Platonis Opera omnia

461쪽

καὶ των ἐν άραντι, τήν τε φιλοσοφίαν ἐγκωμάζουσαι την ιονυσαν, καὶ τι, αν μὴ ἀφίκωμαι νυν, τὴν με--υσιῶν - - πομένην φιλίαν ι ἐμον- σμικρὰν -- προ τα πολιτικὰ παντάπασι διαβαλοίην ταύτης δη τοιαέτης γενομένης ἐν φ τοτε χρόν της μεταπέμψεως των μὲν ἐκ Σιγαλίας τε καὶ ταλίας λκοντων,των δὲ Ἀθήνηθεν ἀτεχνως μετὰ δεήσεως οἷον ἐξωθούντων με, καὶ πάλιν ὁ λόγος κεν ὀ αυτός, o μὴ δεῖν προδουναι Βίωνα μηδὲ του ἐν άραντι ξένους τε καὶ ἔταιγως αὐτ δε μοι πῆν ς ουδὲν θαυμαστὸν νέον

προς ἔρωτα ἐλθεῖν του βελτίστου βίου δεῖν - -τι ἐξελέγξαι σαφῶς, ποτέρω ποτὲ ἄρα σχοίη, καὶ ἡταντι μηδαμ προδοῶναι μηδ' ἐμὶ τὸν αἴτιον γενέσθαι

ποLλῶν βουληθέντων ἀπολέσαι με ιεκώλυσε καὶ ἔδωκέ τι μέρος αἰδοῖ των περὶ ἐμε πραγμάτων ἐπειδ δε ἀφικό- ε, μην τούτω πρῶτον ἔλεγχον δεῖν λαβεῖν, πότερον οντως εἴη ιονώσιος ἐξημμένος π φιλοσοφίας σπιρ

ἔστι δη τις τρόπος του περὶ τὰ τοι τα πεῖραν λαμβάνειν - αγενη αλλ' οντως τυράννοις πρέπων, αλλως τε καὶ τοι τῶν παρακουσμάτων μεστοῖς, o δὴ κἀγώ ino σιον θώς ἐλθὼν σθόμην καὶ μάλα πεπονθότα δεικνύναι δ δε τοι τοιούτοις ο τι ἔστι πει τὸ πρῶm oti τε καὶ δι' oσων πραγμάτων και - πόνον ἔχει. ο γαρ ἀκ -

σας. ἐὰν με ὁντως ἡ φιλόσοφος οἰκεῖός τε καὶ ἄξιος

462쪽

του πράγματος θειος δν ὁδόν τε ἡγεῖτα θαυμαστὴν

ἀκηκοέναι ξυντατέον τε Βοα νυν καὶ - βιωτον αλλως ποιουντι μετὰ τουτ δη ξυντείνας αυτόν τε καὶ δνὴν μενον τὴν ὀδον - ἀνίησι πρὶν ν η τέλος ἐπιθῆ πω φλάβον δώναμιν με αὐτὴ αυτὸν χωρὶς του δείξαντος

μ αδ-ατος εἶναι ποδηγεῖν ταυτηὶ καὶ κατὰ ταυτα --

νομεὶς ὁ τοιουτος α πράττων μὲν ἐν αἷς τισὶν αν πράξεσι, παρὰ πάντα δὲ ἀεὶ φιλοσοφίας ἐχόμενος καὶ

τροφῆς της καθ ήμέραν, τις αν αυτὸν μάλιστα εὐμαθῆ τε καὶ - να καὶ λογίζεσθαι δυνατδ ἐπι-τω νήφοντα ἀπεργάζηται την δὲ ἐναντίαν ταμ μι- διαπελει. iδ οντως μὲν η φιλόσοφοι, δραις δ ἐπικεχρωσμένοι, κοβάπερ o τα σώματα π του λω ἐπι-κ-μένοι, ἰδόντες τε σα μαθήματά ἐστι καὶ πόνος λίκος καὶ διαιτα -- ὴμέραν ἁ πρεπουσα ἡ κοσμία τω πράγμαπι, αλεπὸν ηγησάμενοι καὶ δύνατον αυτοῖς Ουτε δὴ ἐπιτηδεύειν δυνατοὶ γίγνονται ἔνιοι δὲ αυτῶν πείθ-- σιν -τοὐς ως ἱκανῶς ἀκηκοότες εἰσὶ, ois καὶ ουδὲν ἔτι δε-ταί τινων πραγμάτων. μὲν δη πεῖρα αυτηνίγνεται η σαφής τε καὶ ἀσφαλεστάτη πρδ τους τρυφῶντάς τε καὶ δυνάτους διαπονεῖν, ως μηδέποτε βαλεῖν ἐν αἰτία τὸν δεικνέντα αλλ' -δ αυτόν, μὴ δυνάμενον πάντα τα πρόσφορα ἐπιτηδεέειν τω πράγματι. ουτω δὴ καὶ Θιονυσι τό ψήήθη τα ηθέντα πάντα μὲν - ουτ' ἐγ διεξῆλθον υτε ιονέσιος ἐδεῖτο πολλα γαρ τδ καὶ τα μέγιστα εἰδέναι τε καὶ ἱκανῶς ἔχειν προσεποιεῖτο δια τὰς - των αLλων παρακοάς. στερον δεκα ἀκου γεγραφέναι αυτιν περὶ in τότε κουσε, συνθέντα ς αὐτο τέχνην, οὐδὲν των αυτῶν ων ἀκούοι ' οἶδα δὲ Ουδὲ τοὐτων. αλλ- μεν τινας οἶδα γεγραφότας περὶ τῶν ---τ-των. λινες δέ, οὐδ' αὐτο αυτoss. τοσόνδε γε μην περὶ πάντων ἔχω φράζειν τῶν γεγραφότων καὶ γραψόντων, Ῥσοι φασιν εἰδέναι περὶ Ἀν Ἀγῶ

463쪽

σπουδάζω, εἴ ἐμου ἀκηκοότες ετ αμον εα ως -- ντες -τοί, -τ- ου ἔστι κατά γε την ἐμὴν δόξα, περὶ του πράγματος ἐπα&- ουδέν. --- ἐμόν γε περὶ αυτῶν ἔστι σέγγραμμα ουδὲ μήποτε γένηται ' ητὸν γὰροοδαμως ἐστὶν, αλλα μαθήματα, ἀλλ' ἐκ πολλῆς συν--σίας γιγνομένης περὶ το πραγμα αυτ καὶ του - ααίφνης οἷ- - πυρος πηδήσαντος ἐξαφειν ως, ἐν τῆ -χη γεν4μενον απτο αυτ ηδη τρέφει καιτο τ σόνδε γε οἶδα, τι γραφέντα η λεχθέντα μ' ἐμοὐ βέλτιστα λεχθείη καὶ μὴν τι γεγραμμένα καπῶς δε ηιστα ἐμὲ timor. εἰ δέ μοι ἐφαίνετο γραπτέα θ' ἱκανῶς εἶναι προς τους ousis καὶ νά, τί τούτου κάχυιον ἐπέπρα- αν μῖν ἐν τω - η τοι τε ἀνθρώποισι μέγα

οφελος γράψαι καὶ την -- εἰς ω πῶσι προαγαγεινή ἀλλ' υτε ἀνθράκοις γ μαι την ἐπιχείρησιν περ αντῶν λεγομένην αγαθόν, εἰ μη τισιν λέγοις, πόσοι δυνατοὶ ἀνευρειν αυτοὶ δια μι-ρῶς ἐνδείξεως των τε δ αλλων τοὐς μὲν καταφρονήσεως υκ ὀρθῶς ἐμπλήσειεν α Ου-

δαμη ἐμμελοῖς, - δε φηλῆς καὶ χαύνης ἐλπίδος, οσέμν' αττα μεμαθηκότας ἔτι δὲ μακρότερα περ αυτῶν ἐν ν μοι γέγονεν εἰπεῖν τάχα γὰρ αν περὶ λέγω σαφέστερον, εἴ τι λεχ θέντων αυτῶν ἔστι γάρ τις λόγος ἀληθης ἐναντίος - τολμήσαντι γράφειν τῶν τοιοώτων κω τιουν, ποHάκις ών - μου καὶ προσθεν ἐρηθείς, in δ' ουν εἶναι καὶ νυν λεκτέος.

Εστι τῶν οντων ἐκάστφ, δι ν τὴν ἐπιστήμην ἀνάγκη παραγίγνεσθαι, τρία τέταρτον δ' αὐτὴ πέμπτον δ' αυτ.τιβέναι δεῖ o δὴ γνωστόν τε καὶ ἀλσές ἐστιν ων -- ονομα, δεύτερον δε λόγος, o δὲ τρίτον εἴδωλον, τέταρτον δὲ ἐπιστήμη περὶ Τν ον λαβε βουλώμενος μαθεῖν

τι νυν λεγόμενον, καὶ πάντων ἴτω πέρι νόννον κώ-

κως ἐστί τι λεγόμενον - τουτ' -τό ἐστιν νομα δ - ἐφθέγμεθα. λόγος δ' -τos eo δεώτερον, ἐξ νομάτων

464쪽

- ἐημάτων συγκείμενος - γαρ ἐκ των ἐσχάτων κὲου μέσον ἴσον ἀπέχον πάντη, λόγος αν ' ἐκείνου πιτερ στρην - καὶ π ιφερὲς νομα καὶ κυκλος. τρίτον δὲ τ ζωγραφ μενεν τε καὶ ἐξαλειφομενον καὶ το θυόμενον καὶ ἀπολλυμενον - -τος ὁ κυσαος - πέρι πάν ἐστὲ

ἐπιστήμη καὶ νοος ἀληθης τε δόξα περὶ ταυτ στω M.

πων πήμασιν αλλ' ἐν ψοχαῖς ἐνόν, - δῆλον ἔτερόν τε

---- πυ παλ- της νώσεως των τε ἔμπρο-- λεχθέντων τριῶν. ἡτων δε ἐπέπατα μεν προπειον καιομοιοτ τι του πέμπτου - πεπλησία , ταλλα δὲ πλέον ἀπέχει ταυτὸν δη περί τε εὐθέος αμα καὶ περιφεγῶς πήματος καὶ χρόαν, περι- αναοos καὶ Mou καὶ δικαιου καὶ περὶ σώματος απαπτος --αστο τ καὶ κατὰ φύσιν πονότος, πυρος δατες τε καὶ των τοιούτων πάντων, καὶ ζώου esμπαντος πέρι καὶ ἐν ψυχαῖς θοος, καὶ περὶ ποιηματα και παθηματα ξυμπαντα ου γαρ αν Οὐ- των μη τις τὰ τετταρα λάβη μως γέ πως, υπ- τωλέως ἐπιστημης του πέμπτον μέτοχος ἔσται προς γαρ τούτοις ταυτα ου ηττον ἐπιχειρεῖ τι ποιόν τι περὶ ἔκαστον δηλον τι ν κάστου δια το των λόγων ἀσθενές. ων ἔνεκα νουν χων ovδεὶς τολμήσει ποτὲ εἰς αυτ τιθέναι τὰ νενοημένα, καὶ ταυτα εἰς ἀμετακίνητον, ὁ δ πάσχει τὰ γεγραμμένα τώποις, Οὐτο δὲ πάλιν απιτ νυν λεγόμενον δε μαθεῖν κέκλος λαστο των ἐν ται πράξεσι γραφομένων η καὶ τορνε--των μεστὸς - ἐναντί- ἐμὲ φῶμ-φ το γαρ εοθέος ἐφάπτεται πάντη -- δέ, φαμέν, Ἀλλος οτε τι σμικρότερον ουτε μεῖγν της

ἐναπτίας ἔχει ἐν αυτ φύσεως. νομά τε αντιον φαμὸν δὲ Οοδενὶ βέβαιον εἶναι, κωλυειν δ' ἀδὲν τὰ νυν--πώλα καὶ μενα ευθέα κεκλῆσθαι τὰ τ εοθι δῆ-ροπώλα, και -δὲ ἡττον βεβαίως ἔξειν τοῖς μεταθε-

465쪽

μένοις καὶ ἐναντίως καλουσι. καὶ μην περ λόγου γε αυτ. λόγος, ει περ ἐξ oνομάτων καὶ ὐημπων συγκειται, μηδὲν ἱκανῶς βεβαίως εἶναι βέβαιον μορίος δὲ λόγος α πω ἐκάστ- των τεττάρον, ως ἀσαφές τὸ δὲ μέν--ον, περ εἴπομεν λίγον ἔμπροσθεν, τι δυοῖν οντοιν, - τε οντο καὶ - ποι- τινες - δ ποιόν τι,

τι δὲ τι ζητοώσης εἰδέναι της suris, τὸ ψ ζητουμενον ἔκαστον των τεττάρων πρότερον τῆ πυτ λόγω τε καὶ κα ἔπα. δε σεσιν ευαε ροτον τό τε λεγόμεmo καὶ δειαπυμενον αεὶ παρεχόμενον ἔκαστον, ἀπορίας τε καὶ ἀσαφείας ἐμπίπλησι πάσης ς ἔπος εἰπεῖν πάντ ανδρα. ἐν is μὲν - μηδ' εἰθισμένοι τι μεις ζητεῖν ἐσμὲω- πονηρὰς τροφῆς ἐξαρκεῖ δὲ τὸ προταθὲν των εἰδώλων, - καταγελαστοι γινόμεθα κ' uaήλων, οἱ ἐρωτώμενοι π των ἐρωτωντων, δυναμένων δὲ τα τέτταραδιαή.ίπτειν τε καὶ ἐλέγχειν Ἐν si ε αντι πέμ-ον ἀποκρίνασθαι καὶ δηλ- ἀναγκάζωμεν, ὁ βουλόμενος των δυναμένων ἀνατρέπειν κρατεῖ, καὶ ποιεῖ τον ἐξηγουμενον ἐν λόγοις δε γράμμασιν ἀποκρίσεσι τοῖς nouois των ἀκουόντων δοκειν μηδὲν γιγνώσκειν ων αν ἐπαειρ γράφειν η λέγειν, ἀγνοοωντων ἐνίοτε ώς - astor του γράψαντος η λέξαντος ἐλέγχεται, αλλ' ἡ ων τεττάρωπτυσις ἐκάστου, πεφυκυῖα φαυλως ἡ δὲ διὰ πάντων αο- των--γωγη, νω καὶ κάτω μεταβαίνουσα ἐφ' λιαστον, μόγις ἐπιστήμην ἐνέτεκεν εο πεφυκοτος - πε--τι. κα

τ μαθεῖν εἴς τε α λεγόμενα - πέτοκε, τα δὲ διεφθαρται -δ' ι αν Ἀννιευς ἰδεῖν ποιήσειε του τοι --.- δὲ λόγω τι μὴ ξυγγενῆ του πράγματος - αν --μαθία ποιήσειέ ποτε υτε μνήμη την απὴν γὰρ ἐν ἀχώ- τρίαις ἔξεσιν - ἐγγίγνεται. - ὀπόσοι των δακαίων τε κα των αλλών - καλὰ μη προσφυεῖς εἰσὶ καὶ ξυγγενεῖς, αλλοι δὲ ἄλλων --θεις αμα και μνημονεs, omo' σοι

466쪽

ἐπιγενεῖς, δοσμαθεῖς δὲ καὶ ἀμνήμονες, Ουδένες τούτων-τοτε μάθωσιν, ἀλήθειαν ἀρετης εἰς ora--ον ουδὲ καιέας αμα γαρ αυτὰ ἀνάγκη μανθάνειν, καὶ το ψευδος αμα καὶ ἀληθὲς της λης ουσίας, μετὰ τριβῆς πάσης καὶ χρόνου πολλου, περ ἐν ἀπαῖς εἶπον. μόγις δὲ τριβόμενα προ αλληλα αυτῶν ἔκαστα, ὀνόματα καὶ λόγοιο νει τε καὶ αἰσθήσεις, ἐν εομενέσιν ἐλέγχοις ἐλεγχομενα

καὶ νεο φθόνων ἐρωνήσεσι καὶ ἀποκρέσεσι χρωμένων, ἐξέλα,πε φρόνησις περὶ εκαστον καὶ νους, συντείνων ο τε μάλιστ εἰς δυναμιν ἀνθρωπίνην δῶ δη πῶς ἀνηρ σπουδαῖος των -- σπουδαίων περι πολλο δει μη γράψας ποτὲ ἐν ἀνθρώποις, εἰς φθδνον καὶ ἀπορίαν καταβάλη 'M δὴ ἐκ τούτων δε γιγνώσκειν λόγω, ταν ἴδη τις τον-γγράμματα γεγραμμένα εἴτε ἐν νομοι νομοθετ- εἴτε

zωρ' τῆ καλλωπι των τούτου. εἰ δὲ ντως αὐτ ταὐτἐσπουδαπμένα ἐν γράμμασιν ἐτέθη, ἐξυρα δη οἱ ἔπειτα, θεοὶ μεν ου βροτοὶ δε φρένας ἄλεσαν --LT τ δη - μέθ' τε καὶ πλάνω ο ξυνεπισπόμενος

ε εἰ σεται, εἴ ουν χιονώσιος ἔγραψέ τι των περὶ φώσεως ακρων καὶ πρώτων εἴτε τις ἐλάττων εἴτε μείζων, ως ov-

δὲ, ἀκυιοῶ -δὲ μεμα κἀς ν γιὲς ον γραψε κατὰ - ἐμον λόγον ομέως γαρ α -τὰ ἐσέβετο ἐμοί, καὶ Ου αν - ἐτόλμησεν εἰς ἀναρμοστίαν καὶ ἀπρέπειαν λβάλλειν ουτε γὰρ πομνημάτων χάριν αυτ ἔγρορον- Οὐδὲν γὰρ δεινὸν μη τις αυτ ἐπιλά ται, ἐὰν παι πψπη περιλάβη πάντων γὰρ ἐν βραροτάτοις κεῖται τι - λοτιμίας δε αἰπρῶς εἴπερ ἔνεκα, ειθ' ως αὐτου τιθέμενος ω' ς παιδείας δη μέτοχος - η ου ἐιος ην ἀγαπῶν δόξαν την της μετοχῆς γενομένην εἰ μὲν ουν ἐκ της μιας συνουσίας σιονυσι τομο γέγονε, δε αν

467쪽

διεζηλθον - γὰρ ως εἶπόν τε ἐγ καὶ παρ μόνον,-τε ν δὲ υ πώποτε ἔτι ἐννομ ει δεῖ, μετὰτ--,oτω μέλει τὸ περ αυτ γερονις ορεῖν, πη ποτὲ γέγονε, τίνι πότ' αἰτία τὸ δευτερον καὶ το τρίτον, πλεονάκις τε - διεξῆμεν πότερον χιονυσιος ἀκουσας μόνον απα ου- τως εἰδέναι τε ορται καὶ ἱκανῶς οἶδεν, εἴτε αυτὸ ς ευρῶν καὶ μαθῶν ἔμπροσθεν παρ'Ἀτέρων η φαυλα εἶναι τὰ λεχθεντα, δε ὁ τρίτον υ καθ' αυτόν, μείζονα δέ, καὶ oντως ν α δυνατις εἶναι φρονήσεως τε καὶ ἀρετης

ζῆν μιμελουμενος. εἰ - γαρ ταῶλα, πολλοῖς μάρτυσιμαχεῖται τα ἐναντία λέγουσιν, o περὶ των τοι των πάμπολυ ιονυσίου κυριωτεροι ἀν εῖεν κριταί. εἰ δὲ υ - κεναι η μεμαθηκέναι, ἄξια δ' υν εἶναι πρις παιδείαν

φυχῆς ἐλεωθέρας, πῶς αν μὴ θαυμαστὁ ων ανθρωποετον γεμδνα τούτων καὶ κέριον ὁτως ευχερῶς τίμασέ ποτ αν πῶς δ' τίμασεν ἐγώ φράζοιμ αν

πέμπειν εἰς Πελοπόννησον, καθάπερ ἐπιλελησμένος της ἐπιστολῆς παντάπασιν εἷνα γαρ αυτ ου χέωνος ἀλλατ- vlεος, οντος μὲν ἀδελφιδο αυτου, κατα νόμους ἐπιτροπεψοντος τὰ μεν δη πεπραγμένα μεχρι τουτουταυτ ην ἐν τω τότε χρόνω τούτων δὲ Ουτω γενομένωνεωράκειν τε ἐγ ακριβῶς την ἐπι μίαν της χιονυσίου φιλοσοφίας, ἀγανακτεῖν τε ἐξῆν se βουλοίμην εἴτε μη.ην γαρ θέρος δη τότε και ἔκπλοι τῶν νεῶν ἐδόκει δηχαλεπαίνειν μεν ου δεῖν ἐμὲ ιονυσίω ἄλλον η ἐμα-φτε καὶ τοῖς βιασαμένοις ἐλθεῖν με - τρίτον εἰς τον πορθμον τον περὶ την Σκέλλαν,ονέ ἔτι την ὀλοην ἀναμετρησαιμι άρυβδιν,

λέγειν δὲ προς χιο-σιον οτι μοι μένειν αμνατον ' Βίωνος Ῥυτω προπεπηλακισμένου ὁ δε παρεμυθειτό τε

468쪽

κά ἐδεῖτο μένειν,-- οἰόμενός οἱ καλῶς ἔχειν ἐμὲ πει

δ αυτός μοι πομπη- παρα αυάσειν ἔφη. ἐγ- γαρ ἐν τοῖς ἀποστόλοις πλοίοις ἐμβὰς διενοούμην πλώω τεθυμωμένος πάσχειν τε οἰόμενος δεῖν, εἰ διακωλυοίμην, τμουν, ἐπειδη περιφανῶς δίκουν μὲν ουδέν, δικουμηνδε ὁ δε υδέν με του καταμένειν προσιέμετον ορῶν mχανῆν - μεῖναι τὸν τότε ἔκπλουν μηχανατα τοιάνδε

τινά. τῆ μετὰ ταῶτα ἐλθών ἡμέρα λέγει προς με πιθανον λέγον. Ἐμοὶ καὶ σοὶ Θίων, ἔφη, καὶ τα Θέωνος ἐκποδῶν ἀπαλλαχθη ω - περὶ mi Maaἀκις διαφώρεσθαι ποιήσω γαρ δια σέ, ἔφη, Λέων τάδε ἀξιωλεῖνον ἀπολαβόντα τα αυτου Οἰκεῖν με ἐν Πελοποννήσμμη ς φυγάδα δέ, ἀλλ' ώς αὐτω καὶ δευρ ἐρδν ἀποδημεῖν, ταν ἐκειν τε και ἐμοὶ κα ἡμῖν τοι φίλοις κοινη evνδοκῆ ταυτα δ' εἶναι μη ἐπιβουλλοντος ἐμέ. τ των δε ἐγγυητὰς γίγνεσθαι σέ τε καὶ τους σου οἰκείους καὶ τους ἐνθάδε Βίωνος υμῖν δὲ τ βέβαιον ἐκεινος παρορεχέτω τα χρήματα δε- αν λάβη, - Πελοπόννησον με και ρήνας κείσθω παρ οἷς τισὶν αν ἡμῖν δοκῆ, καρποέσθω δὲ Βίων, μη κύριος δὲ ανε υμῶν γιγνω ἀνελέσθαι. ἐν γαρ ἐκείν μὲν ο σφόδρα πιστεύω -- τοις χρώμενον αν τοις χρήμασι δίκαιον γίγνεσθαι περὶ ἐμέ - γαρ λίγα ἔσται σοὶ δὲ και τοῖς σοῖς μαλλον πειπι--κα ορα δη ταῶτα ε σοι ἀρέσκει, καὶ μένε ἐπὶ τοὐτοις τι ἐνιαυτον τολον, εἰς δε ρας απιθι βαβῶν ταἔρηματα αὐτα καὶ Βίων ευ οἶδ οτι πολλῆν άριν ξεισοι διαπραξ ἐν ταυτα περ ἐκείνου. Toseo δὴ Ἀγῶτον λόγον ἀκούσας ἐδυσχέραινον μέν, μως δὲ βουλευσάμενος ἔφη ' εἰς την στεραίαν -τ- περι τούτων τα δόξαντα ἀπαγγελεῖν ταυτα ξυνεθέμεθα τότε ἐβουλευόμην δη τι μετὰ ταῶτα κα ἐμαυτὸν πόμενος, μάλα συγκε- τυμένος ' πρῶτος ζ ην μοι της βουλῆς γοώμενος δε

469쪽

λεγος φέρε, εἰ διανοεῖται τούτων μηδὲν ποιεῖν ιονυσιος ων χηνίν, πελθόντος δ' ἐμοὐ ἐαν ἐπιστέλλη-- πιθανῶς αντός τε καὶ λωι πολλοὶ των αvτos, διακελευόμενος α τῶν προς ἐμὲ λέγει, ως -- μὲν ἐθέλοντος, ἐ- δὲ οὐκ ἐθελήσαντος α προυκαλεῖτό με δραν, ἀλλ' ὀλιγωρήσαντος των ἐκείνου το παράπαν πραγμάτων, πρις δε καὶ τουτοισιν ἔτι μηδ' ἐθελη με ἐκπέμπειν,--δ τῶν ναπικλήρων μηδενὶ προστάττων, ἐνδείξηται δὲ κασι ἐα- δέω l, ἀμυλων ἐμε ἐκπλεῖν, αρά τις ἐθελήσει με αγειν ναύτης ὁρμώμενον ἐκ της Λιονυσίου οἰκίας; -- γαρδη προς τοῖς αλλοωι κακοῖς ἐν β κήπω τ περὶ την οἰκίαν, θεν οὐδ' αν ὁ θυρωως θελέ με ἀφεῖναι μηπεμφθείσης αὐτ τινος ἐντολῆς παρὰ Θιονυσίου. αν δὲ

περιμείνω τον ἐνιαυτόν, ἔξω μ ν ίων ταλα ἐπιστέλλειν, ἐν οἷς τ αυ εἰμὶ και α πράττω. καὶ ἐὰν μὲν δὴ πονῶ τι σιονέσιος ἄν φησιν, o παντάπασιν ἔσται μοι καταγελάστως πεπραγμένα τάλαντα γαρ σως ἐστὶν ἔλοπτον, δν ἐκτιμα τις ορθῶς, κατον υἱωνος υσία αν δ' υν γίγνηται τὰ νυν ποφαίνοντα, οἷα εἰκδ αυτὰ γίγνεσθαι, απορῶ μὲν ο τι ρήσομαι ἐμαυτῶ, μως δὲ ἀναγκαῖον ἴσως ἐνι-τόν γ' ἔτι πονῆσαι καὶ ἔργοις ἐλέγξαι πειρῶσθαι τας χιονυσίου μηχανάς. ταὐτά μοι δόξα τα εἰς την στεραίαν εἶπον προς ιονύσιον τι δέδοκταί μοι μένειν ἀξιῶ μην, ἔφην, μη κώριον ἡγεῖσθαι σε Θέωνος ἐμέ, πέμπειν δὲ με Mos σε παρ αυτον γράμματα τὰ νυν δεδογμένα δηλοῶντα, καὶ ἐρωτψν εῖτε αρκεῖ ταῶτα αὐτφ, καὶ εἰ μη μέλεται δὲ αλλ' ἄττα καὶ ἀξιοῖ, καὶ ταυτα ἐπιστέλλειν ο τι τάχιστα σε δε νεωτερίζειν μηδέν πω των περὶ ἐκεῖνον ταῶτ' ἐήὐήθη, ταῶτα ξννωμολογήσαμεν, ἁ νον εἰ ηται σχεδόν. ἐξέπλευσε δὴ τὰ πλοῖα μετὰ τουτο, καὶ οὐκέτι μοι δυνατὸν ην πλεῖν,οτε δή μοι καὶ ιονώσιος ἐμνήσθη λέγων οτι την ἡμίσειαντης ουσίας εἶναι δέοι σίωνος, την, μίσειαν os υἱέος

470쪽

ἔνη δὴ πωλήσειν αυτήν, πραθείσης δὲ τ μεν ημίσεα ἐμοὶ δώσειν γειν, τα δ' ἡμίσεα - παιδι καταλείψειναυτου ' το γαρ δὴ δικαιότατον υτως θειν πληγεὶς δ' 6 τ λεχθέντι πάνυ μὲν μην γελοῖον εἶναι τι λέγειν ἔτι, μως δ' εἶκον τι χρείη την παρὰ Θέωνος ἐπιστολην περ-ένειν μὰ καὶ ταῶτα πάλιν αυτὰ ἐπιστέλλειν. o δειρῆς τοὐτοις πάνυ νεανικῶς ἐπώλει τὴν ουσίαν --πῶσαν, πη τε καὶ Oπως θελε καὶ si τιοί, προς ἐμε δὲ Ουδεν λως ἐφθέγγετο περ αυτῶν, καὶ ηὐώσαώτως πῶπρος ἐκεῖνον α περὶ των Λίωνος πραγμάτων Ουδεν ἔτι

διελεγόμηπι ουδὲ γαρ ἔτι πλέον μην ποιεῖν. Μέχρι με δη τοώτων ταώτη μοι βεβοηθημένον ἐγγόνει φιλοσοφία καὶ φίλοις το δε μετὰ ταυτα ἐζῶμεν ἐγὼ καὶ ωνύσιος ἐγ- μὲν l βλέπων ἔξω, καθάπερ γνις ποθῶν ποειν ἀναπτέσθαι, ὁ δε διαμηχανώμπος τίνα τρόπον ἀνασοβήσοι με μηδὲν ποδους των Λίωνος. μως δε ἔφαμεν ἐπαῖροί γε εἶναι προς πῶσαν Σικελίαν των δημισθοφόρων του πρεσβυτέρους ιονύσιος ἐπεrείρησεν

ὀλιγομισθοτέρους ποιεῖν παρὰ τα του πατρος εο ὶ θυμωθέντες δὲ οἱ στραπιῶται ξυνελέγησαν ἀθρόοι καὶ Ου μα- σαν ἐπιτρέψειν ὁ δ' ἐπεχείρει βιάζεσθαι κλείσας τὰς της ἀκροπόλεως πύλας, oi δ' ἐφέροντο εὐθώς πρις τα τείχη παιῶνά τινα ἀναβοήσαντες βάρβαρον και πολεμικόπι

δὴ περιδεὴς σιονέσιος γενόμενος παντα συνεχώρησε καὶ ἔτι πλείω τοι τότε συλλεχθεῖσι των πελταστῶν λόγος δή

τις ταχυ διῆλθεν ως Ηρακλείδης αἴτιος ει η γεγονώς πάντων τούτων ο ἀκούσας ἡ μὲν Ηρακλείδης ἐκποδῶν --τον ἔσχεν ἀφανῆ, σιονύσιος δε ἐζήτει λαβεῖν ἀπορων δέ, Θεοδότην μεταπεμψάμενος εἰς τον κῆποπι ἔτυχον δ'

ἐν φ κω καὶ ἐν τότε περιπατων τὰ μεν - α λαου οἶδα ου ηκomo διαλεγομένων α δὲ ἐναντίον εἶπε

Θεοδότης ἐμοὐ προς χιονύσιον, οἶδά τε καὶ μέμνημαι. Πλάτων γαρ, ἔφη, ιονύσιον ἐγ- πείθω τουτονί, ἐὰν