Platonis Opera omnia

481쪽

την τε ἐπιστολην φεροντες η συ αυτοῖς ἔδωκας, καὶ ἀπαγγέλλοντες α παρα σου. ci μὲν ουν προς την πόλινου χαλεπῶς διεπράξαντο ' καὶ γαρ vδὲ παντελῶς η ἐργώδη ' τὰ δε παρὰ σου διῆλθον οἱ λέγοντες - δυστορεῖν σε - ου δυνασαι της περὶ τὰ κοινὰ ἀσχολίας πο- λυθῆναι ne μὲν ου ηδιστόν ἐστιν ἐν βί το τὰ αὐτου πράττειν, αλλως τε καὶ ε τις πλοιτο τοιαυτα πραττειν os καὶ σύ, σχεδον παπι δῆλον ἀλλα κἀμειν δεῖ si ἐνθυμεῖσθαι, τι καστος μῶν Ου αυτω μόνον γέγονεν, αλλὰ της γενεσεως μῶν πο ἐν τι η πατρὶς μερίζεται, το δέ τι si γεννησαντες, to δὲ οἱ λοιποὶ φίλοι, πολ λὰ δὲ καὶ οι κωροῖς δίδοται τοῖς τον βίον μῶν καταλαμβάνουσι. καλουσης δε τῆς πατρίδος αυτης προς τα Ωιν ατο ror χως το μὴ πακουειν αμα γὰρ ξυμβαίνει καὶ χωραν καταλsμπίνειν φαυλοις ἀνθρώ ις, ianv detro του βελτίστου προς τὰ κοινὰ προώρχονται περὶ τουτων μὲν ουν κανῶς, Ἐχεκράτους δὲ καὶ νυν ἐπιμέλειαν ἔχομεν καὶ εἰς τον λοιπιν χρονον ἔξομεν καὶ διὰ σε καὶ διὰ το πατερ αυτου Φρυνίωνα καὶ δι' αὐτον τὸν νεανωκον.

482쪽

Ἀκμω Βίωνος ἐν τοις μάλιστα ταῖρον να τέ- νυν καὶ γεγονέναι δια παντός - σοφώτατον η ς των εἰς φιλοσοφίαν παρεχόμενον eo γὰρ βέβαιον καὶ πανῶν καὶ πιές, -- ἐγώ φημι εἶναι την ἀληθινην φιλο--φίαν, τὰς δ αλλας τε καὶ εἰς αλλα τεινουσα σοφίας τε καὶ δεινότητας sμψότητας οἶμαι προσαγορενων ὀρειος ὀνομάζειν ME U.ωσό τε καὶ μένε ἐν τοις θεσιν οἷσπερ

και νυν μένεις.

483쪽

Πλάτων Λαοδάμαντι υ πράTτειν

484쪽

ἐν οἶμαι, εἰσὶν μῶν, ἀλλὰ τ&Mιπιν τοῖς θεοῖς ἀχεσθαι. καὶ γὰρ σχεδόν τι καὶ αἱ ἔμπροσθεν πόλεις υτω κατεσκευάσειν αν, καὶ ἔπειτα εο κησαν, πι ξυμβάσεων πραγματων μεγάλων καὶ κατὰ πόλεμον καὶ κατὰ τὰς αλας πράξεις γενομένων, τω ἐν τοιούτοις καιροῖς ἀνὴρ καλός τε καὶ ἀγαθος ἐγγένηται μεγάλην δώναμιν ἔχων το ν ἔμπροσθεν αυτ προ μεῖσθαι - πὸ καιανάγκη, διμνοεῖσθαι μέντοι αυτ σια λέγω, καὶ μη- ταίνειν οἰομένους τι hoίμως διωσράξασθαι. --προι.

486쪽

ευ πράττειν. 'are σοι της ἐπιστολης ἔστω καὶ - ξύμβολον τι παρ' ἐμου ἐστέ τους Λοκρους ποθ' στιῶν νεανίσκους, πό4.ω κατακείμενος - μου, ἀνέστης παρ' ἐμὲ καὶ φιλοφρον μενος εἶπες εο ιυῆμα θον, ς ἐμοί τε ἐδόκει

καὶ τ παρ καπακειμένφ, ν δ ουτος των καλῶν τις 'ος τότε εἶπεν Η που πολλά,- ιον-ιε, εἰς σοφίανωφελεῖ uas Πλάτωνος σι ν εἶπες καὶ εἰς αλλα πολλά, ἐπεὶ καὶ - οπῆς της μεταπέμψεως - μαεπεμψάμαρον αυτόν, δι αυτ eoυτο ευμ ωφελήθην τουτ υν διασωστέον, πως ν αυξάνηται ἀει ν μῖν η - ἀλληλωτωφέλεια καὶ θῶ νυν os αυτ παρασκευάζων των τε Πυθαγορείων πέμπω σοι καὶ των διαιρέσεων, καὶ ανδρα,

ωσπερ ἐδόκει ἡμῖν τότε, ψ γε - καὶ αυτης, λεληκει παρά σε πψτης, χρῆσθαι δύναισθ' αν. ἔστι δὲ νομα - Κλίκων, τὸ δὲ γένος ἐκ Κυζίκου, μαμπὴς δὲ M-

δόξου καὶ περὶ πάντα τα ἐκείνου πάνυ χαριέντως ἔχωμ ἔτι δὲ καὶ των Λοκράτους μαθηητ- τω ξυγγέγονε καὶ miseέν των ρύσωνός τινι λαίρων ο δὲ σπάνιον ἐπιτούτοις, υτ παρις ἐστιν ἐντυχειν - κακοήθει ἔοικεν,

487쪽

ἀλλὰ ἄλλον ἐλαφρις - ενηθης δόξειεν αν εἶναι δε- διὰ δὲ λέγω ταὶ τα , τι via ανθρώπου δόξαν αποφαίνομαι, os φαέω ζώον, ἀλλ' υμεταβόλου, πλὴν πάνυ ὀλίγων τινῶν καὶ εἰς λίγα ἐπι καὶ περὶ τούτου φομέμ-os καὶ ἀπιστων ἐσκόπουν αυτός τε ἐντυγχάνων καὶ ἐπυνθανόμην τῶν πολιτων αυτos, καὶ ουδεὶς οωδὲν φλαυρον ἔλεγε δ -δρα. αόπει δὲ καὶ αυτὸς καὶ εὐ-os. μάλαντα μὲν ουν - καὶ ὁπωστι- σχολάζης, μάνθανε παρ' υτο καὶ ταλλα φιλοσόφει εἰ δὲ μη, ἐκδίδαξαι τινα, να κατὰ σχολὰ)ν μανθάνων βελτίω ν γίγνη καὶ ε- δοι- μως τι δι ἐμὲ φελεῖσθαί σε μὴ ἀνιη καὶ ταυταμὲν δὴ ταὐτy. Περὶ δὲ ν ἐπέστελλε μοι ἀποπέμπειν σοι, ὁ μὲν Ἀπόλλω ἐποιησάμην τε καὶ γει σοι Λεπτίνης, νέου καὶ - οὐ δημιουργos νομα δ' ἔστιν αυτ Λεωχάρης ἔτερον δὲ παρ αυτ ἔργον ην πάνυ κομψόν, ως ἐδόκει ἐπριάμην - αυτὸ βουλόμενός - τῆ γυναικὶ οὐναι, οτι o ἐπεμελεῖτο καὶ ἡγιαίνοντος καὶ ἀσθενοῶντος ἀξέως ἐμ τε καὶ - δος - αυτῆ, αν μη τι σοὶ αλλο δόρν.κέμπω δὲ καὶ ω- γλυκεος δώδεκα σταμνία τοι παισὶ καὶ μέλιτος δύο ἰσχάδων δε στερον λ μεν της ἀποθέσεως, τα δὲ μώρτα ἀποτεθέντα κατεσάπη ἀλλ' υθις βέλτιον ἐπιμελησόμεθα περὶ δὲ φυτῶν Λεπτίνης σοι ἐρεῖ. υργέριον δ' εἰς αὐτα νεκά τε ἡτων καὶ εἰσφορῶν τινῶν εἰς τὴν πόλιν ἔλαβον παρὰ Λεπτίνου, λέγων α μοι ἐδόκει εὐσχημονέστατα μῖν ωαι καὶ ληρῆ λέγειν, ὁτιημέτερον εἴ o εἰς τὴν νειν ἀναλώσαμεν την -καδέ-,πεων ἐκκαιδεκα μναῖ. ἡ Ουν ἔλαβον, καὶ λαβών -- τός τε ἐχρησάμην καὶ ἡμῖν ταμ απέπεμψα το δὴ μετὰ τομο περὶ χρημάτων κου οἴ σοι ἔχει, περί τε α σὰ - - σι καὶ περὶ τα ἐμά. ἐν τοι σοῖς χρήμασι , ἄσπερ τότε σοι ἔλεγον, at χειαι καθάπερ τοῖς τῶν αλ-

488쪽

λων ἐπιτηδείων χρῶμαι δὲ ς αν δννωμαι λιγίστοις, oσα ἀναγκαῖα η δίκαι η υπήμονα ἐμοί τε δοκεῖ καιπαρ' - αν λαμβάνω. ἐμοὶ δη τοιουτον - ξυμβέβηκεν εἰσί μοι ἀδελφιδῶν θυγατερες των ἀποθανουσων τότε ὁτθὰ os ἐστεφανούμην, - δ' ἐκέλευεε, τέτταρες, ἡ μὸν - ἐπίγαμος, η δὲ ὀκταέτις. ἡ δὲ σωπον προς τρισὶν λεσιν, φὰν Ἀοπω ἐνιαυσία ταυτας ἐκδοτέον ἐμοί ἐστι καὶ τοῖς ἐμοῖς ἐπιτηδείοις, αἷς is Ἀγω ἐπιβιῶ αἷς

δ' ατ μη, χαιρόντων. καὶ ων αν γένωνται οἱ πατέρες αυτῶν ἐμω πλουσιώτεροι, Ῥυὶ ἔκδοτεον τὰ δει νυν ἐν α-- ευπορώτερος. καὶ τα μητέρας δε απτων ἐγώ ἐξέδωκα και μετ' αλλων καὶ μετὰ Βίωνος. η μεν - Σπευσίππω γαμεῖται, ἀδελ- ουσα - θυγάτηρ δειδὰν ταπτη χυδεν πλέον η τρι-οντα μνῶπι μέτριαι γὰρ

αὐται μῖν προῖ κες ἔτι δὲ ἐὰν ἡ μητηρ τελευτήση ἡ ἐμή,

ἡδὲ α πλείονος η δέκα μνῶν δέοι αν εἰς την otio - μίαν του τάφου καὶ περὶ ταντα τὰ μὰν ἐμὰ ἀναγκαῖα σχεδόν τι ἐν τω νυν ταυτ ἐμιμ- ἐει δέ τι ἄλλο γίγνηται χων η δημόσιον ἀνάλωμα διὰ τῆν παρὰ σὲ φιξιν, περ τότε ἔλεγον δε ποιεῖν, - με διαμάχεσθαι πεμὰς ὀλίγιστον γένηται - ἀνάλωμα, o δ αν μὴ μνωμαι, σὴν εἶναι την δαπάνην. T. δὴ μετὰ σαοτα λέγω πεσσων σῶν - ρημάτων των θηνησι τηε ἀναλωσεως, τι--- μὲν ἐάν τι δέ ἐμὰ ἀναλισκειν εἰς γρηγίαν ητι ----, iv ἔστι σοι ξένος ουδεὶς στιο δώσει. -

νισθέν, εις αν τις παρὰ σου ἔλθη, βλάψαι, πρὸς xαλεπω eo τοι τόν σοί ἐστι καὶ αἰσχρόν. ἐν γὰρ δησαυτά γε ἐρήτασα, παρ' Ἀνδρομήδη τιν θι πην πέμ- ψαρ Ἐραστον, παρ' o ἐκέλευε του μετέρου ἐόν- tτ δεοίμην, λαμβάνειν, βο--ενος καὶ ἄλλα μιγνα α

489쪽

οτι καὶ πρότερον ἀνα-- τ πατρί-- μόλις κομίσαιτο, κά του σμικρὰ is δοίη - πλείω δὲ - ουτω δὴ παρὰ Λεπτίνου ἔλαβον καὶ τοντό γε αξιον ἐπαινέσαι Λεπτίνην, - οτι ἔδωκεν, αλλ' ora πρέ-μως, καὶ τα αλλα περὶ ea καὶ λέγω καὶ πράττων, o τι oti τ' ην ἐπιτήδειος, φανερὸς ην χρὴ γαρ δη καὶ τὰ τοιαυτα καὶ τἀναντία του- των ἐμὲ ἀπαγγέλλειν, ὀποώς τις αν ἔκαστος ἐμοὶ φαίνηται περὶ σέ. -- ουν περὶ των χρημάτων ἐγώ σοι πα/λγνιάσομαι δίκαιον γάρ, καὶ - ἐμπείρως ἔχων των καρὰ σοὶ λέγοιμ' αν. o προσαγγέλλοντες λάστοτέ σοι, τι αν ωνται ἀνάλωμα εἰσαγγέλλειν, - ἐθέλουσι προς- αγγέλλειν ως δὴ ἀπεχθησόμενοι ἔθιζε - -τους καὶανάγκαζε φράζειν καὶ ταντα τῶ τα uot σὲ γαρ δειεῖδεναι τε τα πάντα κατα δώναμιν καὶ κρα, εἶναι καὶ μὴ φευγειν τι εἰδέναι πάντων γαρ αριστόν σοι ἔσται πρις τὴν ἀρχην τὰ ναρ ἀναλωματα ὀρθῶς ἀναλισκόμενα καὶ ὀρθῶς αποδιδόμενα πως τε ταλλα καὶ προς-την την των χρημάτων κτῆσιν καὶ ἡ φὴς παθον εἶναι καὶ φήσεις. μη ουν σε διαβαλλόντων προς του -- θρώπους οἱ κήδεσθαι - φάσκοντες τουτο γαρ υτε ἀγαθον ουτ καλὸν πρὸς δόξαν σοι δοκεῖ ξυμβολον εἶναι. vi μετὰ ταυτα περὶ Βίωνος λεγοιμ' αν τὰ μὲν - αλλ' οὐκ ἔχω λέγειν, πρὶν α παρὰ sos ἔλθωσιν αἱ ἐπιστολαί, σπερ ἔφης περὶ μειν τοι λείνων ων υκ εως μεμνησθαι προ αυτόν, οὐτε μνη- ουτ διελέχθην, ἐξεπειρωμην δὲ εἴτε χαλεπῶς εἴτε αδέως χει γιγνομένων, και μοι ἐδόκει ου ηρεμα - αχθεσθαι εἰ γένοιτο.

τὰ δὲ αλλα περί σε καὶ λόχ καὶ ἔργ' μέτριός μοι δοκεῖ

εἶναι Βιων.

490쪽

πεζῶν, καὶ ταῖς κέβητος πατράσι χαωνια τρια ἔπτωπην,- τιον --τελων των ,οπίνων, ara τῶν Σιμ-u- των λινῶν ἐπιεικῶς δὲ γιγνώσκει τον-- L-ος γεγραμμένος γάρ ἐστιν ἐν τοῖς Σααρ-ειοι λόγοις μετὰ Σιμμίου Σωκράτει διαλεγόμενος ἐν τω περὶ φυτης λόγω, ἀνηρ πῶσιν μῖν οἰκεῖός τε καὶ ovous. Περὶ δὲ δὴ το ξυμβόλου του περὶ τας ἐπιστολάς, oσας τε αν ἐπιστέλλω σπουδη καὶ oσας αν μή, οἶμαι μέν σε μεμνησο αι, μως δ' ἐννόει καὶ πάνυ πρόσεχε τὸν --λλοὶ γὰρ o κελευοντες γράφειν, Ους υ ψδων φανειρῶ διωθεῖμαι της - γὰρ σπουδαία ἐπιοτολῆς θεὸς αρχει, θεοὶ δὲ της ηττον.O πρέσβεις καὶ ἐδέοντο μιστέMειν σοι κῶ εἰκος' πάνυ γὰρ προ - σε πανου - καὶ ἐμὲ ἐγκωμιάγωσι, καὶ δε πιστα Φίλαγρος, ο τότε την χεῖρα σθένει.

καὶ Φιλαίδης ὁ παρὰ βασιλέως φιαν - μεγάλου ἔλπεπερὶ οὐ ' εἰ δὲ μ πάνυ μακρας ἐπαντολῆς ν ἔγραψα

των ἀεὶ πλεόντων, μέτερος ἐπιτήδειος καὶ τα ειλα καὶ περὶ φιλοσοφίαν χαρίεις. ἴσωνος ae ἔστι κηδεστής, οὐ τότε θ' ἡμεῖς ἀπεπλέομεν μολιανόμει. M.ωσο καὶ φιλοσόφει καὶ τοὐς αλλους προτρέπουπους νεωτερους, καὶ Ου συσφαιριστὰς ἀσπάζου περ os, καὶ πρόσταττε τοι τε αλλοις καὶ Ἀριστοκρίτω, ἐάν τις παρ' ἐμos λόγος η ἐπι στολη si παρὰ σέ, ἐπιμελεῖσθαιοπως ως τάχιστα συ αισθη, καὶ πομιμνησκειν σε να ἐπιμελῆ των ἐπισταλέντων. καὶ νυν Λεπτίνη της ἀποδόσεως το αρρορίου μη ἀμελήσης, αλλ' ἁ τάχιστα ἀπόδος, να καὶ ο αλλοι προς τουτον ὁρῶντες προθυμότεροι σιν ἡμῖν ἡπηρπεῖν.