Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

81쪽

ὐτας γιγνόμεθα, Δ ἄρτι λμολογήσαμεν ' η νούτω ἀπολλυμεν εν περ καὶ λαμβάνομεν ηχεις ἄλλον τινα εἰπεῖν χρόνον οὐδαμῶς, .ώκρατες. ἀλλα χλαθον Ἐμαυτον οὐδεν εἰπων. XXII. Ἀρ υν ουτως ἔχει, ἔφη, μῖν, Ἀμμία ς εἰ μεν εστιν α θρυλοῖμεν αεί, καλόν καὶ ἀγαθον καὶ πὰσα δε τοιαυτη οὐσια,

ναφερομεν, υπάρχουσαν πρότερον ἀνευρί-

Tπερφυως, δε Σώκρατες, εφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ

r φυχην μων πρὶν γενεσθαι μὰς και η 779ὐσίαν η συ νῖν λεγεις. οὐ γαρ εχω ἔγωγε ὐδεν ουτω μοι ναργες ο ὐ τοὐτο, το πάντα ra τοι αὐτ εἶναι , οἷον τε μάλιστα, καλον τε έαι ἀγαθον και τἄλλα πάντα α συ νὼν δ' ξλεγες καί, μοὶ δοκεῖ ἱκανως ἀποδεδεικται.

Γ δε δὴ Κέβητι : φη ὁ Σωκράτης δεῖ γὰρ

ea Κέβητα πείθειν. κανῶς, φη ὁ Σιμμίας, D ἔγωγε οἶμαι καίτοι καρτερώτατος ανθρωπων στὶν προς το ἀπιστεῖν τοι λόγοις αλ οἶμαι

82쪽

XXIII. ι μεντοι καὶ πειδαν ἀποθάνωμενετι εστaι, οὐδε αὐτω μοι δοκεῖ, φη, Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, λ ετι ἐνεστηκεν νυν δ' εβης ελεγε, τὸ ων πολλῶν, πως μ' ἀποθνήσκοντος του νθρώπου διασκεδαν- νῖται Θυχη καὶ αὐτri του ἐναι τοὐτο τέλος ν. τί γα κωλύει γίγνεσθαι μεν αυτην καὶ ξυνίστασθa ἄλλοθεν ποθεν καὶ εἰναι, πριν καιεἰς ἀνθρώπειον σῶμα δεφικεσθαι, πειδὰν δε

c αὐτἹν τελευτὰν και διαφθείρεσθαι λέγεις, εφη, ω Σιμμία, ὁ Κέβης. φαίνεται γαρ σπερημισυ ἀποδεδεῖχθa ου δεῖ, ὁτι πριν γενέσθαι ημὰς ην μων δε ψυχη δει δε προσαποδεῖξαιοτι καὶ πεVὰν ἀποθάνωμεν οὐδε ηττον σται is πριν γενεσθαι, ει μελλε τελο η ἀπόδειξις εχειν 'Aποδέδεικται μεν, φη, ω Σιμμία τε

και ζέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νὼν ει θέλετε

συνθειναι Οὐτον τε τον λογον εις αὐτον καιον πρὸ τούτου μολογησαμεν, το γίγνεσθαι οπὴν το ζῶν ε το τεθνεῶτος. εἰ γαρ εστιν

83쪽

XXIV. Ομως δε μοι δοκεῖς συ τε και Σιμμιας et δεως ν και τουτον διαπραγματεύσασθαι τον λόγον τι μῶ λον, καὶ δεδιέναιτο των παίδων, Ἱ ς ληθῶς ὁ ἄνεμος αὐτην ἐκβαίνουσαν ε του σώμaτος διαφυσα καὶ διασκεδάννυσιν, ἁ λως τε καὶ ταν τυχχη τις Εμη εν νηνεμία ἀλλ' εν μεγάλω τινὶ πνεύματι ἀποθνησκων. καὶ ὁ Κέβης επιγελάσας, lς δεδιότων, 'φη, Σώκρατες. πειρῶ Ἀναπείθειwio μὰλλον δε μ' ς μῶν δεδιότων, λλ. ἴσως

ενι τις και εν μῖν παῖς, στις α τοι αὐτα

φοβεῖται τουτον ὁ πειρώμεθα πείθειν μηδεδιέναι τον θάνατον σπερ τα μορμολυκεια.

α τα τῶν βαρβάρων γενη, ους πάντας χρηδιερευνδεσθαι Vτοὐντας τοιοὐτον επωδόν, μήτε χρημάτων φειδομενους μήτε πονων, ὼς ουκεστιν εις ὁ τι ναγκαιότερον ἀναλίσκοιτε

84쪽

τινὶ ἄρα προσηκει τοὐτο τ π θος πάσχειντο διασκεδάννυσθαι, καὶ περ του ποίου τινος δεδιεναι μη πάθi αυτό, καὶ τω ποίω τινὶ inoo, καὶ μετὰ τοὐτο αδ επισκεψασθαι,

εφη, λέγεις 'Αρ' οὐ τω με συντεθεντι τε καὶ συνθέτω οντι φύσει προσηκει τοὐτο οπάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτβ περ συνετεθη ' εἰ δε τι τυγχάνει ν ξύνθετον, τούτω μόνω προσήκει μη πάσχειν αὐτα, εἴπερ τω αλλω

κατὰ ταὐτα εχει καὶ οὐδεποτε οὐδaμ ουδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν νδέχεται σαύτως, φη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτα εχειν, ω Σώκρατες.

85쪽

XXVI. Θῶμεν οὐν βούλει, φη, δύο εἴδη

is λεγομεν οῦ ρατον η ἀόρατον εἶναι οὐχ ορατον.

86쪽

XXVII. Oυκοῖν καὶ τόδε παλaι λεγομεν,οτι η υχη, ταν μεν ω σώματι προσχρῆται εἰς το σκοπεῖν τι δε δια του ρὰν δια του. κούειν η δι' ἄλλης τινος αἰσθησεως τοὐτο

γάρ εστιν το δια του σώματος, το δι' αἰσθησεων σκοπεῖν τι- , τότε με ἔλκεται bπο ου σώματος εἰς τα οὐδεποτε κατα αὐταεχοντα, καὶ αὐτ0 πλανὰται καὶ ταράττεται και λιγγια σ περ μεθύουσα, τε τοιούτων

δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι in φύσις προστάττει,

87쪽

τῆ δε ἄρχειν a δεσπόζει καὶ aτα αὐταa πότερόν σοι δοκεῖ μοιον τω θείω εἶναι,κa πότερον τω θνητω ου δοκεῖ σοι τομεὶ θεῖον οἷον αρχειν τε καὶ γεμονεύειν πεφυκεναι, το δε θνητον ἄρχεσθαί τε καὶ

io εοικεν . Δηλα δή, ω Σώκρατες, τι η μεν φ χ' ω θείω, το δε σῶμα τω θνητω Σκόπει δή, φη, ω Κεβης, εἰ εκ πάντων ων εἰρη- μενων τάδε ἡμῖν ξυμβαίνει, τω με θειω και ἀθανάτω καὶ νοητῶ καὶ μονοειδεῖ καὶ δι υτω

ὁμοιότατον εἶναι ψυχη, ω δε ἀνθρωπίνω και θνητω καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοητω καὶ ιαλυτω

κείμενον, ο δη νεκρον καλοῖμεν, ω προσηκει διὰ λύεσθαι καὶ διαπίπτειν, οὐκ εὐθύς τούτων οὐδεν πεπονθεν, αλλ' πιεικῶς συ νον πιμενει χρόνον, εὰν μεν τις και χαριεντως χων τοσῶμα τελευτησ κα εν τοιαύτη ρα, καὶ πάνυ μάλα συμπεσον γὰρ το σῶμα καὶ ταριχευθέν,

89쪽

δε γε οἶμαι μεμιασμεν καὶ ἀκάθaρτος του σώματος ἀπαλλάττητaι, τε τῶ σωματι ει ξυνοὐσα καὶ Οὐτο θεραπεύουσα καὶ ρωσα καὶ γεγοητευμενη π αυτοῖ πό τε των πιθυμιῶν και ηδονῶν, στε μηδεν λο δοκεῖν εἶναι

αληθες αλλ. η το σωματοειδες, ου τις αν

λ μενην γε ἐμαι πο οὐ σωματοε οὐς, ο αὐτy ομιλία τε a συνουσία του σώματος δια το. ει ξυνειναι καὶ δια θν πολλην μελέτηνενεποίησε ξυμφυτον ΙΠάνυ γε 'E,μβριθες δεγε, Q φίλε, ποῖτο οἴεσθαι χ ρ' ειναι καὶ βαρύα και γεῶδες και ρατό δη και εχουσα τοιαύτη φυ χη βαρύνεταί τε καὶ λκετa πάλιν εις τον ὁρατον τόπον, φόβω o ἀειδοὐς τε και Ἀιδου, σπερ λέγεται, περὶ τα μνηματά Dτε καὶ τους τάφους κυλινδουμενη, περ α δηκαὶ φθη αττα ψυχῶν σκιοειδ λὶ φαντάσματα,

οἷα παρεχονται αἱ τοιαῖται σχα ειδωλα, αἱ

90쪽

τιμηκοτας εἰς τα των λυκων τε και ερύκων o

της μελέτης Δῆλον δή, φη πῶς δ' DG is οὐκοὐν εὐδαιμονέστατοι, Ἀφη. καὶ τούτων εἰσὶ καὶ εἰς βελτιστον τόπον ἰόντες οἱ τ' δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν ρετην επιτετηδευκότες, ην δηκαλουσι σωφροσύνην τε και δικαιοσύνην, ξεθους τε και μελετης γεγονυῖαν ἄνευ φιλοσοφtας ο

Τι ου τούτους εἰκός εστιν εἰς τοιοῖτον πάλιν ἶφικνεῖσθαι πολιτικόν καὶ μερον γενος, η