장음표시 사용
251쪽
a34 LAVR. VALLAE aliquis, siue Quilpiam, siue Qv quam quod illud eera
tum homine hoc unum quemlibet signiscat, in librudialecticis dii tauimus.Hic tantum admonendum est, p- quosdam his posterioribus eo modo uti, quo ego non uterer, o illa superiore:ut Hieron intin,qui sic librum de Hebraicis quaestionibus exorditur: auι in illis principi librorum debeam secuturi operis argumentum prora ponere, cogor prius re ponsere maledictis , Terenti' quippetam sustinens,qui comoediarum prologos in defensionem μι dabat. Ego dixissem Quiddam potius,quim
Quippiam.De certo enim crimine loquitur,non,de inacerto. idem est enim Quippiam,quod aliquid.Sed de hoc in libris bis,quos dixi latius. Sed forte Hieroomus scriptum reliquerat Qui am , cr librari' in Quippiam
mutauerunt. De affinitate Genitivi.& ablativi. CA P. XVII.
Ag a octoritate est uir,uel Magnae auctoritatis utroque enim modo dicimus sed raro ne adiectiuo,duntaxat in genitivomam in ablativo nunquam: ut Cic.in Sallustium, Nunquid quos protulit Scipiones,er Metellos ante fuerunt aut opinionis, aut gloria' caeterum in eadem oratione non est utenis dum genitivo,er ablativo, nisi uelimus illud Plinianum rap ex lib. septimo naturalis historiae sequi: cboromunddarum gentem nocat Tauron diluestrem sine uoce rictisru horren chirtu corporibus, oculis glaucis, dentibus litaninis. Poterat dicere,Stridore borrendo. Quanquim quod ad elegantiam pertinet ego pro lege accipio,' r quicquid magnis auctoribus placuit, quorum in primis Epist. r. r est Plia.Praesertim quum cic.ad Lentulum ita scribat:
252쪽
ELEGANT. LIB. III. x, syantulum nostrum eximiaspes mine uirium adoliis lib. I. ' scenum, clim caeteris artibus, quibus studuisti semperi situm in primis imitatione tui fue erudius. Licet iuti Eximia pe, posset uideri separatum ab illo, Summa virtutis,quod regitur ab illo Adolcscentem. Ut si dicas, Habeo siumma spe silium, adolestentem optimae indolis. Quod δε ita non est, licebit in eadem oratione uti geniatiuo, Cr ablativo amen ut ego sientio)parce. Nam illud ab hoc Ioco separatum est,quod idem dixit: Scipio Afriis canus id aetatis,atque bis rebus gestis. Illud enim, Id aet tis,uel idem est quod Eu aetate sicut dicimia Decem anti ser. in istiis uixi,Cr more Graeco, Decem atinos, q cm boticstioς :. vh.
rem locutionem Serv. putat: uel adverbialitcr portitur: eum genuel subintelligitur Habens uel Agens.uel Natus id Hac te tot antis. In quo protinus admoniti fumus oratores summopeis nos Bςll
reonecdoche refugillaquale foret, Gentem hirtam cor Sy 'poribuw,oculi s glaucum bibicrici non refugerunt,ut Salis Iust. At ex altera parte C. Antonius pedibu eg r is incitis. praelio adesse nequibat. Cicero Quintillativis dixissent Pedibus aegris. Nec dixissent , Doleo caput,ilia,aut iliabus, esset enim Vnecdoche: sed Dolet mihi eaput, σIlia tibi dolent. In boc uerbo er istud notandum est, I quod de re extra nos posita, sicut de corpore nostro Ioquimur:ut, Istud quod facis,dolet inibi, utinam doleret
tibi:ut apud Terent.Dolet dictum imprudenti adolescen in nutati,cir libero. Et iterum: Aut boe tibi doleret itidem,ut nuch. act.
mibi dolet. Et in eadem comoedia:Illi facile sit Quod do Iliat. Q od nunquam per Unecdochem dicere possumus. '' 'Nam,sgo doleo istud quod fecisti qui sermo, iit supra ruorior,apud auctores est frequens ut Sallu l. Quas dolens nuch. ali.
253쪽
LAVR. VALLAE ,s n. r. rium essum non est Onecdoche.Haec enim figura tantum ad animi er corporis qualitatem pertine nihil ad exaterna reseciens:qua Eafuerint,Doleo caput,Doleo illarer, Hic pulaber faciem, Ornatus animum Ideo iati onecdocte no erunt,Potens diuitiis,Grauis pietate, Praeditus dignitae.
1N marmore incise funt literae,in gemma, in lapide,
in ligno,in auromon autem, In marmor,in gemmam, in lapidem, in lignum,in aurum. Κ diuerso In aes, non in aere.Ita enim apud omnes autores quantum inaeueni simper scriptum est. Liuius lib. III prius quam in urbem ingrederetur,leges decemvirales quibus duodecim tabulis est nomen n aes incisas in publico propoα fuerunt.Sed quid exempla ponimus paucorum,quod omnes facere afirmaratvis
De lienustate distordiae Relaturi cum Antecedente. CAP. XIX. In catil. Lib. iis
RE Missum requenter non respondet antecedenti
neque in genere,neque in numero, utique quum reflectitur eius sententia ab antecedente adstaquens substant uum. De insulino in neutrum, ut Saulust. Est locus in carcere, quod Tullianum apellatur. uod aliter dixit Val.Maxim.lib. I I. Antea fienatus assiduum flationem eo Iocι peragebat, qui hodie Senacuislum appcllatur.Et Plinius: in coitu uero Iunae,quod inisterlantum uocant,quum apparere desierit. Mutato etianumero, ut cis. Quibus tandem gradibus Romulus in
254쪽
ELEGANT. LIB. Ira. 23 que homiles, quae maxima in populo multitudo est, mi praesidium paratum putant. Et Vergil. Nec partem posuere fus,quae maxima turba est. Manente quos, genere videtur fieri quaedam mutatis,a Quintil. Vbi uero uniueris fumilias fames extinxit, quae maxima pars est, inanes domus situm ducunt.Ediis uerso de foeminino in masculinum non mulato numero. Sallust. Ea fines babet ab occidente fretum nostri mariser Oceani:ab ortu Solis decliuem latitudinem, quem Iocum .is: βαθμον incolae appellant. Mutato etiam n
mero, ut Quintilianus: Resiliam bis, qui omissa rerum qui neruisunt in causis P diligentia,quodum inani circa uoces studiosenescunt. Et alibi: Et supplicationes, qui maximin bonor uictoribus bello ducibus datur,in toga meruit. De neutro in aliud genus, Sastust. I si ex fumisne,quam proximam oppido se aquam supra diximus,
iumenta onerat. Mutato etiam numero,ut Liuius:Anaxur fuit, quae nunc Τarracinae sunt,urbs prona in palaadem. Aliquando sine ullo certo antecedenti: ut Quintil. Ego,quaefelicissima uel lassitudo,uel satietas est,uirtute consenui. Diuersum huic genus est,quum dictio responadet antecedenti, quum deberet responderestquenti uiactantiuo,ut apud Verg. At puer Ascanius,cui nunc cognomen Iulo. Liuius lib. XXV. Scipio,cui Asticano fuit cognomen. Qui modus per dativum licet 'quentior sit,tumen non Munquam er nominatiuo, quod est magis generale, utiannum. ut cice. Argentarius Sextus cladius,cui nomen est Formio. Et Quintil.Notum est quid Gliconi acciderit, cui viridionfuit cognomen.Neque per relat in mo
255쪽
asa LAVR. V A L L AEdosed etiam citra relativum: ut Terem. Heora est bule nomen fabulae. π boc per nominatiuum. Per dativum ut Liuius lib. r. Faustulo fuisse nomen ferunt. Et Solιnus de memorabilibus: Lapis iste in aquis mollis est, humo duratur exemptu3:nunquam duo simul reperiuntur, inode unionibus nomen datur.Haec de dativo. Est π accusativo quoque sua natur vilit antecedens sequatur casum relatiscrelicto suo ut apud Uergιliu, Urbem quam statuo,uestra estsubducite naues.. Oratores autem postponunt antecedens, quale foret. Quam urbem statuo,vestra est. Vt apud Ovidium: -cecidere manu, quas legerat herbas. Et quale est Quint.Timeo ne quos porrexerim cibos, uenena fiant. In quo est habita ratio uenustatis,ut relatiuum s antea
cedens sint in eodem casu. Sed saepius antecedente postis posito: quanquam apud cic nonnulli illud in Sallustium H Iegunt: Nunquid eos quos protulit Scipiones Cr Metellos ante fuerunt aut opinionis:aut gloriae quidam uagunt,Nunquid hi quos protulit quidum,N unquid quos
protulit. Tale est in Evangelio:Sermonem quem uos audistis,non est meus. quod ιn Graeco,boc est, in fonte,est Sermo, non Sermonem unde interpres noster transferens malaιt Latine, quam Graece loqui. Nec ignoro
qualia imperiti in boo Euangelij Ioco disputare soleant, profecto nequaquam sic di tuturis Graecum linguam
mediocriter, Latinum perfecte tenerent. In tali se monis genere uel idem nomen repetemus, uel accusotiuum in debituri casum resolvemus. N i utrunque si ri exemplis comperimus. Siquidem ita frequcnter Io cutisunt auctores aras res tibi tum terra, tum mari ημ
256쪽
ELEGANT. LIB. III. 23spere mist,ia res sint cum fratre communesLuel, Hahnt tibi cum fratre communes ues, Ex eis aliques communi is cum fratre.Et item per caeteros casM:ut, Qua rure rerum non indiges vi res donabis mihi: uti, Hemi erunt: uel, Hae res duxilio mihi esse poterunt,Et ita multis modis per eous uariare orationem licebit. cic. pro Lig. Ied hoc non concedo int quibus rebus glais rimini in uobis,easem in alijs reprehendatis. Et paulo
post: Quotus enim istud quisque fecisse ut i quibus paristibus in dissensione ciuili non esset receptus. Dis etia
cum crudelitate reiectus, ad eas ipsis rediretsIdem tramen in Rhetoricis inusitatius: Sulpitio cui paulo ante omnia cedebant,eum breui patio non modo uiueresedet iam sepeliri prohibuerunt. Istud magis poeticum,quale apud Horatium in Epodo.
Quis non malamum, quas amor euris babet,
Haec inter oblius turs Et iterum in prima sabras: Qui sit necoena ut nemo quam sibi fortem Seu ratio dederi rasors obiecerit,illa contentus uiuat audet diuersesequentes'
Guliel.Budaeus in comment.Graecae. Linguae. Laurentius in dubium illud Ciceronis in Sallustium miscauit: Nunquid eos quos protulit Scipiones O Metellossinte fuerunt aut opinionis S gloriae, quam eos res Sestae suae, de vita innocentissime acta commendauityubi legenduin puto ,nunquid quos protulit Scipiones ct Meleti Ios o Demosthene, quem Cicero ad verbum imitatus est
257쪽
De interiectu huius uocis, Ne dicarim ,Dicere oportet similiuinque. C A P. XX.
Homo priaes,nec dicam sapientem melius: quant.
Ne dicam sapiens. cie. pro Deiotaro: crudelacastor,ne dicam sceleratum, rer impium. Et hoc substantivo praecedente, secus autem sequente: qua re esset,erudelis,ne dicam sceleratus, impius castor.C Prudens,ne dic sapiens bomo. Nam si ponamus in ac stiuo,perquam absurdum foret sic, rudeIis,ne ἐicam scelerarum, er impium Castorem,Cr, prudens ne dicam sapientem hominem. In priore enim modo subintelligiogitur Eumsc, crudelis castor,ne dicam eumfceler rem,s impium.In alijs casibus non est Me neque diuerytus, neque causa: ut idem, An sperasset boe uiuo nil ne,ne dicam consule uel sic, An perasset boc uiuo,ne dieam confiuile Milones Illud eιψdem in libris ad Here nium neque dissimile bi neque usqueadeo simile est O fuit plurimωm eo tempore Reip.consulum siue malitiam me stultitiam dicere oportet, siue potius utrunq*ς Nam ubi erit suppositum certe deest. Illud nanque uer
bum quod ιnteriectum est,ia nominatiuo mutauit in ac
cusativum. Sed sicut in Euripo,aut sicilis freto in brauento uel aquarum impetus retroire eo Litu ora tio nem lege grammatica euntem autoritas ipse consuci dos inhibet, ac repellit:Verum ut grammaticorum,
pectationifatis faciam ste erit eonstruendum Aut st*titia consulam aut muliti aut potius utrunque obsit it plurimum eo tempore Reip. me illud factum conserum dicere oportet stultitiam, siue malitiam,siue pM
258쪽
ELEGANT. LIB. III. consul facti olae ictud malitiam, siue stultitiam e rum, ue utrunque dicere oportet.
De Infinitino,uel interiecto.uel postmor sito CAP. XXI.
y A te ut caeteros aseis in Aio: π Audias o ui te afuisse in praelio, ut caeteri. Hic subintellia
Aetitur afuerunt, ibi intelligi non potest statim sequente infimitariσ omnia ad suum regimen trahenate. lis exponituri audiui te afuisse in praelio, ut diui caeteros affuisse. Alterum uero ut dixi hoc in do : Audivi te afuisse in praelio, mi caeteri afuerunt. Quod nequaquam conceditur ste dicere: Audivi te, ut Geteri afuisse in praelio. Hoc enim declarat, audiui, ut ceteri audierunt. Aster fortasse sic,audiui te afuisse in praeli ut caeteros.
Vbi utimur Nominativo, pro Vocatiuouel contra. CAP. XXII.
DEβηd: me domine,Adiuva me optime vis, Tace
imperite homo, mutulo uocativo in nominatiuunon recte dicetur. Item, Defende me tu Deus meus, Adiura me tu vir optimus, Tace tu homo immis ritus. Hic per nominatiuum recte loquimur, subintellia gitur enim Ens: hoc modo,Tu ens dominus meus. Qua
ratione defendi posset illud in psalmo: Domine dominiis noster. nil umptum esset e Graecoadem fit in uocaria Psal.g.no Atmius nominis. Verg. Natae meae uires,mea magna potentia solas. Aeneid.
Idem fit in nominibus proprijs, quod is in hoc proanomine,Cr in uocatiuκ casibus: sic, Aue Caesar fumnus in rusOnNeque ili ad tantummodo imperativo, urrum Q etiam
259쪽
a4x L A VR. VALLAE etiam, er quidem facilius, in aliis modis: M,Quo tertiadis Aenea extremus omnium Τroianorum suet,Extrea me. Villis, Ir regnas Helene dono Deum,π regnas mea
diviseu imorum hostium: melius quam Medie.Male per solum proprium nomen, aut iunctum cum pronomiane: ut, Quid facis tu Seruius es aut per nomen appellarianum sine pronomine: ut, Quid facis dominus meias nistiali modo:ut, Quidsedes interseruos dominuss bis sub intelligitur Ens, ibi subintelligi non potest. Quare itilad Plin.in lib.V II. de Naturali bisto. nisi menda Itabrarij est,non placet mibi:Susue primus omnium parem patris appellate ubi non modo Appellate a Primus iacasu discordui, quod etiam imperitis ad reprehensi nem patet ofed ne Appellatus quidem si diceretur,pl ne Latinum foret: quum fuerit dicendum Prime: siue sic salue Marce Tulli primus omnium purens patris appellarus: siue, Salve tu primus omnium parens paris appellatus: uel, Salve parens eloquentiae, primus om nium pater patriae appellatus. Est enim illud Parcni
vocativus. Gulielmus Budaeus in Comment.Grae Ling. Laurentius accurate Plinii dictum emendasse Πbi uisus est : id tamen ipsum auctoritate Graecorum uni tione 'que defenditur . Synesius ad Aurelianum ν
Adiecta comperimus in quibusdam exemplaribus mssina uerba quae asterisco clausa inuenies, talia quMaan; ς
260쪽
ita ab auctore scriptum seisie suspicari libet. nain Ctilis AIo modo dicere licuisset. Deinde eκemplum lioe, Salve i, ni M. Tulli primus Sc. Postea, Quod ita scriptum fuisse con /
iectatum non est eκ certis uerbis, quibus paulo ante auctor utitur,uel usus est. Uerum haec omnia non sine uirgu
lis ct stellulis ostendimus,quo scire posses locum non care re menda. Sed quia ex his nullum facile discrimen, nullam integram sententiam haurias,omnia haec omittenda satiua esse duximus,quam inanibus uerbis lectorem si sponsumae anxium detinere. Adde quod uetustiora ct inanu scripta,nihil tale addebant. Vbi utimur Nominatiuo pro accusativo. CAP. XXIII.
SPero tibi esse bonus amicus credo,tibi fuisse fidelis
proprie dicitur: per accusativum gero non, nisi auterum accusativum addu3,qui antecedat infinitiuum cnum bissequitur boc modo:Spero me tibi esse bonum amicum, credo mefuisse tibi fidelem. Quaedam uerba cum nominativo iungi recusent,imo pleraci . Num ut re
cte dico, Incipe inibi esse familiaris, er Noli esse illi intimu3: ita inusitate dicam, Praecipe illi esse familiaris mihi, Ne libeat tibi esse illi intimus. Hoc tumen gelius
loquendi nonnunquam reperimus: ut apud Luca in I X. utumque putauit Iam botivi effocer. Alius dι xlset, Iam socerum esse bonum.Et apud Ouidium de Pontor Ecquis in extremo positus iacet orbe tuorum, Me tamen excepto, qui precor esse tuus Dicere pori epist. 8.tuisset,sed non tam uenuste, Quem precor esse tuum.Terentius in AndriQuae sese inhoneste optauit parare bis Aa4-ως- diuitias Potius,quam in patria boneste pauper Miuere. Apertius apud eundem Ouidium lib. I l sine tit lo: hi.