Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

451쪽

tio, siti. inde legendum est ob versum. licet reserendum ad Plur. Unum exemplum enotavi Idae sing. imper. in c. Metas, .. promist. Pro iam Sio, io. codices haud dubie formam potentialis

scribis minus notam praebebunt. IG. Fulurtim sermae est Laur. iram III, I.

Nulli disio, i I. causs. II. Duo,sunt sutura in T. II, II. Immi Io, II. - libi mi, si elidi pintestu . Passivum more solito formatur, at desunt exempla formae in et debent esse, si recte a Var. Magadhicne abiudicatur iunctura in.2 S. 2 , 8. 2is, Io. 2 G, G. et itaui, S. 2 O, d. causs. De si lignu-Et dictum est sutino. Io. Suo. II. legendum est cra Wθφri, pari. PasS. Pro IB. Causs. nil novi praebet; forma in Uri Saepius Prostat 26 , Io. Corrigendum est 2 o, siti. Pro et mi' i. e. us. De in limo idem valet: unt 28 . 2. et I T26 , B. Q. SII, 2. Ger. in V Praevalet.2 o, s. a m; T- 2So, G. mmm Causs. ib. S. UeXStat S , S. etc. EN IIS, . TUN S, ult. in versu.So. De participiis nil peculiare dicendum habeo: forma in v (cf. S. ias, I. legitur 226, 2 .

452쪽

gi. oces Onomatopoeticae ad Cahuricam indolem et vulga rem loquelam reserendae videntur. CL 2S , 2. 2 2, q. - 2, S. iterativum est a r.e(Ed. C. Per T. SI.intiis ita expositis satis evictum reor, i La ricam dialectum generis esse Magadhici. Id iterum obscurius Est, in quibusnam Ponendum sit verum discrimen inter utramque loquelam; liaud magnopere tamen salti milii videor, si in paucis quae enotatae sunt formis Apabhran sicis caussam Pono, quam habuerint grammatici Iaricum sor- monem a Magadhico distinguendi. S. I 66.

i. Perlustratis ita omnibus documentis, quae ad manum mihi fuere, sermonis Mugadhici, subiungam quaedam magis generalia de hac sermonis Pru ritici divisione. Ac primum quidem re-Peto, quod supra observavi, minutulas divisiones, quae a recentioribus grammaticis Ponuntur, nou- dum satis suisse explicatas. Fieri id tantum potest, quum aut ipsa grammaticorum horum do-ereta in medium suerint prolata aut sabulae accuratiori crisi pertractatae. In universum tamen haec statui possunt: se humagiadhim, ut poto mixta, ad Certum genus reserri nequit, sed inter Praecipuaeedialecti et vere Mngadhicae fines quasi vagatur. Dux inclum ad praecipuam Prn rilicam proxime accedit et in paucis tantum magis est ab illa alienata. Etiam Avonticia ad Magadhicam

453쪽

classem haud omnino pertinet, licet eam Eo re tu lisse videatur Varam es, nominativoS Sing. maSc.1mae decl. in E Magadhicos dicens. Nam alias in Magadhica ii non inveniuntur. Sunt etiamctalia quaedam signa Mugadhica. Veruntamen quum daperte descendat ah Ni Laurasenico, potius Cum Praecipua Avanticam coniunxerim. Accedit ratio geographica. Nimirum quoniam Multarush trica et Vidarbhensis dialectus cum Laurasenica, quam a

lingua Indiae propriae populari oriundam dixi,

arctius cohaereant, lacuna esset interidialectos hasce magis inter se cognatas, si Avantica ad aliud genus Pertineret. s. Ad Magadhicam classem recte reseruntur

Praeter Puram eius nominis dialectum Othorensis, Chandalica, castarica. Duae posteriores ad Ceditos locos reserri nequeunt et insimae vitae homi nibus genus loquelae Magadhicum paullo magis Apabhrancicis formis inquinatum attribuere Poetae ob locum, quem inter Indici sermonis genera Magadhico adscribere soliti erant. Cabarae sinit mi fuere provinciae Magadhicae; CL App. p. 2o. Locos itaque si quaerimus, genus loquelae Magadhicum reserendum esse videtur ad eas Indiae te . ras, quae a Gange fluvio et situ Patali pulpae u que ad sontes Mahanadis et acclivia Vindhyae montis extenduntur. Orientalis haec est India, si comparatur cum domiciliis dialectorum, quae ad praecipuum Pra riticum genus Pertinent. Haba orientalis valet Sanscritice et eodem inroorientalis dici potest haec dialectorum classis, a

Diuitia es brum Coo le

454쪽

que regnum Cliandraguptae, regis Du dhiarum,

a veteribus Priasium appellatum est. S. Si cum Vararuche et Uemachandra minutulas recentiorum divisiones mittimus, et de una Magadhica dialecto in universum loquimur, haec possunt observari. Falsa est ratio derivandi

Magadhicam a Gaurasenica, si historice id intelligitur. Nam Et quidem pro Y positum initium habet,in Laurasenica et ultra progreditur in

Mag. verum enimvero Postquam omnia Vi Laura-

senice lacla fuerant ri, ex hoc sibilo non denuori derivari potuit; idem valet de et et T. Aeque directa via a Sanscrita itaque ex mea opinione descendit Magadhica, atque Ciaurasenica, licet non refragatus sum, Pro Consiliis docendi et ne opus esset iterata eiusdem regulae repetitione, in grammmatice eandem sequi viam. Consentiunt enim in

utroque loquelae genere Plurima... Inseriori loco recte ponitur classis Magadhica; nam longius distat a sonte communi tum in littera di ubi quo posita, tum in transpositione Pro in gen. pro Ei, Praesertim in consusione casuum in E desinentium. Vid. S. 16 , ii. Taceo quae ultra Progrediuntur, ut Ioc. in re, quia in singulis tantum dialectis exstant.m Propius sontem

est in eo quod est conservatio sibilorum ante Con-So n. ordinatas, et satis memorabilia sunt, licet levissima et numero paucissima, vestigia quae protuli consensus in sibilis cum ratione Zendica. S. is , 22. Nam, ut huius rei h. l. mentionem iniiciam, diversae dialectorum Pru riticarum rationes

455쪽

innitu tatur haud dubie varietatibus loquelae, quae in ipsa Saoscritica, iam exstiterint, licet minus ProPagatae, quarumque vestigia cernantur in di putationibus grammaticorum de diversa eiusdem

iuncturae consonantium Scribendae ratione, Ex. gr. Commemoro et VI. Sermo Saepius est apud

Paninem de schola tum septentrionali, tum orientali grammaticorum atque exiguis hisce vestigiis insistendum est, si ad vera sua principia reducere volumus quaestionem de origine dialectorum Sanscriticarum. S. Constitueram uno ConSpectu nunc Com

Prehendere, quae sparsim de Magadhica disputata Sunt, Singulaque inter Se coniungere; video tamen nimis multa adhuc dubia esse et ope novorum subsidiorum confirmanda, ita ut sucida mentis Satis certis careret disputatio. Malo itaque in praesentiis breviter tantum indicare, in quibus Potissimum cernatur indoles huius loquelae: i in dominatione semivocalis U, CUm qua Coum iunctum est tum g Pro in nom. Sing. imae decliv. tum mutationes quaedam dentalium. Cf. S. 16 , D. u) in esseminata illa et liquida pronunciatione,

ex qua littera canina semper et saepenumero dentam les cum Confunduntur. Cf. S. I S, 2. IS , I . 2. 26i, S.

S) in praevalentia sibili sortioris Vi et quae Cum

ea Coniuncta est conservatio sibilorum ante consonantes ordinatas. Cf. S. I Gi, II.

ab hac indole minime absonum est, quod tradunt grammatici de iunctis consonantibus nonnullis lenius elatis. es. S. I G, i.

456쪽

S Cetera iam, in primis elisio et assimilatio, cum Praecipua dialecto cou Sentiunt et omnino ad genus dialectorum derivatarum.

CAPUT TERTIUM. De dialecto Pamachica. I

S. I 66. Primo loco apponam locos grammaticorum.

457쪽

inti

458쪽

'i Emendavit Iacquetius; cod. m nici. I Male recordatus est scriba sol ac Mahar. cs. S. S. Ib5. it Exc. V. Legendum haud dubio U I Remansit Um: ex sutra.

459쪽

i. Vociales se habent, ut in Laurasenica, vel quod idem est, in Maharas hirica . in pro N: finali itaque ponendum et ita laciunt exempla. Id tantum ex fim pro Vr et iHr pro Var. .. S. S. io. apparet, hunc sermonem initio vocis ab T velevincipientis praeoptare cognatam semivocalem. Cadit eadem res in dialectos quasdam vulgares. Et cernitur etiam in im pro CL SuPr. P. is i.

a. Quod prorsus peculiare est huic loquelae,

transeunt Sonomo in Stiri S. Ad singulas Consonti. ordin n. initio non positas resert Var. S. licet in Ir gemino etiam admittat reg. II. Et Exempla qUaEdam legantur reg. S. Consonu . iunctarum. Ad coniunctas aeque atque ad initiales refert regu-Iam Κramadiuvaras S. S. I. I. etiam ad geminas Consonantes aurasenice assimilatas, ut Uri pro imii. C. LIV. Initio vocum solummodo, regulam non neceSsarie observandam esse dicit reg. S. Lis est

inter grammaticos, quam dissicile est solvere; libentius tamen in sententiam vetusti doctoris dis--sserim. Reputemus, Contrariam legem in Praecipua dialecto ad initiales consonantes in universum non referri. cf. S. Sa. Singulis itaque vocibus Patquchicis, non omnibus, surdas Pro Sonoris initio Permittamus. In singulis consonu. mediam libus consensus est. In medialibus coniunctis ad Sententiam Κram adiqvarae ipse paullo magis inclinat Vararuches. Recordemur iterum, iuncturam ordinatae ei cum nasali sua Laurasenico minus sortiter consistere. S. Ss, C. S. ISB. not. Opinari

460쪽

rario et cxx. EVir, mli S. S. i. TR, Umi S. S. II. I S.

heno se habere. Quod ad iuncturam N attinet. contineri videtur regg. Var. s. io. Prohibitio mutationis in atque deest exemplum in S. S. In T vetat exemplum Var. S. Uimi. Suntne iunctu rao T, minus mutabiles, quam uT, TU et adspiratae m. m, mi v) De ceteris iuncturis nil praecipitur. Nim legitur Var. S. vel contra re gulam praemissam; quod si bene se haberet, etiam ad conson n. ordinu. geminatas extendenda esset Iox.*U At mn exstat S S. S. quod cum Vararuche consentit elis legitur Var. S. Sic enim rescribe. In exemplis Umil pro VI S. S. I. pro Dr. ib. I. Em Pro mi Var. o. consonantes minus loci sui tenaces sortasse sunt, quia ab origine non cum ordinata alia, sed cum semivocali coniunctae erant. In his itaque mutationem Κra madiuvarae libentius conCESSerim.S. Elisionem prohibet Κramadiqvaras reg. S. a ConSon n. singulis, Excepta Semivocali V. reg. c.

Idem iniungitur silentio Vararuchis. Mediales quum non elidi debeant, multo etiam minus in iistiales. Adspiratae haud magis in Tytransire debent, elisalso legitur Var. i. forma Laur. N. Etiam hoc tacite Praecipitur. i