Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

91쪽

τούτων χνεκα, - χτα ὰ Σιμμία τε καὶ Κεβης, οἱ ρθῶς φιλοσοφοὐντες ἀπεχονται τῶν κατατ σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῖσι καὶ Ου παραδίδόaσιν αὐταῖς εαυτούς, ου τι οἰκοφθορίαν τε καὶ πενιαν φοβουμενοι, σπερ οἱ -ro λοὶ καὶ ψιλοχρηματοι οὐδε αυ πιτιμίαν io τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, σπερ οἱ φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, πειτα πελονται

τοιγάρτοι τούτοις μεν πασιν, ω εβης, κεῖνοι, οἷς τι μελε της εαυτῶν ψυχ ης, ἀλλα μησῶμά τι πλάττοντες ζῶσι, χαίρειν ειποντες ου κατα αὐτα πορεύοντα αυτοῖς, ῶς οὐκ εἰδόσιν πη ερχονται, αυτοὶ δε ηγούμενοι Ουδεῖν χναντία φιλοσοφία πράττειν καὶ ἡγνα εκείμης λύσει τε και καθαρμω ταύτyy τρεπονταιεκείνy επόμενοι, ὀ χκείνη iφηγεῖται.

κολλημένην, ἀναγκαζομενην δε σπερ διαεἱργμοὶ δια τούτου σκοπεῖσθαι ' Ἀντὶ ἀλλα

92쪽

83 δεδεσθαι, -οπερ υν λεγω, γιγνωσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς τι υτ παραλaβουσα η φιλοσοφία εχουσα αυτῶν την φυχην ρεμα παραμυθειται και λύειν επιχειρεῖ, ενδεικνυμένη τι πάτης

μεν εστ η διὰ των ομμάτων σκέφις, ἀπάτης is δε η δια των των κα των Ἀλων αισθήσεων, πείθουσα δε ἐκ τούτων μὲν ἀναχωρεῖν ὁσον ηὐνάγκη αυτοῖς χρῆσθαι, αὐτην δε εἰς αὐτην ξυλλεγεσθαι και ἀθροίζεσθαι παρακελευομενη, πιστευει- δε μηδενὶ ίλλω αὐτην αὐτy, of τι αν νοησ αὐτη καθ' αὐτην αὐτο καμ' αὐτο των ντων ὁ τι δ δε δι' ἄλλων σκοποεν ἄλλοις ον α λο, μηδεν γεῖσθαι ληθές εἰναι δ το μεν τοιοῖτον αισθητόν τε και ρατόν, δε αὐτη όρα νοητόν τε καὶ ἀειδες ταύτW25ουν τ λύσει οὐκ οἰομεν δεῖν ναντιουσθαι του ς ἀληθῶς φιλοσοφου φυνη ούτως ἀπεχ εται των δονῶν τε και επιθυμέῶν και λυπῶν καὶ φόβων aθ' σον δυναται, λογιζο

93쪽

στατα, Ἀφη, λέγεις, I Κέβης, Q Σώκρατες.

XXXIV . Toύτων τοίνυν νεκα, ω Κεβης, οι δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εισι καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ Gν οἱ πολλοι νεκά φασιμ η συ οἴει ου εδῆτα ἔγωγε ο γάρ ἀλλ' ἴτω λογίσαιτ αν φυχ' ἀνδρος φιλοσόφου, καὶ ου αν οιηθείη την με φιλοσοφίαν χρῆνa εαυτην λύειν, λυούσης δε κείνης αὐτην raραδὶδόναι ταῖς ηδοναῖς καὶ λύπαις αυτην πάλιν ὁ γκαταδεῖν και ἀνηνυτον εργον πράττειν, Ιηνελοπης τινὰ εναντίως στον μετaχειριζομενην ' αλλὰ γαληνην

94쪽

τούτων παρασκευάζουσα, πομένη τω λογισμωκαὶ ἀεὶ ν τουτω οὐσa, o ἀληθες καὶ το θεῖον

τρεφομενη Σν τε οἴεται Ουτω δεῖν, ως ν γῆ, καὶ πειδαν τελευτηση, εἰς το ξυγγενες καὶ is ει το τοιουτον φικομεν ἀπηλλάχθαι των ἀνθρωπίνων κακῶν. εκ δη λῆς τοιαύτης τροφῆς

οὐδε δεινον μ' φοβηθρ, ταὐτά γ' επιτηδεύσασα, Σιμμία τε καὶ Kεβης, πως μη διασπασθεῖσα

εν τὶ ἀπαλλαγγ του σώματος π των ἀνεμων cio διαφυσηθεῖσα και διαπτομεν οἴχ)ὶται καὶ οὐδενετι οὐδαμοῖ . XXXV. ιγὶ ουν γενετο aυτα εἰπόντος του Σωκράτους επὶ πολύν χρόνον, καὶ αυτός

τε προ τω εἰρημενω λόγω ν ὁ Σωκράτης, ῶς ἰδεῖν φαίνετο, καὶ μῶν οι πλεῖστοι Κεβης δε καὶ Σιμμίας σμικρον προς ἀλλήλω διελε- γεσθη καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ηρετο Τί εφη, μῖν τα λεχροθέντα μῶν η δοκεῖ ενδεῶς λέγεσθαι πολ a 'fa δ ετ εχ ει ποφίας και ἀντιλαβάς, εἴ γε δή τις υτα μέλλει

ρεῖτον. μηδεν ἀποκνήσητε Ma αυτοὶ εἰπεῖν καὶ διελθεῖν, εἴ πη μῖν φαίνεται βελτιον αν, λεχθηναι, a αυ καὶ με συμπαραλαβεῖν, εἴ τιμὰ λον οἴεσθε μετ μου εὐπορησειν καὶ Dis Σιμμίας φη Καὶ 'ν, Γ, Δώκρατες, τἀληθῆ σοι ερῶ πάλαι γαρ μῶν κάτερος ἀπορῶν τον Ἀτερον προωθεῖ καὶ κελεύει χρεσθαι δια το

95쪽

dis μὴ δύνaμαι πείθειν, ἀλλα φοβεῖσθε, μηδυσκολώτερόν τι νυν διάκειμαι η εν ω προσθεν βίω καί, ως εοικε, των κύκνων δοκῶ φαυλότερος μῖν ἐναι την μαντικήν, οι πείδαν

ι εμπροσθεν χρόνω εγὼ δε καὶ αυτός που οἶμαι μοδουλος τε ἐναι των κύκνων και ἱερὸς του αὐτο θεοῖ και οὐ χείρον κείνων την μαντικην χειν παρα του δεσπότου, οὐδε δυσθυ- Ε

96쪽

εγώ τε σοι ερω ο ἀπορῶ, και υ δε η υκ ἀποδεχ εται Ta εἰρημενα. μοι γαρ δοκεῖ, Σώκρατες, περὶ των τοιούτων ἴσως σπερ καὶ 3σοὶ το μεν aφες ειδεναι ν τω νυν βίω ἀδύνατον ιναι θ παγχαλεπον τι, TO μεντοι αὐτα λεγόμενα περ αυτῶν μ' οὐχὶ raντι τρόπω ἐλεγχειν a μη προaφίστασθαι, πρὶν αν πανταYῆ σκοπῶν ἀπείπη τις, πάνυ μαλθακου oεἶναι ἀνδρός. δεῖν γαρ περὶ αὐτα εν γε τι τούτων διαπράξασθαι, δε μαθεῖν π β εχ ει ευρεῖν , εἰ ταὐτα ἀδύνατον, τον οὐ βελτιστον των ωνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ δυσεξε

D λεγκτοτατον επὶ τουτου ὀχ ουμενον δεσπερ επὶ sσχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῖσαι τον βίον ει μη τις δύναιτο σφαλεστερον καὶ ἀκινδυνοτερον επὶ βεβaιοτερου χήματος, λογου θείου τινος, διαπορευθῆναι. καὶ δ και νυν ἔγωγε οὐκεπαισχυνθησομαι ερέσθαι, πειδη καὶ συ αὐτα 6 λέγεις, οὐδ' εμαυτον αἰτιάσομαι εν στερω όνφ τι νῖν ου εἶπον α μοι δοκεῖ. μοὶ γάρ, δε ώκρατες, πειδη καὶ προς εμαυτον καιπρος τόνδε σκοπῶ τα εἰρημενa, ου πάνυ φαίνεται ἱκανως ειρησθαι. 75

97쪽

χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο τω ab τω λόγωωσπερ υ, ως ἀνάγκη τι εἶναι την ἄρμονίαν ἐκείνην καὶ μ' ἀπολωλεναι οὐδεμία γαρ μηχανη αν εἴν την φεν λύραν Ἀτι εἶναι διερρωγυιῶντων χορδων καὶ τας χορδας θνητοειδεῖς Ῥύσας,

o που εἶναι αὐτην την ἄρμονίαν, καὶ πρότερον ταξύλα καὶ τα χορδὰς κατασαπησεσθαι, πρίν τιεκείνην παθεῖν, και γὰρ υν, ω Σώκρατες, οἶμαι γωγε και αυτόν σε τοὐτο εντεθυμησθαι, ὁτι 'οιοὐτον μάλιστα ίπολαμβάνομεν τηνὶ ψ'UYHW εἶναι, - σπε ἐντεταμενου πολ σώματος

98쪽

XXXVII. Διαβλέψας υν ὁ Σωκράτης, σπερ

τα πολ λὰ εἰώθει, καὶ με βιάσας, Δίκαια μέντοι, εφη, λέγει ὁ Σιμμίας. ει υν τις υμῶν εὐπορώτερος μοὐ, τί ου ἀπεκρίνατο και γὰρ υφαύλως εοικεν πτομένω του λογου δοκεῖ μεντοι μοι χρῆναι προ της ἀποκρισεως τι

99쪽

ῶς μεν υκ σνυροτερον καὶ πολυ χρονιώτερονφυνη σώματος, ο ξυγγωρῶ in Σιμμίου ντιληψει δοκεῖ γάρ μοι πασι τούτοις πάνυ πολυδιαφέρειν. τί ουμ. - αν aίη ὁ λόγος . τι ἀπιστεῖς, ε rειδη όρας ἀποθανόντος του ανθρώπου o γε ἀσθενέστερον ἔτι ὁ το δε πολυχρονιώτερον ου δοκεῖ σοι αναγκαῖον εἶναι τι σωζεσθαι εν τούτω τ- χρόνω προς δη τοὐτοι τόδε επίσκεψαι, εἴ τι λεγω εικόνος γάρ τινος,

ῶς εοικεν, αγὼ σπερ Σιμμίας δέομαι. μοὶ γαρ δοκεῖ μοίως λεγεσθαι ταυτα, σπερ αντις περὶ νθρώπου φάντου πρεσβύτου ποθα-

λωλε λανθρωπος ἀλλ' εστι που σῶς, τεκμηριον δε παρεχοιτο θοιμάτιον Ο μπεί χ ετο αὐτος ὐφηναμενος, ὁτι εστ σων καὶ ου ἀπολωλεν, και εἴ τις ἀπιστοίη αὐτω, ἀνερωτω πότερον πολυχρονιώτερόν εστι το γένος ανθρώπου ματίου εν χρεία τε οντος καὶ φορουμενου, ἀποκριναμενου δε τινος τι πολύ το τουανθρώπου, οἴοιτο αποδεδεῖχθαι τι παντος ἄρα μὰλλον ὁ γε ἄνθρωπος σῶς εστίν, πείδη τό γε λιγοχρονιώτερον ου ἀπόλωλεν το δ' οἰμαι, ω Σιμμία, οὐχ ούτως χει σκοπε γὰρ καὶ συ α λέγω. πῶς γαρ ν πολύβοι τι

οἶτος πολλα κατατριψας τοιαῖτα μήτια καὶ

100쪽

εστιν ματιο φαυλοτερον οὐδ' ἀσθενεστερον.

την ὐτ'ν δε οἶμαι εἰκόνα δεξαιτ αν φυχ'

προς σῶμα, και τις λεγων αυτ Taυτα περὶ

αυτῶν μετρι α μοι φαινοιτο λέγειν, Δ μεν , ψυχη πολυχρονιόν εστι, το δὲ σῶμα ἀσθενε στερον καὶ λιγοχρονιώτεροπι αλλὰ γαρ αν φαι εκάστην των ψυχῶν πολλα σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κa ει πολλὰ ετ βι η εἰ γαρ ρεοι το σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο ετ ζῶντος ωτου ἀνθρώπου, αλλ' ἡ ψυχrx αεὶ τω κατατριβό- μενον νυφαίνοι, ἀναγκαῖον μενταν εἴη, πότε ὐπολλύοιτο δε ψυχή, το τελευταῖον φασμα