἐπωδου τὰ κῶλα δέκα τρία. ο πρῶτον παιωνικὸν δίμετρον περκατάληκτον ἐκ παίωνος δευτέρου καὶ ιαμβικης συζυγίας καὶ συλλαβης. γ δ ἀντισπαστικον τουτ φημι δίμετρον ἀκατάληκτον του πρώτου ποδος ἀντισπάστου πεντωσυλλάβου του δεδευτέρου ἐπιτρίτου δευτερου To β' ιαμβικον πενθημιμερε του πρώτου ποδος αναπαίστου TO' ἀντισπαστικον τρίμετρον καταληκτικον ἐξ αμβικης συζυγίας, ἀντισπάστου

78쪽

καὶ ναπαίστου ἰ βακχείου καλιῶται δὲ τούτο πικαλον δια σο μέσον ἔχειν τον ἀντίσπαστον, ἐχαείρωδεν, τὰς ἰαμβικάς. δ' - ἐμοὶ δοκεῖ, συνδετον ἡτοι συνάρτητον ἐξ ἰαμβικου διμετρου βραχυκαταληκτου, τὸν πρωτον ἔχοντος πόδα τρίβραχυν γουν

χορειον, καὶ τροπαῖκοὐ πενθημιμερους εὶ δ' αν καὶ ἀντισπαστικον τρίμετρον καταληκτικον μοιον του τον πρῶτον χον πόδα πεντασαλαβον διώμμον, τον si ἀντίσπαστον, τον δε γ κρητικο ητοι ἀμφίμακρον. ο ε παιωνικον τρίμετρον καταληκτικονε παίωνος δευτέρου, ἐπιτρίτου καὶ βακχείου. o ς ἀντισπαστικον τρίμετρον ἀκατάληκτον ἐξ ἀντισπάστου, διάμβου καὶ αυδις αντισπάστου Α διώμμου ἐπιτρίτου διατην ἀδιάφορον καλεῖται δε τοῖro Φαλαίκειον, ς την πρώτην χωρα uo ἀντισπαστικον, τὰς δε λοιπὰ ἰαμβικὰς ώς εἴρηται. I et ' νικον απὸ μείζονος δίμετρον περκατάληκτον ξ μνικου καὶ τροχα ης συζυγίας καὶ συλλαβης. o η ἰαμβικον δίμετρον βραχυκατάληκτον To 'μνικον ἀπο μείζονος δίμετρον βραχυκατάληκτον, ο καὶ μιόλιον καλεῖται, εχον τον λον πόδα καὶ το μισυ αυτου. ο ι ἰαμβικον δίμετρον ἀκατάληκτον, o καλεῖται Ἀνακρεόντειον. To ια' Ιωνικα - μείζονος δίμετρον ἀκατάληκτοτ ε παίωνος β οικειο τῶ μετρω και ' νικου. καὶ καλεῖται τουτο Κλεομάχειον,το δίμετρον δηλονότι. ο ιβ επιωνικον ερ ἀντισπάστου τρίμετρον καταληκτικόν η κατακλεις δ ἐκ τροχαἶκης συζυγίας καταληκτικης τοι κρητικ. . καλεῖται ὁ τουτο Ἀλκα κον ενδεκασύλ βον. ο ιγ χοριαμβικὸν δίμετρον καταληκτικον, νοε φδημιμερες κχοριάμβου καὶ βακχείου Ἐπιο τέλει κάστης επωδοὐ κορωνὶς εἶτα παράγραφος ἐπιδε της τελευταίας μοδού τοι ἐπὶ τ τέλει παντος του σματος μόνος ἄστερίσκος, δηλοι, το σμα τετέλεσται 'Iστέον τι πασαι αἱ πυμοὶ του παρόντος ἐπινικίου μιακαὶ σόμετρα ἔχουσι τα κῶλα τῆ πρώτν ὁ αὐτός ἐστι λόγος καὶ ἐπὶ των λοιπῶν, εἰ καὶ μη ἔφθημεν κα τούτοις δηλώσαντες α περὶ τούτου χρη δε πασιν πινικίοις τασημεῖα τιθέναι επι του aει των τε στροφων και ἀντιστροφῶν καὶ των πωδῶν, ς εν--ταυθα δεδν λωται.

3 Cod. μοι Her post τειχέων habet o st.

79쪽

τειον λειπον μιῆ συλλαβῆ o ἰαμβικον δίμετρον περκατάληκτον, o ἐστιν έλκμανικόν To ι τροχαῖκον περίοδος ἀπο ιάμβου. ο ιά τρνα ον δίμετρον ἀκατάληκτον πλεονάζον του Εὐριπιδείου συλλαβῆ. To ψ χοριαμβικον δίμετρον καταληκτικόν. οιγ πενθημιμερῆς κοινη λύσιν ἔχον ἰαμβικου καὶ τροχαἶκου. ο ιδ τροχαῖκον δέ- μετρον καταληκτικον Εὐριπίδειον φθημιμερές. o ι ἀντισπαστικον δίμετρον κατάληκτον ἀπο δακτύλου της ἰαμβικης αρξαμένος ἔπτα μου. ο ις περίοδος ἀπο ἰάμβου, καὶ καλεῖται βακχειος ἀπο τροχαίου To ιζ ἰαμβικον τρίμετρον βραχυκατάδηκτον.

Της δὲ ἐπονδου κώλων γ το α τροπα ον δίμετρον απ' ἰαμβικου, ομοίως τωι της στρο- σης. os χοριαμβικον δίμετρον περκατάληκτον. τροχαειον πενθημιμερές. οἰ ἐκ διμέτρου βραχυκαταληκτου. ο ε επιωνικὸν τρίμετρον καταληκτικον καὶ α ίκειον. To e ἀντισπαστικον τρίμετρον καταληκτικόν To μοιον του κτου. o η ἰαμβικον δίμετρον βραχυκατάληκτον. 'Iππωνάκτειον, ωνικον δίμετρον βραχυκατάληκτον T ι μοιον τρο ις σας παρηειρε φρένας. ο α γωνικον παροξύτονον ἀκατάληκτον TO β προ δικον ερ ἀντισπάστου καὶ ωνικοὐ T ι χοριαμβικον δι- μετρον καταληκτικόν.

'Τέρωνι Συρακουσίου. 'Eπιγέγραπται o πινίκιος 'ἱέρωνι του Γέλωνος ἀδελφου νικησαντι ιππον κέλητι την f λυμπιάδα, - ἔνιοι αρματι ὁ δε αυτος καὶ την ζωικῆ κέλητι, 3 την δε η τεθρίππον συνέβη δε αυτον νικυσαντα τεθρίππου την η 'Ολυμπιάδα ' ἐν ταύτη τελευτησαι. το δ ονομα του νικωντος Ἀπου Φερένικός ἐστι. μέμνηται δε αυτο Βακχυλίδης γράφων ούτω - πιθότριχα ἐν Φερένικον Ἀλφεον παρ' εὐρυδίναν πωλον ἀελλοδρόμον νικησαντα. λην 'Iέρων Λεινομένους παῖς Λεινομένους δὲ παῖδες τέσσαρες, ολων, Πρων, Πολύζηλος καὶ Θρασύβουλος. Ῥυro δε- Πρων τύραννος ην Συρακουσίων των ἐπὶ Σικελία ἔσχε δε υἱον Αεινομένην νικησας δὲ ταχλύμπια ἀνεκηρυξεν αυτον Συρακούσιον καὶ Αἰτναῖον, κτίσας την παρακε μένην του Ορει πολιν ν τῆ Σικελία Arτνην δμωνυμον Φορει. et 1. Ἀριστον κράτιστόν στι. d. g. r. Ἀριστον μεν δωρJ υδὸν τερον τι αυτ το προοίμιον βούλεται, ε τεσσάρων ἔντων ων ιερῶν ἀγώνων συγκριτικως πιδοξότερον τον 'Oλυμπιακον ἀποφηναι οἰκει

3 In Cod est ista λυ, cum linea per dexteriam Iitterae Veros ducta a Aliis προσδιακον. Sed operae pretium non ast in hoc scholio commorari, quod non minus quam olim e a Vulgari bus absurda immiscet a G δἐ ---ἐam exorat A. f.,ose. B. Hata reliqua usque ad τε . Vrat. C. D. ori Μosc. B. Ceteriam verba tan aias et τεθρωπον commutari vult Bothius T. I. P. . vo fieri non potest. D Ursin. p. ini. β Post metrica lesunnir; sed scholia te Tece

tior duxerat e vetere.

80쪽

τατα δὲ καὶ τρο εἰκόνα της συγκρίσεως παρείληφε τεσσάρων γαρ γ ων, ως φην, των ρων αγώνων, καὶ αυτ τα κοσμικὰ στοιχεῖα ἰσάριθμα νr τοῖς ἀγῶσι παραλαμβάνει - εἶτα τούτο=ν των στοιχείων χρειωδεστερον καὶ διαπρεπεστατον το δωρ παραλαμβάνει, τῆν των φιλοσόφων πόμενος γνώμη, o φυσικώτερον κινηθέντος ' εὐτολύδατος ἔφασαν καὶ τα ἄλλα τρία στοιχεῖα συνίστασθαι το μἐν γαρ αὐτου λεπτομερῖς ἀέρα λεγουσι γίνεσθαι, το δε παχυτερον εἰς αυτ συνιστάμενον την ἀποτελειν δε ἀπολώπτυνόμενοντο διάπυρον αἰθέρα πυλ διὰ τουτο ἄριστον εἶπε το δωρ, επεὶ δοκεῖ της - ἄλλων

ἄλλων. νιοι δε καὶ τουτο προςτιδεασι λεγοντες, τι καὶ προς τὰ λογικὰ και ἄλογα ζωα αναγκαιότερον 3 εἶναι το δωρ, μάλιστα προς θάλπος και τι τὰ φυτὰ εκ του υδατος τρεφεται, μεῖς ὁ ἐκ των σπερμάτων ζωμεν, τὰ δε σπέρματα υκ άHως δύναται

ζωογονηδηναι, ει μη Π του δατος, εικότως το δωρ μειζον των άλλων στοικείων τινες δε και το 'Ομηρικον παραλαμβάνουσιπι ' 'Nκεανον τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Tnθύν ε δε ὁ Ωκεανος ποταμδ και η μητηρ ηδυς, γουν η πηγη, η δε νων θεῶν γίνεσις εκ ου Ωκεανο γεννῶται, εἰκότως και Τ το δωρ των ἄλλων στοιχείων προτιμότερον ἀπεδείξαμεν ου δια πολλῶν, των τεσσάρων στοιχείων προτιμότερον το δωρ. προς ταύτην την ἀπόδειξιν καὶ το υλυμπιακὸν αγῶνα προτιμόrερον καὶ κεφαλαιωδέστερον ἀποδείκνυσιν. ἀρχη ε -- λων κατὰ Θαλην το δωρ. τ δε ξης του λόγου - ἄριστον μεν δωρ, ο ὁ χρυσὸς διαπρεπει μεγάνορος ἔξοχα πλούτου τε αἰδόμενον πυρδιάδηλόν εστ νυκτὶ οὐτως εν πλούτου χρυσός. Iλλως τρία εν ἀνθρώποις Πίνδαρος ἄριστα εἶναι λέγει, το δωρ μεν ει το ζην, ου ἄνευ βιοὐν δύνατο Iτα χρυσὸν ε πλούτω των ἄλλων χρημάτων εμπρέποντα, καθάπερ ἐν τῆ νυκτι το πυμ προ δεδόξαν την ἐν λυμπιάσε νίκην ὁ δε νους του προοιμίου λου τοιουτος -περ τομἐμυδωρ των ἄλλων στοιχείων χρησιμωτερον, ο δε χρυσός της λοιπης λης προτιμότερος ουt καὶ ο 'Oλυμπιακὸς ἀγων προτιμότερος των ἀλλων καὶ δευτέραν ἀπόδειξιν

συγκριτικην ποιεῖται των του πλούτου χρημάτων ἀξιολογωτερον καὶ τιμιώτερον ἀποδεικνυ τον χρυσόν. εἰ ὁ μη ἐβράδυνεν, ηρκέσθη - εις τον περὶ τῶν στοιχείων λόγον, καίτοι κεφαλαιωδέστερον οντα αλλὰ πολύ ἐστιν εγκωμιάζων τον πλοῶτον. και φαμενηττῶσθαι αυτὸν της εαυτο φύσεως φιλοπρημάτου τυπανούσης ὁ δε νους ὁ δε χρυσος ἐν πασι τοῖς κτημασι του δυνατο πλούτου 5τω διαλάμπει, ς ε νυκτι πυρκαιόμενον. χλως. τ δε ξης του λόγου ἄριστον μεν δωρ ἀση γὰρ τῶν λων

κατὰ Θαλην το δωρ ora χρυσὸς διαπρέπει μεγάνορος ξοχα πλούτου, ατ αιδόμενον υ διάδηλόν ἐστιν ν νυκτὶ, 5τως εν πλούτιο χρυσός. 'Πλλως σύγκρισις τῶν αγώνων προς τὰ στοιχῶ ' ἐξ αὐτου του προοιμίου. καὶ γὰρ ἐκεῖνα δν τρόπον αἴτια του ζην τοις ἀνθρώποις εἰσὶ, τον αυτὸν καὶ του καλῶς ην τούτους αιτίους φησίν.επειδη μεν ουν πρώτιστον καὶ τῶν ἄλλων στοιχείων ἄμεινον o δωρ εστι, παραμά ει