Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

461쪽

im . noscitibus iterum dissensio est gramma licorum. Pro in Var. Ponit reg. S. Et observavit regulam scriba. In S. S. regg. G. I. Primum docetur, Pro et in , Etiamsi hoc Laurasenice ortum sit ex Sanser. I, scribendum esse V. At restriu-gitur posthac regula s. s. ita, ut pro et in Eliamta poni concedatur. IIaud Prorsus PersuaSum mihi est, bene se habere scripturam Cod.hPar Expecto enim ob viciniam decretum de R et mconiunctis. Atque iunctura est ni in Tur. Suspe-Ctum est etiam i non assimilatum, sed hoc sortasse admitti potest Paiquchice. Coniectare si vis, Em Eudandum esse locum ex regg. Var. s. Io., ObStat EXEmplum tam. Remetui dubiam tu medio relinquam. Uttit hoc sit, certum est, etiam in S. S. Conservari Saepius nasalem, ut in exempP. reg. 8. ubi R Doum, legendum; nam Us et Bengalice Saepe Confunduntur et nBUlr etc. Jaequetius descripsit, equidem olim euotaveram mm etc. Rem stabiliat denique II. CR. regula: mret : i uetn i .ient' u ini, et Issi, VENI, UIM reg. i. qui scribit)Κra madi( aras, Et m nonnulla tantum in m mutavit revera. Ilaeo inter se Conciliari possunt, potissimum si reputatur, duo fuisse genera Palfuchica, a Var.et Κram. non distincta. s. Semivocales ta et V remanent; interdum mutatur in En vid. S. S. B. et docet Vara ructies nil dicendo, valere normam Vaurasenicam. -TquuraS. Est; Var. II, Is. NUTr Var. ii. ibid. S. S. Bo. Var. ii. E I S. S. d. legitur. Pro S. S. Io. Pat achicum est;,suit iterum fortasse discrimen

462쪽

c si

inter duo genera in littera canina aut conservanda

aut mutanda.G. Semivocalis et in media voce eliditur; S. S. .. Hinc scribendum videtur Rrum pro Lauri

Var. . S. S. D. Conservatur initior . imVar. i. S. S. io. In non ita, ut in Cave, tendere , apparet ex reg.AVar. B., UTI Pro URIT, quocum consentit fiu S. S. B. Est haeccratio sane ura Senica. CL,S. 2β8, 2. Sed admittitur etiam alia ratio et uru fluxit a mae.. ar. TEA. II.

. Sibilus solus huius dialecti est V et raris si me Tr scribitur, ut S. S. S. at mendoSe. Certa Ostros ob consensum doctorum similiter de contraria Iege silentium. S. 168. Ad consonantes coniunctias haec observanda

sunt: . Consonantes coniunctae tu universum assimilandae sunt ad leges dialecti praecipuae s .

Exceptiones faciunt tantum Sibili, et T. Nam quod mi legitur S. S. s. suspectum est Et T si S. S. G. nil demonstrat ob-S. S.I I. In uisVar. B. II. utramque rationem praeoccupavero dialecti praecipuae, vel in Ponunt .. S. S. 2, i. ISB, 2. Iura I pro ERUI Var. reg. Io. Praeivit Laum cs. Exo. I, S. et exemplum est solitarium. Quid lateat sub reg. S. S. s. nondum liquet. u., Sibilus huius loquelae sortior est quia Pa- senico in eo, quod non cedit Sive C sequentibus. . S. I s. d. I , 1. 2. ys, . Ex E Et N, II, mr itaque non Laurasenice si te CS et', sed UL. M. Var.

463쪽

. B. S. S. B. Pro et , , t II-i pro 'T, mali pro, Pro TA:, : Pro et VII: . Ad lianc nor mam quadrat etiam fmm pro nim, licet id non memorent grammatici. CL Supr. P. IBI. Cur omissae sint iuncturae M , m, T,.haud assequor; nam

eandem sequi haud dubie debent legem. In Emi, quod assert S. S. I. I. Pro EI', obtinet eadem ratio, sed evanescit elementum debilius, utpote duobus ceteris inclusum et quasi obrutum. I et mcontra obtemperant legi Lauras. nam S. S. II. II. oriture I b CL S. Bo, S. UVII ex -- Passachice est Pro VI. cs. I. l. N' An set eandem sequatur rationem, ignoro. Nam m Caur. sit EL CL S. 26, 2. Similis disiunctio supponenda est in R et H; de vi et te nil definiri potest. At haud scio tamen, an non sit in Ir et ei id discriminis, ut vocalis intercalata non sit, sed U. Nam quum vnim dicatur Patquchice, non im , ex analogia erit, si Palaachice dicitur non et mi , Riri elo.-Saepius inveniuntur scripturae tales, qualis Prom, et ad Pisacharum loquelam hae melius quadrare videntur. Sed video, lianc ESse Coniecturam. De ceteris sibilorum iuncturis nil docent grammatici; ponendae itaque sunt mulationes Laura-

S. Urtransit in M. Var. s. In quibusdam voco. Vaurasenice id iam sit. Exc. VI, S. rami prolum, Urarii promii: . Caussa transpositionis eadem est, atque in m pro m etc. Cf. S. G, S. Exceptio-

464쪽

nem faciunt casus singularis nominis UTr ii, quim contrahunt in N. Var. II. II. Cn. Fortior est vocalis antecedens longa VI et a T. divellitur seq.nasalis; remanens is in abit; at propter id vocalis I, quod in ri inest (na muri sonat ri IIispanorum , in transit N thematis et dicitur instr. ii mi ab i. gen. loc. Falso ad quum hoc

De inflexionibus nil novi traditur et leguntur in exemplis sermae Laurasenicae. m mi Var. . mendum est Pro - . Nominativi Plur. Vii et S. S. II. I S. dissentiunt, si bona est scriptura. Timet 'miri S. S. i . Patquchi cum est Pro aut . . me et licet posterius Potius Maharasti tricum sit. Gerundium Vii denique explicatum iam est Supri P. 28O. S. 1 o. i. Si a Laurasenica dialecto derivant Patqu-chicam grammatici, id iterum e Commodis scholae fit; nam ut unico hoc utar argumento, Si iu clam abierat E, inde denuo rum nulla machina extorqueri poterat.-Statuendum igitur est, linguam hominum monticolarum, ad quos refertur loquela Pal chica (supr. P. a S. , a Sanseritica matre propagatam esse modo prorsus Peculiari atque arceterarum dialectorum rationibus diverso. Rudem et barbaram esse indolem Palfachici sermonis ex opinione Indorum, non est quod miremur, si reputamus, magis consentire cum linguae dege-

465쪽

nerantis natura emollire sonos, quam eos obdin rare. Ratio Praecipuae dialecti, quae tenues de primit consonantes in medias, eadem Prorsus est atque ea, quae in linguis Romanicis'cernitur. Nam haud aliter descendit iamialtis in Isis panicumiamasso, Gallicum Gime, quam Sanseriticum hict, in Laum hi , et Mahar. gctia. Caussa lamen nulla ESt, Cur minus credas, vere exstitisse Palaachicum

Sermonis genus. Qui nostras Κero hepa dixit progiba Gothico, Pal chicam ingressus est viam; dic

serunt tamen Cetera.

I. Ut rudior est sermo Pisacharum, ita etiam magis virilis et neque V unicum pro adspiratis pluribus venditat nec tam mollis est, ut cum Lura senis sibilum ante Plurimas consonantes in de

bilem spiritum deprimat; nam si midicitur Prog, in V abiit et, Prorsus ut in Pro Em. S. Id miror, quod in inflexionibus admodum nil proprii ex hac lingua traditum nobis sit.

Lingua enim, quae tam Strenue Contra Praeci Pilam dialectum in sonorum mutationibus militat, vix credi potest, in inflexionibus cum ea Concinuisse.

Ut profitear, quod sentiam, secus suit in.ipsa

monticularum istorum lingua. Ex ea mutunti Sunt, Credo, Poetae scenici harbaram etsi rudem ConSonantium mutatarum doctrinam et vocabulis

harbaro isto modo obduratis attribuere inflexiones in scena usitatas, Praecipuae dialecto proprias. ut harbare quidem.loquerentur partes sabulae infimae, possent tamen intelligi.

466쪽

CAPUT QUARTUM.

'i Si bona est scriptura, est pro W:. cf. m. s. ITA O 'i Legendum esse videtur rei. cf. reg. 22.

467쪽

IIae formae praeter ad seni. sane perlinent et satis inaccurate dicitur Ni , quasi et g alternore possent cum m in voc. sing. masc.ctet n. Imae declin.

470쪽

rati fim: u AT Tmo e io-i usus:J li et : i N Viri mrim i mi finim umit Ani' eri Umo u t et u amet Imria Enniiij n ris uS. 122. Praemoneo, quod haud semel iam patefactum est, ita ut vix monitore opus sit, id consilii sequi grammaticos indigenas, ut in posteriori quavis dialecto tractanda eas Potissimum res Promnnt, quae aliter se habeant in illa lingua, ad quain tanquam ad archetypam refertur haec. Hinc sit, ut multa supplenda remaneant in minorum dialectorum doctrina, si integram velimus earum exhibere imaginem. Patet ad hanc viam tenendam nulla re opus esse magis, quam cognitione, e quonam fonte derivetur quaevis scenica dialectus; licet etiamsi hac cognitione simus instructi, non fieri possit, quin in quibusdam incerti haereamus. Omisit tradere Κramadisvaras, ad cuius dialecti normam proximo accedat Apabhrancica; docet tamEn tota eius ratio, suppeditanda Esse, quaEdo ea non singulatim enarrata sint, e doctrina