장음표시 사용
431쪽
Gerundium in arum non repperis sui. pass. M Prab. G, I S. mendum videtur pro Pass., i. e. Prab. 28, i S. hene se habet, licet Caurasenice diceretur Timeo; at ib. II, 32. non passivum est, Sed corrigendum mox' pro
S. 16o. Da disiecto D inat a. I. Propter locum, quem huic assignant grammatici, li. l. poni debet sermo Vidarhhensis. CLSUPr. P. Oa. At quae eius specimina in sabulis
Primo aspectu exstare videntur, incerta sunt. Magadhici nil repertum est in sermone militum in MP. CL APPend. P. 3 . atque aeque absunt signa dialecti peculiaris a sermone puellarum Vidarbhensium in Mal. Nam Propter i. e. mi, dimit i. E. mi,
et nimiuir i. e. sit mri novum genus sistere non
oportet. Quum sileant grammatici de eis, quae peculiaria sint huic loquelae, etiam aliud vestigium, de quo nunc dicam, incertum est. u. Nimirum inter nomina dialectorum, quae in S S. post Magadhicas enumerantur (Lib. I. p. i8 et quarum Pleraeque ad vibhashas reserendae sunt iuxta distributionem Ramae bs. P. ai. , Iegitur etiam nomen Amnlictim eoque nil aliud significari potest, quum dialectus urbis Ogenes. Lusoribus vel hanc vel Daxinadam attribuit Nicvanathas, nec dubium est, quin reserendum hoc sit ad 3Ir. in qua duo agunt lusores, Paullulum Ser moei natione invicem discrepantes; atque ex eis
432쪽
quae modo poSui, patet unum ad Avanti eam, alterum ad Duxi nutyam esse reserendum. S. Ad Ardhamagadhicum sermonem Proximo accessisse Daxinadam, colligo e loco ei a grammaticis attributo; mygis discessisse ab eo Avanti cum arguit locus inserior. Quum Mathurae se mo vel fines Magadhicos excedat et in deteriora vergat, an onymi lusoris sermocinatio,contra,
ctiam magis quam Ardha magadhica, similis sit Praecipuae dialecto: probabile est, Mathurae diverbia ad Avanticam pertinere, alterum lusorem Daxina tya P) usum suisse.άInquiramus itaque in ipsum eius sermonem ut videamus, utrum is signa Praebeat dialecti peculiaris. c., Quae discrepant a Ioquela Maharasti trica et Gaurasenica, haec tantum sunt: di pro T in Birarm Tm , T. IENT Tni sy, 5. at ceteroquin T, Ecgr. ib. NT, RUT GO, s. etc. Simile quid vidimus in sermone Vira ae. (App. P. 3S et puellarum Vidarbhenss. Supr.; et haud scio an in hoc Positum sit a grammaticis signum Duxi nudae. - rii G . S. irrepsit e vicinia et ceteri nominativi in E sit, io; 62, 2. Pugnant contra sermam Pra cipuam in ut in dit, Go, S. Ss, G. etc. Vocat. d. a. s. etiam in Praecipua dial. usurpatur; vid. P. 3 i. S. Accedit his denique aliud specimen huius sermonis aquod nunc demum mihi Patefactum
J IJneci erit ratio accuratior quam ea, quae APP. P. 32. Proposita est.
433쪽
est. Meridionalem sermonem tribuit Viqvanathas P. SS. In S, quod vocabulum male reddidi per pii nos p. 36. Ponere debueram Pria eclis umbis alludit enim rhetor ad Lia unia iam . in quas. - (utrumque legitur in codd. agit. explicat solioliasta per Him rapi p. Editio Parisina
si consertur, ProrSus salsa esse videtur opinio Visua nulliae; nam neque apparitores Suos, nec Piscatorem sermonis puritate antecellit praesectus. In antiquiori autem huius loci scriptura, quam a Focsthiausis meo teneo, sat multa eratant vestigia discriminis, quod in sermocinatione praesectialiatumque personarum Posuerat Poeta. Notata sunt Partim eius verba signis Magadhicis, ut et Pro Tra, Vin m ira, (Cod. M. tamen e tari me id i); et alia eiusmodi. At plurima clare ad normam praccipuam Pertinunt; idem de ceteris huius dialecti exemplis iam annotavi. A praecipua discrepant sere haec: c Pro Ida sing. imper. cs. init. sententiae voe. Sing. INE; Ed. CheZ. ii S. , ut AP p. P. 35. Pro CLVar. IV, 3. uJ Erdi Et alia quaedam EI Pro T; Pro pro CL P. I 8S; Pro VIII (Va . ari, ii . . cod. M. imus nescio quo
6. Ilis perpensis confitendum est,inos nondum indagata habere, quae constituenda Sint meridionalis dialecti signa propria Id unum eruisset mihi videor, simillimum credendum eue Dux in t am Sermonem Praecipuo, siquidem discrimen
Certum nos iugerit. Sunt sane terrae Berarenses
434쪽
finitimae Maharasti tricis. In suspenso rem relinquam, donec alia subsidia in auxilium vocaro PosSim. s. 16 l. Do dialecto AMGnticia. i. Loci Sanscritici passim interpositi sunt sermoni Mathurae, ex. gr. 5s, . 68, . a G. 6s, 2. Io, S. Ex mente Poetae nescio, an negligentia librariorum. I. Magadhica indoles est admodum liuio loquelae; ri scribitur aeque ac ri, at praevalet certe ui. Eadem discrepantia in vi Pro
multa non omnia, Avantice tu in transire videntur. Hoc a Magad hi dissentit. Pro ir -- T, et X legitur in in GS, S. i. e. n ri: em:; in id re - m: Gi, S. - Vocalis E pro Q legitima Est in nom. Sing. Imae declin. vix in aliis sedibus, in quas eam Pro N intrusisse videntur vacillantes scribarum manus; ZII 6n, S. yi, i. IuGG, I. tamen defendere Possis E post L more Apabhrancico, ubi in imper. sormat et i , in vicinia sequentis T. In talibus, quae propter in- Constantem scripturam editionis C. diiudicati no- queunt, positum haud dubie suit principale Avanticam inter et ceteras dialectos discrimen. Alia eiusmodi haec sunt: spe in his legitur 6a, S. 65,
435쪽
gruunt cum praecipua dialecto: mis8, . umT: Go. 8. ID, S; Bo, S. i. e. E UIi Z :. Dissentire videtur mutatio cleralialliam a d exceptarum; nam simi, non m I, invenio qo, . Et ib. TV quidem legitur (oportet sane Tra, at im Io, ii; I , S. A praecipua dialecto aliena est haud dubio talis mutatio (cs P. I so, haud aeque a deteriori quadam. Avanticae soli eam attribuere nollem; Sunt enim rationes, ob quas milii persuadeatur, latius eam Patere; de qua re Posthac. S. Nom. sing. maSc. imae declin. in E iam Saepe exit, ut ea terminatio sola legitima habenda
sit Avantice; reiicio itaque et ur in Q sit, i. et g in m Gi, sin . Scimus E Magadhiceiadmitti
quidem, Praevalere tamen E; E itaque Avanticum est, et accedit etiam hoc Propius ad Apabhran-
I, io. Gen. Magadhicus est:-68, . - In Pronomin. Praevalet nom. il Pro tu GS, i. Io, B. et Sio coniicio Pro o, S. Praeterea grum legitur pro BO, io. in Apabhrancicum est. SED. CStBo,8. mallem pro m Gi, En. Ad conivg. pe tinent Um 2. Sing. imper. Bi, 2. CL APP. P. 35. ut risu legitur ibid. Fiat. ni i, io. Contra ras i, ii. Amat haec dialectus et omnes sere Magadllicae vi ante inflexiones verbi: umie 6s, ; ad normam IX nam tractum: CSt fit, Io, i. Durit . Sed distributio classium Sanscriticarum inter dialectos Pra riticas ope codicum accuratius erit investiganda, Praevalere videtur U cum Q Pro
436쪽
m in praecipua, Ni in Magadhicis. CL Emi Prob. gio, I S. Mum ib. I S. Mira denique sorma es L n lag Ss, S. 6s, S. Participium est liaud dubie et valet et immr: i
at astixum esse videtur NITI Et URN in t UVI contra
ctum tui; et reduplicatio est, sive Potius Prae P. u. . Ex his sequi videtur, ut Avantica dialectus sit, quae in multis Magadhicam sequitii erationem, sed nonnulla ab Apabhranueca mutuatur; in nominativis in X autem astinitas est proxima cum praecipua dialecto; nam ex tit, non ex e Magadhico, explicanda est haec terminatio, in ceteris dialectis Magadhicis rariSSimo usui Pata. S. I 62. Do dialoetis Cubaries, C in illi, et Chariora.
i. Proxime post Magadbicam Ponunt grammatici sermonis genera quaedam in seriora (cs. S.ISi. , qua re indicatur, ea Magadhicam in universum praebere indolem, sed admixta esse quaedam, quae vel magis a sonte Sanseritico recedant Reserri huc possit quam iam tractavimus difflectus Avantica. Similis ratio praevalet in eis, quartim nominibus hunc Paragraphum inscripsi. I. De Oitarim edocemur a Reaina liqva rabu pr. S. is i. nomin. sing. Magadhice exire in V. Specimina eius in sabulis indicare non possum. S. Gandulae agunt in Mr. Is . Seqq. M. R. iaS seqq. hi tamen non veri sunt Chandalae, sed Siddhartha has et Susidilhartha as, qui alias praecipua utuntur dialecto. Hinc factum est, ut eis tribuatur sermo, i usto Propius ad praccipuum
437쪽
accedens. Caliaricam dialectum attribuit scholiasta
Va . Piscatori P. IIo Seqq. mi Mi mi rimu : Trari u an a IIII. Quomodo a piscatoris sermone disti
guenda sint diverhia lorarii onSmio et exploratoris Himi , qui in eadem Scena agunt, equidem haud assequor Et utar eis tanquam aharicis. haras in Mr. ipso nomine hanc loquelam prositetur; meliorem vel aliam servo eius attribuere non docet.
S. a 63. i. Ex speciminibus et Ossalici sermonis in sabb. MP. et M R. propositis nil omnino elici potest, quo utamur ad defendendos recentio i es grammaticos, qui peculiarem Chandalarum constituunt sermonem. TaCeo locos M. R. nam video, tum scribam cod. Paris. tum editorem Calcutt. salsum
fuisse eo, quod iidem homines alias praecipua dialecto utantur. Huic rei attribuo, quod praevaleat in M. R. sibilus dentalis, dum in Mr. more Magadhico regnat A, licet liaud sine exceptione. Um Pro magis constanter legitur; etiam alia ad
Magadhicum genus Pertinent, ut nom. Sing. Imne declin. in quod tamen alternat Cum us, Poti simum in ed. Cato. M. R. nam in cod. P. vincit numero nomin. in Q. Vocat. sing. in UI frequens Est,
genit. in VIII contra rarissimus. *U. Ad Magadhi-' Quam parum considendum sit libris in talibus rebus, exemplo doceberis, si compartibis Alr. Zoo. cum eiusdem loei scriptura S. D. p. 166. Uui eum exemplum est scrip t. cod. I . Pro M. B. 15R
438쪽
cum genus haec Pertinent; utrum Magadhicum Purum potius dicamus, an Ardua magadhicum, pendet ab accuratiori utriusque sabulae pertractatione critica. Id prorsus persuasum mihi est, neminem hodie divinaturum suisse peculiarem Chandalicam dialectum, nisi in eo antecesserint Indici grammatici, multiplicis divisionis iusto amantiores. Antiquioribus hoc Sermonis genus nou Cou-stituentibus prorsus assentiendum ESSE Teor.
2. Restat, ut investigemus, utrum sieri Possit, ut ea reperiamus, quibus freti grammatici Chandalicae linguae nomen in medium Protulerint. Pauca quaedam eius generis exstant, de quibus breviter disputandum nobis est. Mr. Is 8,
hoc Magadhicum est et confirmat, quae SVPra disputavi S. i sit. Quod Em legitur pro TET Mr. Si 8, .. pondus habet nullum, siquidem iacm exstat Ir. Sis, I. I. s. d. M. R. I S. I. Pro m i. o. III. R. I S, s. q. Confirmatur quidem cod. P. at vel hoc Magadhicum foret; cs. S. 161, 2. Em i. e. Niri, non Mr. SIG, . quam praebet Speciem Pec Iiaris mutationis, ea deletur exemplo M. R. I S, II. Cod. P. Per m scribit. Vox (non -m Mr. Sol, a . haud magis novam esticit dialectum, quam erravi, App. p. SS. Est a et a T.
439쪽
T initio posito pro ri, insolitum sane, at solitarium est exemplum. eg quod legitur Mr. SOS, S; Sit, 2. pro tu i. e. cohaeret haud dubie cum iret sor-ma Apabhran sica, de qua mox et inibi it M. R. i I, I a. Cod. P. (ed. C., in memoriam revocat formam passivi Laum in S. S. obviam cs. Exc. VI, 3 s. Vix dubito, 'quin talibus minutiis usi grammatici proprium Cliandalis sermonem ascripserint, nostra imitatione hac in ro indigni. S. Isia.
. Specimina quae supra indicavi huius linguae, eandem Praebent difficultatem, atque praecedentia; facile est visu, quae in eis Magadhici sint generis, dissicile inventu, quae Latiarico Semmoni Propria sint habenda et Invenisse tamen mihi videor quaedam, quae Magadhicae loquelae in
universum attribui non possint, ideoque Ca urbcae adiudicanda sint. Ad quam rem illustrandam necesse est, ut paullo uberius singulos locos Pe
440쪽
iii 2;T2IS, O, etc. TR I. I, i. vulgatius quae exemplarsi bene se habent, oninino ad indolem Mugadhicain reserenda sunt. Inferioris dialecti Potius sunt inaequalitates quaedam in quantitate: enimi vi 2S8, f; II , S. (ubi salso ed. C. inimi' ;cs. rem p. S B. tum in inflexionibus nonnullis, de quibus Postmodo. 2 , f; 2 I, 2; ssii digitis, T; vGo, I. Praecipuae dialecti iam sunt. Sic
etiam Amri r m mimii di, ult.; cs. S. S. Iss. In V2Si, sin. e VI et inN 2 S, . Iso, I S. aliter mutatum est quam in Praecipua dialecto. Sed cetera longe maiora consentiunt. Menda evidentia non
B. Consoractrales Singillac. S. II et V regnant per hosce textus Muga-
