C. Cornelii Taciti Opera quae exstant, integris Beati Rhenani, Fulvii Ursini, M. Antonii Mureti, Josiae Merceri, Justi Lipsii, Valentis Acidalii, Curtii Pichenae, Jani Gruteri, Hugonis Grotii, Joannis Freinshemii, Joannis Frederici Gronovii & selecti

발행: 1721년

분량: 742페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

431쪽

418 C. CORNELII TACI ΤΙ

a Suardones, dc Nuithones, fluminibus aut silvis muniuntur . nec quidquam notis hile in singulis, nisi quod in commune Herthum, id est, Terram matrem colunt, eamque intervenire rebus hominum, invehi populis arbitrantur. Eit in insula Oceani 1 Castum nemus, si dicatumque in eo vehiculum velle contectum, attingere uni sacerdoti concessum. Is adesse penetrali deam intelligit, vectamque bubus feminis multa cum veneratione prosequitur. Laeti tunc dies, felta loca. 7 qua cunque adventu hospitioque dignatur. Non bella ineunt, non arma sumunt, clausum omne ferrum: pax & quies tunc tantum nota, tunc tantum amata, donec idem sacerdos satiatam conversatione mortalium deam templo reddat. mox vehiculum di vestes, dc

Varini. gens Gothica nescio. Varini etiam viden. tur dicti pollea N Carini. Mutius tomniculose legit Varinos. Idem.

eas finitimos Osis aut extremos olorum Idem Muretus male. Euis M. Colerus. I Suar lon/,J Pro iis videbatur esse naris,es. Rhenanus. Mutius ridicule descripsi. an finxit mo, . Atque vellem ita legisset apud Tacitum. Suspiearet e populo vetustissimo reliqua nobis facta esse nomina Germanica Guarm. id est . turba vel exercitus & G armen turbare. sed nugae hae sunt

fortassis. & propius est ut scripserit Huloneus

suam in s. Manet hodieque nomen. Memorat saxo etiam quendam Suarinum Gothiae praelaetum. Ca. ινυι. Num rectius. Suaraones er Vassonas i populari lingua Albi N Nigri. Utriusque lane populixestigia hodieque dixeris superesse ies loeis, quae

ab ultoque illo colore per omnem Germaniam n men acceperunt. Conristius.1 Nos honti J Apud Mutium sunt: Nisi iami. Nunsse rus inepte hos in Helvetiam transeribit. Nec mihi tam nominas ratio aliter constat. quam ut Atili homo , quas Nuishoimre dictos existimem. Sie- ut Nuisharsus, Nu4ιUIιν, & N.ιhsaim. non ignota familia. Colirus. 3 Ia eommune μνIsum J Libri alii, μνι hiam .

aut Varrhu . ego veram vocem censeo, Aerisum.

Ita enim nostratem eam vocem esserimus strabi. musque. Cum adspiratione, socum nobis signe non terram. Martianus Capella an hue aspexerit, dum Heroes ab Hera derivat. id est terra. nestio. Verba eius lib. it. A m merare aeris usqua in monis

ritim rara. tia confinia Lemuher moe a versantiar, qui ax eo quod Naram Terram mereres dixe/ MAEI, II roes nune uti. Nam alias certe a crasso errore eum non excuses. Lipsistis.

Ηοιhiam J Ad ptistae linguae Teutonicae terminationem scripserim r Εν hian, vel Erdian. vetus ver seu lus ille est Germanicus: Diaritas noris sim I

seo. Aarrhiam, inquit accurati stimus Lipsiis. Nem. pe , quia id vocabulum cum aspiratione non terram nobis significat, sed lacum. At Heriam scri pserunt veteres Germani. Antiquissimae illae G:os

De nolim, serum . hενδε, ιινῶ. Itaque nihil hic

di navia. quam relinnarum H - α- ῶνατε αὐτάτη, Marcianus appellat. Colerus.s Castum χιmus J Allusu in ad Castum Cereris

apud Romanos. Fuit tamen eum suspicarer Cassiam nemus propriam quandam appellationem Teutonia eam fuisse, quae arcani illius vehiculi nomen exprimeret . ductumque adeo Casto ars. Vocatur hodie silvae etiam Martianae pars apud Brisaeum eo nomine. An a simili ratione ρ Nam de Casta. neis nugae sunt, cum silva tota obsta quercubus. Colotis. Idem mecum dubium dubita se hoe loco Cluverium video. nam in recensione libelli hujus descriptioni suae Germ. Aniiquce praemissa legit:

lacrum nemus: quia nempe juxta mecum vocem

illam casiam non habebat pro proprio nemoris nomine. Ego autem propius abrbam a scriptura, testendum censebam vasum nemus, etiam sensu. nisi fallor, commodiore : ea enim vastitas Iraecipue si augendo terrori religionique. Ergo Seneca etiam ea voce usiis epist. s3. Caligabis, s missamatiisti nem, in crepit n. us consistis us d. spexerat. triatum est vastissimas quasque silvas cultibus ejusmodi dirari consuevisse. Frain, hemitis. Minus sane nemo ri aptum est Iae λτο, eassum, eoque Cluvetius legit satνώm. perplacet Fre ins hemiana emendatio et ais m. quoniam quam minimum recedit a vulgato. re tritissumum eli vasta nemora quondam religiosa habita suisse. Conrimiias. Castiam namias est saniactum , religiosum, non impune violandum. Vix accommodatiori voce uti potuisset. Fidem seriare caseum Silius . sumεn propter inhabitat iees Nymphas eastiam Claudianus, sacris accidera cassis Statius. Virg. l. 3. AEn fune scis moram βοον-. ne ipsa

in Insula maris nempe Balthici) suisse ait, cujus

nomen non exprimit. Rugiam vult Cluvetius. Aevide etiam Helinoldum i , 6. Chron. Sla v. sed quare infra specialem Rugiorum mentionem facitqxuchmaser. 6 Dico iam M. in eo vehistium 3 Ex Veneto ressi- tui copulam. que. Pichena. lueeumqtia adυeniti J Illic legebatur. etiam. eum cie. subaudi lociam. cogitandum an pro altiensu scribendum sit adincita, qua voce etiam uirtur hist. lib. 4. me vi oreis G ad ιεe a dri cu/όι'ima. Sie enim

432쪽

si credere velis, numen ipsum secreto lacu abluitur. Servi ministrant, quos statim idem lacus haurit. Arcanus hinc terror, sanctaque ignorantia, quid sit illud quod tantum perituri vident. Et haec quidem pars Suevorum in secretiora Germa niae porrigitur. Propior ut quo modo paulo ante Rhenum , sic nunc Danubium sequar 3 Hermundurorum civitas, fida Romanis, eoque solis Germanorum non in ripa commercium, sed penitus . atque ' in splendidissima Raetiae provinciae s eo-

Ionia. passim & sine custode transeunte, & cum Ceteris gentibus arma modo castraque nostra ostendamus, his domos, villasque patefecimus, non Concupiscentibus. In Hermunduris 6 Albis oritur flumen inclitum re 7 notum olim: nunc tantum auditur.

Juxta Hermunduros Narisci, ac deinde ' Marcomani & Quadi agunt. Praecipua h

Marcoma enim & illie legendum pro adventu . quemadmodum nos castigavimus. Adjuvat hie indubiam conis jecturam . quod praecedat , Invehi popuIιι arbitro

I Meraio Imu Invenio lacus eiusmodi templis sve delubris eona unetos fuisse. Dillimarus de Lui.

ticis lib. 6. dua eo rim porta tundi is insinuntibus parant. Tertia. qua orianum res cit . minima ess, tramitem cir mare juxta positum Cr nimis horribιla monstras Sie lib. I. Fana idolorum domuem inco mare Damonibus cultum. Mare appellat illos lacus.

a Patita Λnsa Rianum J Hoc de Chartis. Teiicteris. Frisiis magis dictum puto. quam de Longobardis. Itaque cave statim credas Lario de hoc

socci diissertanti. Coum . 3 Hermiandiararum ci ias 4 Repolint eruditam. mus vir apud Strabonem quoque legitime 'εν--

μή pro Hi sunt inter illos quos inedios Tacitus alibi esse dixit. i. sub Hermionibus. Cola. In θυηδὰ sma Rh/ιia provincia Gloria J Puta.

tur esse Aritissa , quam vulgo VnIliterum appellant . quod vindeliciae sit proxima , sed tamen in Rhaetia prima. Notum etiam e recentioribus chronographis Lixum amnem separare Baioarios a Sue. vis. postquam videlicet Germanici suris factae sunt provinciae, quum sub Romanis idem fluvius Rhae. tiam primam a secunda. quae eadem Vindelicia fuit, in dubie dasserminaret. Ex hoc vero cognoscere potes. quam late diffusa fuerit Hermundurorum natio. plurimum Occupans soli. Rhεη U . . , . Ouae illa ιοι nia ρ An Augusta Vindelicorum , quae ne Vandalorum eo tempore censita fuerint. Heu in secunda Rhaetia erat Hoe tu videris, nobilissi, imoidus ita: oritiae in profisnd Ono salsia Maharo m. me Vellare : qui Vindelicis tuis decorem veterem 'qui sunt ab oriens. B.hemia . tibi cr Arbia soritia unice vindicasti. Vocat autem otin dissimam. quia principiam e Mahari illi sunt Moravi nostri. Dicti& aliae in Rhaetia eoloniae Romanorum. Una ex dc Mamaru in priseis Annalibus. Cole s. ii, deselibitur in stagmento, si fides Laetio. Pater- Notum olim veil. Patere. riniqua quod nunculi, insigni antiqv:iatis monumento: dam has cir- quam antea spe conceptum audiam opera tentatum erat. a Maiiam s/νώχtur, in Noritorum finibus, Iravel ad quadragomum mιiliarium 1 Ru qua ad fuis φ.llaueant Cisara , ax nomina Dea Cise , quam restasissessima totibona. Cogitabam an hic legendum es set, quam appellatant Cisa aram. Glerus.s Colonia passm sina evictori J Distingue . GIonia. piissim Ma eustori transeam. Quod ait. sne custo-de: morem ingerit rarum & notabilem. Romani enim in limite imperii hoe servabant, ut externum neminem admitterent exciperentve, nisi eustode dato & arbitro actionum. Discis ex hoc loco. Ee lib. iv. Historiarum . ubi actis querela de haere Germanorum, ad Ubios: Nam ad hane dism f.-

in responso Agrippinensium : Sins transivi Ineu disi, sὰ Larni in , a,. suit alioqui & alia Romanorum cautio in hac re , ne conventus haberent suspecti populi. nisi certo loco, flenumeroridque coram aliquo Romano. Fragmentum Di nis xxx ID. Commodus pacem Marcomannis de Quadis dedit, sed cum lege . M ope aur piaristia

semel in mense dumtaxat . N in uno certo loco. idque Centutione aliquo Romano praesente. LLUus.

puta. e . quam ex veteribus reposui. Pich. .

6 Aua, o,iιών J Dio scribit Albim oriri ἐὰ Φλού-na κι, δῶ.. vandalicos istos montes diei non novum: cum ipsi etiam Bohemi 8e Moravi nomi

Digitia ces by Corale

433쪽

4 o C. CORNELII TACI ΤΙ

Marcomanorum gloria viresque, atque ipsa etiam sedes, pulss olim Boiis, virtute parrita. Nec Narisci Quadive degenerant. Eaque Germaniae velut fions est: quate nus Danubio pergitur. Marcomanis Quadisque u que ad nostram memoriam reges manserunt ex gente ipsorum, nobile Marobodui 3 & Tudri genus: ε iam & ex te nos patiuntur. Sed F vis & potentia regibus ex auctoritate Romana. raro armis nostris, 43 saepius pecunia juvantur. Nec minus valent retro 4 Marsgni. 7 Gothini. Os, a Buarii 1 terga Marcomanorum Quadorumque claudunt. e quibus Marsigni . & Burii sermone cultuque Suevos reserunt. Gothinos Gallica, Osos Pannonica lingua coa guit non esse Germanos; & quod tributa patiuntur: partem tributorum Sarmatae,

partem Quadi ut alienigenis imponunt. Gothini, quo magis pudeat, & serrum en

fodiunt.

eitarunt: horum eaput suisse Egram censent. Et la Marca, quam incolebant, ut inquit Helmoldua haec quoque priscorum suevorum potito imo N i lib. r. Vitiose Xiphilinus Maια. . ... scribit. ut &posteriorum. Legi apud Gothesii dum Monachum, Silius. Situm terrae delineavit Ptolemaeus. Et VH quod & hie lediu dignum censeo : Anno Dominil leti ista lucem dent Cornelio : erasqtia ea eriam ii

MCXX mmisias Reae narare Domini in Suetia attidymenias, qvisa . eam ωνmaniam ad tivam π in Eustam agit. . Eque admiretur quisquam hodie apudJfronte. Pannoniam ad dextram , is tirgo sed iam δε

eundem Gotheseidum legens. in Suetia apud mete- riam saόινιι NMieos. COletus. n m. Apud Hagen am, inquam, in suevia, ubi 3 Eι nisi senus J Legebatur. O T A. proxi- tamen Gotheseidi tempore ultra mille annos jam mis sane seculis Toranti de viatomanni nomen apud coaluerant Sueui. Eo transsati constitutique iue Vmajores nostros auditum est. testimonio sunt vete rant ab Augustri. Suet. Germanasqua uitra Arsim res donarionum & eontractuum tabellae. Hin fistitim summo iι. Ex quibus Mevos Sicamiros de 'ue heroinarum Germanicarum vocabula Aritim d a1., s. ι aiaxis in Galliam, atquι in proximis Rhenoldis & G ινι aes, a sincero videlicet amore fideque.

9 Ma eomanni o euaδ nuntJ Liber qui conti- a Iam o externas J prope est, ut credam eoenet formulam imperii in Occidente, docet post ealpisse externos reges habere Trajani principatu. Mari mannos tiniores & Iuniores intra Italiam sub Hic enim devictis aliquot trans Danub um populis Nagistro peditum in praesenti. Mariomannos equi- reges dedit . ut sarmatis quoque Plindus lib. io. te, in Africam sub Comite & Magistro equitum epist. Coti s. praesentali, Alam vero primam Quadorum in Oasi s Ilis pos/nsis J Meliori ergo eonditione hi minore militasse , sub duce Thebaidos. Rhena- Germanici reges. quam olim Numidice illi. Athernia . bal apud Salluilium Jug. Id. Mui a sat ν meus mo-i Dantilis ργa exitur J Scriptus liber , peragitur. runs mihi prati it . uri regni Numid a raniummodo Nale. Quidam . pergatur e nec id tam probe. Li. procurationem exillimarem meam : ceterum ivis er imia Ditis. yerium φιnas vos es. Ratio quia nondum provin-ma .ntis Donώιia pergitur J Haec librorum vete. cia erat Marcomannia, quam facere cogitabat M. rum lectio. quae mihi magis probatur. quam re- Antoninus apud Capitolinum. Gl. i.

center substituta, /jatexitur. Nam Danuἷia ρ et .. 6 Marsigni Rectius sorte: Masnti. Colerus. idem videtur, quod secus Danubium pergere. Pi. 7 mistri' Gothuni semper Claudiatio. Lys. .es,na. seriptus libet Bambergensis et D. ubio heraei- Gothinil Hi sunt Claudiano poetae: Gothism. Nisi ιυν. Reliqui etiam . p. itur. Mihi eleganter di .libi verius est scribendum Gothianni, composita voiactum . terrae aut regionis partem flumine te agi d lce. Sic Gorhalani apud prudentium. Si e Rhisia licet secus videatur doctiss. Lipsio. Et aperte in- l lani apud Tacitum, non Ri Maia apud Tacitum . nuit Taetius frontem Germanicae terrae. quarenus i non Rhoxolani ut prave stuprum apud Sirabonem. Danubio alluitur terminaturque. Ipsam abstrusio-sCorretis. rem verbi fgnificationem notavit etiam vetus Glos 8 M ih Buri hi stabuntur apud Mutium. Absarium: Peraris, Colerus. eadem Origine sunt Buri i tu vereri Diplomate et Marcomannis etiadisia tisque ad nostram in m 4Caroli Crasti, a Frehero vulgaro. Dicebant enim Ham J scribendum: Marcomanis Quis sitie usqtia ad Germani hoc Bur sive sister. Sr Aurim. r. Eiclinis nostram memoriam. Ursinus. Scripsi. Quad Avie . si, Fretini. qui vulgo latin . Heio. Ex Ptolestiuentia ita exigente. Vulgo . Gadit . Piche. maeo colligas Burios. ad ripam Vissulge habitalle. na. Lego eum Mureto e ius M. Acidalius. Re asor re, ubi nune Variavia. De his & aliis nec Tatinenda jectio hae e uuadine. Vult Marcomannisicito ut puto cognitis, Capitolinus: senιιι omn/s IL& Quadis unum suille Regem. Veli. de Marobo. 6riei limite qua in Gati am conspiraverant, vir MM-

ιυι juri sui scis. Marcomanni autem dieii fuereaSarmata, Burii. Hi abique eam Viriariis, soles.

434쪽

LIB. DE MORIBUS GERMAN. 431

diunt. Omnesque hi populi pauca cameestrium, ceterum saltus& vertices montium x jugumque insederunt. Dirimit enim scinditque Sueviam continuum montium jugum , ultra quod plurimae gentes agunt. eri quibus latissime patet Lygiorum n men in plures civitates dissus iam. Valentissimas nominasse sussiciet, 3 Arios, A Hel veconas, 3 Manimos, si Elysios, 7 Nahaoalos. Apud Naharvalos antiquae religio nis lucus ostenditur. Praesidet sacerdos muliebri ornatu , sed isos 3 interpreιΛιιοχ.Romana s Castorem politicem ae memorant. Rus numinis nomen Atiis. nulla simu

abundat, repetitum ex sequentibus: Dirimis enim scindit sua Maviam continutim montium irium. Acidalius.1 Luesinum nam/ni Quod ex Corn. Nepote tradit prinius. Q. Metelio Celeri tum Galliae pro .consuli . Inris a rega Siaavarum dono duros: a firmat letuduissimus eandidissimusque vir Hermolaus Barba. rus, in quodam Pomponii Melae codice eamdem rem narrantis legisse . non a rege Saevaνtim , sed

L orum. Quid si quis a rata Lmio m seripssse

Nelam putet nam Stimoram nomen generalius est . etiam Qtus complectens ut auctor uterque recte seripserit. Rhenantis. Igitur horum posteritas civitas Lignirensi, Strabo ait Λουίου eue μιν D, γ. quo loco uiti docti emendant Λουι. Sane Tacitus quoque scribit: Vis inntim/ra Lisii, An n. H. Apud Ptolemaeum exeuduntur Λωτοι. Non

multum ii quidem literis N limite distant ab illi,

quos Dithmarus aliique Larvius appellant, nonnul-ri etiam Lui,iras. Ab his Gumartia , & Lώhrai uiueta patet. Colarus.

3 Ajis,3 Diu i ii A si cari fidique Romanis. quemadmodum a Procopio annotatum . qui tamen flexu quodam vocis Germanico Aborit os appellat: seu potius ibi etiam scribendum Ariori ha, . Sie Au frios nos Osiricho, vocamus. Sed ne ilior est pro nuntiatio Arsariuus, quam Araoνhhus. Itaque illud Graeculus maluit. Eadem scribendi ratio est in verbis Arsevistis . Ari a L . Ariobin dias. Saepe etiam cogito, an non eadem fuerint vocabula Ario. visa & Ανιuasias. Nam vulgare interpretamen. tum Ereticius non satis placet, eum illud Aesiam, stribatur apud Saxonem Grammaticum. Terminatio illa et ' fuit frequentissima & hospitem signi. stabat. Ab ea etiam est Sisas. ex quo Tacitus &Strabo fecerunt Segesses. sed apud hune quidem

. . . Ad Arios redeo, quos & Ariadas nominave. te. Hi sedibus suis. ob societatem di amicitiam Romanorum ejecti a Francis, Oram maritimam Belgicae occupavere. Nuncupati autem sunt a vi ei nis corruptius etiam quam ante Armoriri sue Ανmον est, pro Ariorithi. Colerus. 4 mImeeanait Video Mutium suo exemplari deprompsisse . H. is ianos. vitiosissime. Bartolinus Elaonas legerat: quocunque libro usus suetit. Erlacras

ni iam ρugna svos Elamas eausti. Ego probem magis Eluintonas. a quibus Elυι Iam nobilisIimam Piussorum civitatem dictam exilii mare pollum . Plinius Hille tonas appellavit lib. 4. Colerm.s Mammos i Mullus protulit Mannumos. Laetus vero ex eodem Cornelio : Man mos. Equidem

nihil hic di Tndere possum. ut eum Trebitio illo

Horatiano loquar. Tantum dico nomina illa, quae in Annalibus antiquis Germanorum leguntur Main bari, Matringen . Mainfrid arguere auctores aliquos populos Alamas. Quid ego de Masnista v

teri Saxoniae eastello & pollea comitatu dieam p

lassis hic potius scribendum sit. nam hae gentes mihi videntur ad Danubium vergere Est autem ii die Sisorum populus insignis, unde nobis C. Ursit nus Velius prodiit Musarum alumnus, 3c alii comisi plusculi literarum studiis eelebres. RbenanuL Multius legit: Imlims. Bartolinus L ios. In Elysiosi docti viri consentiunt faciuntque Sisios. Sed hoe voeabulum recenter fictum, nec satis ad primogeniam illius gentis appellationem exprimendam ioOneum. In Annalibus Fuldensibus Sorabo, de Musis conjunctos invenias. Alibi ei iam Linones 3c Musis.l Quae posterior vox seu corrupta seu integra sit. Taciti UUos significat. Quod si aliquis Staisos potius sitisse quam Suissor velit. non repugnem. Nam ex Stai As vel tiuisis pollea molliori , vel potiua Latiniori vocabulo procudere nobis Sil. . Si h rum aliqua per Turingiam migratio contigisset, possemus ab iis apte opidi Franconici Sia v. apel

lationem repetere. Non ovum ovo magis simile.

Naharvais a I Ita reliqui omnes , qui ex Taetito hausere. Mabaruanis tamen ego locum hie dederim. Postea iidem varia appellati Marauam in Annalibus Ludovici, Marahabita in Annalibus Fulis densibus. Apud nonnullos etiam recentiores Mais rahenses Se Marpensas. Maharuali tamen li apud T citum retinendi. erunt dicti ut V, esuali, Ta-rii.

qui vulgo in si fati & irati. Idem.

8 Inurpretationa Romanat ita ven. ac Bon. Vulisgo. Romani. Pichena. Veneta edit. inurpretatio Romana, concinnius. Colerus.

9 Castorem o Potiatem l Mela lib. I. In Heniocho νum finibus Dioscurias. a Cagore, e Politica Montum tum Iasone intrassis. Fortassis igitur sacrum peregrinum a Sarmatis aut Scythis accepere nostri. Idem. x Tracta

435쪽

43 et C. CORNELII TACITI

lacra, nullum peregrinae superstitionis vestigium. ut fratres tamen, ut juvenes venerantur. Ceterum Arii super vires, quibus enumeratos paulo ante populos antecedunt, truces, insitae seritati arte ac tempore lenocinantur . nigra scuta, tincta corpora, atras ad proelia noctes legunt: ipsaque formidine atque umbra feralis exemcitus terrorem inserunt, nullo holitum sustinente novum ac velut in sernum aspectum. nam primi in omnibus proeliis oculi vincuntur 3 Trans Lugios ' Gothones regna tur, 3 paulo jam adductius ε quam Ceterae Germanorum gentes. nondum tamen su

pra libertatem. Protinus deinde ab Oceano I Rugii , dc y Lemovii : omniumque

harum

Paulo iam adductitii J Vulgo, addictius. at ex iisdem libris magis placuit, adductius. ac Lipsio pin

ris scribit eos colore candido nitere. poliquam ex t 6 Quam cetera Germanorum J Thucydides de ephebis excesserint belloque habiles habeantur pa-lGraecis l. I. καὶ tum Θη τῆ, μίν οῦκ . l. ἔν-- trium induere colorem. Quem colorem . nisi ni-l glicantem illum Sidonius: His glaucis Herulus senis vagatur. Algoso prope eonceler profando. Caesar de lI Tincta cor eraJ Fusco aut nigro colore iaciem illinebant, ut naec quoque furvae nocti aequaretur. Diodorus quoque de quibusdam Germanorum pue Britannis lib. s. de heli. Gall. Plinius χχ, I. illιnumerere aliis alia faelem in poputis. Barbarorum foemina maresque etiam apud Dacos Sarmarasque corpora sua inseribunt. Idem.

a Rutii J Fuere hi olim strenui Milesii proximi

Quadis. Fuere genera eorum Erebuti m nresisti. Sed hi a Theodorico, quem nostri bernensem vocant, penitus absumti. Rex eorum erat tune Otto carus. Hodie parvam insulam colunt, non ita pridem ad eam fortunam redacti Rugii. Hel moliadus lib. r. au/ra insula longe major es, contra inu puli. qui postea Abotrisi, scriptoribus satis celebra- Rosita, quam incolunt Rani. qui tar Rugiam, eo sti. Argumentum praebet ipsa nominis ratio. Ger- Drri a Sclavorum , qui soli retem habent. Vox manice enim Aiamritur eIt, eques vespertinus ii iRugiorum est Germanica & fgnineat quietos. Namue nocturnus. Similis moris pugnandi studioli fuere Basylienses Africae populi, de quibus apud Sto baeum Nieolaus Damascenus. Idem. Lego , Nirro scura in tincta corpora; dein , noxium ac telia infernum. Barthius.

3 Tram Lyrios Gothonia rernanturi Inter medi Ruga quies eth. Cedrenus si Gnaras non dubi, runt hanc vocem e patria notira usque arcessere. eaque emeritorum stipendia. quietaeque vitae subsidia appellitare, nimirum ῬώγM. Simile vocab lum Germanicum legas apud Nicetam Choniatem. De cohorte loquitur. :ν Ῥω αι , inquit. terraneas aut littorales gentes. quum Langobardos Non ignotum quid apud Germanos Res a sit. Irim tum Gothones annumerat Tacitus. Sed mirum j Ictit amnis RNe vulgo dictus ibi. a quo denomina. an ab his insulares olim . an ab insularibus hi antel tos Rugios existimat Cluverius, sed posteris tem- prodierint. Rhιnanus. Plinio , Saxoni , & aliis, poribus Rugiorum intra insulam illam & insulanos Gutrem1. Pars eorum Vandalorum terras occupa-l compactum nomen. M chm e . verat, expulsis inde Francis. ut scribit Jornandes. t 8 LemmiiJ Mutius timenti citat. Utriusque vo-Sed antea quoque sepius . Danubio superato . in rabuli notio , limosa regio. Lemon enim Germa- Romanas terras impetum fecerant, puta in Daciam, Illyricum vel Pannonias ipsas. Et de iis opinor Lentuli victoria re triumphus, de quo Tacitus. Unde idem paulo addidit ias eos regnare. quam ceteras Germanorum gentes ait: quia scilicet jam aliquam jugi Romani partem subierant. Colerus. ni lutum sive limum vocant. Nescio tamen an non sint mones Helmoldi. vel potius Gnomi, quod& propius Taciti scripturam. Seribit Helmoldus: hi quatuor popati a fortitud ne miliaia , μι Lutici vin uiamur. ultra illos sum Unauoris Cy Hlarnavi. Et alibi: Drro liti Siaa,i sium dieti mi, sis Lmoges. Male, nam runam uν inquit. non regnant) addu-l Saxo Grammaticus I. 8. Nam Muci ac Litii Sax

Et apud Helmoldum profecto legendum videtur rtani sive Linones. seu potius ad priscam Germano rum pronuntiationem Luini. Dithmarus lib. 6. in ei υitara Mohardi Ducis LMinberg. satin' manifestum dictam ab istis populis illustristimam Domum Luneburgensem Annales Fuidentes : Caresus eam

rum dico : Gini. Et fortasti ipsum Lumeburgumini uitur. Linonum porro live Lino viorum Latina aeque ac Germanica est, & fgnificat, illos populos Erras, id et . adduictioribus habens s. minori specie libertatis Ac mu Ore solutioreque potestate regia.

4 Gοι oris, I Alias & Gia tonas, Gatrones G3Iso. n.siis nuncupantur Plinio. Straboni, Ptolemaeo: scriptoribus posteriorum seculorum Gothi. Gotaram autem proprie gens alia. De originibus Gothorum JOrnan des, non nimium vere tamen. Fide digni ra. quae 2. Hod. 3. exponit hanc in rem Cl. Ulea.

436쪽

LIB. DE MORIBUS GERMAN. 33

Irarum gentium insigne , rotunda scuta , breves gladii, & erga reges obsequium. a Suionum hinc civitates, ipso in Oceano, praeter viros armaque classibus valent. forma navium eo differt, quod utrimque prora paratam semper appulsui frontem agit: nec velis mini lirantur, nec remos in ordinem lateribus adjungunt. Solutum ut in quibusdam fluminum , & mutabile ut res poscit, hinc vel illinc remi - .gium. Elt apud illos & opibus honos. 3 eoque unus imperitat, nullis jam exceptionibus, non precario jure parendi. nec arma ut apud ceteros Germanos in promiscuo, sed 1 clausa sub custode, si & quidem servo e quia subitos hostium incurissus prohibet Oceanus. 7 otiosa porro armatorum manus facile lasciviunt. enimvero neque nobilem , neque ingenuum , ne libertinum quidem armis praeponere regia utilitas est. Trans Suionas aliud mare, pigrum , ac prope immotum , quo cingus cludique terrarum orbem hinc fides; quod extremus cadentis jam solis fulgor . in

Ios praeter ceteros lini culturae deditos fuisse. Le. Intur inter gentium istarum Sclavicarum multas

quenter. υνι ' tini pondara , ut apud Helmol. dum N eeicros. Quod factum ob lini mercimoniati proventum uberiorem in istis regionibus. Cor rus. Lemoviorum spatia constituunt magnam Cas- subiae partem de Pomeraniae portionem juxta op. pida Lewenburg, Stolpen. Colberg&e. Lemo-vios ipsos Herulos . perpetuos Ze Rugiorum asseclas suisse lententia Cluveriana docet. xirchmater. a Suionum sine eivis vias . ipsa in Ora o I Forte melius legatur. Suisnam hine emit Ias sita in Ceeam. Eginhaldus in vita Caroli Magni Sinonas recentiori vocabaeo Narsmannos ostendit appellari, quum ait,

vana insutis. Sumpsit bonus vir de verbo ad ver-hum ab Eginhardo in vita Caroli. Stietas & Miam solet appellare Saxo Grammaticus. Cocios. a me vasis Maispansuri Melius, misistant. Viogilianum est,

in communa nam constitant. Colerus.

s Gavisa sab iustorii Ceteri Germaniae populi sintuli sua arma promiscue habebant. Sueones in pulico armamentario condebant. Quae ratio Quia alias secutior ea adversus hostiles in aliones ob ma. ortustis munimenta. Eam caussam esse puto, ut arm mentaria ab iis primum instituta suerint . qui maris imperio pollebant. Philonis illud multo pulceristimum & celeberrimum fuit . quod Sulla diripuit postea. Athenienses hodie non imitantur, sed sup rant praestantissa mi illi Veneti. Color. 6 G rim simo J Cum apud Romanos, tantum militiae gradu honoratiores id munus germient. li custodes armorum dicebantur. ut L. I 4. D. de Re Milit. Irim. Oissa μνro J Alia ratio, eur arma sumnum sub ectode. ne otiosae armatorum manus in lasciviam & petulantiam verterent. puta in latrociniaeeteramque ferri licentiam. Thucydides, sons quidam ingenuus ei vilis re bellicae prudentiae . ita reis

seri de plerisque Graecise M. H ν. Maου tirs αι νου-

intelligit idem eum Tacito coeli marisve spatium. Coti ,. Cadavitis solis hic non recte fit mentior ea dria enim sol dicitur in sphaera recta . aut saltem non admodum obliqua. At vero in septentrionali tractu non tantum iuxta veterum hypothesin . sed etiam rei ipsius veritatem, sol circuit di lambit D. tius. quam subit, Hori Eontem. Recte igitur in libro veteri se concipiuntur haec verba : εωod e tremωm radens iam sotis fulgor in araas Minat . adeo A M. M Moa λλιιι. Vossius. In oratim se sorte etenim legendumὶ extremus cadentis solis fulgore durare clarus dicitur. Quo enim propius Polo clima , hoe longiores stato tempore vel dies aliquandiu vel noctes esse oportere ερ ratio loquii ut Aeexperientia : si e . ut darecte suppolares modo ob immane frigus degere mortales ibi possint) diem in toto anno unicum sex mensibus constantem. n ctemque unicam . prout ex signis vel ascendentibus vel descendentibus vertavi Sol, Obuneant. D. Pr

437쪽

ortus edurat , adeo clarus, ut sidera hebetet. Sonum insuper emergentis auis

diri , asque deorum , & radios capitis aspici persuasio adjicit. 3 Illuc unque

Proprio experii id incommodo susceptis A. rso . sti, μνώa o as eis. Tan. Faber. Cum pace dictum oue. 5: 96. in novam Tembram navigationibus Hol,lsit, salva lectio & mens auctoris paullo altior vitandi, per septent Nonis cardinein in Orientales In-l detur. per Aortim enim sirmas spectra Tacitus Sedias penetraturi: qni ut inauditas passi sunt calami- l daemonum apparitiones desgnavit. Semper enim tales. ita tum a iv. Novemb. die A. Is 9 s. usque ista per naturam frigoribus damat s a Finniae. ad xx. Januarii sequentis anni unam continua mi Oppiae. Nor vagiae. Issandiae 3ce. exercitiis infesta noctem, ilium sere mensum habuere. Non mi-lmagacis&daemoniacis illusionibus fuere. Xirahm M. rum igitur hoc contingere, ubi eum vix insta Ho-l 3 Illuc usque fama vera) tantiam na in J Ajunt tirontem mersus Sol est . iam mox assuturas ire. corruptum loeum, si quem alium in his lib93. Atrum, relictis. queis sidera stringit. radiis, caligi-iego illentio transieram , ut purum N liquentem. nem facile omnem arcet fugatque. -- er. a Sonum insuper ameriantis J Malim, se morientis. Nam hae persuaso rudis & eastae plebis suit, So. lem dum in Oceanum radit, stridorem edere non aliter quam s ignitum serrum condatur in aquam

Florus de Decimo Bruto in Hispaniis hel.

dam satrii gii mesu G horrore diprehendis. Juvenalis ab illo sevo: Aiades Hismi o si ad nsem clite Solem. Quid D. Hieronymus . nonne In eodem errore , aut sermone In Eccles cap I. Sol ipse, postatiama Amem relam Oceano tinxirit. per incognitus nobi vias . ad locum rode exierat rure itur. Lipsius. Seniam inoper emergentis audiri J Verbum . emn.oniis, a Ven. ae Bon. eodicibus abest. Si vero re tinendum sit. aut cum Lipsio legerim, si me t. m. rise aut potius, mot/ntis. Pichena. Lipsus rationem habuit, eur legeret: s. meri/niis. Sed potuit veriusi immergentis. CClerus. Cum non visatur in antiquitus editas verbum emergensis. certe hine tolli debebat, nam intelligunt tam prope se occidere solem . ut strepitum currus equorumve hinnitum exaudiant aliaque. Graterus. Et vero illa ea se fuit

Et sane est. Loquitur ut physicus. sed illius aevirqui censebant Cceanum finem rerum . neque ultra Naturam hane inseram) esse. Avitus declamator:

Da o rertim Natura. post omnia Oceantis , pos Oeenum nisil. Albutius Alexandrum Magnum coinpellans i Evindem δεν una vin-ia i , quom Naturasvim saris: de hoe ipso Oceano. Fabianus ad eumdem, dissuadens tentare oceanum e Sina patius reis νum Naturam, quam μνtunam tuam viseria. Pedo Albinovanus. Carmine, quo Germanicum reum cat ab Oceano: Dii remo anι. R ERUM SUE verans eo noscera FINEM.

Crassuli fuerunt, nee orbem hune vere orbem esse satis stiverunt. Facit, quod jam nune de sole inoeeanum lapso dixit. Lipsius.

huc usque m fama vera . tantum natura . Ergo iam dotro J Vere depravatus locus, neque ego midicinam a Meto, sed quandam divinatiun tam msero. quae tamen corruptorum verborum vestigiis non longe recedit. Ea est: iliae Qqua es fama r

dicat: Sic aiunt. ego autem non affirmaverim, sed tantum quae mihi tradita sunt. referam. simile aliquid dixit, Ann. x I. sed nihil eomolitiam mi aiactili causa. ureum au. ta seripraque semerisus tralum. Pichena. Locus corruptissimus. Pichena aliquam emendationem adornavit. Αtbitrentur tamen acuistiores an mea quoque emendatio ab amica magis plebis persuasio , mergi solem ea dentem . 8e hine J Venere & Apolline veriore i tuae usq- fama stridorem nasci, perinde ut fit. s quando candens merum ranrtim nasiara aetatι. Iam d tra Sumui. Dirum aqua extinguitur. Sonus ita' ue suerit non Illie usque & famae sua constitit fides 8e auctoritas. em Q/ntii, sed se m Mensis. Conringius. Nihil tri .linquit. ipsum verum seu veritatem tantum naturatius ea formula poetis, quam solem occasum Pon. arguiti quia qui ipsi viderint praeserti a Italici g to Oeeanove mergi: quorsum haud dubie respexit ne tis homines haud ferme invenias. Cetir M. Etu-- - ' di te ut multa hoe explicat Lipsius. Tamen non Tacitus. xirchmater.

1 Forma qua D/ιν- 4 Quorum Deomm P nu-l placet sermonis cohaerentia di omnino putem serist . Nam se Sole tantum loquitur. Nullum a liatis veteribus auxilium . itaque timidius legerim 1 forma sim aetas vim apud Virgil. formas vittit νa iv νώm. Superstitiosa gens equos Solis & eapitis diuini radios cernere se somniabat. Cetiri. . Non male suspicatur legendum formasius equorum . qui nempe crediti trahere solis currum. Cth inritis. Amrinem jura ius si ipsisse Tacitum: sonis ansu ramis. I.nsis aMdii, simas equorum . rados in capua ab i. bendum , illae usque. s vera fama. ranium Nasa .

Si veritin est, inquit, illud quod aiunt de stridore radiisque Solbs, sane sequitur ibi desicere hoc universum . nee ultra protendi. Gratias. Pichen aede

Coleti lectio & duri sensus est & multum valde a recepta abit. Num satis est . s ita leviter immu

438쪽

LIB. DE MORIBUS GERMAN. 33

que se fama vera) tantum natura. Ergo jam dextro Suevici maris ii trire Esi v rum gentes alluuntur: quibus ritus habituique Suevorum, lingua Britannicae propior. Matrem deum venerantur. insigne superstitionis, Brmas Aprorum gestant. Id pro armis omniumque tutela, securum deae cilliorem etiam inter hostes praeliat. Rarus serri, frequens fustium usus. Frumenta ceterosque fructus patientius quam pro solita Germanorum inertia laborant. Sed di mare scrutantur, ac ε li omnium succinum, 1 quod ipsi Glesam vocant, inter vada atque in ipse litore legunt. Nee quae natura, quaeve ratio gignat, ut Barbaris, quaesitum Compertumve. diu quinetiam inter cetera ejectamenta maris jacebat, donec luxuria nostra dedit nomen. ipsis in nullo usu, rude legitur; inssime perisnur; pretiumque mirantes accipiunt. 6 Sucia

Cum Conringius. Perperam vulgo stabitur. Scribe ex

libro bis. Iliae M aue, ut fama , non tamen natura.

Ait Oceano hoe glaciali terminari quidem famam,

sed non rerum naturam; illam enim etiam ulterius

extendi. V. Uessus. 3 U-rum tentes J Reposuimus. Συγorum tenus. Putaverim EEMos esse qui Eginhardo Aisti m do citato loco dicuntur. Nam ipse pergens in nam ratione , At listus australa Selavi, ειν Asi, π alia

diversa ineol-ι nationes. Apparet autem in archetypo fuit Ie. PE strum pro Asyorum: ex quo alius

fecerit, Estuorum . nam v pro di veteres librarii ponebant. Rhenanus. Meminit harum Cassiodorus lib. I. epist. 2. Eginhardus : at unus austati Scuta crissimo alia Hiersa nationes incolunt. Saxo Gram maticus Estomim piraticae gentis meminit aliquo, tres lib. r . Et illo etiam versu lib. 8. Obtrivi Kγ, risi via quos alis Esia genus. Colerus. 4 Lingis Brisannica propior J Fuit autem Britan. nica haud multum diversia a Gallica . ut idem in Agricolae soceri sui vita scribit. Mem. s omniumque tutelat Fortat se melius, omniqua tutela. Lipi ius.

6 Sucrinum lusnil Hic locus est, quem Calliodo: us indicatum voluit, lib. v. epist. II. Noe Succi-lnum , quedam Cernilio scribento. luitur in tristi ribus insulis oceani , ex Mboris succo desuens , unde πSuecinum dicitur , paullatim Solis ardora coalescens. Sed itane contemptim ille de noli ro. quodam Corn.ho

non scripsi. sed quondam. Quod autem inscriptio. ne ejus epistolae ei , Hassis Theoderisus rex: e Tacito esset. 2Emis. qui appellat astrorum sentes,

Suecinum hoe legentes. Idem .

Sosi omnium suetinum J Hodie Borum. ubi Sam. bia in litoribus ad Sudaviam. cujus unum latus ex positum est Zephyro versus Occidentem . 8e huic

continuo adhaeret litus Gedani in & Pomerant. cum: alterum versus Septentrionem Livonico contiguum. In Sudavico litore. εἰ non ubivis, venas

succini sub aquis esse . tametsi tempestatibus ad litus Pomeramcum . Gedanense. LlVOnicum non. nihil ejus extrudatur, loquitur experientia. Non negandum tamen ad quaedam Hispaniae Britannucque litora te et um sui si e Be adhuc quandoque legis cinum, sed ignobile, quodque vix nomen Prae illo vero mereatur. In litoribus Indiae nonnullis etiam reperiri Plinius 37. 3. auctor est. Adde quod in mediterraneis quibusdam locis, ubi lacus & paludes , arenosis etiam frusta succini inventa sint ut se in scito urbis initebergentis. Modum suecini legendi inter vada atque tempestates descripsit Jo. igandus. Ex Herodoto patet jam ante a Q. annorum constitisse Graecis iluvium in extrema Europa ad Septentrionem esse, quem Eridanum ba bari appellent, Rad ne vel Rada una dicere debebat ubi succinum legatur. Xisthmater.

Quod ipsi Glesum vocant J A similitudine vitri

simplicitate quadam barbara , quod Germani Glas vocant. Insula etiam, in qua legebatur, Glesaria a Romanis eirca ea lota degentibus appellata fuit. Nostri vero succinum illud At in vocant, claro gentis Atiliorum argumento. Plinii Iocum lib. 37ι corrigam lubens, ubi scribit Glesariam Austramans quoque a harbaris dictam , cum ibi plane legendum videatur Austraciam. 8e alio loco, ubi Ausi rania scribitur. Austra via igitur Plinio. quae vulgo Ausau. vel Ohau. Inde Ostroviorum familia Polonica, ex profundo quodam antiquitatis emerin it. Plinius idem scribit: Mithridates in Germania

litoribus ese insulam, vocarique eam os telam. Le

go haud dubie: Ostoricam. Germanis illis veteribus ut etam non ambigo Ostoris . quod alii O Hisb. C lerus. Salinatius in Solinum nasum malit . indeque

G talarias insulas denominatas non ex vano conjicit. Ob vitream enim perspicuitatem a vitro nomen

traxisse creditur. sic & Dalecam pius 8c Mat. Maristinius. A Gι bis nihilominus Κ in G mutato deis scendisse vocem Libavius existimavit. Alias 8c Ammio . Atium , AI istim , Agesen . Pornpem . vel Bin rein , ipsis Borussis genisar vel I mar dicitur.

xistumaser. 8 Succum tamen arborum I Non Romanorum

tantum . sed nostrorum 8uoque plurimorum e ror , ex resinosis ae pinet generis arboribus lacrimarum instar destillare succum , cogique & densari in frusta marina aqua , impetuque fluctuum ae Umpestatum in illa Battici maris litora exturbari rpopulum. alnum. cedrum arbores eas statuebant Hune errorem consutavit Wigandus in vcra succis ni historia. Dem.

439쪽

C. CORNELII TACITI

cum tamen arborum esse intelligas : quia terrena quaedam atque etiam volue animalia pilarumque interlucent, quα implicita humore, mox durescente materia, cluduntur. Fccundiora igitur nemora lucosque, sicut Orientis secretis, ubi thura balsamaque sudantur, ita Occidentis insulis terrisque inesse crediderim , quae vicini solis radiis expressa atque liquentia in proXimum mare labuntur, ac vi tempestatum in adversa litora exunuant. Si naturam succini admoto igne tentes; in modum tedae acccnditur, alitque flammam pinguem & olentem: mox ut in picem resinamve leniatescit. Suionibus 3 Sitonum gentes continuantur. Cetera similes, uno disserunt,4 quod semina dominatur: in tantum ν non modo a libertate, sed etiam a servitute 6degenerant. 6 hic Sueviae finis. 7 Peucinorum , Ucnedorumque , ' dc Fennorum nationes Germanis an Sarmatis adscribam dubito: quamquam Peucini, quos quidam Bastarnas vocant, sermone, cultu, sede, ac domiciliis, ut Germani agunt. 3. se des

Πννιο qti dum animaiia J plinius lacerti me. minit electro inclusi. Martialas sormicae 6. Ep. I s.& a. Epigr. su. viperae. idem I .epig. 9. Siaeetna virginea, quod ruetita manu. Ita legendum . quodia Domitius animadverterat. non relegata. Idem verbi usurpavit in quandam vetulam vere Vetusti nam tib χ. epig. 93. Columella bis etiam usurpavit. Estecta autem succina illa Optime olentia tuisse adtritu manuum. idem Martialis innuit. lib. 3, M. --δεν Arabs. quia Decina trita. Gestahan. tur igitur succina manibus delicatiorum ti ut Ter. tullianus loquitur . nari nosorum Romanorum, sed praecipue seminatum nobilium. Ingeniosissimus Poeta in Metamorphosii morem istum sui aevi signifieat lib. 2. 366. Colotis. x I a Ct id. nris institi J Non vanam esse hane n ecturam , cognoscas etiam ex Diodoro Siculo

3- ηιon. . vel sindi Plinio, Melae . Dionysio dicunt ut Scylax: M.; s Mai. - Σ- Dubito an iidem lint, qui in Annalibus priscis r gum Francorum Smiandi nominantur, qui in terra Notim annorum trans fluvium Egi duram habit D

rant. Idem.

4 femina Amiariar J Alii idem de sarma ii scripsere, sed non de omnibus. Illi adeo dis, M

s Non meri a Iu/rsau. sed Miam a semistise vir mran/J Degenerant a libertate . quia ceteri Get. mani tere omnes liberi, hi servi. Degenerant a seruitur e . quia servientes populi. Regibus, idemque hominibus, servire solent, hi seminis. Ples. ω . Fortasse recte Pichena. Ego tamen ambige. ham mecum , an non scripssset Tacitus: non mod a litisia . , sed vitam in seriasura dueneram. Grono

o M . svitia fui, J Longissimum ergo & amplis

sinum Sueuorum regnum suit. quod quide in aBoruilia etiam procedens sueciam cum vicinis insul:s ambiverit, vastissimique maris dominatum complexum suerit. Colligas id ex eo. quod Pompon. Mela de Corn. Nepote sumptum refert lib.

Quem locum ex plinio descripsit lib. 2. cap. 67.

r P vi in ram J Si sunt iidem eum Bassarnis, ea usita non est . quin Germanos fuisse credamus. Sie

dicti a Peuce insula. Dio tamen Cassius Batarnas Seythicae originis saeti lii, 38. Et Plinius lib. 4.

8 Irinia rum J Eorum mentio quoque fit Plinio. Rh nanus. Antiquissimi & H Λιιοι appellarunt. Alii 'neros er Izanisos. Hel in idus eiusque coaevi. mi. tis. Sed male idem Hermoldus eum Vandalis confundit. . Imo fortaste non male. eum ira vagi illi Vinidae , Germanis dicti fuerint. Varari enim apud illos est V Matin. V ni etiam dictos fuisse credo. Unde apud Strabonem lib. 4. 'OH,λ. civiistas. In mendo est Marriani loeus in Perip o sar

ibendum enim . Ossex , πιλπM. Loquitur apertet de s nu Venedico. cujus & infra se meminit: T.

Quid eenseant de illo loco Critici. nunc non recordor. Ego legerim: Finninia. I adicit Saxo Grammaticus. Puto ti Flammam Plinium scripsisse illo loco di i isti iam uni sine neminibus ea fisis

440쪽

LIB. DE MORIBUS GERMAN. 43

des omnium ac torpor. procerum connubiis mixtis, nonnihil in Sarmatarum habitum foedantur. Uenedi multum ex moribus traxerunt. Nam quicquid inter Peucinos Fennolque silvarum ac montium erigitur, latrociniis pererrant. hi tamen inter Germanos potius reseruntur, quia dc domos figunt, & 3 scuta gestant, & pedum usu ac pernicitate gaudent, quae omnia diversa Sarmatis sunt, in plaustro equo. que viventibus. 1 Fennis mira feritas, Deda paupertas, non arma, non equi, non penates: victui herba, vestitui pelles, cubile humus. sola in sagittis spes, quas O in opia ferri ossibus asperant. 7 Idemque venatus Viros pariter ac feminas alit. Passim enim comitantur, partemque praedae petunt. Nec aliud infantibus ferarum imbrium. que suffugium, quam ut in aliquo ramorum neXu contegantur. huc redeunt juvenes, hoc senum receptaculum. Id beatius arbitrantur, quam ingemere agris, illaborare domibus, suas alienasque sortunas spe metuque versare. Securi adversus homines, s senis quibusdam Serthiae populis: Us ἰ, τω βίω

νῶντες. Sic de Getis Ovid. Sirius squalidus ense Gι- res. Idem. I Procerum connubiis mixtii J Conjicio sie fuisse

scriptum . Ceterum connubias mixtis &c. Menanus.

Rhenanus atque etiam Altha merus. legendum putant , eetarum connubiis mixtii. mihi vulgata lectio probatur: verisimile enim eli. non ii plebejis hominibus uxores ex Sarmatia usque ductas. sed a proceribus tantum. & ideo ait, mixIis procerum tonnubiis, id est inter proceres Bastarnas & Sarmatas.

Pubena. Muretus ζει um vicem τοῦ procerum. Ego distinctionem muto saltem : torpor procerum. Con. nubiis mixtis &c. Eaque vera omnino lectio. Aci. datius. Uerius legeris: procerum estu biis m/xti. Inistelligit autem laedum illum braccarum usum, quum Ee apud ceteros nonnullos Germanorum viguisse constat. Lucanus. Ea qui te laxis imitantur SarmaIa braecis,

a Damos filum J Sarmatae enim ἀμαξή2M erant plerique. Mela de hae gente : non se urbιbus Marmo no statis quidem sessibus. Idem. 3 Scuta t. stant J Quae Sarmatis nul a . ut alibi docui ex Tacito. Strabo tamen Γερριψάνους indagetavit. Caussam hic nolo repetere. Mem. 4 Pedum usust Cum ad usum pedum nihil Sarmatis inertius. Tacitus Hist. lib. I. Idem. s Fonis mira feritati Apud Jornandem involutum atque mendosum scriptorem Anni inter mitiores Scantiae cultores enumerantur. Finia, inquit. mitissimi. Quando vero libellus hic a Tacito Germanis dicatus est . propter studiosos antiquitaris Germanicae non possum omittere quin Pauli Diaconi locum explicem. Is statim in historiae Langobardicae exordio. Scritolinnos insulae Scandi naviae vicinos iacit. quamquam illic inendose seriptum est SerisObini. Huic. inquit . Leo Scriso ni.

sic enim gens illa nomina ur, vicini sunt; qui etiam assatis tempora nivibus non earent, nec aliud, MI Iesuis i a ratione non disparti , quam erudιι animan. tium earn us vescuntur. de quorum etiam binis pollibus sibi in manta coapιant. Hi a fallori, iuxta Iminguam ιarboram, Gymologiam ducunt. Sallibus enim ut niti, μυι quadam. Ino incurvo ad areas similis. dinem oras assequuntur. Non dissentium haec cum

hi , quae Tacitus scribit Sola in sagittis s i. tam .

que venatus viros pariter ac Deminas alit. Quod vero

dieit de barbaro nominis et mo, facile est intelligere Finni, istis a fritindo hassu contigisse appellationem. nam siriten Germanis est pasum facere. Emenda prodigiose corruptum locum apud JOrnandem non lonSe a principio Gothicae hiiloriae r Alia viro ibi

temes tres Cresona. tu scribe r Alia vero ibi tantas Stritosenna, qua frumentorum non quarisant virium . μέ earnibus fararum atque avium vivunt. Ubi tanta Diadibus faetura ponitur , ut G a mentam ρ asens generi. cir satietatem ac copiam genti. Rhenanus.

6 Inoia forri os J Aut urorum cornibus, ut supra ex Plinio Ostendi. Puto enim prope illum locum de his ipsis Fennis intelligendum. Cole ur. 7 Idemque venatui J Apud Sarmati des etiam Ariscus tendere, equi re, venari. puellaria pensa sum. ut

Mela tradit lib. 3. Idem. 8 Aliquo ramorum nexul Scribit de Septem paga nis sive Mosynis idem Strabo. De quibus & Xenophon. Itim. 9 Semri adversus homines, scuri adversus deos Iin foeda enim paupertate . securi adversus raptoressuresque 'agebant, quibus nihil quaestui apud eos. Et dum agri culturae non studebant, securi etiam erant adversus deos, id est, adversus grandines aetempestates , ceterasque coeli injurias, quae sese-tes, atque omnes alios ter rae fructus aliquando deis struere solent. λιhena. Nulla cura est. ne quis auisserat res. cum' nihil habeant. Uere enim apud Euripidem : αλι, ι' . . δ D. καὶ φιλόφ as κακόν. Cum nullos agros possideant, nullam metuunt tempestatem aut calamitatem. Nihil enim aliud. βιD- γεωργικμ , quam secundum alium veterem

m, . H. ce obscurioris loci clara sententia. De Hellusiis le Oxionibus operae non est anxie me i quirere , ut fabulosis: qui veris ac necessariis for-

SEARCH

MENU NAVIGATION