M. Valerii Martialis Epigrammatum libri ad optimos codices Parisiis nuperrime recensiti et castigati. Tomus prior posterior

241쪽

XXVI. de Sotade.

Porielitatur capite Sotades nosteris Reum putatis esse Sotadem' non est. Arrigere desit posti Sotades: lingit.

XXVII. ad Nepotem.

Bis vicino Nepos nam tu quoque proxima FloractIncolis, & veteres tu quoque Ficelias Est tibi, quae patria signatur imagine vultus,

Testis maternae nata pudicitiae. Tu tamen annoso nimium ne parco Falerno;

Et potius plenos aera relinque cados.

Sit pia, sit locuples; sed potet filia mustum r

Amphora cum domina nunc nova fiat anus. caecuba non solos vindemia nutriat orbos; Possunt & patres vivere, crede mihi.

' XXVIII. Epitaphium Glauciae.

Libortus Μεlioris ille notus, Tota qui cecidit dolente Roma, cari deliciae breves patroni,

242쪽

Hoc sub marmore Glaucias humatus Iuncto Flaminiae jacet sepulcro:

castus moribus , innocens pudore , eloκ ingenio, decora felix. Bis- senis modo messibus peractis Vic unum puer applicabat annum. Qui fles talia, nil fleas, Viator.

XXIX. de eodem.

Non da plobo domus, nec avarae verna catastae a Sad domini sancto dignus amore puer: Nunera cum posset nondum sentire .patroni, Glaucia libertus jam Μelioris erat. Moribus hoc formaeque datum. Quis blandior illo Aut quis Apollineo pulchrior ore fuit tImmodicis brevis est aetas, & rara senectus rQuidquid ames, cupias non placuisse nimis.

XXX. in Paetum . .

Seu sestertia si statim dedisses, cum diκti mihi; sume, tolle, dono et Deberem tibi, Paete, pro ducentis.

243쪽

At nunc cum dederis diu moratus, Post septem, puto , vel novem Kalendas: Vis dieam tibi veriora varis Saκ sestertia, Paete , perdidisti.

XXXI. in Charidemum.

orem , charideme , tuam scis ipse , sinisque

A medico futui: vis sine febre mori.

XXXII. de morte Othonis.

Cum dubitaret adhuc belli civilis Enyo , Forsitan & posset vincera mollis Othor Damnavit multo staturum sanguina Μartem , Et fodit certa pectora nuda manu. Sit cato , dum vivit , sana vel caesare majore . Dum moritur, numquid major Othone fuit

XXX ΙΙΙ. in sabellum.

Nil miserabilius , Μatho , paodicone Sabello Vidisti, quo nil laetius anta, fuit. Furta , fugae , mortes servorum , incendia , luctus Affligunt hominem. Tam miser, & stituita

244쪽

LIBER , I.

XXXIV. ad Diadumenum.

Basia da nobis, Diadumene, pressa. Quot inquis

Oceani fluctus me numerare iubes; Et maris Aegei sparsas per littora conchas; Et quae cecropio monte vagantur apes; Quasque sonant pleno vocesque manusque theatro, cum populus subiti caesaris ora videt. Nolo quot arguto dedit exorata catullo Lesbia: pauca cupit , qui numerare potest,

XXXV. ad Caecilianum . . '

Septem clepsydras magna tibi voca petenti Arbiter invitus, caeciliane, dedit. At tu multa diu dicis , vitreisque tepentem Ampullis potas semisupinus aquam: Ut tandem saties vocemque sitimque, rogamus Iam de clepsydra , caeciliane , bibas.

XXXVI. ad Papitum.

IIantula tam magna est, tantus tibi, Papite, nasuso Ut possis, quoties arrigiS ν Ollacere. . .

245쪽

' XXXVII. in Charinum.

Sεcti podicis usque ad umbilicum Nullas reliquias habet charinus ;Et prurit tamen usque ad umbilicum. o quanta scabio miser laborat lculum non habet, est tamen cinaedus.

XXXV ΙΙΙ. de Regulo filio Reguli

Aspicis ut parvus, nec adhuc trieteride plena Regulus auditum laudet & ipse patrem Maternosque sinus viso genitore relinquat, Et patrias laudes sentiat asso suas Iam clamor, centumque viri, densumque coronaae Vulgus, & infanti Iulia tecta placent. Acris equi soboles magno sic pulvere gaudet: Sic. vitulus molli praelia fronto cupit. D; servate, precor, matri sua vota, Patrique, Audiat ut natum Regulus, illa duos.

, XXXIX. in Cinnam.

Pater εκ Marulla, cinna, factus es septem Non liberorum: nam nec tuus quisquam,

246쪽

Nec ast amici, filiuiso vicini ;Sed in grabatis tegetibusque concepti ,-Μaterna produnt capitibus suis furta. Hic qui retorto crina Μaurus incedit, Sobolem fatetur esse se coci Santrae. At illa sima nare, turgidis labris, Ipsa est imago Pannici palaestritae.

Pistoris esse tertium quis ignorat, Quicunque lippum novit & videt Damam Quartus cinaeda fronte, candido vultu, Ex concubino natus est tibi Lygdo. Proecide, si vis, filium; nefas non est. Nunc vero acuto capite, & auribus longis, Quae sic moventur, ut solent asellorum, Quis morionis filium neget cyrthae Duae sorores, illa nigra, & haec rufa, croti choraulae, villicique sunt carpi. Iamque hybridarum greκ tibi foret plenus, . Si spado coresus, Dindymusque non asset.

247쪽

Foemina praeserri potuit tibi nulla , Lycori,

Praeferri Glycerae foemina nulla potest. Haec erit hoc,quod tu: tu non potes esse,quod haec est. Tempora quid faciunt i hanc volo: te volui.

XLI. in Poetam raucum.

Qui racitat lana fauces & colla revinctus, Hie se posse loqui, posse tacere negat.

XLII. de Thermis Etrusci, ad Oppianum.

Etrusci nisi thormulis Iavaris, Illotus morieris, Oppiane. Nullas sic tibi blandiantur undae: Nec sontes Aponi rudes puellis , Non mollis Sinuessa , fervidique Fluctus. passeris, aut superbus Anxur, Non Phoebi vada, principesque Baiae. . Nusquam latri nitidum micat serenum: Lux ipsa est ibi longior, diesquo Nullo tardius a Ioco recedit.

248쪽

Blie Taygeti virent metalla, Et certant vario decore saxa, Quas Phryκ & Libys altius cecidit. Siccos pinguis onyx anhelat aestus, Et flamma tenui calent Ophitae. Ritus si placeant tibi Laconum, contentus potes arido vapore, cruda Virgina; Μarctavo margir

. Quae tam candida, tam serena lucet, Ut nullas ibi suspiceris undas, Et credas vacuam nitere Lygdon. Non attendis, & aure me supina Iamdudum quasi negligenter audis rIllotus morieris, Oppiane.

XLIII. ad castricum.

Dum hIbi solleas indulgent, castrico, Baiae scanaque sulfureis Nympha natatur aquis: Ma Nomentani confirmant otia ruris , Et casa tuteribus non onerosa suis.

Hac mihi Baiani soles, mollisque Lucrinus; Hic vestraa mihi sunt, casti iee, divitias.

249쪽

Quondam laudatas quocunqua libabat ad undas currere , nec longas pertimuisse vias: Nunc Urbi vicina juvant, facilesque recessius; Et satis est, pigro si licet esse mihi.

XLIV. in Calliodorum.

Festiva credis is, calliodore, jocari; Te solum multo permaduissa salo. Omnibus adrides; dicteria dicis in omnes: Sic te convivam posse placere putas. At si ego non belle , sed vero divero quiddam Nemo propinabit, calliodoro, tibi.

XLV. in nuptias Lygdi & Laectoriae.

Lusistis , satis est; lascivi nubito cunni: Permissa est vobis non nisi casta Venus.

Hasc est casta Venus' nubet Laestoria Lygdo: Turpior uxor erit, quam modo moecha suit.

XLVI. ad Catianum.

Vapulat assiduo Veneti quadriga flagello , Nec currit: magnam rem, catlans, facis.

250쪽

XLVII. ad Iantida Nympham.

Jyympha, meo Stellae quae sonte domestica puro Laberis , 8c domini gemmea tecta subis:

Siva Numae conjux Triviae te misit ab antro; Siva camoenarum de grege nona venis: Exsolvit votis hac se. tibi virgins porca Marcus , furtivam quod bibit aeger aquam. Tu contenta meo jam crimine, gaudia sontis Da secura tui: sit mihi sana sitis.

XLVIII. in Pomponium.

Quod tam granda sophos clamat tibi turba togata; Non tia, Pomponi, coena diserta tua est.

XLIX. Priapus loquitur.

Non sum da fragili dolatus ulmo Nec quas stat rigida supina vena, Do ligno mihi quolibet columna est, Sed viva generata de cupresso: Quae nec secula centies peracta, Nec longae cariem timet senectae.