장음표시 사용
161쪽
παρῆσαν απ-τες, ἄρχεται λεγειν ' μεν αἰτίαν του ξυναγαγεῖν μὰς ὁ χθιζος οἶτος ξενος παρέ-σχ ηται παλαι δὲ βουλόμενος μῖν κοινώσασθαι
περὶ των φιλοσόφων, μάλιστά γε πο της Σελήνης
καὶ ων κείνη μεμφεται προτραπεὶς γνων μηκε sεπὶ πλεον παρατεῖναι την διάσκεψιπι γενος γάρ τι ἀνθρώπων στὶν ου προ πολλο τω βίω πιπολάσαν, ἀργόν, φιλόνεικον, κενόδοξον, ξυχολον, υπολιχνον, υπόμωρον, τετυφωμενον, βρεως ἀνάπλεων, και να καθ' 'Oμηρον εἴπω Ἀτώσιον ἄχθος Οἀρούρης.' ουτοι τοίνυν εις συστηματα διαιρεθεντες καὶ διαφόρους λόγων λαβυρίνθους επινοησαντες, ο μεν Στωiκούς νομάκασιν εαυτούς, o δε 'Aκαδημαῖκούς, ο δε 'Eπικουρείους, ο δε Ιεριπατητικούς, καὶ λ λ πολλῶ γελοιότερα τούτων ' sεπειτα δε νομα σεμνὸν την ἀρετην περιθεμενοι καὶ τας φρsς πάραντες καὶ πώγωνας επισπασάμενοι περιερχονται πιπλάστω σχήματι κατάπτυστα η περιστελλοντες, εμφερεῖς μάλιστα τοῖς τραγικοῖς
εκείνοις ποκριταῖς, ων ν ἀφελη τις τα προσωπεῖα o καὶ την χρυσόπαστον κείνην στολην, το καταλειπόμενόν εστι γελοῖον ἀνθρώπων πτα δραχμῶν 30 ἐς τον ἀγῶνα μεμισθωμενον τοιουτοι δε ὁντες ἀνθρώπων μεν πάντων καταφρονοsσι, περὶ θεῶν δε αλλόκοτα διεξερχονται καὶ συνάγοντες εὐεξα- sπάτητα μειράκια την τε πολυθρύλητον ἀρετην τραγωδοῖσι καὶ τὰς των λόγων ἀπορίας εκδιδάσκουσι, καὶ πρὸς μεν του μαθητὰς καρτεριαν ἀεὶ καὶ σωφροσύνην παινοῖσι καὶ πλούτου καὶ ἡδονῆς κaταπτύουσι, μόνοι δε καὶ καθ' εαυτούς γενόμενοι, o
162쪽
τί αν εγοι τις, σα μεν εσθίουσιν, σα δὲ ἀφροδισιάζουσιν, πως δε περιλείχουσι των β,λωντο ρύπον το δε πάντων δεινότατον, τι μηδεν χὐτοὶ μητε κοινον μητε ἴδιον πιτελουντες, αλλ' ἁ χρεῖοι και περιττοὶ καθεστωτες
ως πων λων κατηγοροῖσι καὶ λόγους τινας πικρους συμφορησαντες καὶ λοιδορίας τινας εκμεμελετηκότες επιτιμωσι καὶ ονειδίζουσι τοῖς πλησίον,
io καὶ ουτος υτων τα πρῶτα φερεσθαι δοκεῖ ὁ αν μεγαλοφωνοτατος τε ν καὶ ἰταμώτατος καὶ προς τας βλασφημίας θρασυτατος. καίτοι το διατεινόμενον l
1 προς θεῶν σε προς τον βίον συντελεῖ φαίη αν, εἰ τα δίκαια καὶ ληθη θελοι λεγειν, τι πλεῖν μενη γεωργεῖν ἡ στρατεύεσθαι η τινα τεχνην μετιεναι περιττον εἶναί μοι δοκεῖ, κεκραγα δε και αυχμῶκαι 'λυχρολουτω καὶ ἀνυπόδητος που χειμῶνος α περιερχομαι, καὶ σπερ ὁ Μωμος α πο των ἄλλων γιγνόμενα συκοφαντῶ και εἰ μεν τις ὐφώνηκε των πλουσιων πολυτελῶς λεταίρα εχ ει,τοῖτο πολυπραγμονῶ καὶ ἀγανακτῶ, εἰ δε των φιλων τις λεταίρων κατάκειται νοσῶν, πικουρίας α τε καὶ Ῥεραπείας δεόμενος, πιγνοῶ τοιαῖτα Φενεστιν μῖν, ω θεοί, ταὐτα τα θρεμματα. o P δε δν 32 'Eπικούρειοι αυτῶν λεγόμενοι μάλα δη και βρισταί
επιμελεῖσθαι τῶν ἀνθρωπίνων λεγοντες τους θεους 3 μητε πιλως πω γνγνόμενα επισκοπεῖν ἰστε ὀρα
163쪽
υμῖν λογίζεσθαι δῆθεν, ου ην ἄτra ουτοι πεῖσαιτο βιον δυνηθῶσιν, Ου μετρίως πεινήσετε. τίς γὰρ αν τι θύσειεν μῖν πλεον οὐδεν ξειν προσδοκωνία με γαρ ἡ Σελήνη αἰτιαται, πάντες κούσατε του ξενου χθε διηγουμενου προς ταυτα βουλεύεσθε α και τοι ἀνθρώποις γενοι αν φελιμώτατα καιῆμῖν ἀσφαλέστατα.33 Εἰπόντος ταυτα του Λιος η εκκλησία διετε- θορύβητο, καὶ υθύς βόων παντες, κεραυνωσον, κατάφλεξον, πίτριψον, ς το βάραθρον, ς O ioTάρταρον ς τους Γίγαντας. ησυχίαν δε ο ευς αυθις παραγγείλας, Eσται ταυτα ῶς βούλεσθε, εφη, καὶ πάντες επιτετρίφονται αὐτβ διαλεκτικὴ, πλην τό γε νυν εἶναι υ θεμις κολασθῆναί τινα iερομηνία γαρ εστιν, ς ἴστε, μηνῶν τούτων τετ 13 τάρων καὶ 4δ' 'ην Ἐκεχειρίαν περιηγγειλάμην. ες νεωτα ουν ἀρχουμένου χρος κακοὶ κακῶς ἀπο-
34 περὶ Μενίππου ταυτα, φη, μοι δοκεῖ περιαιρε ao θέντα αὐτον τα πτερά, να μη καὶ αυθις ελθη ποτε, πο ου Ἐρμο ες την γῆν κατενεχθῆναι τήμερον. καὶ ὁ μεν ταυτα εἰπὼν διελυσε τον
σύλλογον, με δε ὁ Κυλλήνιος του δεξιου τος
ἀποκρεμάσας περὶ σπεραν χθες κατεθηκε φέρων se τον Κεραμεικόν. Ἀπαντα ἀκήκοας, δε ταιρε, α εξ υρανοs. ἄπειμι τοίνυν καὶ τοῖς τὴ Ποικα περιπατουσι τῶν φιλοσόφων αυτ ταυτα εὐαγγελιουμενος.
164쪽
ΗΦ. Ἐώρακας, ω Aπο λον, το της Μαίας βρέφος το ἄρτι τεχθεν ῶς καλον τε εστι καὶ προσμειδια πασι καὶ δηλοῖ δη μεγα τι γαθον ἀποβησόμενον. ALI 'Eκεῖνο τ βρεφος, ω Ηφαιστε, ' μεγααγαθόν, του Ιαπετο πρεσβυτερόν εστιν ὁσον
ΗΦ. Καὶ τί αν ἀδικῆσαι δύναιτο ἀρτίτοκον ἄν ς
165쪽
AH. O γὰρ κουσας αὐτο καὶ λαλοῖντος ηδη στωμύλα καὶ πίτροχα ὁ δε καὶ διακονεῖσθαιὴμῖν θέλει. χθες δε προκαλεσάμενος τον Ερωτα οκατεπαλαισεν ευθύς υκ οἶδ' ὁπως φελὼν τω πόδε ειτα μεταξύ παινουμενος της 'Aφροδίτης
με τον κεστον κλεφε προσπτυξαμενης αὐτον επὶ τη νίκη του χιος δε γελῶντος τι το σκῆπτρο
εἰ δε- βαρύτερος ὁ κεραυνος ην καὶ πολύ, Iris is
ΗΦ. Γοργον τινα τον παῖδα φής. ΑΠ O μόνον, ἀλλ' δη καὶ μουσικόν.ΗΦ. πω τοὐτο τεκμαίρεσθαι χεις ἰAII. ελώνην που νεκραν εὐρων ὁργανον ἀπ o αὐτῆς συνεπήξατο ' πηχεις γαρ ναρμόσας καὶ ζυγώσας, πειτα κολλάβους εμπήξας καὶ μαγάδα ὁποθεὶς καὶ ντεινάμενος πτα χορδας μελωδει πάνυ γλαφυρόν, Ηφαιστε, και ναρμόνιον, ως κἀμε αὐτω φθονεῖν πάλαι κιθαρίζειν σκοῖντα. 3ελεγε δε η Μαῖα, ως μηδε μενοι τὰς νύκτας ντω οὐρανω, λλ' ὐπι περιεργίας χρι οὐ δουκατίοι, κλῆ χων τι κἀκεῖθεν δηλαδὴ ὁποπτερος δ' στὶ και ράβδον τινα πεποίηται θαυμασίαν την δυναμιν, θ ψυχαγωγεῖ καὶ κατάγει τούς νεκρούς. o
166쪽
γαρ ταυτα καὶ ἀλλότρια του συμποσίου των θεῶν. HPA 'Aλλα θελεις, ω εὐ τουτονὶ τον φαρμακε προκατακλίνεσθαί μου
Ζευς κεραύνωσεν α μη θεμις ποιουντα, νυν δε κατ1 ελεον αἶθις θανασίας μετείληφας
167쪽
μην, τε πρωην ἀνηλθες ἡμίφλεκτος et ἀμφοῖν
διεφθαρμενος το σῶμα, καὶ του χιτῶνος καὶ μετα τοῖτο του πυρος εγὼ δε εἰ και μηδεν ἄλλο, υτεεδούλευσα σπερ υ υτε ξαινον ερια εν Λυδία πορφυρ ιδ ενδεδυκὼς καὶ παιόμενος π της Ῥμ- φαλης χρυσω σανδαλω, ἀλλὰ υδ μελαγχολησας
ἀπεκτεινα τα τεκνα και την γυναῖκα. io
A. Εἰ μη παυσ λοιδορουμενός μοι, αυτίκα μαλα ἴση ς ου πολυ σε νησε λαθανασία, πεὶ ἀράμενός σε i ρ επὶ κεφαλην εκ ου υρανου, ωστε μηδε τον Παιῶνα ἰάσασθαί σε το κρανίον
ZEΥΣ. Παυσασθε, φημί, καὶ επιταράττετεημῖν την ξυνουσίαν, ' ἀμφοτερους ἀποπέμψομαιυμὰς του ξυμποσίου. καίτοι ευγνωμον, ω ακλεις, προκατακλίνεσθαί σου o 'Aσκληπὰν τε καὶ πρότερον ἀποθανόντα Σο
θεούς κατηγωνίσω πaντας, τον lata, τον Ιοσειδῶ, τολυπόλλω, την Pεαν, με την μητερα, μόνης δε
168쪽
εντεινάμενος 'in τόξον ἔ- ετ λψυτήν, - επισείουσατον λόφον εκπλήττει με καὶ πότρομος γίνομαι και ἀπορρεῖ μου τα τοξεύματα εκ των χειρῶν.
io μως ἀφώπλισας αὐτον καὶ νενίκηκας. EP. 'Aλλὰ κεῖνος κων προσίεταί με καὶ προσκαλεῖται ἡ Αθην δε φορατα αεί, καί ποτε εγω μεν ἄλλως παρεπτην πλησίον χων την
is πατερα, τω δορατίω σε διaπείρασα δε του ποδος λαβομεν καὶ ε τον Τάρταρον εμβαλοὐσα αὐτη διασπασαμένη διαφθερῶ πολλα τοιαυτα, πείλησε καὶ ρα δε δριμ καὶ επι του στήθους εχ ει πρόσωπόν ' φοβερον Ἀχίδναις κατάκομον, sto περ ἐγὼ μάλιστα δεδια μορμολύττεται γάρ με καὶ φευγω, ταν ἴδω αὐτO.
AOP Ἀλλα την μεν Ἀθηναν δέδιας si φης, και την Γοργόνα, καὶ αὐτα μὴ φοβηθεὶς τον
κεραυνον 'oυ Ἀιός a P δε Ῥοὐσαι δια τί σοι as ἄτρωτοι καὶ ξω βελῶν εἰσιν κἀκεῖναι λόφους επισείουσι και Γοργόνας προφaίνουσιν EP. ἰδοῖμαι αὐτάς, ω μῆτερ σεμναὶ γάρεισι καὶ ε τι φροντίζουσι καὶ περὶ δὴν χουσι καὶ ἐγώ παρίσταμαι πολλάκις αὐταῖς κηλούμενος
169쪽
AOP πίνος, ω τεκνον EP. Θηρας καὶ λάφων καὶ νεβρῶν αιρεῖν τε διώκουσα καὶ κατατοξεύειν, καὶ λως προς τωτοιούτω στίν ' ἐπεὶ τον γε ἀδελφον αυτῆς, καίτοι τοξότην καὶ αὐτον οντα καὶ ἐκηβόλον - 1c AOP οἶδα, δε τέκνον, πολλα ἐκεῖνον τόξευσας.
ὁ Ζευς, ῶς περοπτικα καὶ ως ἀπίθανα 'mἐθελησω, φησίν, ἐγὼ με εκ ου υρανου σειραν καθησω, μεῖς δε ἀποκρεμασθεντες κατασπαν βιά is σεσθε με, ἀλλα μάτην πονησετε Ου γαρ δηκαθελκυσετε εἰ δε ἐγὼ θελησαιμι ἀνελκύσαι, υμόνον μὰς, ἀλλα καὶ την γῆν ἄμα καὶ την
θάλατταν συναρτησας μετεωριῶ καὶ ταλλα σακαὶ συ ἀκηκοας. ἐγὼ δε τι με καθ' ενα πάντων oἀμείνων καὶ ἰσχυγότερος εστιν υκ αν ἀρνηθείη ομο δε των τοσούτων περφερειν, A μη καταπονησειν αυτόν, κα την γῆν κα την θάλατταν προσλάβωμεν, ου αν πεισθείην.
170쪽
λεγειν τα τοιαὐτα, μη καί τι κακον ἀπολαύσωμεντης φλυαρίας. AP οἴει γάρ με προ πάντας α ταμα εἰπεῖν, οὐχὶ δε προς μόνον σε, ο εχ εμυθεῖν πιστάμην ς δ' υν μάλιστα γελοῖον δοξε μοι ἀκούοντι μεταξύτης ἀπειλης, ου αν δυναίμην σιωπησαι προς ε' μέμνημαι γαρ οὐ προ πολλοῖ, πότε ὁ Ποσειδῶν καὶ λ α καὶ ἡ Αθηνὰ παναστάντες επεβούλευον 1 συνδῆσαι λαβόντες αὐτόν, ως παντοῖος ην δεδιώς, καὶ αὐτα τρεις οντας, καὶ εἰ γε μη η Θετις κατελεησασα κάλεσεν αὐτω συμμα χον Βριάρεωνεκατόγχειρα οντα, καν δέδετο αν αὐτω κεραυνω καὶ βροντη 'αὐτα λογιζομενω Ἀπνει μοι γελὼν is επὶ τ καλλιρρημοσυν αὐτοs.