Cebetis Tabula quanam aetate conscripta esse videatur

121쪽

pluribus l0stis c0niungi Sic Il, legimus: λὶν αξουσαν εἰς τλην αλ θινλην ΠαιJειαν. Ubi ne arbitreris V 0cabulo Παιδεια n0n per S0nam, Sed eam regi0nem deSignari, in qua versatur Eruditi 0, sequuntur haec καθαρθήὶς et αυτῆς σωζεται. ccedit qu0d 0teris uinibus l0eis, quibus in Pinae inv0nitur, v0cabulum νιδει Significat pel Sonam, non regionem. 0dem m0d εἰς adhibutur l,l: λὶν

80na fingitur). Huius usus apud ptimae Graecitatis Script0re exempla inveniuntur, Sed paucissima χ). Eadem significati0, quae iis Thucydidis et Sali 0 eis, quibus

εἰς cum per80narum nominibu coniungitur, obtinet, ea

i l. l. . 18.η Non pus est dicere hic de personarum nominibus singul arinui uero adhibitis agi. Apud pluralia enim hunc usum n0n rarum fuisse quis est qui nesciat Polluc. I 3 optimi libri praebent ες

βασιλεα, quod retinuerunt Popp0 ClassenuS Oelimotus. 0lipo et ClaS80nu monent de regia domo eo ituri, Classes ut ad Aristoph. Plut 237 provocans: ην μὲν γαρ εἰς φειδωλον εἰσελθων τυχω. ISau. T l4 Schoemannus Servat εἰς rarum hiauc usum apud Atticos

122쪽

in Tabula qu0que Subest. Est enim i non , nil Sed ἡ domum alicuiuS', ita ut personae n0men pro logi nomine adhibeatur. Tamen eum hic usus apud Atticos sit rarissimus, ill0 Tabulae loe0s non ut Silentio esse praetereundos ). De verborum cum praep0sitionibus q0mp0sit0rum structuris haec mihi videntur commemoratione dignaeSSe 7, 2 legimus: παρα δε των αυτων πάλιν ἀφαιρεῖται παραχρχῆμα α δεδωκε Haec Verbi ἀφαιρεισθαι Struetura apud Atticos Script0res non reperitur nisi ei l0ciS. quibus alia atque privandi n0ti ei subest, velut Arist. VeSp. 883, Xen. Ven. 2, 9, Eurip. Tr0ad. 034. Unus l0eus, quem biter inspiciens n0stro similem esse dicas, exstat apud ISocr. paneg. p. 25 Te παραπλγησιον ἐποινὶ -

σαν παρα μεν των αλλων τους οἰκετας εἰς λευθεριαν

ἀφαιρουμενοις, σφίσι 'αυτοις δουλευειν αναγκάζουσι.

At hic illud παρα non ita intellegendum est, ut repetatn0ti0nem illius etro, qu0d S in ἀφαιρείσθαι, sed ἀποpr0pterea Verbo αερεισθαι adiungitur, quod qui in libertatem SSeritur, a Servitute et a Servi Separatur eadem

esse confessus, sed ita nonnullis loci conSensione odicum probari, ut emendare temeritatis Sset. In eandem sententiam exposuit intenis ad lut Perici excurs. I p. 3l2 qui certiorem hunc usum esse dicit apud oratores Atticos et ex recenti0ribus Xompla affert. λ De ceteris praep0sitionibus nihil habeo quod commemorem.

Quod senim Luetigeius de Polybi elocutione Nordhusae 1863 p. 14)παρα ubi quaeris quo l0co non quem in locum cum accusativo coniunctum Tab 5,1 4, 2 12, 2 saepius Polybianum esse dicit, eius usus sexempla Etiam apud Herodotum, Thucydidem, Xenoph0ntem exstant. Ne id quidem, quod παρά c. genitivo copulatum e0mpluribus loci occurrit, quibus SusUrVacaneum St 7,3 33 παρ αυτῆς δοσις 31,5 προς τὴν παρ αυτῆς δόσιν, 3I, 2 προ τας παρ αυτῆς δοσεις; 24, 3 το παρα του δαιμιονίου προσταγμα), recentiori aetatis indicium esse sexistimem. Hoc enim quamquam Polybi aetate magis magisque increbruit, b optimae Graecitatis scriptoribus non est

alienum.

123쪽

De adverbiis praep0sitionum loc adhibitis animad-Vertendum est ὀπισω 10 l cum genitivo coniunctum alias non inveniri nisi apud XX et in Nox Testamento. 3 ἐπανω metaph0rie adhibit0 26, 3 supra

diximu8 p. 50. Ad coniuncti0nes quod attinet, ταν bis in c0dd. cum indicativ coniunctum invenitur 35,2: ταν στιν ἰδεῖν, 39,4 ταν γ ἐπίστανται. 0 000, quem priUS commemoravi, stuppeiu Seripsit τε quod recepit Jerra inius. 39, SehWeighaeuserus, Di 08ilinus, erra inius emendati0ne assecuti Sunt ταν in ἐπίστωνται, SalappelUSol ori 1 ἐπίστανται. Dubitavel'i num corrigendum Sit, cum apud recentiore paSSim ταν eum indicativo c0pu

latum inveniatur λ); accedit qu0d hic libullus brevi0r est,

i Haec praeterea asserenda sunt, e quibus ne quid de Tabulau

ἀκολουθουσαι). Lueti gelu p. 16 huius pleonasmi quem dicit ex Polybi attulit exemplum. Sed opus non est ad Polybium prov0care. Eiusdem enim usu L0beckius ad Phrynich. p. 354 ex Thucydide, Xenophonte Demosthene, Euripide XScripsit exempla. Non maioris ponderis esse mihi videtur, quod orbum παραγιγνεσθαι, quod alia cum praepositi0ne ἐν fere coniungitur, in Tabula 28, 1 35,2 16, 3; 6, 4; 9, cum εἰς προς επι COPulatur, ita ut resp0ndeat quaerenti: qu03μ Cuius usus exempla quamquam rara Sunt, tamen ne ab optimae quidem Graecitatis Scriptoribus alientis est es Lycurg. 6 5j.

124쪽

quam ut exemplorum multitudine c0ngesta quatenu usus a b0nae Graecitatis e0nsuetudine recedens auctori imputari p08Sit liceat Statuere. Tamen viri d0cti illi recte sedisse mihi videntur qu0 emendaverunt. Pri0re enim l0e illud o τε vel ea re c0mmendatur qu0d cau8alis notio

qu0niam mult0 licet videre. 3 quam ταν eoniunctioni subesse p0sse Thucydidis 1 141 142 declarant, Sed oταν hac signifieati0ne rariSSime, τε saepissime adhibetur. Adde qu0d ταν et τε per abbreviaturam Scripta facillime inter se c0nfundebantur. Huic autem loc si

indicativ0 0niungatur, cum Septem l0cis 40, 1 31, 4bis; l, bis 14,4 16 4 ea, quae olet, Struetur Obtineat. Itaque dubit an audacius n0 sit hic quoque corrigere. )Hae habui, de rati0n inter optimae Graecitatis script0res et Cebetem, grammaticam Si Spectas, intercedente quae dicerem. yy Atque pauca esse, quibuM abi Schweighaeuseri coniecturam praetulerim Scribentis ταν μὴ ἐπιστωνται, quippe quae minorem, quam Sauppei, mutati0nem requirat.' 31 4 in rosilini editione legis ἐφ' ω ουδὲν κωλυειν, ubi illud ουδεν cum bonae Grascitatis Su pugnat qua re erramiuge ductus St, ut emendaret μηδέν. Sed m0ndati facilior in promptu est. Codd. enim optimi praebent: ἐφ -ουδεν κωλυει, deteri orses duo ἐφ' m ουδὲν κωλυειν Muell. p. 54J. Equidem ita emendaverim, ut Scribam κωλυσει indic enim ut apud illud ἐν msaepissime invenitur; ου app0Situm S Herod. 3, 3 ἐπὶ τουτα

125쪽

- li illis Cebes liae in re separetur, vix qui Squam 40gabit. Aliter de vel b0rum supellectile, in quam nune inquiremu8, statuendum erit. V0cabula, quae apud Script0res Cebeti 0erati coaequales aut rarius aut omnino n0n inveniuntur, haec Sunt λ)αβεβαιως 7, 2 apud Menandrum primum egurrit, cuius l0cum ad 0Stri sententiam pr0xime aededentem transcripsit St0baeus 0r tit l05, 28, p. 23 Mein εἰ καὶ σφοδ ευπορε γαρ. βεβαίως τ9υφα το τλῆς τυχνὶς α99ευμ α μεταπίπτει ταχυ. e adiectivum quidem βεβαιος ante Arist0telis aetatem in usu fuit. Praeter Arist0telem et Menandrum βεβαιος adhibebant Polybius, Phil0, Lucianus, lutarchUS. α καλλωπιστος 18, l). Libri mnes praeter L in qu Secunda manus καλλωπισμιον mutavit in καλλωπισ-τ0ν, qu0d 0lsu e0niectura aSSecutus St, καλλωπισμον. Sed pr0pter illiti τε p0st απλῆν 0situm adiectivum desideratur. Itaque W0lsii 0niecturam pr0b0. - καλλωπιστος n0n invenitur ni8 apud restenti0res, e quibus e usi sunt Phil0, Plutarchus, Lucianus. Substantiva

καλλωπισμα, καλλωπισμος Verbum καλλωπίζω a Plat0ne non Sunt aliena.

ωσπερ Vici S Obvenit, καθάπερ quinquies. εως et μεχρι tam raro reperii intur, ut utrum auct0 praetulerit vix possit discerni; εως enim ter μεχρι bis in Sum unt vocata. Uncis inclusa a dilidi quae ad nostram disceptationem nihil asserunt m0menti, sed cum alii suspici0nem fecerint, hic trac

tanda Sunt.

126쪽

recentiorum est pr0prie e utuntur Di0d0rus, Di0nusius Halicarna8Sensis, Lucianus, Plutarchus; ad sanitatem mentis redire' significat apud Di0nem Chry808t0mum, 0r. 4 p. 78 Dind. Transitum quasi e pr0pri in meta-ph0ristum usum iactum apud Philonem iuveni, qui leg. all. II 6, ubi de X0ae ebrietate di 880ruit allegorica, ut 80let interpretati0ne usu pergit At καὶ ἀνανι φει,

τουτο 'εστι μετανοεῖ.

Ρ0cr. p. ad Democr. recenti0re Solium hoc verbo usi sunt,

vulgatam scripturam ex deteri0ribus c0dd. hauStam retineat δυσανόδου.

i es Muell. p. 23. y Hippocratis locis in hac quaestione non multum momentiribuendum est, cum quinan e ei libri Si qui Hipp0eratis feruntur, iure ei adscribantur, adhuc n0 COLStet.

127쪽

di Screpat Cebes, ut 0 v0cubui n0 designet Omentaneum quendam animi statum, Sed qualitatem per

us Sunt.

δικαιοπραγω 41,2 ab Arist0tele videtur 8Se inventum, ut id iuSte agendi genus significaret, qu0d sit liber eius, qui agit, arbitri0 ei ethie. Nic0m. p. 135a:

' Nescio an id non magni sit ponderis, quod apud p0Steri0reS

solum haec forma invenitur. Verbi nim huius activum eadem ignificatione adhibitum, ut sit desperare' ab ptima Graecitate non est alienum. Qu0circa dubito an casu iactum sit, ut partic Pst. paS8. in eiS, quae ad nos permanserunt veterum scriptis non inveniretur nisi apud recentiores. η Secundum Aristotelis rati0nem hoc vocabulo adllibito omnes απροβουλευτοι Oppos. προβουλευσάμενοι Sumus, i una ea facimus, de quibu antea non consultavinius Cebetis autem προβουλευτοι homines Sunt natura incauti et improvidi. Apud Aristotelem abest reprehen8io, apud Cebetem non ita.

128쪽

του δικαιοπραγεῖν. Itaque si ullum Tabulae v0cabulum ad disquisiti0nem 110Stram magnum affert m0mentum, id certe est illud δικαιοπραγεῖν, qu0d riginem traxerit a discrimine si minus ab Arist0tele invento, attamen abe pi imo quasi in litt080phiam intr0 luet et verb0rum δίκαια πραττειν et di καιοπραγειν diversitate denotat0. Utebantur deinde h00 0cabulo Di0d0rus, PlutarchuS, qui saepius id adhibebat itemque substantiva δικαιοπραγ μα et δικαιοπραγία in Sum v0eavit. Quam Arist0teles his verbis Subesse voluerat angusti 0rem Siglaificationem, ea paulatim bliterata est, ita ut δικαι0πραγεῖν idem designet quod di καια πράττειν. Vehit i0genses Laertius, ubi de Plat0n exp0nit 3, 83 9 bis tanquam ex illiu8 sententia scripsit δικαιοπραγεῖν pro illo discitia πράττειν δ). δυναμις 4, 3; 9,l; 9, ita usurpatur, ut Signi- seet me di amentum se p0ti0nem. Ita h0 vocabulum praeter sedleos usitabant j0d0rus et Plutarchus. Sed nesci an igniscatione abstracta accipi 0s Sit, ut sit, vis erae eruditioni inhaerens'. Necessari ita inter pretandum est 22.1, ubi Beatitud dicitur e0s, qui ad amRScenderunt, c0ronare τῆ ἐαυτῆς δυνάμει. Est autem illa vis B0atitudinis ffectrix sentitudinis 23,4). Dixeris eum imagine non e0nvenire, qu0 homines bibentes fingantur non p0ti0nem, Sed Vim ei, qui praebet 0tionem,

ii In Stoidorum reliqiliis adhuc frustra liae vocabula quaesivi; quamquam lutarchus de Stoic. rep. p. 1041 a: καὶ si νιν ἐν ταις περ δικαιοσυνης ποδειξεσι λεγε so ρυσιππος ρητως τι πὰν κατόρθα u. καὶ ε υνομη u και δικαιοπράγηφι εστι, ipSius Chrysippi v0rba reddere videtur.

129쪽

buli δυναμις qui est in Tabula a bona Graecitate n0nabh0rret es en Cyrup. 8, 8,l4 εγγιζω 35,l ab antiqui0ribus alienum est. Jnv0uitur apud Polybii na, Di0dorum, Di 0nem ChryS0Stomum, Plutarchum LXX, in Novo Testamento εικαῖος l2.3). 0ph. r. 288 Dind.; de personis n0n invenitur usui patum nisi apud recenti0res, Polybium, Phil suum, Plutarchum, Lucianum. εκποιεί 8, 4 ex Lysia attuli P0llux. Invenitur apud Hipp0cratent, Teletem St0b. I p. 27 Metu', P0-lybium, Plutarchum Praeterea occurrit in The0phrasti reSponso a Diogene Laerti 5, 4 tradito εκπτωσις 7, 3 obvenit apud P0lybium, q0d0rum, Strab0nem, Plutarchum, sed ita ubique adhibitum, ut praep0sitioni noti servetur neque Simpliciter ἔκπτωσις significet calamitas'. )εμφασις I, 3 27, 1). ntiqui8Simu testis est Ari-

ii Qua sigilificati ita expliganda st ut ubintellegas κτων ἀγαθων, vel, ut voluit Seli eighaeusseritS, d sorte cogites, quae alicui excidit, i. e. 0ntingit. Polybius et Diodorus h0 vocabulo utuntur de exsilio fε τῆς χώρας ἔκπτωσις), Manseth de naorte subinteli. εκ οὐ βιου , Strabo de immutatione ad peius facta

130쪽

20 4 110 ante Di0d0rum videtur adhibitum esse. ἐπάνω ei quae Supra diximuS . 50.

ἐπικατοι κω alia nuSquam reperitur.

V0cabuli ευτακτος fl2,2; 6, Parisini ευεκτουσας, M, qui nihili faetendus est, ευτάκτους usu ab antiqui0rum e0nsuetudine non diserepat ei Arist. Nub. 964, ubi id significat, qu0d 0 dicimus . SittSam' ).ευ ταξια es. p. 78 q. λὶδ0νικοι 13, 2 phil080ph0rum scholam designat apud Athenaeum de vita v0luptati dedit Aristot apud Dj0g. Laert. 5, 31 de iis, quae gratam faciunt Vitam Chrysipp. Tyan. p. then.) ei. Supra p. 7. ἴδιος lil est . Singularis apud Arist0telem degen anim. 3 e. 10 med. l; 0Stea hae n0ti0ne adhibitum est a Di0d0r0, Plutarch0. θεμα 3l,4 dppositum significat apud Plutarchum, cuius l0 cum Tabulae c. l. Simillimum eXScripsi p. 48. θυριον l0,l apud riStophanem, Plutarchum, Lucianum invenitur. καθάριος 12,2); Arist0teles antiquissimus huius v0cabuli testis est occurrit praeterea apud Menan-