장음표시 사용
81쪽
cum illo disputantes Roffensis & Echius, ut vidimus n. i 3 . & siquentibus,
constanter urgebant cum actum naturalem non esse, sed supernaturalem. Et
ne de hac re dubitari posci,noluit hanc quaestionem Synodus manere indocilam; sed antequam declaret attritionem disponere ad justiticationem in Sacramento,pronuntiat illam ese domim Dei cr Spiritus Sancti impusum. Insuper eoilcm capite addit : Quamobrem salis calumniamur Catholicos cri oretiquasi tradYderint ne bono inu sapienἰium gratiam conferre. Declarat igitur id, quod scias rant Catholici, nempe illum actum esse lupernaturale:& oppositum dicentes calumniari. At quoad pum tum, de quo agimus, nulli bi insinuat Synodus -- lumniatos suisse haereticos , dum Catholicis objicerent docti inam de sufficientia auritionis in Sacramento, neque declarat hanc non sufficere, sed econtra, postquam statuit illam esse supernaturalem , declarat in Sacramcnto ad iustilicationem disponcre, utique proximὰ, ut adversarii admittunt. M xima igitur disparitas cst inter utrumque argumentum. Addo Luthcrum eodem modo impcsiste Catholicis calumniam de naturalitate attritionis, sicuti de ejus dem malitia de hypocriti, ut patet cx illius responsione ad Artic. 6. Leonis X. Diccs cum codum pag. sa. licet Lutherus initio suae haeresis voluerit
poenitcntiam concipi debore ex amore, postea tamen docuit eam timore scaterrore concipi, adeoque etiam tenuit sententiam nostram. Rei p. Fateor Lutherum admisisse terrores, hinc tamen non inscrtur docuisse nostram sententiam. Ostendere debebat Auctor Quodlibeticae, quod Lutherus alicubi docuerit, in Sacramento Poenitentiae ad iustificationem suilicere dolorem de peccatis, &propositum vitae novae ex solo motivo timoris gehennae. Addo , licet vere postea mutasset sciatentiam, ex verbis tamen Tridentini manifestum est, reprobari id, quod docuerat Lutherus in serui. de Poenit. vide dicta capite primo. 7 . Prob. cum Tappero ad Artic. Ysamberto disp. r4. de Poenit. aret. s. allitque cx S. Augustino lib. de catechisandis rudibus. Ubi cum cap. I 6. posivissct exemplum instructionis faciendae illi qui petit baptizari, multumque laudassct baptizandum, qui respondet, se propter vitam aetcr- nam velle heri Christianum: dixissetque illum cogitare de vera certa sicut rare, subjungit cap. t 7. cri autem Iropter beatitudinem sempiternam, perpetramo Quiem, qua post hanc vitam sanctis futura promittitur, Uilt fieri Chrs lianus, ut noueat in imm aeternum cum diabolo, pedia regnum aetern et iviret tum Christo , υπὸ ipse G rotianus est: aurus in omni tentaetior, ne prosteris rebu3 corrumpatur, cς nefa aritur adversiri, cr in abundantia bonorum terrendirum modestus temperans, O in tria' lati nibus ortis patiens. cui eriam pro Piendo venier ad talem animum, uiplaciamet dominum, qua m timeat g Iennam: ut etiamsi Dat illi Deus, Here iliciis tam diis γω I:rnis, quantum fac Ie , ncc morieris, nci in aetin m mitteris,
82쪽
θI me in tantummodo non eri exho cat omnino non puceti. non iam Q la i , , quod timebas, non incidar, ρd ne ictum, orrem sic amar,ssexdat; in quo uas est re ι es c . Hoc loco Augustinus ponit adultum, qui ex timore gelicianai vult fieri Christianus, de ex eodem motivo exhorrcscit peccare huic Er Papti: mum pronuntiat fieri vere Christianum Id autem intelligi non posse de toto valore Bapti sint de charactere , sed debere intelligi de illius eii cctu seu de ructificasione patet ex tontextu: praemiserat uitam initio capitis: Sisi enim M propterea volunt este Christriani, ut an promereantur iam nes, a quibus re Orcti aDmmoda ex pectiur, aut quia o Jendere nolunt, quos timent. Sed i ii repra, sunt; et i ad tempus eos portat Ecclesia, sicut area usque ad tempus ventilationis paleam 'it' mi: nonst coramentat, propter futuram fe terram reruum C. Mani esse coeperiat, in sine se arabuntur. Nec bi blandiuntur , quod in area pos ηt se in frum mo Dei, quia in horreo cum illo non, errat , sed ioni delire Enebantur. Illi de quibus hic agi. Augustinus, licet non accipiant fructum Baptismi, ac per hoc maneant reprobi, valide tamen sine dubio baptizantur, & characterem accipiunt; unde dicit eos portari ab Ecclesia, esse in area cum trumcnto Dei, damnandos tamen, tali se correxerint: correctio autem, quans exigit, alia non est, quam ut propaer suturam aeternam requiem Christiani esse incipiant, quia nempe hac voluntate posta tollitur obex icti desectus dis positionis, quae ad fructum Baptis ni crat itecessaria. Quando ergo eos qui fiunt Christiani propter aeternam beatitudinem , vel ne cant in in se Dum, pronuntiat este verὸ Christianos, intelligit quod fluctuose bapti' Nntur, spem faciens sore ut postea id agant ex amore Dei, quod j Mfaciunt ex timore poenae vel spe praemii
a o . . - . - . . . , . . . . . -
83쪽
EX initus P. Farvaeques in suo libello pluriura proponit ex Synodo
Tridentina petita argumenta, quibus probare nititur, in disposar ne ad Sacramentum requisita necessaria, involvi amorem Dei prorter in dilecti; quae cum ordine & more scholastico deducat, nos eius ductum sequentes iisdem sere verbis illa proponemus & eodem ordine dasio,
Primum Argumentum.1 s. Λ D Poenitentiam, quam agi oportet a baptizandis, π, o qui ritur, ut Deum tamquam omnis onstitia sontem dilixere incipiant: ergo illud ipsum requiritur in Sacramento P nitentiae. Antecedens petitur ex Tridentino sesis Map.ο. Diio nuntur Autem adjustitiam, dum excitati ἀυina D alia re o uti. fidem exauditu concipienter. D a 2 vinis justitiae timoye, quo utiliter concutiuntur, ad consit erandam Dei nusmian iam se rinvertendo, in spem eriguntur , mentes Deum propitium foreustumque tamquam omnia justra fontem diligere incipiunt: ac propterea moventur adversm pemta per ossium aliquod re detestationem. hoc i, per eam pamporiam, quam ante 4 aptismπm agi olor te Quod autem illa verba, Hligere incipi,nt, intelligenda sint de amore amicitiae . confirmat ex eo γω eadem vox diligere in canone 3. qui respondet huic capiti, maniseste imporici amorem
amicitiae. pro responsiones 3 7 Not. i. Haereticos illius tempo is in hoc errasse, quod dicerent. ante justificationem non hocle prae dere dilectionem Dei seu charitatem adeoque nec ad illam posse disponere; patet hoc ex Luthero variis locis, ct probat P. Famacques pag.f. asserens Concilii lcopum hoc cap. s.suisic, damnare illam haeresim ac definite, quod dilectio Dei justificationem po fit praecedere, α ad hanc disponere. Concedo huic Auctori eum suisse
84쪽
Concilii scopum. Dignum tamen notatu est, quod idem Auctor, quando aliquid reperit in Tridentino, quod sibi favere arbitiretur, incunctanter pronuntiet , eo loco definiri contra haereticos, quando constat hos oppositum
docuisse: de ex eorum errore eontrariam mentem Synodi colligat. Quando vero nostrae sententiae Auctores proserunt definitiones Concilii uiam fere verbis conceptas,quibus suos errores expressit Lutherus, de ex eo contendunt, id damnari a Synodo , quod docuit Lutherus . responda Trsedentinum de mente Lumeri sollicitum non fuisse. V ita illum pag. s a. 377. Notandum a. Tridentinuin sess. s. non agere detcrminate de tu stificatione quae fit per Sacramentum, sed de justificatione generatim. M nisestum id est; quia, dum meminit Baptismi aut poenitentiae, addit de eo rumdem volo. Sic cap. 4. cum descripulset justificationem, subjungit: si quirim transatio post angelium promulgatum sine lavivo r ne rationis aut 6M voco fieri non potest. Et eadem sess. cap. i . agens de lapsis post Baptismum , ita loquitur : Vade docendum Christiani tinumue paenitensiam ρ uti um multo aliam
e se a bapti mali, eaque coniineri non modo legationem a pectis, s tarum detestarionem, I cor contritum humiliatum: virum etiam earumdem Sacramentalem cinfesti
nem saltem in voto, tempore sariendam. Atqui justificatio, quae fit per S cramenti votum, prout hoc opponitur actuali illius susceptioni, est justificatio extra acramentalis, sive per actum vi sua justificantem: ergo. . Notasadum 3. vocem diligere tum in capite c. tum in Can. 3. non magis importare actum illum amoris imperfectum, quem adversarii volunt requiari in Sacramento, de sine hoc non suificere, quam persectissimum quemque Dei amorem. His praenotatis
i 78. Respondent aliqui per ringere intelligi a Tridentino amorem con-
eupistentiae: Hanc respontionem multis resutat P. Farvam M verum non
iis efficaciter, praesertim si dicatur Synodus loqui de amore abstrahendo ab amore amicitiae, de ab amore concupiscentiae, seu qui involvitur in desi' derio posthac divinis mandatis obtemperandi. Neque quidquam urget
quod adfert, in praecedentibus actu n suille de amore concupiscentiae id est, de actu spei: nam Tridentinum eodem capite post verba relata num. 1 73. Subiungit: Denique damprepanum cupere Bapti, Am, inchoare novam viro, crservare rivina mandara. Haec tamen dubium non cst, quin includantur in praecedentibus. Imo illa verba; mementur adversM pectaria ir talam aliquo
Iroponunt Astipere rapti rem ervare mandata, M&ntur esse cxplicatio praecedentium ; in his autem eum nulla fiat menso Dei propter se dilini, censenda est synodus, dum ait, diligere isti iura, loqui indeterminate de qua vis dilectione, quae contineat detestationem peccati commissi, propositum suscipiendi Baptismum, di servandi reliqua mandata; idque vel cx motivo Wiacton accedente Baptisino, vel cum hoc ex alio motivo. Vide dicta. R a. num.
85쪽
mim. I . Item Vegam lib. cap. 28. ubi hae ratione eum Tridentini lacum inrerpretatur. Quidquid sit de hae solutione, quae sine dubio magnam habet probabilitatem ri v. Res p. Cum ut diximus num i 76. assentiente P. Farvaeques, sco
pus Synodi iit des nire, quδd di lcctio Dei praecedere possit iustiscationem
nihil urget nos illud diligere Wcipiunt: fatemur enim omncs, qudd possit
dilectio praecedere. Quare urgeri tantum possitiat verba sequentia : MPmp urea moventur adversus peccata per odium aliquod vi detestationem, hoc est, per tua
Prestentiam, quam ante Baptisimum Si oportet.
18o. Ad quae Resp. Tridentinum illic enumerasse varia motiva tim ris, spei, amoris, ex quorum singulis concipi potest detestati o peccatoruni efficax; tum subjungere , ac propterea; quod ricte potest sic intelligi; cx horum motivorum aliquo moventur adversus peccata per odium aliquod; ubi vox, asiluod, importat dari odia diversa, quod nec negare possunt adversarii. Dum autem pcrgit Tridentiniam: tite' ν eam purnitentiam , quam anter pri metim agi uetui: omnino gratis id intelliges de sola justificatione in , cu cum Sacramento Baptis niHuplex est enim Poenitentia, quae agi ante Bapti Grnum duba, nempe quae sit vel contritio te sola justificans , vel attritio non justifieans nisi cum actuali Sacramcnti silceptione. Justificatio enim, quae fit cum solo voto Ba poseu, de quo actum crat cap. 4. ejusdem scili in justificatio non baptizati, adeoque poenitentia ad illam disponens, est poeta, tia quae agitur ante Baptismum; imo quae ante hunc agi debct, quando illius suscipiendi non adest opportunitas.
I 8 i. Quaerit P. Farvacques quo revelante didicerimus particulam Iript rea reserendam ad alia quoque motiva nempe timoris I spei. Rcsp. l. quonain revelante didicit, eo non referri, aut illud ante Bapiij mum importare solam poenitentiam , quae actualis Sacramenti consortiunt
postulat ad justificationcm , praelurtim cum illa sessione passim agatur de
justificatione etiam extra Sacramentiam
Res p. r. id nos didicisse cx Tridentino , quod sisy r ex professo agens de Sacramento Poenitentiae , ejusque partibus, ct promittens doctrinam exactam & pcrspicuam, quando loquitur de contritio ne imperscista disponente ad justificationem in Sacramento Poenitentiae, ne minimam quidem mentioncm secit dilectionis Dei. Ex hoc nimirum loco investigandum est, qualis dolor requiratur in Sacramento potiusquam sess. 6, in qua etiam agitur de dispositione ad justificationem e tra Sacramentum, ad quam a equiri dilectionem Dei nemo negaverit. i 82. Responda allia Ysimbertus disp. 1 f. de Poenit. illo cap. s. agi de fila jus scatione, quae obtinetur sine actuali Sacramenti susceptione et nam non
86쪽
synodus hoc cap. 6. loquiiu de illis dispostionibus, quibus positis confertur ipsi justificatio; ita enim inchoat seqtiens eaput 7. Ham Eonem rii raeparationem jostili alio ipse consequitur. Atqui si, dum dicit diligere in fimi, id intelligatur de alia dilcctione, quam illa, quae per se justificat, verum non
erit, qudd dupontionem seu praeparationem eap. s. descriptam justificatio ipsa conseqtiatur; ergo agit de sola dilectione per se justificante. Milio rua sola negari potest, probatur . dispositioncs hoc ordine cnumcrat Triciatinum, primum ponit Fidcm, dcinde timorem. ac spcis, posica dilictionem Dei de hinc odium de dctcstationem peccati, ac dcnique propositum suscipiendi Baptismum , inchoandi novam vitam ae servandi mandata. Ponamus igitur humi vcm non baptizatum , jam credcre , itincrs , lyci arbDcumque diligcre, amore illo imperfecto qucm statuunt advcrsarii cite dispositioncm necessariam tu Sacramcnto ac deinde ex hoc amore impcr-fecto peccata detcstari, ac dcniquc proponeroesuscipere Baptismum,novam vitam inchoare, & servare mandata Dei. Has dispositioncs juxta advers rios non conicquitur iustificatio ipsa, cum juxta illos hi actus tantummodo constituant attritionem, quae non justificat cum solo proposito suscipier di Baptiimum, sed tantum cum hujus lusception e actuali. Ergo cum Tridcntinum dicto loco non facta mentione Baptismi reipsa iussaepti, asserat quod eam praeparationem consc qiratur justificat is ipsa, necesse si ut aliam intelligat dispositionem , nempe amorem Dei, qui cum proposito suscipiendi Baptismuni iustilicat. Eodem modo ostendetur, in sententia eorum , qui noniscum sentiunt, omnem Dei propter se dilccti amorem justificare ; adtritionem vero cum Sacramento sussicientem, esse actum ex motivo metus
aut alio simili; ostendetur, inquam, Concilium eo cap. s. non agere de acta attritionis, scd eontritionis. Porro de actu per se justificante verissime diacitur quod sit poenitentia, qualem ante Baptilmum agi oporici, & quidem determinate, ut scilicet sit ea poenitentu inuam justificatio ipsa consequitur et de hac enim ibi est sermo. Contra hane responsionem non video quid opponi possit, nisi hoc tantum, quod eodem cap.7. subjungat Tridentinum, causam instrumentalem hujus justificationis esse Baptismum. Verum facilε responderi potcst,quda. Synodus, post uam pronuntiavit ad illam dispositionem conscqui ipsam ita stificationem, incipiat definire quid sit justificatio, nempe non tantum remissio peccatorum; sed de sanctificati , ita renouatio interioris hominis Zec. ac deinde progrediatur hujus , id est, jam descriptae justificationis causas enumerare: cum autem hujus justificationis causa instrumentalis faep sit Bapti sinus, voluit de hunc rcccnsere, ut causas omnes siet nul proponere ct hae ratione t nisi qui sorte illud explicare velint de voto Baptismi rc pondem debent omnes, quia certum cst, quod isnodus illo cap. 6. sadem .
87쪽
statuit egerit de justificatione extra Sacramentum, si non de Ela , ut dictum estnia. 177. de ι79. Ipse quoque P. Farvaequo asicrit illo cap. s. contra haereticos definiri, quod justificationem praecedere possit, dilectio Dei, ut, que tam illa quae est contritio, quam alia; imo de contritione praecipuὸ l qui debet Synodus, eum de ta di dilectione loquerentur haeretici, qui negarunt eam posse reperiri in homine ante justiticationem S. 2. Argumentum secundum
, 83. Ridentinum sest ό. cap. .est: miles, nisi adeam Spes aer dat charitin, neque unit perfecti cum Chrso, nequecu puris ejus vivum membrum essest, qua ratione veri iurTirim sine operitus mortuam otiosam esse, in ChrisOJEST neque circismcisionem aliquid valere, neque praeputium, sed Fidem qua per Charitatem operatur. Ergo si attrgio destituatur omni motu Charitatis, neque unici perfecte hominem cum Christo,
Neque corporis ejus vivum membrum essiciet. Resp. negando consequentiam intellectam de illa accedente Sareanae ro. NHue quidquam probant verba Tridentini allata , cum certissimum iit illa intelligenda . habitibus illarum virtutum. Nam i 8 . Primb,de actibus,qui ad gratiam disponunt egerat capite proxime praecedente , dc enumerarat actus iidei, spei, de dilectionis; caput vero scintinnim sic incipit: IIanc fu sitionem Jm praeparationem , 'Pario ima conse tura φω non e ibois peccatorum remissis, pia ea sancti Pano re vatis interioris bomnis rer hcluaria usi epinon grastae di norum. Postea autem explicans, qua nam lintea dona subiungit: Per spiritum San sum Charitas Dei di in cordibus Gram, 'ut just kamur at ne ipsis inhaeret. Uuiem ipsa ruIsis risue cum rem Dione perer oram haec o M simia in fa actim homo pra i ASUM Chrisum, lini inferitur Ligem, Charitatem. Vide etiam Can. ii. eius icin istis. quibus locis cum agat de charitate non tantum quae infunditur, Kd etiam quae iii haeret; loquitur procul dubio de charipate habito ali. Adde quod per gratiam, quam dicit intundi , intclligatur gratia habitualis, adeoque de per dona, quae gratiae coniungit, intelligit dona liabiliralia. Mi '2. Sanctificationis de renovationis interioris, quae fit per susceptionem ratiae de donorum, causam instrumentalem statuit esse Baptismum; hic autem nullos in anima causat actus, ted tantia in gratiam & habitus. a. Tritantivum ita concludit hoc caput: Danie Dei istianam .
88쪽
iustisum arripimus id est gratiam fle dona quae postea vocat Fidem, spem,& Charitatem) eam, ceu primam stolam , pro illa, quam Adam stra insti emia sibi O nobis perdia δ' Chrilium JESUM i is donatam, candidam O imma uli:
jubemur statim renari consi dare, in eam perferant ariete tris es Domini nos hi JESU Hui, habeant vitam aer emam. Esse autem stolam loco ejus, quam Adam nobis perdidit, quae eonservetur & proferatur ante tribunal Christi, non convenit nisi habitibus: ergo Sc. i8s. Atque hinc patet , quis sit sensus verborum, quae nobis opponuntur: nempe quod virtus seu habitus fidei , sine habita Spei ct Charitatis
non uniat persem cum Christo neque corporis ejus vivum membrumessiciat, sive non reddat animam sanctam es sanctitare, quae dicitur vita animae, de quae verosimiliter identificatiu habitui charitatis, vel saltem sine hoc non infunditor. Qtiod item sine habitu Dei di Chardatis, homo non constituatur intrinsece potens ad quasvis operationes super naturales. Et ita hunc locum explicat, praeter innumeros alios , C erus Pctri trach. de
ctraritate ait. 2. pag. 263. Dum autem addit. Qua ratiane verit me dicitur
sim sine eperois moriciam se: indicat , quod sicuti in ordine ad vitam spiri tualem tu actu primo est coniunctio liccessaria & dependentia inter habitum Fidei, & habitus Spei, ac Charitatis: sc quoque coniunctionem αdependentiam Dece iam csse inter fidcm actualem, A alias operati es, tum in ordine ad tuendam vitam animae jam obtentam , tum ad amillam recuperandam ; quia nempe fidus actualis, fi desint opera seu observatio mandatorum inutilis in ad vitam aeternam, & sola fides sine aliis o ribus Luacesibus nequesem peccatorem ad gratiam sive vitam Siponit. Ex hoc 4oeo sic intellino tussic iitissime confutatur error luenticorum volentium
solam fidem justificare. 8s. Denique illud ex Apostolo ad Gal. s. ia Cisisto U,mque a
Mincisis irruid sit, nepinpraeputium, set id si per charmatim eperatur et intelligendum est de clivitate habituali; quod nempe haec tribuat operibus d gnitatem de essicaciam merendi, quia reddit hominum Dei amicam , ade que & ejus opera Deo grata & digna , quibus vitam ramum promiciat ac rependat. Dici etiam potest, quod valeat fides quae per charitatem opera tur, id est per charitatem Dei aut proximi, live pex obicrvationem inani datorum , quae hilce duobus charitatis praeceptis continua . Ea humiacum explanat Cornelius a Lapide liique
89쪽
Π - Π Ides sine spe re Charitate vitam re terram trafare uos
A sole s: ut eodem cap. 7. Joquitur Tridentimam. Ergo nec attritio servilis.
Resp. negando consequentiam a nam juxta dicta ad argumentum secundum. agit Tridentinum illo capite de habitibus e veris limum autem inhabitum Fidei sine habitu Spei & Charitatis vitam aeternam praestat mon, ME. Et eodem stratu petunt ab Ecclesia Catechumeni fidem vitam aetem main praestanto .; neque enim Eccles a Wr Baptismum consert actus sed Labitus adeoque & soli h ibitus ab Ecclesia petuntur i88. Instat i. Cum Tridentinum dixissa quod sine Spe & Chasita 1ides vitam aetcimam praestare non possit, addit: unde Catechumeni 'tim Gibam mi u audiunt: Si vis ad vitam ingredistreta mandata. Atqui servare mandata potina ad actus, ergo in praecedentibus per Charitatem intest, git actum, non habitum.1 negando consequentiam. Sensus reum clarissimus Truentini est, ides sine habitu Char tatis non potest praestare vitam aeternam:quia autemper quodvis mortale , mancΜte habitu Fidei, expellitur habitus Giaritatis, mona Synodus Catechumenos verbis Christi, ut servent mandata, si velint ad vitam ingrcdi: hoc autem mansistum fit ex sequentibus Tridei lini vcrbis : Daque austitiam vicipientes, eam, ceu primam stolam, candidam immaculatam jubemur Aatim renati conservare, ut eam perserant ante tribunal CHLμ , cir habeam vitam mernam. Ecce rationem, ob quam jubentur servare mandata, Ut nempe charitatem seu iustitiam, quae prima stola est, conservent immaculatam, & hac ratione vitam aeternam c sequantur. a 39. Instat. 2. Quando Tridentinum dixit qabd petant Catechumeni sdem vitam aeternam praesiantem, & quod audiant verbum Christi, si eth ad vitam ingredi strva mandata , sine dubio designavit caeremoniam Baptismo praemitti .solitam, quam nobis sic exhibet Rituale Romanum: si vis habere vitam aeternam, serva mandata. Diliges Demiarum LM .mum G Ex his firmum, ut inquit, ducitur argumuntum: Charitas, sine qua Fides vitam aeternam praestare non potest, cst illa quae continetur his verbis: dilige, Dominum Deum tuum dec. atqui per haec intelligitur actus charitatis: crgo 'c. Resp. eodem argumento probaret non posse hominem iustificari, nisi
illaiat actum quo diligat proximum licui se ipsi h nam Rituale Romanum ibidem
90쪽
ibidem loquῖtur de hac dilectione; dicit enim, ova mandata: Elipes Dominum
Deum tuum ex toto corde mo, Ore rota anima Ira, ex tota mente tua , mproxia
mum tuum ficia reipsum. In his duobus mandaris lyta lex pendet O Prophetae. Certum autem est ad justificationem in Baptismo non requiri amialem dilectionem proximi, sed stissicere si quis non oderit. Deinde cur ex ii lem verbis non posset quis eodem jure sic arguere Dilectio Dei ex toto corde ota anima, tota mente importat amorem perfectum & per se justificantem; ergo talis requiritur pro dispostione ad Baptismum. Caeterum neutra collectio bona est, nam Rituale ibi loquitur eo sensu,quo ostendimus loqui Tridentinum,
nempe ad vitam aeternam necessiriam esse observationern omnium man
datorum , quae summatim continentur his duobus, dilige Deum, & dilige proximum. Neque dilectio Dei ibi adfertur, quod ea sit dispositio ad Baptismum, sed quia unum & praecipuum inter reliqua mandatum est de Dei dilectione, quod proinde illo tempore servandum crit, quando unge hit praeceptum, scuti servanda sunt mandata reliqua, in ordine ad hoc, ut
suscepto Baptisino ad vitam aeternam perveniatur.
OEnitentia, quam Tridentinum scis. 1 . cap. s. dcclarat necessariam esse universis lapsis, est paenitentia reconciliandorum, seu quae est reconciliatio cum Deo , ut colligitur ex Cap. 3. dc Can. i. ejusdem sess. Atqui poenitentia reconciliand rum debet provenire ex aliquo benevolo assectu in personam offensam. Ergo poenitentia universis lapsis necessaria, debet provenire ex aliquo benevolo in Deum affectu.
Resp. negando minorem. Cum enim Deus in casia iratus sit peccato li Deus iram deponens illum in amicitiam recipiat, jam ex omnium sensu habebitur reconciliatio , imo di ea haberetur si Deus peccatori sinc ullo hujus actu gratiam insunderet. Quis, si Petrum iratum Paulo quo laesus est eo adducat, ut Paulo ex animo condonet, Paulus vero nullum foveat Odium erga Petrum, imo & firmissime statuat non gerere in futurum animos inimicos: Quis, inquam, his positis dicet nondum factam esse reconciliationem , nisi prius Paulo per siuaserit, ut eliciat actum amoris amicitiae erga Petrum Quis umquam dubitavit, quin sit vera reconciliatio, dum suis juxta nostram sententiam cum sola attritione justificat An non erit justus,an non accipiet gratiam sanctifieantemt Hoc autem erit:rei miliari, o que aliter ςonciliautur infatues quo modo, quin Deus possit sibi roconciliare adultum, dubium non est.