장음표시 사용
481쪽
Qitur neque in ima declin. vestigium est actionis eius, quam Sanscritico haec inflexio exercet inlinem thematis, Pro mi. Vocabula contra in et 3 Pro e etiam ponunt e r. 32. cui formae accessisse debet quoniam e legitur Pro R. Res est obscura, cohaerere tamen videtur hoc cum
forma Pronom. SanSer. Nur. I S. similaus Plur. non diserte enarratus
Proptere r. .f. censendus est desivisse in Ti . Uno conspectu haec ita exhiberi possunt. SingulariS. Decl. I. Decl. II.
482쪽
i. De pronominibus demonstrativis et de relativo singula tantum traduntur. Tribus generi bus usurpatur iuxta r. 8. i. E. V. Hoc tamen
vix valet de re et,quamvis significat id gram
pro Laur. S. ios, a. Adverbium locale in St, mutatum in B usurpari dicitur pro lamitet O r. 8.eX. gr. BZ, BZ; sorinae in et adverbialiter poni videntur. ACc. sing. ira , E i. E. U, nT, m, mira sane est sorma et Suspicari posses legendum esse X, I i. e. e nom. Apabhransi co g, s innovatum esse accusativum I, t. At Propter r. Gq. d sendere debemus scripturam codicis, Et resugien dum est ad pronomen Sanseriticum N, in quo Positum sit Pro et, ut in eriri S. t i, S. E R m Tnominativus Apabhran picus formaretur E, lii nonCCUs. ad quam analogiam tractum Esset At valde dubia est TCS.I. Pronominum Idae et imae Perss. liae Po nuntur formae r. r. Ss- G.
Praebet T sinate additicium et a genitivo origit in
483쪽
traxisse videtur. Recurrit identidem in hisce pro- nomm. V hoc niuale; ita tu ipso gen. V. mi et explicanda sunt e S. Bo, S. Si exuitur n sali, praebet sermam locativi s aurasenici CS. iii,
. Hanc ad accus. et instr. translatam ESSE APp
ret.ri Gen. Plur. Id proprie est forma singularis; pro UNI positum credo atque hoc esse loc livum formae singularis a themate O , ut in Praecipua dialecto S. I ii, S. Uri a th. UNT. Sic recte disputari, arguit inflexio singul. adhibita etiam ad them. in VI decurtatum est e ur. S. III, 2. X Posito pro U post ut S. D S. Miror in geo. omitti sormam i , e qua oritur Quae accedit ' , nova est; addita iterum est Dasalis, et 'T formatum ope assixi quod correpta est forma genitivi imae decl. Apablir. Q. Remanet cuius explicatio tentari debet ad analogiam iam expediti Num itaque decurtatum est e pro S. ii I, i. Probabilius est, e H qr. I. sactum esse primum, deinde mendose seiunctum re nam prorsus inauditum est
contra mox excitabo.S. ii T. E. Contagratio.
. Pleraeque formae cum Maharasti tricis et Laurasenicis consentiunt, uti ex exemplis colligi potest. Emm V Ss. a. r. i . r. 8. it r. Ss. ii te r. Go. et Sine L, r. II. r. Io. r. II. Ergie (ex Coni. r. ii. Pl. Im r. o. 2 r. o. i. r. S . c(ex Coni PCt.) r. I S. i. e. r. Sq. Medium in dialecto, quae
484쪽
amat v sinate in et corripere, locum vix habebit. In Massivo admittit grammaticus praeter r. Gi. quod si verum est, huc reserri possit forma quR a nostro Maharasti trica dicta . cf. App.P. 5 l . p. 56. In futuro praevalere crediderim ex analogia declinationis formationem in Duo quae traduntur r. 66. haec sunt: in futuro V 1-
Iasenico in vi R etc. ante Consonantes Personales
poni d pro U, of im nil est nisi mendum; tum r. 65. in ima Plur. suturi dici g; i. e. poni
terminationem Praesentis N transpositam in m et E pro v ob vicinam labialem. Radicis ut serma in hac persona exhibetur mUs. ibid. quae refert
gum ante 3 defendi debet eo, quod, samq) positionem faciat; longa sit syllaba post transpositionem nasalis productione vocatis. I. In flexio G etiam imae Plur. imperativi tribuitur P. G . at Correpta vocali anteo. I, Etiam in Ida sing. imperi corripitur Contra Iegem urasenicam S. iis, 2. vocalis ante id , Ex. gr. r. 62. Ex hac forma correpta explica unde
denique etiam et ' sit, ibid. Nempe contractum est v ex eliso T. Quae praeterea ponilur forma E ponit pro v formae vulgatae, quae minimo aliena est ab hac dialecto: IN V Ss.; ad
verba in i s. gunatum exeuntia restringenda est haud dubie haeci mulatio. CL S. IGI, I. Etiam formasin legitur r. SS. O . 2da Plur.exit in T r. GS. e , , ram r. 56. A Oiuraseni ou, d, quod excitatum iam Supra est no.bi. derivari
485쪽
nequit T. Repete a Sanscritico u, sed ita ut inde non factum sit (quod fieri debebat g, sed elidaturu et transeat in T, hoc autem producatur, ob compensationem elisi V et Propter vim exhortationis. Elidi in hac dialecto in singulari e
mox vidimus; nil itaque obstat, cur minus erasiat e Tir pro Quod non observata sit quan titas, Et V Κ --- sactum sit e TU - , id me
pius in hac dialecto recurrit, ut in imper. sing. mPro loc. Pro S, 16 , II. geu. m, Pro Mag. S. Partio. astixum abit in g r. So. i. e. eliditur syllaba R, promimi, intercalato ut in um etc. S. I 28, I. . Gerundii formae sunt Mum, iTt. r. St. iv et M ita distinguenda sunt, ut antecedente vocali brevi vel ancipiti, ut v et vi, ponatur m; sin autem praecedit vocalis longa, eliditur T alterutrum et et superstes non Coniunctum transit in v.
Utraque forma decurtata est ei Ir, quod explicatum iam est S. t i, s. Obscurum est m geminatum. Adiici possunt hae sorinae themati sine vocali intercalata, ut rariqF, ehrinum r. 56. hi r. 58. Sed praevalere videtur ea ratio, ut Pona
et i r r. 6S. r. St. Emin r. 65. r. Go.erimet, r. 5 . Pro his tamen permittitur etiam metim, et irim t. e. eliditur tu, non m , quae ratio a praecipua dialecto Prorsus aliena est.
Mirari possis, nullibi inveniri formam simplicem, adhibita vocali intercalanda . Ex. gr. Vel
486쪽
non contractam, Caussa est fortasse repetitio eiusdem in syllaba Sequenti, usique Certum est, istas sermas non eotare. Admittitur denique etiam forma Laur. in V, r. 5 I. Urim, mi T, UriuriU. S. Infinitivo tum attribuuntur sormae geruu- dii modo enarratae, r. SS. tum hae: Nes, Uri , (sic enim potius seribendum est, quam g I). Ex. gr. Prima sorma est nomen actionis Sanseriticum in D, et accus. sing. ut in
infinitivo Sansor. in c. A est ablati Plumitaque mmm, si ita dici posset Sanscritice. In ablativo non haereo; nam consilium quo quid fiat, is potest significare, sed in plurali. Certiorem tamen istius sermae explicationem non invenio. Ea autem si vera est, adhiberi etiam potest ad ire, cuius thema esse debet. Videtur esse ass. in V, et, Et mutatum; vel decurtatum est e miradi, Pro ut me mittimn. G. Quae Praeterea traduntur, ad singula verba pertinent. r. 58. Vix, PT , V, E, TE, UT, T,quorum praes. audire debet Apabhransice ZUT, Nie ,
. Alia quaedam vocabula singula CommE- morantur tanquam peculiaria. r. 6. m dici pro VI; num Pro alia forma fuit m et surdus
dictus est pro muto p Loco G legendum videtur VI i. e. mi:. Quod sequitur jam quid sibi velit, non auequor. r. f. ii I legitur Eodem Sensu quo P. r. I. exhibentur ii Es sormae ing, mn, in Pro P; Postrema est contractio e m et t. E.
487쪽
M DAE; Priores obScurae sunt. Idem profiteor
S. 1 8. De dialecto Apabhrancicat achalensi et cognatis edocemur, ad eam pertinere Repham non assimilatum; dici uer, tum et (si recte ita scribitur ; tum et de quo cs. S. a G, i. Additur dein, in hisce dialectis usurpari sormas gerundii
et (q RIUUl. Nomina dialectorum ceterarum non adduntur; quod legitur , significat, in Iiasce dialectos adoptata suisse metra Pru ritica, qualia ex. gr. tu actu IVto Vi . cxstant. S. I s. Vol ieiunior est notitia de formis Nagoricis, cuius nominis loquela ad cantilenas accommodatur. Admixtas ei tunc suisse sermas praecipuao dialecti e scholio colligi potest. Quae Ieguntur verba r. 68. emendationem flagitant, coniicio E MEI. Si sensu legitimo posuit noster in (cs Var. III, si . , indicatur, in hac dialecto necessariam non Somutationem iuncturarum mi et similium, in et Sed posse Utiam retineri mi, in , m etc. uti conieci in dialecto Laxarica supr. S. I 6 , Ia, S. ISo. Perpauca etiam sunt quae de ceteris dialectis Apabhransicis tradidit Ramas. vid. APP. P. S.
Locus Est corruptissimus et supersedeo repetere Ea
quae ibidem p. q. inde erui. G Sunt Praeterea
) Insigni acumine multa in hoc loco emendavit sicquellas meus; quae libenter cum lectoribus communicuSSemi
488쪽
m in ululae hae divisiones ab usu scenico alienae Et ruvertor ad quaestionem magis generalem. I-bhrian i. e. delapsus sermonis a grammaticis SCC-nicis dicitur ratione habita dialectorum minus Corruptarum. CL P. 2 .; delapsus est non a Sanscrita, sed a Maharasistri, Gaurasenica et Magadhica. CLApp. p. d. Talis fuit lingua incolarum provinciarum Sindhuicarum; ad eas pertinet nomen Ab irim P. 12. cui ab antiquis praecipue tribuiturAPabbransa. CL P. ii. p. i . Etiam nomen milchiam eo pertinet. cf. P. SBs. Fuit lingua Provincialis, quae a poetis data est partibus quibusdam sabularum insimis (mm p. i . . Quod quum fieret, temperata est insolita huius sermonis ruditas et maior quam quae in scena toleranda videretur, admixtione formarum Pro riticarum l. e. o Praecipuis dialectis petitarum. De dialecto Na-
indicare voluit haud dubie Rumas, apud quem reScribendum reor App. p. c. -- ut
si passi essent fines huic libro praescripti. Quaedam enim sine longa oratione expediri nequeunt; alia adhuc inceria sunt et vix sine ope ultorum librorum enodari Poterunt. Praeclarae sunt coniecturae liner pro
idi m l. 2o. DTildi I liliud nomen est Oetenes. Certa emendatio est nem l. T. Atque hoc sensu adiicitur in schol. s. S. r. 68. i. e. in lingua, quae non prorsus Augurica tibi, sed proxime ad eam accedit. ' Ilinc restringe quae Posui P. 2T.
489쪽
P. S. cum Ict uella: mm met ilia Ni non fomla Givm-- i. e. in Populari esse usu biiugo in regione Sindhuica dialectum Apabhransicam Vrachialensem; similem esse eam linguam, quae a Nagara derivata sit mi , in qua discrimina varia sisti
Possint. Lingua Nagarica ui I non suit, ut Vrucllatensis, Sed orsa est, quum admiscerentur sermae Prahriticae, licet superinstructa esset linguae cuidam Iocali. diam ad urbem quandam certam, non ad urbes ruri oppositas in universum resertur nomen Nagiaria. IIae duae Apabit rancici sermonis varietates ab origine Propositae suisse videntur; in S. S. eae inveniuntur, indicatae esse Possunt a II. Cn. P. Io. In temperatura autem ista scenica sermonis Apabhranci ci derivari poterant elementa mixturae e diversis linguis provincialibus, Pro quarum diversitate omnia sua discrimina in medium protulisse videtur Ramas. cf. APP. P. G, I. II. VCrba: st Propter uSum vocabulorum e dive sis linguis provincialibus petitorum. R IJoc iterum significavit versibus App. P. s. l. l. V. B. si admittitur scriptura a Jaequetio Proposita : m iri 3
i divisisset ' u In distribuendis autem XX Ilisco
sermonibus recte eam sequitur rationem Ramas
AP p. c. ut a Cauraseni et Magad hi eos derivet. Declises enim, si ita dicere licet, sunt omnes dialecti Apabhransi cae, non iacclives, ut Patquchica(cs. S. isi , a. et ad Laurasenicam vel Magadhicam referri possunt, Prout in quavis earum Praeva Ictu Sive et , di sive u sive et Et alia eiusmodi ser-
490쪽
monis signa. IIoe sensu dicere potui coharicam dialectum esse Apabitranqam Magadhicae; eodem ApaLhranqam Caurasenicae vel Maliurasti tricae appellare liceat dialectum, quam IVto Vi ramorvasidos actu usurpavit Κulidusas, de qua mox verba faciam. Ratio est, ut saepius indicavi, Pro commodis scholae inventa, non historica. S. ISI. De dialecto fabhranciora a olidasa V . iactu IV.
.hQuo iure cantilenas, quae Vi . actu IV. leguntur, ad Apabhr. sermonem reseram, mox Clarius apparebit. In limite dissertationis huius id potissimum praemonendum est, Proraus Eodem modo. quo dissert in praecipua dialecto oratio Poetica a Prosaria, discrepare, hasce cantilenas ab ea lingua, quae docetur a Κramadisuam. Nam Singialiae consonantes mediales. quae elidi Possunt, ubique fere absunt; conservantur initiales; in compositis usitatis eliditur etiam consonans
initialis, ut 66, i.*j pro Ctc. Analogiam hanc sequitur, quod poni solet c Pro adspiratis eis, quae sono sibi Peculiari semet exui
Utor Per liosco Paragraphos editione Lenetii et apparatu quem posthac adiecit critico,i bonae ira illis pleno;
lacere tamen Pro meis consiliis nequeo, saepenumero non enotatam suisse variam scripturam, in sola ortho
graphia Positam. Docuit me rem amicitia monetleri mei, qui apographum codicis I arisiensis optimi accuratissimum mihi misit.