장음표시 사용
221쪽
ao6 HENχ. VALEs II NOTAEborei Apollinis sacerdoti aureum femur suum ostendisse, sequitur, ut eodem tempore vixerint Olymp. s anno a. Hic sagittae insidens orbem peragrasse dicitur, quam figittam Apollo in Hyperboreo monte defod rat, cum Cyclopas interfecisset, qui fulmen Iovi lac rant, quo AEsculapius erat interfectus. Sed postquam Jupiter ignovisset filio, sagitta ipse vento ad Apollinem perlata cum frugibus, quae eo tempore nascebantur, teste Hygino in Poetico Astronom. Proclus in Timaeum pag. I I citat Pythagoram αν τω πως Acαρον λογω: ubi scribendum est ΑπαυλPag 9. Α'κροσοριας.J A'cροκρμας Suidas ex Harpocr. Pag. Io. Pro Δ νάρχω habebant Δυλάμω.J Δ νάρχωleg. est. Is orationem habuit, quae καὶ' Α'γασικλεους umsγελία ξενίας inscribitur a Dionysio inter μοσίους λογουσγηMους Dinarchi, quanquam καὶἀ mcnκλεους ibi legitur
dri in Theriaca. Sed A γλιωρ D rectius scribi docent
ti, quae est colonia Lacedaemoniorum, teste Polybio lib. 8 p. 133. In Euripidis loco citato A αύλου sunt filiae Cecropis. Nam ut ait Apollodorus lib. 3. biblioth. Cecrops Agraulum sic scribit Actaei, qui primus A tticae regnavit, filiam uxorem sortitus est, e qua Agraulum, Eriem ac Pandrosum suscepit.
222쪽
IN NOTAs MAUSSA CI. 2GIPag. II. Τῆς Α'θηνας.J Α νωων corrupte legitur apud Ulpianum, quae emendatio obvia erat. Volfius vertit pessime, victima porro fuit Agraulos Atheniensibus. Pag. I a. A καυλ . 4 Sic apud Plutarchum 1n Alcibiade & in Themistocle: Λεώcό ς Γ Α'λκκκων D Α'και- ληθεν, at in Antiphonte A eυλον. Pag. I 3. 'oλοκληροι. l Sic apud Schol. Comici in Ue spis s33,ad illa ἀλλ' A A μεμνησ αυπς ί'ν απικυναγ, notat, ά , τι eo nλες ά άν. Suidas in iαν ait, interpretes Thucydidis scribere ἐὰν ολοκλήρως scribi, cum Praece dit , ut ,1 ἐάν: alias αὐηρ μενως Esterri, I, άν. Δ, Ο, non sunt ολοκληρο, ut A & B. J Haec plane non intelligo. Sumpsit autem Mausiacus ex Ammonio Grammatico in U. κάαμα, sed non intellexit quid sibi vellet Ammonius. Ait enim Ammonius co
integrum etiam Alphabetum 2 literarum, ut α, ι 3, ct caeterarum abus e vocari κάμε cro, id est, liter ,- Scribe igitur in Graeco αλφα, βῆ . Nam si α & β scribas, non procedit, quod ait Ammonius, cum α & β de Δ & C sint vere At vero αλφα, βῆτα, γαμ μα, &c. ProPrie , non καμμύ5, nisi improprie. Eundem locum restituimus ut ibi vide. Diogenes Laertius in Zenone p. II. τῆς θ λεξεως - ά ες Πι--πιμαρο κάμμαί--θ λεγε- iupple χειον.)
Lege αλφα: hoc enim ονομα, indeclinabile. Non pudet nos Lec tractare, quae Stoicos philosophos gravissim
223쪽
rc8 HENR. VALns I I NOTAE smos viros in scriptis suis tractare non puduit. Adde Boetium in librum de interpretatione pag. 297, ubi discrimen assert inter elementum & literam. Dionysius Halic. Δημοβ . δεινοεγ sub finem: Oiον πι γίνετα
ρέα. Et hic dissentit ab Ammonio. Cum Ammonio facit Priscanus lib. I. Hoc ergo interes inter elementa Oliteras, quod elementa proprie icuntur ipsa Fronunria. tiones ; notae earum, literae. Abusive tamen ct elementa pro lueris, o literae pro elementis vocantur. Mox: Sunt igitur rigurae titerarum, quibuS nos utimur, a 3. I in vero pronunciationes earum multo ampliores, &c. E dem habet Diomedes lib. et initio. Pag. I . fAως Διά ρίδας.J Dele ἰχως. Nam ἰας c- αχ. corrupte scriptum erat pro ο Δικοχ. Quae sequuntur, verba sunt Dicuchidae. υ ο τω ἰερω sic lego, non ἰακω. nam tape haec duo a librariis confusa animadve tib τουτω α μέν , ετ νου νiui ἐοῦν ο αγκίς &c. Nihil
mendosissima, postea addit quaedam plane cadein, quae hic ab Harpocratione dicuntur. Et Suidas ex eo Scholiaste accepit. Pausanias Heliac. pag. I 19. De Agyieo Apollinc Eustathius in Iliad. is initio, ubi addit,
224쪽
Agyrrium) ο δύ si λαcων Hγγυον ειναι θανατου ψησ'άξίους τους μι θοφορῶν si immς ω τῆ μκλη πα. Verba Platonis Comici sumpsimus e Plutarcho. Α' λφι ν J Schol. Hermogenis o6 illud ri, Isocratis explicat αδελφά φρονειν. minus recte. Isocratis locus eit p. 77o. Abare autem dimim videtur ζ ἀπφοι, quae Attice sororem denotat. Sorores enim Elae sic se compellabant ἀπφά teste Eustathio in ε I'λ. pag. F6F. unde ἀπφιον πτυνMκως η ερωμενη, quae repetit in I'λ. E p. 97 I. Pag. I 6. Α' ου actio.J Recte autor Etymologici. Haec actio tum competebat, cum nulla alia erat, qua jussuum actor recuperare posset. In libello actionum fere omnium ita scrib. ex Demosth. & aliis,.άλιῶ με ὀνα &c. Itaque apud Lysiam ita concipere soleo titulum , qui hodie vulgo legitur Λυσόου δημοAων ἀδικημάτων. Lego, inquam, ego adicia ra δημοειον ἀλοιου. Etymolog.
ἀλκηματων Ακη occurrit apud Pollucem pag. 3o8.
225쪽
2IO HENR. VALE III NOTAE Libanium in oratione, nomine Demosthenis in AEschianem Pytagoram δημοσίων ἀλκηματων, & apud comminiatores Hermogenis omnibus paginis occurrit. Artemidorus lib. I cap. F. ἐαλω ςcγων ηαο πων ἀλκηματων. male Cornarius ob publica delicta. Eodem sensu fortassis Isocrates in panegyrico κρινα dicit Pag. IO9 Pag. II. Eως inquit παμ&c.J Vide Hesychium. Ari istoph. Λυmvάτν p. 9os. εις μὲν λογγριοι δευρ'άεἰπι- ραινεται . Sophocles in Oedip. Cotoneo P. 322. Nuncius, οἷς λελοιαπτα κρινον τ αἰ εἰ βι οἰον ἐξεmmis. Scias Oedipodem mortuum esse. ἀεὶ pro εως sumit seu τέως. Thucydidis locus in prooemio, quem intelligit Harpocratio, is est,
Pag. I 8. Oratione secunda. J Libro r. In his libris providentiam sustulerat Antipho teste Origene lib.
Eύε J Eυειτὼ vox est a Democrito cusa, qui librum eo nomine ediderat teste Laertio. Mclius autem legas hoc loco ά ειτώ. A'νῖφων ω ἀληθείας β. &c. usque ad
Pag. zo. Τα 3 secηλα.J Α σζηλγ quidam memor tur a Ptolemaeo filio Hephaestionis, Patrocli frater, Herculis
226쪽
Ιs Noras MAUsSACI. IIIculis amasius, a Theseo occisus, cum ei Herculis conflagrationem retulisset. Stephanus de Abdera. ἡ re Απδήρου ζ Aχcηλου. Imo non legitur in Stephano A 2 λου in hoc loco, sed in sc λα. Pag. II. E'πικοτῆς J E κοπὶ est arbitrium apud δε-
ωτητας, teste Polluce lib. 8. ἄλκοπιν est actio tutelae, ut idem testatur, quam Demosthenes contra tutores suos
intendit, ut testatur ipse in Midiam & Plutarchus. Αγενῆ Eυμενη. Verba sunt Polybii sine dubio, ut declarat illud κα&νc ν vox Polybii propria. Errat au-' rem Mausiacus graviter hoc loco. g. 2 2. Α κη. J Athenaeus lib. 7 pag. 297. Nικοινωρ θ
Mν μύονομαθίωα .l Citatur & a Stephano in Πάρ D. Porro Nicanor, qui hic laudatur - μεὶονομασιων, sic enim lego, non ignotus est scriptor. Stephanus in e .
Verba Demosth in oratione προς Κα ππον haec sunt. quae Harpocr. intellexit: μειν ris μνῆς εκ - δο ν -δους εἰς Θωκu Μεγικλώh τω E'λουίσινίω λω τω ἀδελ φω min. Pro εἰς Θωκlis lege εἰς α κ ex Harpocr. non enim foeneratus esset εἰς Θυι-αν, sed πνα ἡ Θυίκης πολιν. Assignandus enim est locus certus,
in quo solvatur pecunia cum usuris: alioqui, cum Thracia tam vasta sit, incertus erit creditor, quo in emporio pecuniam suam recepturus sit. Ideo in omnibus contractibus nauticis apud Demosthenem aliosque semper locus certus assignatur.
227쪽
a Ia HEN R. VALESII NOTAE HIα . J Actium terrae Anactoriae, i. Epiri memorat Thucyd. lib. I, ubi Apollinis templum fuerit ad fauces sinus Ambracii , & Polybius lib. pag. 327 καὶἀώ τῶν
csse arctissimum. Apollinis Achii templum ab Argonautis positum esse ait Hyginus in Poetico Astrono
Actiaque iliacis celebrarem littora ludis J Vide Sir bonem lib. I. In Eschinis fratrem Philocarem.J Philochares MAphobetus fratres AEschinis. Demosth. ib.
Pag. 2 . A λεας.J Demosth. in Philipp. X, quae est responsio ad Philippi epistolam, initio. F Φαρσαλίοις Α λον et ρεδωκε. Nam, ut testatur Demosth. Q. sub initium, Halum evertit Philippus & Halenses ejecit, αυτ εξεληλατηιs s ἀνά et D ουντων ἡ πολις γεγονε In Volsii MSS. codicibus rectius erat ἀνά αας . Neque enim verum est, Halum eversam fuisse, cum tradita sit Pharsaliis. ἀναοπιας autem recte dicitur, quia ejus incolae omnes abducti & in servitutem redacti. Sic Er trienses αναασίτους vocat Herodotus P. Io, Halum aurem obsedit Parmenio dux Philippi teste Demosth. a ααre. Dionysius Halic. lib. I p. 3 inter Herculis arcana magnum hoc fuisse & admirandum, is δἰ τὰς
εις - δορβιlητα καὶοικι ν. Sic Cares ἀνάσπα ι dicti itini, quod a Persis erant translati in Persidem, teste Arriano:& Eretrienses Em αγι dicuntur a Strabone & Her
228쪽
λεγετ' - - νικως. Mε ολ γ, ait Elym. Sic Appianus in Mithridatico de Chiis, & iterum de Cappadocibus transductis in alias regiones ανα ατους usurinpat.
quid Lacedaemonii his legatis a Xerxe fecerunt, qui terram & aquam petituri venerant. Eos enim in puteum conjecerunt ac superjecta humo obruerunt, referre Xerxi mandantes, habere eum a Lacedaemoniis terram aquamque, quam postulaverat. Resert Her dotus & Polybius lib. 9 p. spo. Pag. as.' Αλος πελον.J Xenoph. lib. 2 pag. 27 . locum csse ait juxta Piraeeum. Pag. 26. Restituimus nos Vide Andocidem τω καὶ' Α'λκιctilia p. 3I. MegacleS erat avus maternus magni Alcibiadis. Nam Alcibiades fuit Dinomachae L Dinomacha Megaclis f. teste Plutarcho in Alcib. Megacies filius Clisthenis ejus qui remp. Atheniensium ordinavit. Isocrates in oratione de bigis.
229쪽
aI4. HENIL UALEs II NOTAE Alcmaeonis filius Megacies Magnus, ejus filii
Clisthenes, & Hippocrates . Clysthenis Megacies, hujus Agarista,
hujus Dinomache, hujus Pericles. hujus Alcibiades. Paternum autem genus sic habet. Alcibiades Magnus. ejus filii Clinias, & Axiochus, hujus Alcibiades. huius Clinias. Ex quibus apparet longe falli Demosthenem seu quis alius autor est) orat. in Midiam, cum Alcibiadem illum Cliniae s. paterna origine Alcmaeonidem fuisse ait,3 Wrκος 'Imrον- Duplex error est, non enim ex paterna sed ex matris origine Alcmaeonides fuit, ut certissimum est. Megales enim magnus erat Alcmaeonis Lex Herodoto & Plutarcho in Pericle, quod clarissime docet Isocrates. Illud etiam falsum cst, maternum Alcibiadis genus ex Hipponico fuisse. Nullus enim Hiinponicus comparet in eo stemmate. Quid ergo D mosthenem induxit 8 Nimirum Alcibiadis illius filius ac
nepos tum vivebat, cum Demosthenes Cam orationem habuit. Ii materna origine ex Hipponici domo erant.
oriundi. Nam Alcibiades Cliniae s. Hipparetem Hipponici filiam uxorem habuit teste Plutarcho in Alci-
. hiade & Andocide. Putavit ergo Demosthenes etiam patrem ex ea docto fuisse. Demosthenis errorem secutus est Libanius declamat. 9 pag. 31 2. Nec minor est Meursii crror, qui lib. 6 est Att. cap. Ia totam seriem
paterni generis Alcibiadis miscuit. Locus est Platonis in Euthydemo initio de Clinia: cci θ ή A'5όχου πιν
anctiιL. Hunc locum mendosum esse existimat Meu sius
230쪽
Is Nor As MAUssACL 2Issius & corrigere aggreditur. sed frustra est, cum locussit integer. Loquitur enim Plato de pulcro illo Clinia fratre patrueli Alcibiadis, qui Clinias filius fuit Axio chi, ut praeter Platonem fidem facit AElchines in Axio cho. At Meursius magno errore hunc Cliniam Alcibiadis patrem facit. Atqui Clinias Alcibiadis pater in
praelio ad Coroneam occubuerat lcste Platone in I Alcibiade & Isocrate & Plutarcho & Sopatro in divisione Controv. Pag. 29O. Clinias autem Axiochis vixit post bellum Peloponnesiacum, ut patet ex illo 2Eschinis dialogo. Quod spectat ad Alcibiadem magnum Alcibiadis avum, firmat nostram sententiam, primo Herodotus lib. 8, qui Cliniam Alcibiadisi filium in proelio ad Artemisium fortiter egisse scribit. Fuit autem hic Clianias Alcibiadis nostri pater ex Plutarcho & Sopatro Iocis citatis. Accedit Plato in Euthymedo loco cit. Deinde Andocides in orat. in Alcibiadem. o Ge
tio & -πι legendum non , & sic de caruteris. Fuit porro alter Clinias Alcibiadis frater minornatu, de quo loquitur Plato in Protagora.
is, cujus meminit Xenophon ι p. 214. sed non potest. Porro illa verba, Α'λκις αδου ξενο- , ni fallor, sunt ex oratione AEschinis in sine p. FQ. S τ