Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

71쪽

s εχομεν τουτο, ὁτι πάντα οἴτω γίγνεται, ξεναντίων τα εναντία πράγματα ΙΠάνυ γε Τίδ' υ; εστι τι καὶ τοιόνδε εν αὐτοῖς, οἷον μεταξύ μφοτερων πάντων των ναντίων δυοῖνοντοιν δύω γενέσεις, i r μεν που Ἀτέρου επὶ B, τ ετερον, πο δ αυ του τέρου πάλιν επὶ τοετεροπι μείζονος μεν πράγματος καὶ λάττονος

μεταξύ αύξησις καὶ φθίσις, καὶ καλουμεν ούτωτο μεν αὐξάνεσθαι, το δε φθίνειν Ναι, φη.

οὐκοὐ και διακρίνεσθαι και συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι και θερμaίνεσθαι, a πάντα ἴτω, κα ει μη χρώμεθα τοῖς νομασιν νιαχοῖ, ἀλλ εργω γοὐ πανταχοῖ ούτως χειν ναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτ εξ λληλων γένεσίν

72쪽

ἀλληλων τε γιγνεται αὐτα, εἴπερ εναντιαεστίν, και αἱ γε r/εσεις εἰσὶν αυτοῖν μεταξύ δυο δυοῖν ντοιν Πως γαρ υ; ην μεν τοίνυνετεραν συγγίαν δε νυν δη λεγον εγώ σοι, εφη, ερῶ, ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτην καὶ τα γενε- σεις se δε μοι την τεραν. λεγ δ το μεν καθεύδειν, το δε γρηγορέναι, καὶ κ του καθεύ- οδειν 'γρηγορενα γίγνεσθαι . και ἐκ του ἐγρηγορέναι το καθεύδειν, και ac γενεσεις

αὐτοῖν την ἐν καταδαρθάνειν εἶναι, την ἀνεγείρεσθαι ἱκανῶς σοι, φη, η υ; II νυμεν οἶν. Λέγε δή μοι και συ, φη, ἴτω περὶ i5ωLὶς και θανάτου. υκ εναντίον μεν β; τω ν το τεθνάναι εἰναι; Eγωγε Γίγνεσθa δεε ἀλληλων Ναί. Ἐξ ὁ του ζῶντος τι το γιγνόμενον; ο τεθνηκός, φη Τί δε, ' O ος, ε του τεθνεῶτος Ἀναγκαῖον, φη, ὁμολογεῖν o. Ἀτι τ ζῶν Ἐκ των τεθνεώτων αρα, - Κεβης, τα ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες γιγνονται Φαινεται, εφη. Eἰσὶν ἄρα, φη, αἱ ψυχαὶ μῶν ν Αιδου. 'Toικεν Οὐκοὐ καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ αὐτα η γ' ἐτερα σαφης ἶσα 3τυ Yάνει το γαρ ἀποθνησκειν σαφες ηπου, η υ; Ιάνυ μεν οἶν, φη. Iῶς ὁν η δ' ς,

et εστι 'o ἀναβιώσκεσθαι, AEc τῶν τεθνεώτων πιν

73쪽

καὶ ταύτ=ὶ τους ζῶντας εκ των τεθνεωτων γεγονενα ουδεν ηττον δε τους τεθνεῶτας κτων ζώντωw τούτου δὲ οντος ἱκανον που δοκειτεκμήριον εἶναι iτι αναγκαῖον τας των τεθνεώ - φ των ψυχας εἶναί που, θεν δ' παλιν γίγνεσθαι. Δοκεῖ μοι, φη, ω Δώκρατες, ε των μολογημένων αναγκαῖον ούτω. ἔχειν.

οτι obo ἀδίκως μάλογηκαμεν, ως εμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μ' ἀεὶ ἀνταποδίδοίη τα τερα τοῖς ετέροις γιγνόμενα σπερεὶ κύκλω περιωντα,3 λλ' εὐθεῖά τις εἴη η γένεσις εκ ου τέρου μόνον εἰς το καταντικρύ καὶ μ' ἀνακάμπτοι

is V νδυμίων ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμολα φαίνοιτο,

διὰ το καὶ ταλλα πάντα aὐτον κείνω πεπονθέναι, ἴκαθεύδειν, καν εἰ συγκρίνοιτο μεν πάντα, διακρίνοιτο δε η, ταχυ αν το του Aναξαγορου γεγονος εἴη ομοδ πάντα χρήματα.

74쪽

ia ποθάνοι, μενοι ἐν τούτω τω σχηματι ατεθνεῶτα και η πάλιν ἀναβιώσκοιτο, αρ' υπολλ' ἀνάγκη τελευτωντα πάντα τεθνάναι καὶ μηδεν qν ει γαρ ε με των ἄλλων τα ζῶντα s γίγνοιτο, τα δε ζωντα θνyσκοι, τίς μηχαν' μηου πάντα καταναλωθῆναι ει το τεθνάνaις

οὐδε μία μοι δοκεῖ, φη ὁ Κέβης, ω Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς raντάπασιν ἀληθῆ λέγειν. Εστιν γάρ, φη, ω Κεβης, ῶς μοὶ δοκεῖ, o

παντος δε λον ἴτω, καὶ Ἱμεῖς αὐτα αὐταου εξαπατώμενοι μολογουμεν, ἀλλ' εστι τω οντι καὶ το ἀναβιώσκεσθαι και εκ των τεθνεώτων του ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τα των τεθνεώτων ψυχας εἶναι. 35

XVIII Kαι μου, ἔφη ὁ Κέβης πολαβών,

καὶ a εκεῖνόν γε τον λόγον, ω Δωκρατες, εἰ ἰληθης εστιν, O συ εἴωθα θαμ λεγειν, τι

ημῖν ' μάθησις ου ἄλλο τι δε ἀνάμνησις

τυγχάνει υσα, καὶ κατα τουτον νάγκη που

γ μὰς εν προτερω τινὶ χρόνω μεμαθηκέναι νυν ἀναμιμνyσκόμεθα τοὐτ δε ἀδύνατον ει μ' ην που ἡμῖν ἡ ψυχη πρὶν ν τωδε τω 73 ἀνθρωπίνω εἴδει γενεσθαι. στε και ταύτη ἰθάνατον η υχri τι εοικεν εἶναι Ἀλλα δε oKέβης, φη ὁ Σιμμίας πάλαβών, ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις ὐπόμνησόν με ο γαρ σφοδραεν ω παροντι μεμνημαι Eν με λογω, φη E έβης, καλλίστω, τι ερωτώμενοι οἱ ἄνθρω

75쪽

a 'Aπιστω με σοι εγωγε, ' δ' ς ὁ Σιμμίας,ου, αὐτο δε τοὐτο, φη, δεομαι παθεῖν περὶ Ου λογος, ἀναμνyσθῆναι. και σχεδον γε ξων Κεβης επεχείρησε λεγειν δη μέμνημαι καὶ

σεται. δεῖν αὐτον τοὐτο πρότερόν ποτε επίστα

λογοῖμεν, iταν επιστημν παραγίγνηται πρόπω35 τοιούτω, ἀνάμνησιν εἶναι λέγω δε τινα

τρόπον τονδερ εάν τίς τι προτερον δε δων ἀκουσας η τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μημονον κεῖνο γνω, ἀλλα και τερον εννοησύ,

76쪽

ελαβον το εἶδος του ra ἀός, ου ην ὴ λυρα; τοὐτο δε εστιν ἀνάμνησις ωσπερ καὶ Σιμμίαν τις δων πολλάκις Κεβητος ἀνεμνήσθη, και λα που μυρια τοιαυτ am εἴη υρία μεντοι , νη Δία, φ ο Σιμμίας. οὐκουν, η δ' ς τοτοι οὐτον ἀνάμνησίς τίς εστις μάλιστα μεντοι, Oταν τις τουτο πύθνη περὶ ἐκεῖνα α πο χρόνου

καὶ του μ επισκοπεῖν δη πελέληστο ΓΙ νυμεν ουν, φη Τί δε η δ' ς εστιν ἴππον , γεγραμμενον ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμενην ἀνθρώπου ἀναμνnσθηναι καὶ ιμμίαν ἰδόντα γεγραμμενον Κεβητος ἀναμνyσθῆναι; Ιάνυ γε. υκοὐ καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμ μενον αυτοῖ7ε Σιμμίου ἀναμνyσθῆνaι Eστι μεντοι, χφη. do XIX. Ἀρ' ουν ου κατα πάντα αὐτασυμβαίνει την ἀνάμνησιν εἶναι μεν ἀφ' μοίων, εἶναι δε καὶ ἀπο νομοίων Συμβαίνει. Ἀλλ' οταν γε ἀπο των μοίων ἀναμιμνήσκηταί τίς

τι, ρ' ου ἀναγκαῖον τόδε προσπάσχειν, εν- νοεῖν εἴτε τι λλειπε τοὐτο κατὰ την μοιοτητα

77쪽

ἄλλα ἄττα δοντες ἴσα, ἐκ τούτων κεῖνο νενοη- σαμ εν, τερον ν τούτων δε οὐχ ἔτερόν σοι

et ταυτά τε τα ἴσα και αὐτο τ ἴσον οὐδαμως μοι φαίνεται, ω Σώκρατες Ἀλλα μην κτούτων γ', εφη, των ἴσων, τερων οντων κείνου του σμυ, μως αυτο την επιστημην εννενοηκάς

ἴσοις αρα φαίνεται μῖν ούτως ἴσα εἶναι σπερα εστιν η ενδεῖ τι κείνου τῶ τοιοsτον

78쪽

' ἄγκη T ου τοιοῖτον πεπόνθαμεν καὶημεῖς η υ, περι τε τα ἴσα καὶ αυτ το ἴσον: Iαντάπασί γε. xναγκαῖον αρα μὰς προειδεναι το ἴσον προ κείνου του χρόνου, τε o so75 πρῶτον ἰδόντες τα ἴσα νενοησαμεν, ὁτι ορέγεται με παντα αὐτα ἐναι οἷον το ἴσον, Vει δεενδεεστερως. Eστι αὐτα. Ἀλλα μην καὶ τόδε ομολογοῖμεν, μη λοθεν aὐτο εννενοηκεναι μηδε δυνατον εἶναι εννορσαι αλλ' η εκ οὐ sιδεῖν ἡ φασθαι η κ τινος α λης των αισθη-σεωπι αὐτον δε πάντα αὐτα λεγω. αὐτον γαρ εστιν, ω Σώκρατες, πρός γε ὁ βουλεται

B, ισθ' σεων δε εννοησαι τι πάντα τα εν ταῖς οαισθήσεσιν κείνου τε ὀρεγεται οὐ ο εστιν

ἴσον, και αυτο ενδεέστερά εστιν δε πῶς λεγo-

ὁρῶν καὶ ἀκούειν καὶ τ λα ισθάνεσθαι τυχεῖν

79쪽

και δικαίου και οσίου καί, οπεμ λεγω, περὶ D. πάντων οἶς Ἀπισφραγιζομεθα in εστι καὶ io εν ταῖς ερωτησεσιν ερωτωντες καὶ ε ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινομενοι. στε ἀναγκαῖονημῖν τούτων πάντων τα επιστὶ μας προ τοὐ

γενέσθαι εἰληφεναι. Eστι ταὐτα. Ka ει μέν γε λαβόντες κάστοτε μη επιλελησμεθα, ειδότας is ἀεὶ γίγνεσθαι καὶ δια βίου ειδέναι το γὰρ ειδεναι τοὐτ εστίν, λαβόντα του πιστήμην χειν καὶ μηἀπολωλεκεναι ' ου τοὐτω ληθην λέγομεν, -

α πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, στερον δε ταῖς αἰσθησεσι χρώμενοι περι αὐτα κείνας αναλαμβάνομεν τας επιστήμας, ἔς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν α οὐχ ο καλοῖμεν μανθάνειν οἰκείαν επιστημην ἀναλαμβάνειν am εἴη Osτο α δ που ἀναμιμνοσκεσθαι λεγοντες Oρθῶς αν

80쪽

αὐτα γεγόναμεν καὶ επιστάμεθα δια βίου πύντες, η στερον, ους φαμεν μανθάνειν, οὐδεναλλ' ἡ ἀνaμιμνήσκονται Ουτοι, καὶ η μάθησις ἰνάμνησις ν ει η Καὶ μάλα δ' ἴτω εχ ει,

ελέσθαι. T δε ς τόδε ἔχεις ελεσθαι, καὶ πη σοι δοκεῖ περὶ αυτοὶ ἀνηρ επιστάμενος περὶ

ΙΠρότερον ἄρα Ναί. σαν ἄρα, δε Σιμμία

αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν ἐναι εν ἀνθρώπου εἴδει, νωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν ἐχον. ιμη ἄρα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, δε Σώκρατες,