Procopius

112쪽

33 τῆ ὀργη πάντα χαρίζεσθε. αἰσχρον γὰρ των μεν πολεμιων κρατεῖν του δε θυμου ησσους φαίνεσθαι. μῖν δὲ χρηματα μὲν τὰ α α γινεσθω της αρετῆς ἄθλα γυναῖκες δε τοῖς ἀνδράσι ξυν τοῖς παισὶν ἀποδιδόσθων μανθανέτωσαν δὲ οἱ νενικημενοι τοῖς πρίγμασιν ἡλίκων ξ ἀβουλίας εστερηνται φίλων. '34 Τοσαυτα εἰπων Βελισάριος τάς τε γυναῖκας κα ὶ τὰ παιδία καὶ τὰ ἄλλα ἀνδράποδα Νεαπολίταις πάντα ἀφῆκεν, βρεως οὐδεμιῶς - πεῖραν ελ- θοντα, καὶ αυτοῖς τους στρατιώτας διηλλαξεν. 35 ἴτω τε Νεαπιλίταις ξυνηνέχθη κεω τη μεραα ἰχμαλωτοις τε γενέσθαι, καὶ την λευθερίαν ἀνασώσασθαι κά των χρημάτων τα τιμι-τατα 36 ἀνακτησασθαι επε αὐτων σοι χρυσον φαλλο τι των τιμίων χοντες τυχον, μοι - τὰ πρότερα ες γῆν κατορύξαντες ἀπεκρύψαντο, καὶ ταύτητους πολεμίους λαθεῖν ἴσχυσαν αὐτοῖς χρημασι τὰς οἰκίας ἀπολαβοντες. η τε πολιορκία ες με-

ρας μάλιστα εἴκοσι κατατείνασα ες τουτ ετε-

37 λεύτα Γότθους δὲ τους ηδε ἁλόντας οὐχ ησσους

η κτακοσιου οντας κακων παθεῖς Βελισάριος παντάπασι διαφυλάξας, υκ λασσονως η τους στρατιώτας τους αυτολεν τιμαε ε.

38 Πάστωρ δέ, ος ες ἀπόνοιαν, ς πρότερόν μοι δεδηλωται, το δῆμον νῆγεν, πε την πόλιν ἁλισκομένην εἶδεν, ε ἀποπληξίαν ξέπεσε καὶεξαπίνης ἀπέθανεν, ἴτε νοσησας πρότερον ούτε3 αλλο τι προς οὐδενος παθων χαρι 'Aσκληπιόδοτος δέ, ὁ ξύν αὐτω ταυτα πρασσε, ξύν των

114쪽

λογίμων τοῖς περιουσι παρὰ Βάλισάριον λθε. 40 H αυτ Στέφανος ἐπιτωθάζων λοιδορεῖτο δε

Ορα, ω κάκιστε ανθρώπων απάντων Ota κακὰ την πατρίδα εἰργάσω, της ες Γότθους εὐνοίας την 41 των μιτων ἀποδομενος σωτηρίαν. ῶτα εἰ μεν

τοῖς βαρβάροις ευ γεγόνει τὰ πράμματα, δεξίωσας

αν εμμισθος τε αὐτος προς κείνων εἶναι καὶ μῶνεκαστον των τὰ βελτίω βεβούλευμένων της ες 42 τους Ῥωμαίους προδοσίας παγαγεῖν. πεὶ δετην ἐν πολιν βασιλεύς εἷλε, σεσώσμεθα δε τητοῖα του ἀνδρος ἀρετὴ ούτω δὲ εἰσελθεῖν παρὰ

τον στρατ νον ἀνεπισκέπτως τολμησας τε Ουδεν δεινον υτε Νεαπολίτας ἴτε το βασιλεως διαπεπραγμένος στρατόπεδον αξίας τίσει. δί- 43 κας.V' Στεφανος μεν τῆ ξυμφορα περιώδυνος νε 'Aσκληπιόδοτον ταυτα ἀπέρριψεν ὁ δε αὐτοναμείβεται τοῖσδε ' Λέληθας σαυτο εγκωμιάζων ημας, - γενναῖε, ik δη -ύνοιαν πην ες τους 44 Γότθους ἡμῖν ονειδίζεις. εἴνους γάρ τις δεσπόταις κινδυνεύουσιν, εἰ μη εκ ου βεβαίου της γνώμης, ου αν ποτε εἴη εμλμὸν οὐν οἱ κρατουντες τοιοῖτον της πολιτείας φύλακα εξουσιν οἷον ἀρτίως πολέμιον εὐρον, πεὶ - φύσει το πιστον 45 χων οὐ ξυμμεταβάλλει ν τὰν την γνώμην συδε των πραγμάτων οὐχ ομοίως αὐτοῖς φερομένωνετοίμως ἄν τους των πιόντων ενδέξαιο λόγους. γὰρ το της διανοίας νοσων στατον ἄμα τε εδεισε καὶ την ς τους φιλτάτους υνησατο πί-

115쪽

servio an to bring to coliri on in charge of t ingt betaea the cit to the Roman each one onus ivlio have ive the belle coiinsel. ut no v that theemperor has capture the ny, and me have beensave by inemprighines of inis mari, and Du evens have had the sardilaood rechlessi to come into the presence of the genera asci you ad done no

deepi graeve by the missortune of the ony, hurled against Asclepiodotus And Asclepiodotus replied to

116쪽

46 στιν ' τοσαυτα μεν καὶ Ασκληπιοδοτος εῖπε.

Νεαπολιτῶν δὲ ὁ δῆμος, πεὶ αὐτον ἐνθένδε αναχωροὐντα εἶδον, ἀθρόοι γενομενοι, παντα αυτροεπεκάλουν τὰ παρόντα σφίσι καὶ ου πρότερον ἀπέστησαν, πρὶν δη κτεινάν καὶ το σωμαο κατα βραχύ διεσπάσαντο. ούτω τε ν τῆ Πα- στωρος οἰκία γενόμενοι το ανδρα ζητουν τοῖς τε οἰκέταις τεθνάναι Ιάστωρα ἰσχυριζομένοις ηκιστα πιστευειλὴξίουν εως αὐτοῖς τον του ἀνθρωπου νεκρον δειξαν. καὶ αὐτον Νεαπολῖταιο εν φ προαστεί ἀνεσκολόπισαν. ἴτω τε Βελισάρων παρητησαντο εφ' οἷς δικαία οργα ἐχομενοι εδρασαν, τυχόντες τε αὐτο συγγνώμονος διελυ- θησαν. Oύτω μὲν Νεαπολῖται ἀπηλλαξαν.

χωρία ξυνέπεσεν εἶναι, καὶ πρότερον την Θευδάτου συχίαν ν θαύματι μεγάλω ποιούμενοι,' Oτι η εν γειτόνων οὐσι τοῖς πολεμίοις οὐ βούλοιτο δια μάχης ἰέναι, ν σφίσι τε αὐτοῖς ποψίαπο λη ες αυτον χρώμενοι, si δη τα Γοτθων πράγματα προδιδοῖ Ιουστινιαν βασιλεῖ εθελουσίως, ἄλλο τέ οἱ οὐδὲν πιμελες εχ πλην γε δηοπως αὐτος συχη βιοτεύοι, ῶς πλεῖστα περιβαλλομενος πηματα, πειδη ἁλωνα Νεαπολινηκουσαν, παντά οι αὐτ εκ οὐ μανοὐς δηεπικαλοῖντες ε χωρίον ξυνάλέγησαν Ῥώμης γ-

117쪽

Such vere the vord of Asclepiodotus. ut thepopulace of the eapolitans, viten hae sam hirnreturiling rom Belisarius, athere in aram h and hegan to charge litin vult responsibilit for at that

118쪽

δοήκοντα καὶ διακοσίους σταδίους διεχον, περ Ῥωμαῖοι καλουσι Ρεγάτα ἐνταυθα ἐνστρατοπεδεύσασθαι σφίσιν ἔδοξεν αριστον εἶναι πεδία γὰρ πολλὰ ἐνταὐθα εστιν ἱ-rόβοτα ρεῖ δὲ καὶ ποταμός, ὁ Δεκεννόβων τῆ Λατίνων φωνη καλουσιν οἱ πιχώριοι, τι δη εννεακαίδεκα περμων σημεῖα ἔπερ ξύνεισιν τρισκαίδεκα καὶ κατον σταδίους, υτ δη ἐκβάλλει ες ἀλασσαν ἀμφὶ πόλιν Ταρακίνην, ς αγχιστα ορος το Κίρκαιόνεστιν, ου ον οδυσσέα τῆ Κίρκη ξυγγενέσθαι φασίν, μοὶ μὲν ου πιστὰ λεγοντες επε εν νησφ Ομηρος τὰ της Κίρκης οἰκία ἰσχυρίζεται εἶναι. εκεῖν μεντοι χω εἰπεῖν, ς το Κίρκαιον Οὐτο, επὶ πολύ της θαλάσσης διῆκον, νήστ εμφερες

εστι, και τοι τε πλέουσιν αγχιστα τοι τε ες την

εκείνη ἐονα βαδίζουσι νῆσος δοκεῖ επὶ πλεῖστον εἶναι καὶ πειδάν τις ἐν αὐτ γένηται, τότε δημεταμανθάνει ψευσθῆναι της δόξης τὰ πρότερα. και διὰ Οὐτο Ομηρος ἴσως νῆσον το χωρίονώνόμασεν Ἀγὼ δὲ επὶ τον πρότερον λόγον ανειμι.*5 Γότθοι, πειδη ς Ρεγάτα ξυνελ ησαν, βασιλέα σφίσι τε καὶ Ιταλιώταις Οὐίττιγι εῖλοντο, ανδρα οικίας μὲν Ου επιφανοῖς οντα, εν μάχαις δὲ ται ἀμι Σίρμιον λίαν εὐδοκιμηκότα το πρότερον, νίκα τον προς ηπαιδας πόλεμον Θευδε- ριχος διεφερε Θευδάτος μεν οὐ ταὐτα ἀκουσας ες φυγη τε ωρμητο και την επὶ Ράβενναν ηλαυ-

119쪽

at a place two hundred an eighty stades distant

120쪽

νεν. Ουίττιγις δὲ κατὰ τά ς οπταριν ἔπεμψεν, ανδρα Γότθον επιστείλας αυτ δε ζωντα δε νεκρον

Ῥαγεῖν Θευδατον. ετύγχανε δε τω Θευδάτεου- τος ὐ πταρις χαλεπως χων ξ αἰτίας τοιὰσδε. κορην τινὶ πταρις ἐπίκληρόν τε καὶ την φιν ευπρεπῆ ουσαν μνηστεύετο ταυτην Θευδάτος ἀφελόμενος το μνηστῆρα τουτον, χρημασιν

ἀναπεισθείς, ἐτέρω γγυησε. - δη φ τε θυμωκαὶ Οὐιττίγιδι χαριζόμενος, πολλῆ Θευδάτον

σπουδῆ τε καὶ προθυμία, υτε νύκτα ἀνεὶς υτε ἡμέραν, δίωκε καὶ αὐτον εν οδ ετ πορευόμενον καταλαμβάνει, ε εδαφός τε πτιον ἀνακλίνας σπερ ἱερεῖον τι εθυσεν. αύτη τε Θευδάτν καταστροφη του τε βίου καὶ τῆς γεμονίας, τρίτον ἐχούσης,τος, γενετο.

10 Οὐίττοις δε ἄμα Γότθοις τοῖς παροῖσιν ς Ῥώμην εσηλαυνε. γνούς τε τὰ Θευδών ξυνενεχθεντα, ἡσθη τε καὶ αὐτο τον παῖδα Θευδε

II κλον εν φυλακη ποιησατο. καὶ πειδη ταΓοτθων πράγματα κιστά οἱ εν παρασκευηεδοξεν εἶναι, βέλτιον ενομισε ες Ράβενναν πρωτον ἰέναι, ενταὐθά τε πάντα ξαρτυσαμέν ως αριστα υτ δη καθίστασθαι ε τον πολεμον. ξυπικαλέσας οὐν παντας ελεξε τοιάδε 12 Αἱ μώνιστα των πράξεων ανδρες συστρα τιωται Ου καιρων ξύτητι, ἀλλ' εὐβουλία φιλου-I3 ιν ορθουσθαι πολλάκις γὰρ μέλλησί τε εἰς τον καιρον ελθουσα ἄλλον νησε καὶ σπουδη