Beispielsammlung zur Theorie und Literatur der Schönen Wissenschaften

발행: 1788년

분량: 483페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

81쪽

Quare agite antiquum patrii revocemus amo.

Ruris et agricolas artem doceamus alumnam Virtutis, fidei comitem, morumque magistram. Mobilibus sunt qui numeris InfieEtere vocem, Plaudere qui pedibus choreas, qui caedis amantes Formantesque manus in mutua funera, prompta mΗhus nimium ferro monstrent accersere mortem.

Ruris ut ipsa suo quoque disciplina magistro

Gaudeat et campis sua sint praecepta colendis; Quae veniunt properanda novo iam vere, quid Aestas Autumnusque monent, quo rure domique labo

Agricolis permittit Hyems ignava, docebo Annua per varias partitus tempora curas. Aeterno postquam soboles aequaeva parenti Induit humanos artus, promissaque terris Auxilia et tectum mortali corpore Numen Attulit ex illo nobIs revolubilis annus Incipit, et Tundens primum qua luce cruorem Ingenitas homini Deus abluit hostia labes. Inde resurgentis numerant primordia mundi; Et novus a Christo seclorum nascitur ordo.

Naturam sequar Ipse ducem Caelumque Delia 'dens Torpentesque sinus terrae, reserabit et annum Purpureis mihi e manibus viridemque Iuvem

Ante canam, tristis memorem quam tarda senectae Temporc nam quatuor divisus partibus annus Humanae persecta refert imitamina vitae. Vere renidentem eredas Iuvenescere mundum:

82쪽

Nata recens, ac mollis adhuc, et roboris expers Audet humo vix stare seges ridentibus agris Blandior arridet Zephirus , pennaque iocanti Mulcet odoratos flores queis picta decentes Terra sinus, iam tum messi praeludit opimae. Fortior et plenis adolescit viribus annus Cum gravis exacto Iam Vere reducitur Aestas. Maturus fructu dhin uberiore decorum Attollit caput Autumnus Brumaeque nivalis Denique canities et rigora pigr sequuntur.

Ergo ubi iam propior gelidas ablegat in Aretos

Sol Hyemem, hi nudis frondes ex mite redonat Arboribus, vir dique refert sua gramina terrae, Atque suos avibus cantus, sua gaudia mundo Rusticus hyberno iam non piger igne ligones Expedit; et terrae florentis imagine gaudens, Arva colit, cultuque novos superaddit honores.

En tumet, et gravidas laxato cortice Palmes agit teneras evolvens vinea frondes Naseentem iam tum monstrat tibi Vinitor uvam Sollieitatque tuas praesenti munere curas Vt sepem repares, alimentaque pinguia ferro Elicias, fodiens circum, natosque revellens Ab radice rubos et iniqui graminis herbam quam nisi sumosis siccam procul ignibus uras Radiees iterum terris aget, atque per omne' Latius effundet sese vivacior agrum. Intermuta boves redeant ad aratra, novales, Prosubinant, dum mollis ager, facilisque moveri, Non pluviis tamen udus aquis; ne crassa reveb

Terga soli quas dein glebas nec vomer aratri, Nec pluviae ephirique putri tellure resolvent Dissiciles eum iam primis a mensibus anni Sulcat Arator agros hominumque pumque laba

83쪽

Saepius exploraci tune demum intellIge erudi Nil superes e soli, eum seissa per aequora campi Inseritur sine vi transversis pertica sutas. Hyberno dum pigra gelu stet herba soluti

Prata terant impune Boves sed Vere renascens Gramen ubi flores intermicat, udaque verno Prata colore rubent procul hinc herbosa secundum Flumina pascatur, gravior pede Taurus inerti Nec calcet spes ipse suas enm mollibus herbis. At neque serta legat, floresque Puella per omnes Erret, et instabilis nunc hos nunc demetat illos, Nunc omnes emundat humi molasque perosa Quas habet in manibus, eupido molles Hyacinthos Ungue petat, tenerasque vago pede proterat her

has.

Vnus erit verno qui tempore prata Colonus Ambulet, ut iuncos ima de stirpe revellat, Ac lapides, et si qua iacent obnoxia falci, Amoveat nudaeque mens telluris acervos, Aeque humum dorso quam deformavit iniquo Effodiens hine inde cavos sibi Talpa penates.

Ipsa etiam senio nisi vis humana resistat

Degenerant quae mata imo recreate; situmque Et veterem eampi maciem superate colendo.

Atque ubi nil prosunt sterili laetamina fundo; Iam neque vis aquis iuvat auxiliaribus herbam, Invasidis iuncos inter quae stirpibus aegre Prosilit, et rara brevis interlucet arista Prata lacertosi subigant ignava iuvenci: Altius aut palam nitens pede Rusticus arvis Imprimat, Et versis caelo radicibus, herbam Extirpe penitus. mutato semine terra Triticeas alet Ingenti cum foenore messes,

84쪽

Arboreae frondis tenues imitabere duetus. Uaniere. Aspicis ut vena fluat e maiore canales In minimos, frondemque liquor prorepat in cimnem: Editiore loco sie grandior alveus amnem Aecipit, ac rivis hinc inde minoribus undam Diispat et late sitientes irrigat herbas. Sparge fimum, sublimis ubi se campus ad Austros Erigit hine imber pluvius rivique cadentes Aeclivis alimenta serent pinguissima terris.

85쪽

II ELLA COLTIVAZIONE. I i. v. 935. C

O, beato eolui elie in Pace vive, Deci lieti campi suo proprio cultore ς eui mndo ontan dati attre genti La giustissima terra it cibo apporta, Et si cur il suo ben si ode in seno Se ricca compagnia nona a dyin torno Di gemme, et d'ostro ne te case ornate Di legni peregrin, di statue, et d'oro , Neve muraglie tue coperte et in te Di pregiat eo lor, di veste aurate Opre chiare et sotti di Perso et dyIndo S i letto genita di regie spo glie Et dicit et lavor non haggia it regio Dacia tutia arresta latente igni ara; Se non spe gni la se te et tot la fame. Con vali antichi in eui dubbioso embri Tra hellera et valor chi vada innante; se te lagii non hai dentro et di uore

86쪽

artistis en An basis.

DPelii parte, et chi lien calcate et cinte; Ne misse vani honor i scorgi in torno; Sicuro almen ne pove rello albergo; Che di Iegni viein de natio bosco Et diri emplici pie tre vi entro accolle Thai di tua propria mandon dato et strutto Concla famigii pia 'adagi et dormi Tu non emita'altrui foret ne in ganni; Se non dei lupo, et la tua uardia scit cane Il eui sederi' amor non cede a prεZZO. Quat'horcii Degii ali appari deli Alba Non tuoviduo elii te novelle apporte Di mille a tuoi de si contrari effetti, Ne camminando, o stando i te coviene An alitui satis sarii ch'al tuo core. Flor sopra i verde prato, o sotto i bosco Iloriel herbossio colle, o iungo inrio,

Hor lento hor ratio a tuo di porto vat. Hor la scure, horu'aratro, hor falce, o marra

Hor quinti, o quindi, ov'il bis gnio prona quando Di tempo miglior soletio adopri

Uosses vulgo non ti rida in torno Che derelitte in te dormin te leggi Come a nuli altra par dolceet et reca Dali arbor proprio, et da te stesso inserto Tracla casta consorte 'i chari figliquasi in Ogni stagio goderis i frutti

pol darnes ibo Iein contando 'essi La natura, invalor, a patria, ' nome, Et det suo eoltivat a gloria, et l'artesiiungendo es vero honor seu arga lo de linei mena talli oriel cavo albergo Dei pretioso vincl'eletio amico. Divisa deci sapor, monsti ando come I 'uno ha grasso it terrem, l'altro hebbe pioggla Et di questo, et di quel, di tempo, in tempo0gni cosa narra che torni In mente luuinei mostra te pecorelle, 'i buoi, Nostrat gli it fido can, ostra te vacche Et mostraru ragio chela'anno In anno,

87쪽

Pol menario ove stan te biade 'i grani, In vari montice posti in disparte, Et la posse seder c ancho ella mole Monitar ch'indarno mai non passe ii tempoLittamente Duede d'intorno inmena La lana, it lin, te sue galline, tu'uova Che di donnesico,praesson frutti et lodest Et di pol ritrova motando in alto La mensa inculta di vivande plena Semplici et vagite, e cipolle, tu'herba Dei suo resto glardin, 'agniel chyil giorno. Havea ratio it pastor di hoc ca a lupo, Che mangiato gli havecta testa e' fianeo Ivi seneta temer cicuta et osco Di ehi erchi ii tuo regnio, 'l tuo thesero

Caecia la fame senet affanno et cura D'altro che di dormi la noti intera, Et trovarsi a lavor neliuovo sole

Glorioso PRANCEsco in questa gula It rustico cultor oderse in pace L'alte fatiche sue sicuro, et lieto ZNon id ille nido onsio mi ho Iontano. Non gi l 'Italia nata cheloi che lunge Hebbe altissimo Re te ostre in segnie; Αltro non hebbe, si che piant et guerra. Leolii campi suoi son salti hoschi, Son fatii albergo di silvagge fere, Lasciati in abban dono a gente iniqua; I bisoleo, ' pastor non uoleta pena In meeteto alte citia vive sicuro Nel grembo at suo Signiori che de tui stesso

Che'l deuria vendicar, divien rapina. It vomero, i marron, a falce adonea Plan canglate te forme, et alte sono

Impie spade agitenti, et lance a te Per agniar'il terrenta sangue pio.

Fuggali iunge honia dat seggio antico L'Italico villan, trapasse Alpi,

88쪽

Ttuoveri Gallico sen, sicura possi Sotio l'ali Signior dei vostro impero Et se qui non havri eo me hebbe altrove Cosi tepido it sol, si chiar il elelo; Se non vedra que verdi colli Thos ehi Ove harii nido piu hel Palla et Pomona Se non edra que cetri, lauri et Irti Chelaei Parthenopeo vesta te plagge; Se delaenaeo et di iii altri insem Non sepra qui trova Ie rive et Ponde Se non l'om ., gli odor, gli scogit amentCheylaei Liguro mar circonda et bagnia Se non lyampi planure, 'Pverdi prati Che'llo, 'Adda, 'LThesin rigando in fiora qui vedra te eampagni aperte, et liete Che senta fine haver vincones Quardo Ove ii buon arator si degnia a pena Di partit ii viein con fossa, o pietra; Vedra Leolli gentit si dolei et vaghi; E' si leggiatdriandar, trador disgiunti Da melitari ruscet, hombros valli Che sarieno arresta elii piu 'affretta, quante belle sacrate eive opache Vedra in eget d'untian tuite ricinte Non da crude montagnie, o fassi alpestri Ma da be eampi dolet, et plagge aprichel La hiandifera querela, it cerro, et l'eschio Con si raro vigor si leva in alto Cli'ei mostrati minaecia eo i rami it eielo se partiti trador eli'ogni liuom direbbe. Dalii dotio eulto nodrite et poste Per compi quanto bel si truove in terra Ιvi ilhuon eaeeiator sicuro vada Ne di sterpo, o di his in contro emache gli quaree a veste, o serre it corso Qui dira pol eo maravigii forse, eh'a suo hae liquor tat grana insondesReeo, Lesbo obliando, Creta, et Rhodo, Che 'antieo Falerno invidia n'haggia,

qu nti elitari, benigni, amici fiumi

89쪽

.... - . . . .

ellamanni Corre sempre, dra di merce OlmI; Ne disdegniars un solla laavere incareo. Ch'at suo orso contrario in dietro tornil Alma sacra Ceranta, se cortese Rhodan, Sena, Garona Era, et Matrona Troppo ungo seria contarvi alieno Vedra it Gallico mar soavo et plano, Vedra Iliadremeean superbo in ista Calcar te rivo, et pesse volte irato Triomphante scacciar'i fiumi almonte; Chelen sembra colui che dona et oste quanti altri ne senue forete et ronde.

90쪽

Oetrefell. Il dole fruito, e Plor te fori occulti Sparger eonvienti una rorante pioggia Somando l'aequa, 'hai raceolia in hocca, per l'aria, che spruetetare it vulgo chlama; E eonvienti ancho havere in mano v legno

Fesso, 'hebbe gia fiamma, hor porta fumo Che impedite da ques non piu daranti Noja, e disturbo net sottrarii ii mete. Due volte lyarmo son seconde e fanno Lador casta progenie est lar figliuoli

Nascono 1n tanto numero, che pare

Che sian dat eiel pio vute sopra herbe, Lunara quando la rondine syaffretta' Suspende a te travi luto, e paglie, Pe dolei nidi, he di penne impiuma; Per polaret'uova genitati, cher corpo . Non letu pi patire, e eo disio Gia ede Prondinin che sente ii ventre. Ualtrara, quand'ella provida dei tempo

SEARCH

MENU NAVIGATION