Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

401쪽

mariam scenicam dialectum et Maharasti tricam evincere videantur. Vid. supr. S. O , c. S. iasi, c. sin.; i Si, S. At id tamen stire vellem, utrum ex hoc formarum nonnullarum Consensu Petita sit Positio grammati eorum, an SentCntia Siti quam ex historia scenicae artis penitus cognita derivarint et post is tradiderint. Sin autem recte Poeticus sermo Pru riticus ad Mahrattorum loquelam

resertur, restat, ut Caussa Eruatur, qua factum

Sit, ut Poetae Scenicae artis conditores et Indiae mediteri an eae incolae cantilenas Suas potissimum accommodarint ad loquelam gentis, extra Vindi, ammontem agentis eb olim minus cultae. Quaesti nem indicasse sussciat, nam etiam alia obscura sunt in antiquioli Indicarum harium dialectorum

historia; vide quae tetigi tu a PP. P. I . S. Ido.

a. Si vera est sentEntia modo S. I Ss, i. expli- Cata, CauraSenica praevalet dialectus in tabulis Indicis et maxima diverbiorum Sanscritice non scriptorum Pars ei est adiudicanda; nam quae ad ceteras dialectos pertinent, et numero et ambitu summopere deficiunt. Secunda erit Laurasenica lingua scenica, si dignitatem respicis; nam ea utuntur Personae Primariis proximae tanquam loquela vernacula et nativa. Ab Indicae societatis condicione prosecta est haud dubie haec dignitas Laurasonico sermoni attributa (cs. Supr. p. 62)et inde sequi videtur, ut initia scenae Indicae apud Curasenas quaerenda sint;Una inivix alia

402쪽

m cogitari Potest caussa, ob quam post Sansori lami aurasenico idiomati attributa suerit pars principalis; quae quum usu obtinuisset et consensu Poetarum fuisset Sancita, Propagari posthac Pol rat ad alias Provincias, a quibus Lurasenarum Sermo discrepabat. I. Obstare videtur huic sententiae, quod scena Indica potius in India mediterranea uni-

ei Sa ex ulla Sit, quam apud Solam cali asenarum gentem. I otae sunt vetustissimae et maximae in

terioris Indiae metropoles, Indra prastha, Ma thura, Nanya ubja, Ayod hya, aliae, intra quarum moenia sedes ponendae sunt vitae cultioris, artiumque elegantiorum. Magis itaque credibile esset, si lingua quaedam ex harum urbium dialectis conflata secundam in scena Susceperit Partem. Quae opinio eo magis probabilis videtur, quo cortiussit, linguam prorsus Similem recentiorem quae II indica dici solet, per hasce Provincias Praevalere CL APP. P. 2 i. not. , quae Pro locorum diversitato paullulum quidem varietur, at admodum tamen similis sibi remaneat, ita ut dubium visum sit nonnullis, utrum ab antiqua Κanya ubi ensium loquela, an a vetusta Brajabhustia derivanda sit lingua II indica. Eodem modo per II indus thanam proprie sic dictam olim obtinuisse libenter credideri in linguam vulgarem usus magis generalis, ad singulos locos non Perii uentem, qua quum uterentur vulgo homines, elegantiores ii quidem

verum Sanseritam non edocti, maximo accommo-

403쪽

data ea suerit ad usus, quos CauraSenicae a tiri hutos vidimus. S. Caurasenicae nomine hanc loquelam signis catam opinor, non ideo, quod ad Iocalem iraSenarum sermonem Proxime aCcesserit, Sed ideo, quod ab origine et inter Prima Scenae incunabula Uurasenice maximam Partem Conscripta suerint, quae in scena docerentur; rem auserit itaque nomen et latius merit propagatum, etiam Postquam tacta esset mutatio quaedam Sermonis. Fam vel minus inter se diversas misso

olim, quam hodie, linguas Dindusthanae propriae Sanscriticas inde colligo, quod olim minus

a fonte suo communi discessissent. Versari autem videtis hanc meam qualemcunque Coniecturam(nam coniectura est tanquam in cardine, in eo, quod initia scenae Indicae ad Lurasenas et urbem eorum Mathuram reserenda sint. Hanc autem

404쪽

CAPUT PRIMUM.

i. In definiendis dialectorum minorum cla sibus utor exemplo grammaticorum Indicorum et omnia P sermonis scenici genera, quae tractanda restant, in tro distribuo classes. 2. Prima est D Oiahim, quae non multo magis a Sanscrita distat, quam Praecipua, Sed n litet mutat quosdam sonos, ex. gr. Sibilos in si, et invertit quodammodo ratio nos istius, Ex. C. et pro ii ponendo. Unicam huius nominis dialectum docet Vararuches; itidem II. Cn. Diversitates qua dam addunt seriores. ut r ad hicum et Damin in m. vid. P. t . p. 2 o. Ad hanc potiusquam ad aliam quandam classem trahendae viden-

Sedecim sermonis genera (quorum Primum tamen Sans- criticum est) posuisse videnter seriores, vel Plura venditat Rama lar avagicas. es. Exc. I. Quindeeim enumerat Viduanallias sup r. p. 36. ni addi potest Apaldi rancitium et sedecim dialectis ipse gloriatur poemavi i-VDia,Cripsisse S. D. p. 2is.

405쪽

tur minores istae sermonis divisiones, quae P. I iEnumerantur, et in talim, ceterae; eo sane dedu-Cunt specimina nobis patefacta. Quam PoSui P. id. E S. S. Enumeratio est Consusa Ct prorsus nullius

momenti. Verior est ratio dicendi, ad liquidum Perduci non posse minutula haec discrimina a Poetis non agnita. Ponam quae indagavi ad cal-Cem capitis II di.

S. Secunda est classis P cachim. Unum pro fert genus Vararuches, aeque atque Κrama liqvaras; alii duo Ponunt, ut II. Cn. p. io. Laxmidii ras P. I S. RumaS P. 22. CL P. I . IIuius loquelae in fabulis. quales a nobis leguntur, Specimina EMStant nulla. Dialectus, quae a Vararuche Et Κra madlevara sub hoc nomine exhibetur, Sanseritam magis Corrumpit, quam ulla antecedentium et eo Sensu recte magis harbara habetur; est tamen loquela legibus sibi peculiaribus recta Et praecipuae dialecto in multis opposita; primaria distinctio

cernitur, si ita dicere licet, in iaces iliale consonantium; tenues enim non descendunt in medias, sed hae ascendunt versus illas. . Tertia classis est OctbArianci . Praeter mittit eam Vara Puelles, duo genera stabilit H. Cii. P. io. Generali sensu nomen ponit Laxm id haras P. II. ita dicens sermonem hominum circum ostia

Indi fluvii degentium. Quo sensu varias dialectos Apabhrancicas dicat Ramas, explicatum Est P. IS; et Exc. I, P. G. nomina ipsa legesis ibid. p. S. Luculentam huius Io luelae enarrationem debeo da cocinio meo, qui caput S. S. hac de re accuratis-

406쪽

sime descriptum mecunae Communicavit. Varieta LES Comm Emorantur tres, qVarum Secunda VrimchIlia, tertia mi cs. Simili dicitur, prima nomine non significatur. Recte me admonet daequetius. idem nomen legi inter Apabhran uicas dialectos a Rama enumeratas; cs. Exo. I. P. S. EiINin . ASSEutior viro doctissimo, Umana gara reiiciendam Scri-Pturam censenti, at nescio, ad quem locum reserridebeata nomen, si legitur m ; coniunctum id suspicor cum appellatione generis scripturae vulgatae migres. De flaccham optime observavit idem Jacquetius, eius ope emendandum ESSE Rumam; P. G, i. grammi etc. eoque nomine indicari terram, quae hodie IViach dicitur. CL. APP. P. Io.

III, io. Addo vocem -T corrUptam ESSO E e r. qua notat Manus X, Io. homines caerimoniarum incuriosos. Constat eo opprobrio amictos suisse incolas Indi fluvii. Primo quae ponitur loco in S. S. APa-bhran sica lingua, localis vix est, sed Praemittere videtur Nramadiqvaras, uti secit post eum Ramas cs l. I. P . ea, quae Communia inter se habeant quaequae Apabhran cae dialecti. Sermo, qui Euarratur in S. S. multa communia habet cum ant

cedentibus linguis, sed plura sibi peculiaria, PraC-cipue in inflexionibus. De qua re suo loco dicetur. S. liet. Si comparamus cum praeceptis de hisco dialectis a grammaticis specii mina, quae in dramatis exstant, longo maior comparet discrepantia inter cathedram et scenam , quam quae inventa sit in

407쪽

praecipuis dialectis, Maharasti trica et Laurasenica.(cf. S. ISG, d. .. Atta ineu quum ea, quae in scenicis harum dialectorum speciminibus a regulis grammaticorum abhorrent, nullam Praebeant speciem Sermocinationis novae, grammaticis ignotae, sibimetipsi consentientis, verum Enimvero multo Potius clare demonstrent, salsos suisse scribas maiori

Sua praecipuae dialecti consuetudine atque identidem ad eam delabi; quum certum sit, ex ipsis sabulis derivata suisse Praecepta grammaticorum: facile intellexi, id mihi esse agendum, ut quam possim

accuratissime Praecepta grammaticorum illustra orem ; quo facto breviter indicare sumiceret, quae sint documenta cuiusvis dialecti nobiscum communicata, quaeque in eis bene se habeant, quae

secus. Futuris editoribus magis canone grammaticorum opus esse Censui, quum farragine Emeu-dationum et Coniecturarum mearum. I. Aliam rem, a meo Proposito alienam, commendatam vellem viris harum rerum me Peritioribus; intelligo comparationem harum dial Clorum minorum cum eis linguis, quae hodie in eis obtinent locis, quorum nomina indita sunt hisce scenici sermonis generibus. Sine tali coma paratione enim apte iudicari nequit, quid pro suis consiliis in Provinciali loquela immutaverint Poetae ; atque in Apabhran sica et Palfachica loquela quaedam si non immutata, at certe tamen Pro arbitrio Permixta suisse, ipse indicare videtur

usus horum nominum apud seriores. CL EXC. I. P. G.

408쪽

C PUT SECUNDUM.

S. lad. Nunc exhibebo praecepta grammaticorum, ac primo quidem loco XImum caput Vararuchis cum scholiis Bliam aliae, dein e S. S. quao huc Specta ut

addam