장음표시 사용
861쪽
1o PARA PHRASIS IN EPIST. D. PAULI 3. Et propterea debet, becillitate sit implicatus, 3. & eam quemadmodum pro popu- Iob causam necesse est, eum non misi, ita etiam ct yro I lnus pro peccatis tas, si quae commumetipso osserre pro pec
q. Nec quisquam sinimii sibi honorem , sed
ς. Senon semetipsum ciari catit, ut pontifex fleret: sed qui si tua est ad
eum z filius meus es tugs hodie genui te. 6. Quemadmodum se insit, quam pro populo hostias, victblmas, sacrificia offerre. q. Neque vero sibi isse sponte sua quisquam hunc publicum tanti ministerii h
norem vendicare & usurpare ausit
absque grandi piacaeo, sed Dei e
illum eligere atque Vocare, que madmodum Aaronem , eiusque liuo ct Christos cessores ad id muneris Vocavit. s. Huic legi oblecutus Christus Domi, nus, ut nos exemplo suo sanctissimo instrueret, quam necessaria sit Dei vocatio ad dignitatem sacerdotalem, neutiquam sibi fastigium hoc supremi pontificatus proprio motu arque arbitrio usurpavit, sed illud accepit ab eo a quo divinam naturam acce- Q perat, ut filius unigenitus: qui enim alio loco dicit e tu es se alicubi in psalmo eum alloquitur dbeerdos in aeternum βα--cens e filiuS meus es tu, ego hodie iam ordinem Melchise genui te, idem alibi eum sacerdotio
quodammodo initians ait: tu esse,cerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech , unde perspicinum est, eum divinitus vocatum, uti& successores Aaron , illud tamen speciali animadversione dagnum , Mos simpliciter i Depsacerdotes πνt . Peb
862쪽
ApOSTOLI AD HEBRAEOS CAP. V. 42BI V i in diebas camnis sua, preces supplictionesque ad eum, qui
malido se laehvmis of pellari, ipsum autem simul 1acerdotem & Sium, quod utique infinitam quandam supra illos excellent,
am denotat. 7. Quo tempore adhuc mortalis degebat in terris, actum praecipue, cum amore nostri morbturus penderet infruce, ardentismmas preces ad eum, qui se posset a morte suscitare, eum valido elamore & lachrymis fudit, ut se impe- frenν exauditus es prario mortis brevi eximeret. Digni-Isu reverenti eas per ae suae, reverentia erga Paetrem, cujus honorem sua morte r paraturus erat, amor vicissim ineffa
hilis, quo iste filium tum complectebatur, facile impetrarunt tam justae postulationis annulum. 8. Tametsi enim ut filius Dei unigenitus, eui mortalitas, gloria corporis,& nominis claritudo jure tuo deberetur, dignissimus esset, qui exaudiretur etiam seclusis lachrymis & clamorDhus, & ut talis eximi debuisset a qua cunque vel levissima molastia, nihi, Ominus sui quodammodo oblitus excessis quodam amoris incomprehensibili maluit beneplacito Patris ad amussim obsequi, infanda quaeque passi crucemque ac mortem in ea iubire, tum ut rigorosae ejus justitiae cumulatissime satisfacerer, tum uti
8. B qaidem, His esset filius Dei, didieis ex iis, quae passur es ,
863쪽
41, PARA PHRASIS IN EPIST. D. PAULI
hac ratione experimento proprio cognosceret vim & praestantiam obedientiae, suoque nobis exemplo luculenter patefaceret , quam
sit illa Deo grata , & quam multa bona pariat, quandoquidem ipse, quae sibi alias debebantur, mortis suae merito sit magna cum voluptate consecutus. Sacrificium isthoc non pantum illi ut pretiosae victimae nullum nocumentum attiniit, sed consummatis omnibus obedientiae, patientiae ac charitatis par tibus eum potius ad gloriam immortalem , & supremum pontificatus apicem evectum consecrarit, Cumctisque in eum credituris ac mam data ejus observaturis, auctorem acio. Appellattis is principium fecit salutis aeternae. Ita Deo Poniistae -ta Unde divinitus sortitus est non qua- 9. Et consummatus sectus est omnibus obtemperantibu sibi, carasse
dinem Melchisedech. II. De quo nobis estis ad audiendum, lemcunque appellationem & dignitatem pontificis ut Aaron, sed ex o dine & ritu Melchisedech, quo officio per omnem aeternitatem fungetur semetipsum identidem Deoo serens. II. De quo sane & Re- grandis termo in ser-lge & sacerdote multa nodis dicetinpretabilis ad dicendum: da forent eaque difficilia explicatu,
quoniam imbeellus facti apud vos praesertim, qui & ad audiaendum segnes, & ad percipienda altiora mysteria parum idonei facti
864쪽
Apo ST AD HEBRAEOS CAP. Vi 4a estis, utpote legi Mosaicae etiamnum nimis affixi. In Etenim qui pro Ia. Emim ciam δε- temporis ratione magistri ac doctores beretis magistri elseprop-jam esse possetis ac deberetis, ejusmo Iter tempus , rursum imdi estis, qui puerili adhuc, institurio- digetis, ut τos doceamine egeatis, quique docendi sitis, qua i, quae sint elementa emptima sunt Evangelicae doctrinae ru-Iordii sermonum Dei: sedimenta, quibus denique tanquam facti estis, quibus lacte ο- infantibus adhuc lacte sit opus tan' pussit,non solido cibo. quam faciliori aliment6, utpote s lidiori cibo altioris doctrinae non assuetis. I 3. Enim Vero, cui cum I 3. Omnis enim, qui
lacte res est, is prosecto inexpertus ,llactis es particeps . rudis, imperitus est, & sermonis,lexpers est sermonibusta
quo sublimiora perfectionis ac sen-ltia: parmulus enim est. ctitatis Christianae praecepta coniis nentur, prorsus incapax, quia adhuc infans. I 4. Adultorum autem Iq. Per torum avi- est Qlidus cibus, profundior nimi-'tem es solidus cibus: e
rum tum divinorum mysteriorum ,irum, 'iro consuetudiatum doctrinae Evangelicae cognitio, ne exercitaros haberi
qui habitu jam per longum uim sensus ad discretionem
atque assuetudine discendi & docen- boni ae mali. ei comparato ad discernendum bonum a malo, verum a sal , solidum 1 vano mentem habent & intelli-
865쪽
PARA PHRAAIS IN EPIST. D. PAULI
I, Qua propter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum Iarientes fundamentum paenitentiae ab o
i IJAmetsi ea sit nonnullorum.
quam modo exprobravi. tarditas atque imbecillitas, ea tamennae neutiquam absterret, quin capacioribus ea declarem mysteria, quorum notitia magno adjumcnto erit ad omnem sanctioris vitae perfectionem. Quapropter omissis 1blIS rudimentis, unde prima fidei Christianae institutio exordium sumit, ad sublimiora magisque recondita, quae adultis ac perfectis Con- veniunt, grestum Prom eamus , neque enim oportet rursum fundamentum jacere poenitentiae ante baptismum necessariae, qua vitae prae- ceruae flagitia expiantur, neque fidei in Deum, cui placuit nobis arcana suae divinitatis revelare, a. neque elementa ejus doctrinae, quae de baptismo, confirmatione, mortuorum recti is mortuorum, set resurrectione, & extremo ludicio judicii aeterni. di1lerit, denuo repetere, cum lim
866쪽
3. Et hoe faciemus, apos OLI AD HEBRAEO' CAP. VI. 42
omnia jam exacte teneatis, sed prae lsuppositis his fundamentis supremam manum spirituali aedificio jam coepto imponamus ad altiora assurgentes. 3. id quod me omnino facturum recipio , si pias conaxibu ' dem hermiseris D aspiret Deus. q. Scirene percur M.
pitis , , qua de cama prim* 4. Impossit te es enim
haec fidei principia non ampli 'eos, qvi semelsunt illum, petam & inculcem. Dicam a quod viti, e t erunt erram res est. Nolo vel minimam an donum caelestiesparticidare fovendi perniciosium illorum m Visi Gni Θ serrorem, qui post tot relapius Con Cocti, tra fidem & praecepta divinae legis fiducia quadam perquam periculosa
nimisque temeraria impunitatem sibi facilemque veniam promiscunt.
Satis est profecto, si tales vel semel de gratia Dei per lavacrum regenerationis impetranda rite instructi fuerim. Nam qui siemel baptismo lustrati fuerint, & coelestis muneris gustunt aliquem & oblectationem perceperint, & coelestium charitaatum ac donorum Spiritus Sancti magna conscientiae sitae serenitate atque inlatio participes fuerint effecti, illam denique Divini verbi, S. Gustaverunt His Christianaeque disciplinae dulcedi thilominus bonum minem , & eximias justis destinatae aclver , virtutesque se- futurae in coelis gloriae promulsidesiculi venturi,
867쪽
is PARA PHRA Is IN EPI ST. D. PAULI
6. Et prolapsi soniel delibaverint, 6. si forte his omni.
UArsius renovari ad pa-ibus contemptis ac rejectis in anti-mtentia rursum croci- quam perfidiam iterato relabantur,
Hentes sibimetusis sit, fieri nequaquam, vel non nis dissi. Am Dei, se ostentiat ha-lcillime potest,ut denuo persimili, &lenus. peraeque stelli poenitentia & expi ii ne renoventur, uti in haptismo, cujus quidem virtute culpa omnis ac poena penitus aboletur, absque eo tamen, quod instar purificatio. num legalium denuo conferri possit aut suscipi: Christus enim qui semel mortem oppetiit, non ampli us eam subire valet, atqui baptismus Sacramentum est ejus mortem rein praesentans, cujus iterata susceptio, uti & cuiuscunque gravioris flagitii post baptismum perpetiatio esset quodammodo repetita crucifixio, oc illusio Christi jam in coelo reg-7. Terra enim sepe nantis. 7. Neque est, cur Deum menientem superse biben6Optimum propterea nimii rigoris imbrem,st generam her arguamus, quod copiosam Illam gra bam opportunam istis, .ciam per baptismum concessam, &quibus colitur; μccipit per peccatum rursus amissam non benedictionem a Deo. amplius pari facilitate & emcacia sit plurimum largiatur. Nam tCrrae, quae imbrem 1aepe foepius ad se mi0sum combiberi & herbam aut fruges progenuerit iis accommodas, per quos excolitur, Deus immortalis i e-
868쪽
iterum atque iterum benedicit, donec ad plenam maturitatem perVenerint, 8. at vero ea, quae licet exculta,& diligenter subacta spinas tamen ac tribulos procreat, neque culsorum exspectationi ac labori ingrata respondet, execrationi ita proxima est, ut tandem exustionem promereatur tanquam reprobata. 9. Nolo vobis applicare odiosam hanc& aculeatam comparationem,meliora enim de vobis,dilecti mei nobis persuasimus, cura tamen salutis vestrae assidua me ita λllicitum reddit, &hanc loquendi rationem pro caute avestra mihi suggerit, ut salubri vos metu perculibs praepediam,ne in hanc λveam praecipites ruatis,talesque e ficiamini,quales modo descripsi. Meliora, inquam,de vobis praesumo, fi miterque confido, Deum vobis neutiquam iratum, sed propitium potius esse. I O. Non enim injustus est,ut obliviscatur operis vestri sive quod olim litas Deus, at oblis capatiistis,sire quod etiamnum perficitis,praecipue vero beneficentiae ac charitatis, quam pro divino ejus nomine exhibuistis, ut qui sanctis ministraueritis pridem,& nunc etiam ministratis, sed memor omnium promittam& cosdictam mercedem, gratiam in hoc 8. Proferens aurem Jietas ae trisulos, reproba
ma: cujus consummaetiolis combustionem. s. Confudimus autem de υobis, diledisssisi meliora se viciniora saluti riametsi ita loquimur. Io. enim ιυt fur operis vestri, o dialectionis,quam senisti. in nomine ipsis G qui ministros ancti sis minia pratis.
869쪽
28, PARA PHRASIS IN EPIST. D. PAULI
l hoc saeculo, & gloriam immortalem
in altero certe rependet. Caeterum
quidquid vos concernit, illud & meanteresse existimo,& tametsi de vestra fidelitate optime sperem,non possum
camen non modis omnibus voS Ohtestari, ut vestris rebus atque operibus II. Gpimtis autem sedulo attendatis. II. Cupimus enim,
unumquemque vestrum & impetit e desideramus,unum quem- eamdem osteAtaresollici- que vcsti una eodem studio atque ani-iudinem ad expletionem mi contentione ad finem usque per- spei uique in finem: sevet are intentum studio bonorum operum, ut sipes vestra in dies magis
ac magis augeatur, & confirmetur, donec coelestis praemii assecution e ultimam suam perfectionem obtineat. II. Ut non segnes es II. Adeoque ne ullo UnqUam terri-simmm, verum ιmita- pore iegnes desides efficiamini intores eorum, qui fide se obsequioDei,sed eorum potius siler- patientiά haereditabunt tiam imitemini, qui fide & diuturna promissiones.
13. Abrahae namque promittens Deus quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorcm,
I . Dicens: nisi be-κrdicens benedicam Ie,spatientia omnes difficultates superarunt, adeoque jam quod diu exspectat uni,Dei beneficio possident. 13. in quorum numero spectandus est: Abraham primus generis nostri parens & auctor, cui cum jurejurando interjecto eam, quam iuximus,haereditatem polliceretur Deus, quia non poterat majoris cujuSpiam nomen atque auctoritatem jurejurando adhibere, per semetipsum iuravit: I -
870쪽
I6. Homines enim per majorem sui Drant: se omnis conremesa. eorum finis ad confirma tionem, es juramentum.
dicens: certe benedicens benedicam mu tiplicans multiplica te cumulando beneficiis,& multipli-. b. te. cans multiplicabo te numerosam po steritatem tribuens. I s. Quid ad istaL. I . Et sic longanim, Abraham i promissiones has maxima ferens,adeptus est re-Cum reverentia excepit, cumque sat promissionem. longo tempore patienter exsipectasser, earum fructum ampliss4mum est Consecutus. I 6. Ob id enim fere homines ingenui jurare constrescunt
per majorem tum venerationiScGUSa,
tum etiam ut ille, per quem peierant, sit periurii ultor, si pejerans remedio ad finiendas lites adinvento abutere- Iur, Deus autem, quia majorem se nullum habuit sui divini Numinis auctoritate ac religione adhibita jusjurandum concepit. I . Tum UthU-manae imbecillitati consuleret, cum nos non facile rebus divinis & ab humano sentu remotissimis fidem ha bemus, tum Ut sitam in hominum genus propensiam voluntatem magis ac magis declararet, staque consilii immutabilem ratione ostenderet nobis
Abrahae filiis suae promissionis haeredibus. I 8. Quod si juramentum Inter homines tanta vi pollet ad eos securos reddendos, quanto magis sit illud conjunctum videamus divinae promissioni, per duas res immobiles,
- . . quibus I 7. In quo abundanistius volens Deus Uendere posticitationis haeredibus immobilitatem com
iurandum i 8. Ut per duas res immobiles,quibus impos
sibile est mentiri Deum, forti sim,m Hlatium habeamus, qui coAfugimus