장음표시 사용
421쪽
plime concessu mr plus reponere in duce quam in exercitu. omne robur in pedite , quem super arma, serramentis quoque & 3 copiis coonerant. Alios ad proelium ire videas, Cattos ad bellum. rari excursus & fortuita pugna. Equestrium sane virium id proprium, cito parare victoriam, cito cedere. Velocitas iuxta sormidinem, 1i cunctatio propior constantiae est. Et aliis Germanorum populis usurpatum rara &privata cu)usque audentia, apud Cattos in consensum vertit, ut primum adoleverintva saepe capiuntur active. Aridarias. Vetior haud dubie lectio altera ex cod. Bamberg. nee nisi Roma.na AEGOptina rancessum. Severus apud Lampridium: di istina maiorum rem'. teneι . qvi si Liasasur . ernomen Romanum imperium amaltemus. Colerus.
Malim , rationa di colina. id est . per rationem& disciplinam, beneficio rationis & disciplinae. Seneca: Irtis ereperibus, illis animis, deheias, opes, Iώ-xum, ignorantilus da rationem , da d sistinum. Ci. cero s. Verr. ne aue ad Pavisti rasionem is que disj5. nam . schelius. Teneo mordicus. ut Ohin. Bambergensem. Conis ιm est a faris datum. Ut lib. i 3. sti e κe Iam diriam noluitarem. pulcritudinem, vota
omnliam or laudia stirium. Silius . propiusqu/βινιρεν totum. Queis sup/rara datam. Nec mirum Romanos scriptores fatorum erga se indulgentiam prae . dicare. Livius in persona Aidrubalis : Rara semiai
hominibus bonam for anum bimamque mentem dari. Potitum Rismanum invictum esse, quod in secundis ra-hus supera ae eo M- ΔΔhset. Tacitus r3. an. Iudiis, quos i Israrant, placitum . ias arbiιriam persei Romanos manaret. Ita ergo ait etiam Romanae disciplinae a satis maximum telum ad res gerendas datum. ut scirent plus reserre qui regerent, quam quot regerentur. Livius lib. 2. in saeua appareres duisitis ruditiorem quam exercitu rem Romanam esse. Eodem petiinet Severi dictum in Britannia : Tun dem sini iris caput imperare . non pedes. imitatur a u.
tem & Livii lib. χή. vir acer m qui plus in eo, ne pessi isti , quam an sti sitularum reponeres. Gro nov. a Plus reponera in i .ca J Eam rationem & reli. quos Germanos tenuisse verisimile mihi si . qui quidem duces ex virture, non ex nobilitate sum se rint. Philippus Macedo prudentisimus & callidissi mus belli dux dictitabat, Meliorem esse exercitumcei votum duce leone , quam leonum exercitum
2 Farramentis quaqu/J Apparet de industria Cai. tos Romanorum diae ip inam aemulatos su sse: cum ceteri victi etiam tale quid minime fecerint aut pertulerint. Florus lib. 4. Pappa Germani violi malis, quam domiιi arant: mera que nostros magis, quam arisma sus imporarara Drtis suspie /bant. Cura Roma.norum non postrema erat, ut devictis nationibus armorum suorum dascipJinam traderent, electis ad id negotii cenis tiragilitis. In Agrae. de cohorte
cliena. Quomodo copiis p an iis quae ad victum petitinent. Sane Romanis pediti hus cibaria portabantur i nee hoe aliquid puto apud ullas gentes no Viesse. Nemo doctorum lite de mendo suspicatus est, quorum mihi quidem copia sit: at subolet ferramenta & telorum genus indicari, atque Tacitum seri piisse ferram/nlis quoque π eo ius amrans. C pides , quae vox apud Pannonas hodieque & alias ejus regionis gentes permansit. teli genus sonans veteri linguae Gallorum. Plutarchus in Camillo de M. Manlio : arteritis, qui δε υνώ securim . quam
te ner rapia, intelligit & cibaria de quae salubris in ramis cura eorporis desiderat, & , si necesse sit. vallum. Id onus barbarae nationes detrectabant. Cur enim potissimum Virgilius : Non Iectis ae Ριriis aco Romanus in armis In viso sub fasia viam diam e viι. Cur potissimum aere Romanus sub iniusto fasce, s nihil hoe apud quasvis gentes novi Eundem in Romano milite imputat declamator apud Fabium : Nnno nosνtim re sus irineram labo. rem . nec mitissum μ ν arma fascim. ut ibi legenis dum docebamus. Jam rapidis quasi a Copi a. quae κοπιι est . quale P quale eopides vocem vetetis linguae Gallorum esse e atque hoc tradere Plutarchum. apud quem hoe tantum est : τοῦ μἰ, ι φράσε
a Rara i priuata J Haec clausula se recte distinguitur. Hoc tamen attendendum. rara e priva
aurinita, septimo casu dictum esse . id est, per raram & privatam audentiam . nam τινtsi hac absolute protulit 3e An n. m. πινιeras pernutes in accusa. oram. Sic enim illic legendum docuimus ex man. cod. non teνnielem. EOd. lib. paulo ante. svi faria lapsa vox in Hasarium ireris. & multis alsis in locis. Sie & Livius lib. 3 o. indώνasus pratae spem rasionae timor hesium, ae na vertas in a aeum. Ubi vulgo verra r. Porro facit ad hune locum de crine apud Calios sum mutendo . quod a. hist. seribit: Quid a
ntim Aposuit. Erat autem Civilis ille natione Baiat avus : de Cariorum pars quondam Batavi fuere. Rhenantis. Nescio quae mihi nebulae hic objectae. Dispellam non aliter, quam interpunctione, sed de emendatiuncula fortassis: π auia Germanorum p
422쪽
3 crinem barbamque summittere, nec nisi hoste caeso exuere votivum obligatumque virtuti oris habitum. Super sanguinem & spolia revelant frontem, seque itim demum pretia nascendι rettulis, dignosque patria ac parentibus ferunt. Ignavis & im
bellibus manet squalor. Fortissimus quisque serreum insuper annulum ignominio. sum id genti) velut vinculum gestat, donec se Gude hostis absolvat. Plurimis Cat torum hic placet habitus. Iamque canent insignes, & hostibus simul suisque monstrati. omnium penes hos initia pugnarum. haec prima semper 3 acies, visu nova. Nam
pulis usurpat. rara es privara mi qua audotia apud Cattos in eo ensum tertit. Ait raro ceteris Germanis lingulis . usurpari in praeliis audentiam : apud Cattos ita contra esse, ut in comensum verterit. Meliorem qui attulerit vulgaris lectionis interpretationem eum lubentius sequar. Celerus. Plane per vertit sentiam Colerus sua illa emendatione. Con-
I Ginem barbamque summittera , Crc. J Hili. 4. Civilis, barbara volo . post ea ta adversus Roman
arma. propexum rutilatumque erinem patrata smum
cari tumetiam , riposuis. Vide etiam quae ibi Lipsius notat. Piciana. Fuit ergo virtutis argumentum
apud Germanos tonsi capilli & barba rasa. Pon. debantur non totum caput . sed sinciput tantum Reliqui capilli promissiores a plerisque in nodum constringehantur obliquati, ut praeter ceteros usurpasse refert Cattos, Cornelius noster. Tondendi cipitis antiquissimus est mos. & de Abantibus ab Homero celebratus: Mysis etiam & Arabibus non ignotus. Sed ab illa eaussa Germanis patrius communisque , a qua & his suit. de quibus Plu
va. Sic intelligimus Germanos etiam, crines quos in fronte alebant. constraeios . in posteriorem partem rejicere solitos, ne in praelio obessent Sed Flaneos in fronte sparsisse legimus apicem illum credo ut terribiliores viderentur. Cum enim vultu truci a se essent. hoe etiam serociam augere 'i-batur. ut vere apud Plutarchum Lysander dixerit:
.: Disori Quod de Flaneis dixi, verum esse plobo Sidonii versibus:
1 NM Μisi hosti eas. J Hoc teneo . prae eo quod
scriptis. Me non hosa. At de more ipso. supra dixi. Lipsius. 3 umminiosum Scire libeat caussam. Fallor ego . an hoc ideo fecere Catii. quia oculis auri. busve acceperant, gellamen id servorum peculiare esse apud Romanos. Igitur servili quoque insigni in caedem hostilem caput obligabatur. Conrus. 4 PLν imis Carioνum hie plac/ι habitus J A ii iis . qui nulla occasione belli. hollem occidere non potuerunt i habitumque illuna libenter gerebant. quasi se proelio tum eupidos ostenderent, ut se vinio exuere ei lius possent ρ Crediderim verius . intelligi de iis, qui etiamsi h Oilem oecidissent, tamen, ut saepius voto se obligarent, crinem barbamque iterum summittebant: sed culte nitideque. ad differentiam ignavorum. & imbellium . quibus manebat squalor. Piliana. Distinguendum i ραν, mis Cisitorum hie Maeei hasirus. Iamque eaηιηι imrin. . De habitu plurium dixit, nune & de pauiscorum insigniumque subjicit. Suspecta iamen mihi Vox, jamqvi, quae nullo modo exprimit habitum insignium illum Cattorum. Canenι. inquit, insanis. An eapite tantum & cristis Θ An toto eo pote ρ plutarchus in Mario de Cimbris an Teut
νῶι L. Non ausim tamen lege te apud Tacitum: οἶδε canens mMnes. Colerus. - Lipsius in notis prioribus suspicatus est depravationem ; in posterioribus nihil movet. Nee via deo quicquam , quare suspicari sequius hie debea mus. Conrinias. Comiciebam : bam qua Oημι.im Atia hi, hostiba, smαι sui que . mostrati. Et sunt, inquit. Jam cruda senectute quidam cane. scentes, hi, instini ι. nempe squalore crinium Se annulo serreo ex voto tali sumptis conspe dii aenorabiles tan: suis quam hostibus. Non enim tam tum eam adolescentium disciplinam esse significat. sed N provectioris aetatis, quoties scilicet hostis exis oriri visus. N bellum exspectatura aut etiam qu ties libuit sumere superbiam meritis quaesiam aut
fiduciam ostentare. Grenavius.s Aeιιι iisti noua J Credideram olim te endum nos sed socer meus praefert. toria, adltipulante& Hispani ea versone: terribilis is io missa. Ter Matis iisti s ma. virgil. pro mea tamen conjectura
faciunt & sequentia . s ita legas; hae prima semperae /s, Usu nota. fratio I nam ne paca quidem &e. altera rario: proar ad qMamqua venere. aiuntti . Freinsis hemius. Videtur nihil mutandum. Sententia est
habitum eiusmodi misis mυiam, hoe est . mirum euse : praesertim quum ne in pace quidem mitiore cultu emollescant. Conrinias. χ i tabu
423쪽
Nam ne in pace quidem vultu mitiore mansuescunt. Nulli domus, aut ager, aut aliqua cura, prout ad quemque venere aluntur, ' erodigi alieni, contemptores sui, 32 donec exsanguis senectus tam durae virtuti impares faciat. Proximi Cattis certum iam alveo Rhenum, quique terminus esse sussciat, Usipii ac Tencteri colunt. Tencteri super solitum bellorum dccus, equestris disciplime arte praecellunt. Nec major apud Cattos peditum laus, quam Tencteris equitum. Sic instituere majores, posteri imitantur. Hi lusus infantium, haec juvenum aemulatio, perseverant senes. inter familiam, dc penates, & jura succcssionum, equi traduntur, CXcipit filius, non ut cetera maxis , mus natu, sed prout serox bello & melior. Juxta Tencteros o Bructeri olim currebant: nunc γ Claani auos & Angrivarios immigrasse narratur, pullis Bructe
t Vultu misisse J Suspicor legendum, eultu mi- recte mutaverit eruditissimus Casaubonus in B.-κ- isera. Sie supra . nulla cultui laetatio. Sc in A.ric. Hνης. Nec tamen negaverim populos aliquos Βου- euliu modicus. Sed Fc vulgatam sero: dixit enim, s fuisse. a malo Ec sterili agros te dictos. Hine ori, babitum. Pichena. Mutant in cultu mitis e. Nonii milia haud dubie . illustris Bus Harorum, cujus &placet. Apud Plutarchum dicuntur: Dσπράυνπει τὰ Dithmarus meminit lib. 6. Colirui. CE rui. Ratio adjecta videtur poscere , visu T Chamavori Chamaur sicut Brasii Iaui. Chamav nin notas. Quare quia eodem cultu habituque,' rum cohortem x I. agentem Peami, sub duce The
harbis puta xe erinibus submissis annulisque serieis, baidos militasse liber indicat de praesecturis Ro- virtutem promittentes de ante bellum visi sunt, ne- manis. Ausonius in Mosella: Accerint visi. quas
que alio vitae genere, quam armis tractandis , se Francia, quasqua Chamaves . Germaniqua tremant.
mitiores nransuetioresque praes nerunt. ----3. Rhenanus. Qui aliquando Frisiorum arva ineolue-1 Pradisi ali. nil Talia HelmOldus deSclavis: Eoire . teste Tacito I 6. Anta. Apud Strabonem isti
3 Qui vi te minui essus ciat. Usipii ac Tensuri Fateor me nescire . 8c qui lint Chauιι de qui eatinι J Hae nationes omnes in ditionem postea aes ομω illi. De Chaubis quidem malebam CFamavia nomen Franeorum conccstere, seu G taecorum pro-lfacere, quam illi qui essent perpetuo ignorare. Non vinetis, hodie Iurciam vocamus. Sub inclinatio-lest Verosimile Strabonem nullam plane mentionemnem enim Romani imperii regnarunt in Germania fecisse Chamavorum . qui satis elari populi fuere. potenter Saxones cum Toringis, Franci ac Ale-l Meminit eorum aliquoties Tacit. lib. 13. Ergo manni, qui & Suevi, propriis adhue lubjectarum i sicut apud Strabonem subiere Chaubi pro Chamavis.
aut foederatarum nationum appellationibus discreti. illa apud Eumenium Rhetorem Cauni utrunque Nim Francorum quibus Ausebariis nomen suerit,ivitium ex compendio literarum provenit. Eumeis quibus item Satin meminit Amm. Marcellinus. Li- nius ad Constantinum: Arat ei nune mihi C uviber, qui formulam Romani imperii in occidente Ur Frisiui. AEque monstrifica lectio apud Nataeontinet, ostendit Ampsivaristi aliquando militat seIrium, alterum Panegyristam : quid mmoram Erω- intra Gallias , sub Magistro peditum in praesenti. eteror, quid Clamosos, quid Erusicos, Vangio ι, Aleis
Sicut de Bruttiros. Dubito num Angrivarii sint. mannos. Tubantes Aetiuum strepunt nomina. Quid
Rhenanus. Rhenus enim. 1 suis sontibus. usque ad ni enim legendum dicam quid Chamatio, , quid illas gentes. incertus cst alveo di nomine, plures lGL mi. Eosdem populos conjungit in AnnaLque essicit lacus. Et quod initio dixit, Germaniam Alio loco idem Strabo commemorat nescio quos Rheno terminari, verus non censetur terminus,VA- ubi scit. R ex hoc loco restitue nisi ultra Usipios ac Teneteros. Pichma. Mela: irim. Et apud Stobaeum citat aliquoties xuυνια ει
i sitii 4 Alii Usipetes appellant, cujus nominis Nusquam enim Causiani tuere: Amo Strabonem rationem supra explicavi. Eos Dio collocat κατ- δc admiror. Liceat igitur 6c illum ipsius locum per
stti, Pa*ακώ. ,οῦ ν. Mart. lib. 6. Sicli favorum va- hanc Occasionem magni tamen Asculapii ipsiuatiat tenus Us ictum. Apud Strabonem depravate Casauboni venia & favore sanare, eum id tenta legitur adhuc Nουσἰπωι pro Οὐτσών. Courus. Verim tantum nuper in Aminadversionibus in U1Ls P rae Milo o meliori Transpone copulam, se Maximum. Scribit itaque Strabo lib. 2. νῶ, A 'Prax π Lud malier. ita Muretus. Acidatius. l μ au καὶ ἐκ τb ista μιιa 'Aμπαν ἐαἔκαό,τM M. .. 6 1υtillati l Ariolabar supra, an dicti potius es- σιαν-ς Ἀών. - ηγεῖτε ἀνηρ φ λ ui, kαὶ . . A sent B uitri. Constat enim hos cum Cheruscis ea λιω Γῆ m. Commemorat ecce fi lium Gallum
linei habitasse, ubi hodie Molphalia. Apud Stra- amicum ae sodalem suum . Romanae militiae duia bonem vulgo excudebatur quod nescio an cem in Arabia Felicti Celebris fuit illa aetate δε
424쪽
risae penitus excisis, vicinarum consensu nationum, seu superbiae odio, seu praedae dulcedine, seu favore quodam erga nos deorum . nam ne spectaculo quidem proelii invidere. super sc xaginta millia non armis telisque Romanis, sed quod magnificentius est, oblectaticini oculisque ceciderunt. Maneat quaeso, duretquc gentibus si non amor
nostri, at certe odium sui: quando urgentibus imperii satis, nihil jam praestare fortuna majus potest, ouam hostium discordiam. Angrivarios & Chaim uos a ter. 34go a Dulgi bini, ik Chasuari cludunt, aliaeque gentes haud perinde memora
tae. a fronte Frisii excipiunt. 1 Mavoribus minoribusque Frisiis vocabulum est, ex modo virium. utraeque nationes usque ad Oceanum Rheno praetexuntur , ambiuntisque immensos insuper lacus , & β Romanis classibus navigatos. Ipsum quin etiam Oceanum illa tentavimus. & supercile adhuc Herculis columnas fama vulgavit: sve adiit Hercules, seu quidquid ubique magnificum ell, in claritatem eius 7 referre consucvimus. Nec defuit audentia 3 Druso Germanico, sed obiit
lius ille Callus. & rei militaris peritia insanis. 3e
tamen ejus nomen apud eundem Strabonem lib. r. non tantum obscuratum hactenus. sed pen 1 tus sublatum. locus ita habet: ινι vae μιν ωσεν i. τm πιιάαι τοῦ χου, &e. Alias legi Aia. Κ Ψω, ait Casauhontis. Ego satis intel.
ligo Strabonem de illo ipso suo IEho Gallo loqui. ideoque legendum else apud Geographum Aiam De hoe ipso Gallo Plinius I. 28. Sed ejusdem alterum nomen lab. is. Ann. corruptum exstat utque hue t Atile a Consido pνatura fianno obja-
8 Antriviaris 4 Angrivarios iuxta Gemaniae linguae etymon interpretari licet . Aegrossores. Archiepiscopus Agrippinensis Coloniae, quae in Ubiis est . se distam An ιν la seribit. ouas dicat. Angritiaria. Rhenanus. Alii sunt Ansiuarii apud Tacatum. Amaritiarii apud Orosum dicuntur. Antrarii in Annalibus priscis Francicis: Anetrarii eum Dis pri
a monstitia imparii fati J scriptus liber non male, vergeni ius. Lipsius. 3 Diaribini' Et hi D tibini & illi Chusatiri. nusquam mihi praeterquam hie leMi. Affert ex Taci. to in Chronico suo Mutius Tu aris . Si vulgatae lectioni magis standum. erunt Chasiari. . illi quos
eat Ptolomaeus. Eorum vel deletorum postea vel in nomen aliud mutatorum inter Saxones west. alosque ad Visurgim fines describunt. Partem maximam Lemgoviensis agri sedibus illorum vin dicit Cluvetius. Chattuarios, ut & Paterculus nominat . ex nationibus Cattorum velut coloniam fuisse censet idem. Altha meres agrum Gottingensem aut Mindenss ae Verdensis dioeceleon ad V,
surgim incoluisse putat. Εἰνιμήεν. 4 Alia 3iae s/nrea haud parind. Omarara J Hujusmodi gentium haud perinde memoratarum una laete Franci, qui circumjectarum nationum aucti primum imperio , de nee una cuin Alemannis suis periorem tenentibus Rheni ripam . quum ipsi in-l feriorem possiderent, transgressi in Gallias, ut nulla fides regni sociis, ad Tolbaicum memorabili proe-i lio , quo de summa rerum decernebatur, copias Alemannorum deleverunt, duce Ludovico , quem vulgus Clariu tim appellat. Tandem ita devictat Saxombus nullo usquam res stente populo , totius prope Oecidentis potiti sunt ditione. poterunt Romani. qui, ceti Jullinus scribit, finitimis popiatis arim , fu . Ih pHimum Irallia, mox orsis imperium qua si . . & hactenus esse nobis exemplum Turcae .i quorum item inatio neque obscurius quicquam. neque ineertius: s modo licet citra piaculum . ii stratem optimeque meritam de Clitissiana pietate gentem, cum truculentissimis hostibus nostris eon ferre: cum quibus nuper, quod bene ac feliciter vertat, Iustum piumque bellum suscepimus, auspiaciis N ductu Caroli Augusti arque Perdinandi C.
6 a,mani, lassisti J A Germanico ut Ann. 1. re fert. Dio ait ipsum dia τει ad Chaucos tantum pervenisse. Ium. Rfra a ransensisnus J MN plus liber, riserea conia μι imas. Lipsius. RU/νra eo Mavimus J Tectatur Lips in MS. ita legi. quod magis placuit, quaan, consensemus, ut in vulgatis. Pichena. 8 D s. G. aniso J Lego, Dr o G Germanico rhaud enim omisit et auctor Germanici expeditionem ingenii elade insignitam . cum Drusianam. absque 1uccessu quidem illam, sed clade non infamem . non reticuisset. Simile mendum advertiti ipsus supra Is, r. H.imHmitis. Vir doctissmus mavult, Druso G Germanico. Non improbaverim r
425쪽
smul atque 3 in Herculem inquiri. Mox nemo tentavit: sanctiusque ac reverentius visum, de actis deorum credere, quam scire. Hactenus in Occidentem Germa 3sniam novimus. In Septemtrionem ingenti flexu redit. Ac primo statim Chaucorum gens, quamquam incipiat a Frisis, ac partem litoris occupet, omnium quas exposui gentium lateribus obtenditur, donec in Cattos usque sinuetur. tam immentum terrarum spatium non tenent tantum Chauci, sed & implent: populus inter Germanos nobilissimus, quique magnitudinem suam malit justitia tueri. sine cupiditate, sine impotentia, 3 quieti secretique, nulla provocant bella, nullis raptibus aut latrociniis populantur. idque praxipuum virtutis ac virium argumentum est, quod ut superiores agant, non per injurias assequuntur. Prompta tamen Omnibus arma, acs res poscat exercitus: plurimum virorum equorumque: & quiescentibus eadem se In latere Chaucorum Cattorumque, Cherusci nimiam ac marcentem diu pa- cem illacessiti nutrierunt. idque iocundius quam tutius fuit: qui a s inter impote nistes validos salso quiescas; ubi manu agitur, o modestia ac probitas nomina superi ris sunt. Ita qui olim boni aequique Cherusca, nunc I inertes ac stur i vocantur: Cattis victori-
tantum dubito. num Germanteus columnarum i 6 Mossistia ae probum J A ta sententia. Solet Herculis quaerendarum causa quidquam fuerit co-l cum victoria hona fama victorem sequi, armisque natus: de alia veto expeditione Tacito hic quidem superior etiam ea uisa melior videri. Contra in mi non est sermo. Conriniti . l icto Modestia ac probitas viguere Θ ita ignauiae. t In Η νιώtim in viriJ Arrianus Periplum maris haec simplicitatis voeabulo eluditur. Non multum Rubri se finit: ου μεί. τώ Ψίωνι Φωωri ai τε ώπη-ldissimile in illo Com. Nepotis dicto. in Datami
debant enim antiqui nefas esse ae Deorum mentileth, in bello quod manu agitur, qui viribus est su contrarium . maris ae terrarum iecretiora & abs t perior, vexatagitatque modestos de probos uilios.
uti creditot durus per nomina debitores inopes, &χ οιῶ a ovum scir. 4 Praeceptum illud Philetae tamen de ipsa modestia N probitate laudatur ae s
videtur in mentem fuine Tacito : -- καὶ δι με. i. Deum coti atque creda, noti qua rare. Colerus.
3 Quisti sereati MJ Tacitus magis suum tempus suam praeterita consideravit, cum ista de Chaucis probus existat. Auraritis. Scio quid de nominilus diei possit, cum pro debitis aut debitoribus sumuntur: quid aliud habeas. non vides. Sed illa exia plicatio huic eerte loco absona est. At vide quaeso, an non seripserit Taetius, Gi manu aghu , mois scripsi. Ait enim Ann. II. ριν tam ιι ti, Gatiiij risis er pro Iaa nomina se usoris sim. id est, det nuru Ag Uona domi mo ia sua iunci Huινιι. resorioris, in serioris: ea enim huius vocis significarioriorem G.rmaniam ineumate .. sie lib. 4. n. ννοχιών j est, subnectit enim : IIa qia olim boni a vi in Cia--sbarii qtioque a Gavitii. sed stis driti bari. idem. la Ut D riores Mans J Ccinsectatur fronticulos Thucrdidis . apud quem Corinthii disserunt : ri
s Int/ν impotenti, J Sie paulo ante de Chaueisi
ιιι Chattos, qui se defendere non possunt: contra molidos Cherucos, qui suo robore fis , 8e validi quidem & acres, sed impotentia animi aliena in vadunt suisque viribus abutuntur . nec quiescunt. quales sunt hathati plerique t & quales hoc loco
Chalii fuere adversus Cheruscos. Aων Ius. Ralionem auctor exhibet, eur non adeo secuti. Oh vi. cinum impotentem. h. e. asscctibus non imperan . tem suis, sed vehementem Catium, vivere Cherusci debuissent. Male inter lupos ovibus: male consultu in inter vulpes & aquaias colurn bis est.
ν ei. ne inous G siati motonιών. Vides Tae, tum sbi interpretem esse: soni vocantur mortas, mod si stiliorum nomen ferunt. Tan. Falo.
Iκινιιι ue flutiri Docta & prudens monitio ante prehentio illa Atheniensium ad Melios apud rhu-eydidem lib. . . , ἐι διξες, ηι aia T.
ait pace longa di a nemine turbata in torporem segnitiamque solutos armorum curam intermisisse imprudent et de maiore cum sua voluptate ad te mispus quam in pei petuum feeuritate. Nam qui ei cumdatus hominibus ad injuriam promptis N ro. bustis marcet. nee se parat adversus ea . quae nee. opinanii portunt ingruere, non tam quietus est quam
426쪽
victoribus fortuna in sapientiam cessit. Tacti ruina Cheruscorum i & Fos conteriamina gens, adversarum rerum eri aequo socii, cum in secundis minores fuissent. α Eundem Germaniae sinum proximi Oceano Cimbri tenent, parva nunc civitas,3 sed gloria ingens. veterisque famae late vestigia manent, 3 utraque rip a castra, ac spatia, quorum ambitu nunc quoque metiaris molem manusque gentis & ε tam magni exercitus fidem. Sexcentcsmum & quadragesimum annum urbs nostra agebat, cum primum ν Cimbrorum audita sunt arma, Caecilio Metello ac Papirio Carbone consulibus. Ex quo si ad alterum imperatoris Trajani consulatum c mputemus, ducenti se e & decem anni colliguntur. tamdiu Germania vincitur. Medio tam lom; aevi spatio, o multa invicem damna. non Samnis, non Poeni, non Hispaniae, Galliaeve,
quam obnoxius. Igitur in his quoque tum boni tas videbat ut di modestia. contentos suis & nemini straves esse. Et mansisset illis ea existimatio . spoli diuturnum illud otium tandem lacessiti forta terrestitissent, & statum tenuissent. Postquam vero succubuerunt, ne prius quidem bene considerata ratione ac tranquillitate insita, sed pravitate consilii & taedio belli laborum quieti e seruntur. Et enim ubi majorem partem res vi tractantur ut inter bellicosos Germaniae populos) non qui sedent, incerto possintne an nequeant μέγα mpatrare. probi & modesti emi sentur, sed qui cum plus valeant & superiores sint. sbitemperant. Ira factum , ut qua alis boni aquiqua Cherusi dum rebus secundis in alta pace fruuntur& ferociam dediscunt voeabantur, Bianc spoli- suam prosperis corrupti di emolliti atque ad vim sustinendam imparati Cattis cesserunt, inerus ae
1 U F sit Fracti & ruina illa Cherustorum , &obliuione smul ita tecti ae sepulit, ut vix nomen superesset, absque Tacito solet. Idem de C sis di. LO. Celerus. Mirum, cur Fosorum , qui scriptoribus ignoti sunt resiquis. secerit mentionem, nullam vero Saxonum ρ qui nihilominus a Ptolomaeo inter claros apposti Cauchos quorum & partem eos seeit lib. 3. Zosmus super cervicem Cimbricae peninsulae stiolim referuntur. Hie enim ille Ge maniae snus , Oeeano proximus . quem juxta
Cimbros omnium consensu paludosi quondam Saxones incoluerunt. & h. l. intellexit Tacitus. Credendum est uidelicet nomen Saxonum . ut & Han. coram . nondum floruisse adeo . ut sequenti aevo invalescere coepit. Seeus id tam supina negligentia non praeterisset Tacitus. Liceat ruentem interim aperire suspicando rem implicitam experiri. Pro
SAs I mendo librariorum irrepsise FO Si in eodices conliciebam aliouando: ut qui inter se dis Satiasn aut Sassen, SASI Latine a Cornelio, rectius deinde Suioris a Ptolemaeo dicerentur. Sas autem possidentem habitatoremque vulgo notat. Inde dimisuria. quas Hor ripa, quae Saxonum etiam antiqua sedes fuit, destendit. Tametsi a brevi gladio aut cultro aliis se suisse appellatos non nesciam. Quemadmodum vero Tauronι de Irius es, sc Sia
ram, & sosi , litera duplici in s mplicem tanquam
molliorem murata, scribi potuerunt. Κiνchmajιν. a Eumdem Germania Diam J Evimrim intellige cum Chaucis. & quia supra dixit, in Septimirionem ingema 'xu reius: ac seqiis tur . utraque ripa eastra ae spatia r minus placet quod in annotatiunculis reperi quondam collati codicis ramim Germania sisIum Rhenanus. Strabo au omnium populorum ad Oceanum vergentium. & a Rheni ostiis ad Albini
Coierus. Vellem, quotum in manu Mss. ls-brorum copia. attentiores hic fuissent. Nam quineumrim G/rmania simum bene dicatur, nemo am-higit sed si calamo exarati & sde digni codices
ound m Gomania s iam habuere. male omnino mulatum est. nee translati elae propinationis sermo est. Vide quae notavimus ad Plinii hist. nat. lib. 1 I. cap.
3 Oraque ripa eastra ae spatia 4 Hie pro utraque ripa intelligit litora Oceani Clientalis 3e Oeciden. statis ad Cimbricam Chersonesum. quae angulta quil dem . sed plurimum in longitudinem extenditur.
Boream versus. N in eius utroque litore. velligi a castrorum . quae Cimbri complexi fuerant. adhue apparebant. Pich. . Proprie de flumine ripa, demati hirtis dicitur. Sed non Columellae tantum haec promiscue usurpantur: verum & Virgilius sistora ituminibus. νitia, mali Pontico ais at Plinius. Sinuos maris uiri utque ergo littora spaciaque . inter quae Cimbri ea Chersonesus tractu longissimo
protenditur in Aquilonem , nosser indicat. Κινι major.
4 Tam marni Meraios Irim J A conjectura reposuit eum in libris sit, maria Oxitias. Lipsius. Magni axereritis J Hanc lectionem dehemus conisiecturae Lipsit, eum in libris esset magni exilus. Non tamen contempseris illa vulgata. Conri ius.s Cimbroriam arma avidita sunι J Breviarium Livianum : Cimbri ons maga . populasti niu in Illyriciam venerian . ab iis Pamrius Caνbo Cos ciam exercitu G-sus est. Hoe eo anno accidis e consentit eum Tacito Julius obsequens & Eutropius. Cati tis. 6 Multa inmi /m damna J Paterculus: miartis mox nostris sui qua cladia, nobil/s. Multos ingentes duia cra dc exercitus in parte Romanorum obiritos plunai claus
427쪽
ne Parthi quidcm saepius admonuere. quippe 3 regno Arsacis 3 acrior est Germa norum libertas. Quid enim aliud nobis quam caedem Crassi, amisso & ipse Pacoro, infra Ventidium deiectus Oriens objecerit 3 At Germani Carbone, & Casso, &Scauro Aurelio, & Servilio Caepione, M. quoque Manlio fusis vel captis, quinque simul consulareis exercitus Populo Romano; Uarum tresque cum eo leniones etiam Cesari abstulerunt. nec impune C. Marius in Italia, divus Julius in Gallia. Di tiliis ac Nero & Germanicus in suis cos sedibus perculcrunt. Mox ingentes C. Caesaris mina: s in ludibrium versae. Inde otium, donec occasione discordiae nostrie civilium armorum, expugnatis legionum hilici nis, ctiam Gallias assectavere: ae
, si ursus pulsi inde, 7 proximis temporibus 3 triumphati magis quam victi sunt. Num
de SueVis dicendum cst, quorum non una ut Cattorum Tencterorumve gens: maiorem enim Germaniae pancm Obtinent, propriis adhuc nationibus nominibusque dis creti, quamquam 2 in communi Suevi vocentur. Insigne gentis 30 obliquare eri
nem staretius in Mario scribit. Coloti . . t 4 A1. quoque Manlis' Potius Epitomae Livianaei Sitivi admonuer/J Recta . imo & sapiens scri-l67. crediderim, praenomen icti Manlio suisse Cois. priua est. Admonemur in se ie:iate sortis huma-l cum Marιi praenomen isti familiae ob capitolininae. per adversat hoc. inquit. Parthi nobis sece casum profanum obscoenumsue suetit. Vide Lire, ne invieios nos putaremus: neque iamen ta uium 6. 2C. Frrinitimias. Forte tamen nihil est pius. quam Germani. Litfvis. mutandum t ejusmodi enim μκer κυαναμ paνιώ4 qu im t. tis admoti rea Arbitror Ta optimis etiam auctoribus interdum Obrepunt. C-ctium admot/νι simpl:citer uturpasse . quod Livius metiui. dicere solet. admoti re exercitum . & admisere ca- s In Iad Iriam versa 4 Idem nomen imponit Irra. Sane quum veterem Germaniam a Danubro iprovinciae Romanae . duae Rhaetiae. Noricum. At duae Pannoniae . a Rheno conligerint . Sequanustrastus, qui Helvetios Ac Rauricos compleriebatur. Trdictus Argentoratentis. in quo Argentoratum N Seli stadium veteris Elcebi colonia . unde ripa . sed ri hibernis lurontim pepsum diu ia-Hish q. par/ν ejus retitia sosula austis . Cafanarume .iurionum lud briam impiam o, et rear. Colei us.
6 Faepti naris luisnum Ad/νni,' spectat hue quod
Taeitus narrat in Agric. ιοι militares viri eum tot cohortiἷus exitiinari er capri, me jam δι innua imp.rii Ellariae vernaculum nomen . ae Germaniae duae:
nihil mitum ii subinde admoverunt Germani, non tam propulsantes petieula Romanis impugnantibus quam praedarum dulcedine provincias Romanas inrtim. idem.
I Proximia ι φιν su3 4 Reserendum ad Domitiani tempora . qui de Casii, triumphum duxit: sed vanum & irrisum. Suetonius. de noster Ta-
cursantes. Rhιnantis. Rhenano suspectum visum est i citus in Agricola : Misar rensiantia , Arios nupervethum . a onuera r adeo ut corrigendum puta- 'illi fodiam de Germanaa triumphum. Lipsius. re . admoαιre, eo sensu, quo apud Livium. ad i 8 IsiamMιimasti quam iisii Fuit egregius ille motexe axeνeirum . vel caIra. Cui opinioni ego au- triumphus Romae N in Italia tota deridiculo Sudires non admoveo. & quamvis novitas quaedam sit gillat ininius ad Trajanum de Taeitus in Agrie. C in lectione vulgata, illam tamen libenter ample- lis i. Eior, ut sit, admonera. vigilantem & experrectum 0 In rammtim Suhoil Dio idem scribit: isti; .l -ὶ,
χ R. n. Auath Civilis apud Tacitum compo- 1 o obliqvire crinem l Perperam capiunt de crinesia illa oratione ad Galicis: ΣινυιHnι 5γria Aliaque. calamistris vibrato. Nec aletera melior interpreta. Ostiui R. ilia, G iens. Gle s. tio , ut crinem non in rectum pasti sint descend 3 Aeνiον eii Gιν-anorum titerias ' Acrimoniam re, sed reduxerint in posteriorem uerticem se Obli- illam Germanorum e pene: i N extollit in immen- quaverint. Nugae. Olli uisat ιν ιm nodo Iubsim sum Plutarchus : stitia. θ .αὶ τὰ, πισαν se: sunι. quia nodo alii et substringere nequeunt. nisi
-is ident Civilis apud Tacitum laeti: mul. minit . ut ostenderet ex ipso crine nodum eos fa-
ια adscit in Gallia vivere ante triliata a/mros. Nυ .r cere solitos, non alio vinculo nodare. Nam vin
cora eas QMiniιlio Varo . pul am e G/νmanιa θνiii ι- culo aut taenia potest nodari ae religari crinis etiam ιιm. Plinius i6. de Chaucorum miseria : Aa ten- rectus, de in rectum descendens. At ex ipso erine ιιι certa s. Uni nιών hodis a sopulo Rom. ρνυire se di. nodum sacere non datur nisi oblaquato de torto.
etina. Da or profecto, murii fortuna parcii in pαnam. Nodo substringendi crinis morem, non etiam fle- coleius. ctendi
428쪽
inem, a nodoque substringere. Sic Suevi a ceteris Germanis: se Sueuorum ingenui a serVis separantur. In aliis gentibus seu cognatione aliqua Suevorum, seu quod accidit) imitatione, rarum & intra juventae spatium; apud Suevos usque ad caniciem horrentem capillum 3 retro sequuntur, ac se pe in ipso solo vertice religant. ε primelendi aut latro calido rorandi) Germanis auctores Iassim tribuunt. Seneca de ira 3, 26. & Epist. I 16.uvenalis. Marinalis. Tertullianus de Virginibus
buit nosser . alii Germanis vulgo. Seneca de Ita. Non asi res hiopis inrimitis inter stios color , nae crinia rufus in nodum eo estis apud Germanos. Idem epi. stola cxxv r. luid ιa uiam inanti diligentia eamii petim illam vel συῶνι, mora Parrhorum . vel nodo Germano νώm vindieris, mel ut Scyri suant, sta seris.
Crinutis in nodam rariis menere Sigambri.
Idem universe alibi: Rianiatia nodo . Tertullia usCirtos in Germanis agnoscit. sortasse ab hac crinium obliquatione & flexu. De virginibus velanis dis r D.1.bum edi ipse aliqua ιMma sues Asnaara.
ideo quia , ut hie seriptum , crinem Obliquabant. Iuvenalis: Caru a qtiis stipuit Germani lamina, fatum
Taciti iamen locum huncce de Obliquando crine, sateor ita etiam eapi posse . ut crinem non in rectum passi sint descendere . sed reduxerint in posteriorem verticem & obliquatini. Lis s. Nod via μιs in .ro J Suevorum hoe proprium erat. licet ita reliqui imitarentur, ut verius Germanicus quam suevicus mos dici posset: Seneca
erinis riasias . in usuum eoaettis uvid Germanos. De Suevis intelligo Martialem: Rheniqua nodos auream.
qua iii/ssam: Suevi enim Rheno viciniores. Quod porro Taeito nodo subli ingero. id est Suetonio suo.
mel re eam m. de C. Caligula. Colorus. vocarunt veteres Latini Urelam quem Graeci- , .Mν A. Glossae: Nisala. M . tar M. Servius I Georg.
v. t 8 l. Nitεlia, mus atrast s robetis, cuius Clea . ma- misti in Asiana. verba Ciceronis : illa eae mυνε-culis extraria nitela. De ea accipiendum in Martia. lis versu aureamqua nitatim. Rutilos ae rusos puel.
iae crines comparat Baeti eo velleti, Germanorum capillis. & nii elae pilo. SalmasNs.1 Sie Sin vertim isonia a se ias ν Σιών. an alias o/nribias 4 Repetitum suerat in vulgatis, su in alii tanιιδώs..praeter librorum veterum fidem, qui par. iiculam illam, M. minime habent. ergo ut super vacuam. & orationem sensumque confundentem. delevimus. Pusena. Lege & dis ingue i s in alii
3 Mira siquansur J Obscurus sermo Ee jam olime ensurae subditus a Theodoro Marcilio. Emendat Cipes
ille t vad stimos qua ad ean tium sorren em eapiti tum , retrorsum ae spa in solo Unica Irant. Dupli. eem Tacitus ea pii liiii ligaturam deseribit, relicinam & nodatam. Ea etiam apud vetaeres Gallos usurpata . ut videre est apud Diodotum Siculum. Ego Etudii iis mi Galli emendationem lubens amia plector. Cotirias. Verissima mihi magni Sealigeri correctio et caputam retro se utis. ae Iapa in ipso stivertica ratigant. Fresnshemius. Plaeet illa & mihi prae Marciliana, quod propius accedat ad vulgatam lectionem de morem Sue vicum pulchre exprimat. Alii scilicet Suevorum unico nodo in solo vertice, alii pluribus retro secus flexum crinem substrinxerunt. qui sunt illi ci, i & eorntia Germanorum pristis seriptoribus memorata. Con intius. Si quid video . discrimen non est in numero nodorum . sed in loco, ubi firmantur nodi. nempe aliis νιιrosecus sive ei rea occiput . aliis in virrita ipso. Et in vertice autem & retro secus collecti & renodati x et religati capilli , eirri : non posterius tantummodo genus. Cornua autem nihil aliud sunt quam nodi eapillorum & implicationes. Vide Salina sum ad Solinum pag. 762. Granovius. 4 Princi s o ornarioν mJ Hoc ad citros spectare arbitror, quos Iuvenalis ιιν is appellat sat. 13.
madido torquentem cornua eiero. Nec elarissimo Lipso adsentior, qui ad intorsionem nodorum ei ros refert. Principum inquam tantum cirros nisi se credo. &nobilissimarum more gentium. apud quas eminentiores capillitii insgni a vulgo diseer nebantur. Tertullianus de Virgin. veland . d. bribuni ipsi inRnia visendria, avit pennas Garama
sum. aut eiνros Germanorum. Juvat quod Tacitus etiam ornandi verbo utitur, quo veteres in omni illa capitis cura frequenter utuntur. Unde ancillae . quibus capillorum herilium euratio. arnas iras dictae. Cole s. Haee merito scrupulum iniecerunt
vatia eruditione Viro Cuvetio. qui tamen diis inctione rem perfici posse putat. Sic enim scribit
Germ. Antiquae lib. I, 36. p. I 3I. Ceterum verba
Taciti, dicto loco. sic vulgo distingui video: apiad
natior iste principum capillos qualis suerit, omnino debebat indicasse auctor. Sic igitur distinguor A.
neret adhue istud νειν. 6quiantur, quod tolerari vix ullo modo queat. Ego verimmani scripturam . simulque antiquorum nostrorum innocentissimi luxustisti morem
429쪽
eipes & ornatiorem habent. ea cura sormae, x sed innoxiae. Neque enim ut ameneamenturve; in altitudinem quandam & terrorem adituri bella compti, 3 ut hostium 3; oculis, ornantur. Gustissimos se notitissimosque Sue υο m Α Semnones memorant. Fides antiquitatis, religionc firmatur. Stato tempore in silvam rauguriis patrum de prisca formidine sacram, omnes ejusdem sanguinis populi legationibus coeunt, caesi
que publice homine celebrant β barbari ritus horrenda primordia. Est & alia luco
morem reperisse videor. Certe enim se scripsi Tacitus: capilliam retrosequus, ae sapa in ipso solo -
alea religanι. Principas i ornatorem habent. Ad ver te sis tequentia: aa eura forma &c. naqua enim ulamans amen urtia squomodo Romani Romanaeve)oreantur. Nam apud Rom. etiam viri ornas res habebant, de quibus vide pignorium de servis. eui adde l. 6 s. f. 3. de legat. 3. Quo & illud o uidit
tendit: Sini procuι a nobis juienas. M smina. eompii. Ergo ex his omnibus, quod ornati eos dicit, nee tamen ut ament amenturve sunt ergo alii qui ad hoe ornantur, nec alios quam suos cives, ut aliis hujus libelli locis, incesserit auctor sed innoxia forma, cui tamen curam tribuit, necessario sequitur pro ornatiorem. quod nune legitur, scribenduine e . orna orem. Fremshemius. Sane ornatum ali. quem P tineipibus accessisse eertum est: num vero in id. singulares illi habuerint ornatores, dubitare me facit prisca limplicitas. Videtur sic satis commoda vulgata leelio. ConrisI. Legerim amaroram cum Fie ins hemio. Neque id a prisca ruditate uinis forte alienum. Κιrchm.1 Dd innoxiaJ Malo cum Muteto, innoxia. Acidalius.1 In altitud nem quandam o terroram adlatiri l/lues iiJ Vis verborum eis cacior 8e clarior, si trans
rim compri. Nec mihi dubium , Tacitum sie ordinasse. Silius: Triplex e tua istas usiandis eriM SMe. o. Solebant opinor nodos illos aliquando religare , modo quodam Parthorum 8c Perlatum. Unia de Saxo Cram maricus lib. I. sparsamque ν/nis ιCasuraem π taxos pasti- rara e ιtiss. Colerus 3 O hostiam et lis. ornanturJ placet Bambergen . sis, armin vir. Lipsius. Hostium oe lis arnantiae 3 proba le 'io. Hostium oculi; ornari argiare dicuntur, qui ornantur ut ter. rori sat. Igitur infra etiam dixit : nam primi in
omnibus proeliis aeuti vincuntur. Nararius ad Con stantinum: illa armorum Ueniatis o operat ferro exercitus. quai sellis oculos vulnerassent. Colerus. Non
hene capio aueioris sensum. Suevi bella adituri or nantur in altitudinem quandam & terrorem. eompti . ur hostium oculis. An pro ornantur , lectita-himias aνmansur , Sed non tollitur hae ratione aαυ- ιι λιγia, ut hostium oculis. Dispiciat lector eruditus an non sit ad hostium oculos, vel in otiatis legendum. Lij Amaser. Pollis suspicari comaria sed haeesen rentia est : Hoe unum formae adhibent lenocinium , sed innocens, haudquaquam enim, ut vel
suam eo pudicitiam prollituant vel alienae insidias
stmanti sed ut staturae aliquid alie iam & terro rem sui augeant hostiumque oculis formidabiliores
occurrant. tum maxime comuntur & ornantur. quum in aciem ituri sunt. VI hostium otia , ornantur. id est tanquam hostibus approbaturi tertiscam
4 Semnom, J Recte. etsi in Velleio lib. tr. Sis nes scriptum legas, qui eos cum Hermunduris conjungit. In Dionis Fragmentis Electo xxxi . probi, si me scriptum erat: n is ἐπιπιιοῦσαι I de Antonini bello in Quados & Marcomannos. Item Electo xxi x. Marin . - MM . Late errat
vir doctus. qui utrobique Nasamones substituit Medidit. Africae nimirum gentem. At iiii Semn nes ad Albim sunt: & manifesto illa Dionis spectant ad Germanica bella. Lip s.
Sεmnon.4 J Strabo quoque ira appellat. Sed Sin nes, vel Sennonas rectius est. iidem enim populi sunt cum illis. quos ultra Nervios hibitare idem se graphus tessatur. De illis aurem Suevi eis Par erculus lib. 2. Et Florus l: h. vi sed omnes illius eard nis
Gallorum in Germaniam m grationes fuisse alibi &Tacitus N ego demonstrabimus. Quidni enim as- sentiamur Lario , qui Suevos Senonas fuisse illos colligit, quorum superbum illud responsum ad Alexandri Magni legatos a Q. Curtio memoratur Adtiae s num & Japodum viciniam tune habebant.
Auguriis patriamJ spontaneusne an fortuitus ver scutus Fotiuitus certe. Talis illa Plinii ad Τα- anum Paneg. C, Eius eursia quondam proi. ias ab ilis . quem adulescentulus pridem animadvertebam. Ethoe l:h. Taciti . atras ad praetia noeses. Magis apis poste & sonore virgilius non diceret. Ceservis. 6 Ba, bari νiιαι J Facit hoe ad meam ad senio. nem de oragine Senonum Gallicana. Galli enim Issiam atque humano cruore placabant. teste Lactantio. Lege praeterea Strabonem lib. 4. Caesarem lib. 6. Amplius etiam adfirmarim Gallo, Mercurii cultum ae honores in Germaniam invexisse, cum eundem maxime coluerint . ut ocula. tus testis est Jul. Caesar. Usus autem simili argumen. to in Agrie. Gallos mis/num solum otevasse credi, laest. Essem μιν. dorahendas suositionum μνsasiona. Loquitur de vicano Britanni R solo. Coleras.
430쪽
reverentia. Nemo nis vinculo ligatus ingreditur. ut minor, & potestatem numinis prae se serens. si sorte prolapsus est, attolli & insurgere haud licitum . per humum
evolvuntur. eoque omnis su nerstitio respicit, tamquam inde initia gentis, ibi regnator omnium deus, cetera subjecta atque parentia. Adjicit auctoritatem fortuna Sem. nonum. centum pagis habitantur: magnoqtie corpore cssicitur, ut se Suevorum caput credant. Contra Langobardos paucitas nobilitat, quod plurimis ac valentiis. omis nationibus cincti, non per obsequium, sed proeliis & periclitando tuti sunt.
3 Reudigni deinde & Aviones, dc 1 Angli, & 4 Varini, & 7 Eudoses, dc
x cineum pati, salitantur J Ita Venetus ae Bon. Vulgo, subisaiών. Pichena. Caesar hoc de Suevis in commune tradit. sed ex sama . non ex vero. Plus Tacito credimus, qui & viderat partim N ex propinquo expiscatus suerat pleraque. aut denique apud Pliuium , qui pleraque illa loca oculis ut urpaverat, legere potuit. Si illos diligentissimi au.ctoris xx. libros De bellis Germanicis superstites haberemus . non esset opus nunc ammadversa unculis ejusmodi in Tacitum. Livius quoque in polletioribus libris non leviter de Cermania scripserat , ut ostendit Sidonius a. Epist. 8. νιυMi. Paraiani scri.
luid fati in moribus aut legibias Galliarum , λωιιι. phemeridem Caesaris nescio quid esse intelligen. dum si nis ipsos Commentarios de bello Galli eo. Nulla enim ephemeridis altei ius mentio apud Sumtonium. nulla apud Plutarchum. Id/m. a paucisa, nos i sol ita Fames anus. Vulgo erat, paucitas nolitis sque. Lipsus. Conrea tini ιυλι J Ex Scanda via insula venisse Suar quae ex paulo Diacono mutuatus est saxo Gram
ias, nobilitas. Unde illa lectionis olim vulgatae cor. ruptela . paucitas nobilia quo. Colerus. 3 R itni J Pro iis videbatur esse et V ndhnti Rhenanus. Non minus olim etiam cognitae hae gentes. Nee mirum si hodie caligemus ad nomina tantam vetustatem serentia, aut reliquis scriptoribus incognita vel neglecta. Paterculus de illis gemtibus: διν Hirata armis tota Germania es. Paeti genis res pena nominisus incogniι a. idem.
4 Ationesi Murius citat: Atianos. supine. Le. gendum S rescribendum apud Tacitum videatur. Chalion/s. sve Chairines. allustravere postea hos populos Maximiani & Diocletiani victoriae. Ma- Paulus Diaconus scribat: a Misa tontistitim, quod i mellinus in Genethliaco : eum omnes baνιara naris eam promitterent, dictos existimavit Georgius Me. n. Utam universa Gallia minarantur . nequa se Iula. addit quisquis suit Theodatus . cum vulnili Itim Bariund ono o Alemanni, seu et am Chaua- dicerentur, eumque Erulis congredi pararent. de peeuiusdam Godae linpulsu mutari nomen. quae omnia fabulosa sunt . quandoquidem puri puti Germani fuere. barbara appellatione nuncupati, quae de Larino idio inale minime fit trahenda. Christianos aetate sua fuisse Procopius . non uno in loco est auctor, cum recentiores omnes in Italia suscepisse s dei rudimenta perquam incuriose scripserint.
Alitarias. suevi cum genus etiam Ptolemaeo lib. 2. c. II. Straho eorum sedem ultra Albim locat. Len/ι Erui que, miribus primi Barsurarum , Io is xitimi. Paulo post illa: Da cunfli Cha bones E liqvio. Idem Panegyrisci alia orat. Diium hie rons Cauationiam Ε - νώlorumque deleta. Lego iterum: Chamoniam. C lerus. Cluverius emendat. sed non nili ex conjectura. Dotirini o Cationes. Conringius.
ue Amtit Populus hie suit Saxonum maritimoiarum . de quibus illud Marciani Heraeleotae accipio:
Hi postea occupata insula . nomen Britanniae no- pendum enim ibi , non Λ. .st tiri. t uum classe advexerunt. Wittgindus eum hoe idem sed pergit ibi sarabo : si, I κὰ, τιλ- ἰ- .., mitium t eum aliis tradat. ridicule tamen postea subjicit de
rii & ipsus Sitabo uis tempore . cum circa Albim magna variaque strage arma Romanorum grassarentur. Veli. Parere. Fraeti Langobardi. sens etiam Gesmona ferisare sirarier. Falsi hinc illi videntur. . qui priscos Langobardos ripis Suevicis Rheni admovent. Strabo sane longe ei iam ultra Albim aufugisse tessatur. quod Tacitum miror tacuisse. Firabonis sentcntiae confii mandae & illustrandae sunt, sita G, Angi Saxonas iasque hod a Mevantur. O in quam ineptam insulsamqtie Anglo Saxonum ety mologiam. Et tamen repetit eam libro I. Amsi enim Saxones dicti erant, a quodam rege Ancia,
ut seribit Saxo. Colerus. 6 Granii l Plinius lib. 4. Goria Germnnoriam fiant quinqua . Primum Vandali; quoram pars Iuni ΒΛ Iuniones, Varisi, Galienas, Carini. An uilem sint