장음표시 사용
471쪽
i. u in hac lingua saepius quam in autocodd.sit, in aliarum vocalium provincias transit; quod signum Est corruptelae latius Propagatae. Famquod S. 16, . de praecipua dialecto dictum est, etiam de Magadhicis in universum valet; immo, quantum id in absentia uberioris notitiae diiudia cari potest, de Palaachica. Accedunt eis quae S. s. disputata sunt haec: u. u sit g in VII, m et vocabulis correlativis.
r. r. S. II. Du, im e Tu, NU; et r. 5. MI, sscss, oriuntur ex ium etc. Pro D, etc. tamen etiam
alis repeti potest. cf. S., 2. Tum pertinet huc affixum irami Pro ram, de quo mox. In aliis sormis deberi videtur haec mutatio actioni vicini, ut in suturo etc. r. GG. Admittit hoc Tetiam Maharasti trica, sed tantum in suturo assimilato vel in sorinato. CL S. t 22, 2. S. Simile quid observavi de Ca urica. S. t G , 2. in qua etiam alia Apabhran uica indagavimuS. I. T Pro N ponitur tum in aflixo locali R. M , ' r. B. etc. tum in imper. Pro Dia r.
se, unde LACI, oritur u pro Fi, unde alia Corruptela est forma Sanscritica vulgata es ad II itop. II, p. idd. Nimirum si ulla trium linguarum Prukriticarum sundamentalium, qaurasenica, Magadllica, Pu suellica, ultra corrumpitur, oritur Apabhranea i. e. ivstis, cius linguae. Lavarica est quodammodo APablia ansa classis Magadhicae.
472쪽
lis in quibusdam provinciis per AU et gen. Sanscriticus (unde iusso pro rem . . abit in v tum longum, tum Correptum. cs. S. ii. Addit Apabhr. im pro LM i. e. fim pro
T, ut ueri 28, . tum N T, vocula innovata quasi in . r. II. ET E r. II. Correptum contra est E in NI,
I, ET, MI Supra I. iv r. f. huc Pertineret, si non potius esset ipsum di Pro P usu atum. Epro denique legitur in r. s. ex non in F r. B., quod Sanscriticum est P. S. Similiter X abit in vi in En r. 58. i. e. G. Nota iam est correptio diphthongorum get in sinalium in et T. CL s is, T. 2o, . T Pro admittitur in dialecto Praecipua, regnare videtur in hac dialecto. cs. 's an r. Sq. r. 25. Quod Ponitur T in abl. r. Is. militat contra leges huius linguae; reponendum est T. Etiam T Eiusmodi Iegitur: loc. sing. Pro Q r. a , Pro
. N: sinate qaurasenice contrahitur in ut ret r. 22. sed inde saepius A sit, ut iam vidimus. Contractiones V m et u Em m re- Currun L et umifri r. II. Hie m MErict r. Ss. UT Cum
T in Q coalescit in V s. Nempe serinae Praecipuae dialecti timeri, mi I P. II S. Proivi etc. Apabhransice elidunt L et ponunt Pro U. De
elisori altero steri debuit at transilit vocalis T ad prius T et oic factum est ris, ut ex di
473쪽
B. De vocalibus re et quae traduntur reg. I S. mira Primo aspectu videntur, quum vocabula et rut de vocalibus usurpari nequeant nisi absurde: Peccavit sane, Si re vera ita scripsit Κra-madicvaras . Contra dicendi morem grammaticis assuetum; male inserta fuisse vocabula a librario, minus probabile est, siquidem limitanda erat regula de et et ex exemplis Patet, voluine
nostrum indicare M consonanti non Coniunctae
Subiectum. Iloc sensu positum itaque videtur Uit; quod sequitur Num, omnino non intelligo, quandoquidem N, ne coniectura quidem fingero Possum. Ad vocales non initiales restringitur denique regula et eam observat exemplum Prius eo Sensu, ut sit vocalis in syllaba non initiali posita, alterum -- eius contra obliviscitur. Num igitur significata est vocalis, a qua non incipiat vocabulum Si hoc conceditur, regula est haec: REt , vocem non incipientia, consonanti coniunctae non subiecta, retineri possunt; dici verum nou, dici verum non Mox videbimusi post alias consonantes Conservari Posse Apa-blii an sice et Congruit, quod sonus litterae cauinae, qui in R inest, Conservetur post ConSonantem simplicem. Hunc verum esse huius regulae
sensum iudico; nil opus suit mutare scripturam in rat, si sonus non mutabatur, licet in Praecipua dialecto scribatur si Pro CS. S, 1. Sincerum N, i. E. Vocalem gunae Capacem, non Est, quod ideo huic dialecto tribuamus. Cotorum admittuntur etiam aliae mutationes;
474쪽
u ponitur in ipsa regula: hinc TU, TR. In exemplis accedit E in rim r; hoc explica ex observ. supra no. S. in est pro m. Quum nil praeterea doceatur, obtinere debent regulae in praecipua dialecto validae, si R Iocum suum non tuetur.
I. Extendit rationem primariae dialecti Apa-bhrancica ita, ut omnes surdas in sonoras mutEt, ne gutturalibus quidem et palatalibus exceptis.cs. S. S. SG. o. Valet regula de surdis non Coniunctis in media voce Positis. Exempla promo haec e notula de consonantibus Apabhran sicis 3Ipta, quam mihi misit Vir summus, Colebroostius, nescio e quonam sonte petitam. Κramadiqvarae opus non suit, nam extenditur mutatio etiam ad
provocatio issim SL U Ad initiales non refert mutationem noster; quae ratio Praestat, si exci-Piuntur vocabula quaedam usu trita. CL S. SI, . 2. Elisiones rariores fuisse in hac dialectouPParet tum ex eo, quod de ut et pr*n singillati in tradatur, eas elidi posse r. r. S. . - IV, intrarii, tum ex co, quod ad vulgarem hominum
I Vocabulum ceteroquin milii ignotum ex imitatione vocis hominis provocantis tractum videtur.
475쪽
c58 loquelam proximo accedere dicatur Apabliratica r. I. Elisio enim singularum Consonantium in dialecto Praecipua potius poetis attribui potest, quam ipsi usui hominum Prahritice quotidie loquentium. In Apahhransa elisionem hanc itaque magis usui scenico adscribo, quam vulgari Sermoni, neque dissentirem, si quis diceret, inter oratione in poeticam et prosariam exstitisse discrimen simile ei, de quo agit S. io , i. Etiam adspiratas in T abire Apabitransi ce, ex exemplis patefit: TU
Rarius probabiliter haec mutatio locum habuit in hoc sermone et reserenda est praecipue ad QT,
S. I Pro 'I, in Pro , vi pro sibilis ponitur more Laurasenico. xy Pro Er in im, mV m miri , mTr. S. in tar, imi sive mi, mr r. II. - r, atque, Si id fingere licet, imi *U Accuratior sortasse est ratio dicendi, ass. Apabhrancice adhibitum misso Pro eici ad themata Pronominalia V, ri,ag et iri, do quo CL S. Io . . er eliditur cum vocali in Z pro Ut r. s. v Iro ver ibid. potius Siam rias Iratur est; nam I Coalescit cum E, eliditur U, si bene se habet scriptura L. S. T locum Suum tuetur, ut tu Praecipua dialecto, immo pro in Ponitur in i r. 5. - n.
Tum Conservatur Post Consonantes quasdam singulas; post T id permittit Var. III, c. in praeci-
DRI r. I l. si non legendum est ri I, potius est fu, et N pro Ur- g. 28, 5.
476쪽
Pua dialoctos V, r. d. V r. S. legimus, Et reserrihuc potest Te S. i S, B. Novum est, quod occupat locum semivocalis et in Cim Pro r. S. et in m , transposito Pro MNI. G. Sibili apti sunt ad transeundum in T; Praeter Sti in m etc. iam memoratis, Exempla inlia ponentur plura ex innexionibus petita, quorum nonnulla ab anteoc. dialectis aliena sunt. . T si uale vel magis quam in praecipua dialecto (cs. p. 225. elisionem patitur; EX. gr. Proem r. I S. tum in accusativo Sing. Cf. r. II. Remum Det tum in instr. sing. cf. r. r. IS. Id. EliSa vocali
sequenti U, tum in aliis inflexionibus; et ab accinsativo minime excluditur. Regulam certam indi- Care nequeo. Exitus vocis in a praecipua dialecto alienus, Apabhrancicus est. Cf. S. a S, . S. 2 ,
8. Leges assimilationis congruunt, quantUm iudicari potest, cum Praecipua dialecto. In universum lioe dictum Vest; nam duae tresve sunt Exceptiones. Prima cernitur in semivocali i , quac ConServatur PoSt u, H, m Tt, M. CL no. S. Elidi vel assimilari dicitur T consonantem excipiens T. 2. Imbcribi debet Eo vel Em. In aliis vocabulis auiis
milatur more solito: Reti Pro r. 2. - Pro emibid. In net adspiratio debetur T assimilato. CLS, I S, a, b. et S. I Gii, S. Quae in singulis vocabulis obtineat ratio, significare oblitus est grammaticus. s. ExcePtio Porro est in semivocali In affixo FI pro (cs. S. 8s, i. aut L aurasenice sit
477쪽
hiati, quae gradum antecedentis litterae ascendit et tenuis sit. Idem sit in gerundii sermo 'nim
T. St. Cf. met Pro DN-i S. G , h. Legitur denique r. r. 62. 58. iunctura E in forma Apabhran sica radicis m.'Suspecta tamen est scriptura; coniicio TR s. CGie, Cf. supra P. P. S i. S S. S. IT S. C. miract. i. De thematis valet in universum quod disputavi S. 8s. Astixum Pro SanSCI'. aut nudit aut Tm. S. i , s. S. S. s. s. igni H di. UAstixum vi Apahhrancice novae instrumentalis sormae singendae inservit, de qua re mox dicam. v. Declinatio Apabhrancica digna est quae accuratius investigetur; nam uno gradu quasi descendit a condicione dialectorum antece. Et appropinquat ad dialectos recentiores. Inflexiones Pra cipuae dialecti partim conservantur quidem, at
Saepius magis correptae vel decurtatae Cernunturi Partim pessum ivere et earum loco novae SueCEMSere, quarum Pleraeque e declinatione Pronominali petitae sunt. Una alterave prorsus innovata est. Si formae ponuntur decurtatae, raciatriam Cum
masculino confunditur, uti fit in dialecto hodierna Penjabica, Apabhrancicis regionibus sinitima. CLBuPr, P. . . In limite posita est omnino declinatio Apablirans ira, ita ut si vel paullo magis a '
i Etiam Mugadhice Ii uuleum interdum legitur in hac voce, ut ap. Var. XI, 12. Geminum praestat, ut Var.
478쪽
forma sua deflectatur, simillima iam fiat ei, quae hodie per dialectos Satiscriticas regnat.
S. minta. singularis mare. Et nent r. lmaci declin. aut Laurasenice Exit: CD. r. II. Et
exempla Du, et fis r. r. G. so. atque eandem terminationem etiam ct ias. vindicandam esse, Probabile est, desunt tamen exempla; aut utroque casu obtinet forma decur Lata in T. Cf. r. II. illaque Et nom. et aco. est, itidem TN. Est, Caur. Correptum in E et ad utrumque casum relatum, ut E M ig. CLS. isi , ii. Femininum sermam Laur. nom. NI, Servat. r. 2 o. Accus. non traditur neque de ceteris nominativis et accuss. aliquid commemoratur. Supponendae sunt formae Caurasenicae; accusativum sing. tamen T Suo Saepius Privari, credendum esti Nescio, an r. Io. Etiam a C. Sit. . Instr. formae hae Propo uuntur: r. r. 2S-25. SB. imae deel. masc. et neutri (Sic Co
Femm. itidem in Est nil aliud quam sed si eliditur u finale, oritur
secunda sorma m. In Ida et Stia declin. eadem innoxio obtinet in auctis thematis in is trigi pro viri, transit in ram, instr. unde Tmr. Sic inme Alterae N et V decurtatae sunt e sermis in mi, Correpto mi finali, ut antiquitus iam in ima declin. deinde eliso. Vides contandi posse accus. et instr. APabhran sice, si TacCus. retinetur. Fem. nil novi praebet.
479쪽
dandus videtur in E. Quae ponitur forma in er. r. 2s. I S. SG. ProPrie genitivi est. Formam S etiam in voco. in et E adhiberi, non vetatur; accedunt praeterea aliae o et T r. S . Etiam Sen. Est. est gen. Plur. et salso h. l. poni videtur. Iaegen dum suspicor quod iterum est forma genitivi Pro Ur, sed adiectum, ut in Pronomm. et non ut in gen. Magadhico in NIT. G. Gentilatis in E contractio est Sanscritici Ur; Es supr. P. I s. Ad semininum quum addatur Te r. SS. id innovatum est; laeta est serma genitivi, nulla habita inflexionis Sanseriticae ratione,
et non a B Di, neque ab inflexione prono-- minali Urimm repeti potest; sed themati 'Tiri additum est ut iam r. as. Um ,-r. S6. Aliae genitivi formae sunt I, m r. So. r. s . Duae posteriores ad imam decl. restringuntur; postrema potest esse s aura Senica; ab ea tamen explicari nequeunt et g. Omnes equidem Potius ab innovata inflexione Ent deducere maluerim, i. e. a Pronomine possessivo SanSer. Ei, quod Samprasura uasactum sit g. vel assimilatum in N, vel contractum in CL P. SSB. supr. unde ut in gen. ii et Ioc. Exempla Sunt ii r. Is. N , G I, iamir. So. TRQ r. 35. Umi , r. 36. umo AF r. S . viiiiii isqvi si recte conieci r. S . Femininum so mare debet mi , iam Ad ablativum usu, nouorigine, pertinent hae sormae.
. LOG. imae declin. masc. Et neu tr. in gremansit, at corripitur Eliam in UT, ER. r. a T.
E pronominibus desumptum est Per. CL S. Ios, G.
480쪽
r. II. Nilara, r. 26. Femininis danda est sema instr. in v r. SB.
est; sem. Idae et Stiae declin. in et g exire debet. Cf. r. II. Do maSC. Et nEutr. in et E nil traditur et longam vocalem eis ob reg. 26. attribuere nollem; potius E et in ob reg. 18. O.m m. Et iacc. fem. Hur. Laurasenicus in uiui, tui, mi recurrit r. So. et corripi etiam Potest in m etc. Quae ponitur serma in et r. is. n mei ad vioc. sem. plum resertur. Quod Si verum est, et si recte ei etiam aliis vocabulis additur. ut Nimi et quae ad hanc analogiam singi Possunt, coniuncta non esse videtur haec forma cum nom. plur. Magadhico S. 166, a. I. , c. verum Potius est vocula clamandi ovocativo Pl. formando adhibita. De nom. et aec.
dum est e r. S., sermam saurasonicam tu,suisse
tiui est vel in exemplo Proposito. Tantum in mare. Et neutr. Imae decl. peculiaris prostat forma ita C r. 28. ii Fris, quae aperte decurtata est ex S. sS, i. abiecto fit, correpto sine thematis et V Posito Pro G. . II. Genitivi in B Ut r. St. mm, r. 32. SS. repetendi sunt a sorma pronominati Sansor. Ei Correpta vocali ante nasalem finalem et ii iterum posito Pro R. Auto it thematis sinis nec produ-