De Callimacho Homeri interprete ..

101쪽

- 99 enim nihil de eo scimus, nisi hoc non post Aristarchum eum vixisse, cum hic librum Προς Κωμανον i scripsisset. Tum sequebatur in scholi sententia aliqua ist- strati Ephesii, quae excidisse videtur, nihilominus autem ne ipsum quidem nomen inutile est invenitur enim apud Diog. Laert. II, 7, 60 s. s. ων διαλογων ) o μἐν

στρατος ὁ Ἐφεσιος λεγε μη εινα Αἰσχίνου quo in loco, cum prorsus ignotus esset Pisistratus phesius, Roper' legi voluit nosistratus Thasius. Deinde autem sequitur in scholio excursus satis longus Hermogenis, qui ἐν αερι προβλη ιιάτων hanc sententiam pro

Frgm. 37. 332 optunus adloquitur Aeneam Αἰνεία, τός,' δε θεων τεοκτα κελευειακτέα Πνηλε νος et τερ μοι μάχεσθαι; 8ed pro ατέοντα habent Vind. Λέκητι, Cant. ἀέκοντα, deteriores χατέωσα. Nauch scripsit - ντα. Quid autem Call. legerit, cognosci potest e schol. a. h. l. segm. 37 ἀτέoria ἀφροντι-oυντα Καλλίμαχος - - σέων κεῖνος ἀνηρ ἀτέει autem in hoc verbo breve videtur existimasse, cum vim ei tribueret privativam.

cf. Didym ad A 97, B 798 G 110.' Aeschinis Socratici, quem menedemus contendit Socratis complures dialogos a Xanthippe acceptos professos esse suos. 3 Philolog. III, p. 8.

102쪽

Frgm apud Religenstein 22. Apud Rettgenstentum l. l. lam 22 p. 10 est ex Etymologico genuino petitum: Ἀμάλη. η ασταλή. δἐ

λέξις Μακεδονων. ροθεν καὶ προφιαλα εἰρηται a προ τον δέοντος αυξανομένη μυρίκη, μαλεῖν γα το αυξειν, καὶ

ως δε κυων ἀμαλησι περὶ σκυλάκεσσι βεβωσα. Sod apud utrumque locum xstabant variae lectiones; etenim apud priorem nonnulli scribebant ρνα μαλήν. cf. Eustath. 91, 50 κεῖθεν δ καὶ εὐυδυσσείρ τοαρν' ἀριαλην εν συναλοιφῖ et γουν την ἀμιαλην μοι ἡ ταλὴν αρνα. ινες δε ἐκεῖ ρνα φασὶ μαλην 'ελεῖς οδισυλ βέρ, θεν καὶ παρα Θεοκρίτερ μαλοπάραγος ) ἄπαλοπάρχνος καὶ μαλερον το ἀφθαρτον δύ' αὐ- ταἰ τ μαραντικον των σταλων σωμάτων - το σκληρὸν κατα ἀντίφρασιν κτλ. s. etiam Eustath. 1270, 64. raeterea codd. Lips et Vind. habent μαλήν γρ. παλῖσι ad 1 14 praebet etiam cod. Gong., cum ἄπαλοῖσι habeat Galenus V, p. 304 Κ.). Alter igitur certe loco Callim novit scripturam ἀμαλήν vel ἀμαλοσι. Dubii

ἐστι ἰσχυρον, sed ustath. 270, 54 ἀμαλην δε λέγει' es. Sinniad. D. 560. Id. XXVI, 1, quod nunc μαλοπάραυος pomicolor legitur.

103쪽

Ut in his locis e Callimachi verbis concludi potest, quid ille logori apud Homerum, ita aliis locis ex Ηο- meri textu potest Callimaehi scriptura aut e plieari aut defendi aut restitui. Id quod iam sa

De v. 70rachneidorus haec dicit: Quid enim impe

dit, quin Callimachum de sola urbe Claro cogitasse putemus, in qua a multis λαριος nunc niti esset deus, ut mox dicit, ubicunque celebretur Apollo, a multis eum celebrari nam hoc significare νομα πολυ, non multa Apollini nomina esse, ut vertunt, certissimum 8t. V. III. 38 et Eur. Hipp. init. adde Alb. Iahnium apud μα- binger a Gregor. Nyssen. de Anima p. 65. Qua in re confidentius locutum esse puto virum praeclarissimum quam Verius Sane enim per se potest significaro id quod vult υνομα πουλυ, hoc in conexu non potest.

Νam quos versus adscripsi, transitum saciunt ab Apolline Archogeta vel tista vv. 55-68 ad originem et rationem cultus Apollinis, qualis est in oppido Cyrena 72-96). Iam in v. 69-7 deliberat, quo nomine illum appellet, utrum Boedromio an Claro, atque constituit Carnsum nominare, quod nomen a patribus sibi sit usitatum.

104쪽

Atque video etiam Vahlenum virum doctissimum verba sic intellegere, qui, ut demonstret Callimachum saepius digito quasi monstrasse similitudines in aliis hymnis a se scriptis, affert cum I, 9 et II, 30 I, 1 et II, 3 sq. tum II, 70 et III, 7 in ind. lect univ. Borolin. 1889' p. 8 adnot.

et IV, 370

locutionem esse vocis πολυώ-μος, quae bis legitur in

105쪽

σκαμπης de arcu dictum cum Homerico παλμονον, πιάμστυλον. p. 37 θήλειαι de hoebi genis cum στα- λαἱ Do orcuri autem I κακησω aliter rem se habere demonstrarimus p. 66 sq. UI 178. προγενοιντο. In v. 178Η γάρ κεν γυια τε καὶ αυχεν κεκμηυῖαι

Wilamowitgius primus scripsit Ἀπιπρογενοιντο 'ν quod probavit Nigra, ego autem hac quidem in re sequi nequeo virum egregium. Habent sane, ut Schneidorus adnotat, libri ABCDitem πιπρογένοιντ i. e. Videtur exstitisse in rupographo Aurispas sed ii tali quaestione codices nimirum nullius sunt momenti AN qui στρογίγνεσθαι verbum manifesto Call. habet ex Hom. Σ 525, quem locum iam Schneiderus arcessivit: δεγιιενοι, et ταμ μῆλα ἰδοέατο καὶ λικας βους.

οἱ δε τάχα προγένοντο, δου δ' si Ἀποντο νομῆες. Hunc locum Callimachum respexisse nemo negaVerit, qui animadvertit προγίγνεσθαι verbum apud utrumque poetam cum eodem versus loco positum, tum de pecoribus dictum isse. Iam vero quaeritur sitne QSus Call. ad προγένοιντο addere terminum κόπρω εαι Ἀtque equidem musi addidisse persuasum habeo idquo nisum versu aliquo Homericorum hymnorum, quos quο-

ties ille imitatus sit, inter omnes constat; sui versus est h. VII, τάχα ν ανδρες ευσσέλμου agro νηος

ληισταὶ προγένοντο θοως επὶ ODOgna πόντον. de eodem Apolline.' non igitur Call. interpretatus est ut D derlinus sub numero 344 meis riseia undisolis, is tige angen, is maris.

106쪽

- 104 Ostorum in Callimachi carminibus nobis servatis non plus quattuor verba exstant, quae binis praepositionibus coniuncta sunt III, 223 συνεπιφευσωται; IV, 79 αμ-φιπεριστείνωνται 20 ἐξανέησιν, lagm. 19 εἰσανέβαν. )Quae cum ita se habeant, recte ilamoWilatum communem scripturam mutasse nego. )m. 243. Av- ε, μαι ανασσα, περὶ πρυλιν ωρχήσαντο πρωτα με ἐν σακεεσσιν ἐνοπλιον, αυθι δε κέκλινστησάμεναι χορον ευρυν' στήεισαν δε λέγειαι λεπταλεον συριγγες, να πλήσσωσιν μαρτῆ

correxerunt πλίσσωσιν, quae coniectura omnibus probata est; mihi non placet. Quodsi Call. scripsisset, immemor suisso dictionis Homericas, hic AEnim hoc Vocabulo semo utitur 318αὶ risu μἐν τρώχων, ε δε πλίσσοκτο τοδεσσιν. Sed ut vides medio utitur genero, non activo deinde dici do mulis currentibus, Callimachum autem, ni transtulisset ad Amazones saltantes, haud ita elegantigonere scribendi usurum fuisse mihi concedas. Quae opprobria nimirum non irrita fiunt e loco, quem Schnoiderus a. h. V. citat ex Hesych. III, p. 347 πλέξακτα διαβάντα. Iam vero apparet Callimachum, cum Amazonos H-tantes describeret, ante oculos habuisse saltationem illam, quam in Achillis scuto motam Bomerus narrat 569 sqq.

3 cf. etiam reda I. l. p. 92.8 cf. aches A ad 3 4 , λαίης κεν Μενελαι - προέρον

107쪽

illum scripsisses Da χησσευσιν Ῥμαρτὴ πλησσωσι autem glossa erat adscripta, quae ob litterarum aequalitatem acillimo haberi potuit correctio, sicut etiamnunc videre possumus in h. IV. 322 ησσομενον eodem modo rusurpatum explicatum esse scholiasta per πλησσομενον Sententiam autem si respicis, cs. h. IV. 306α δἐ ατοδὶ πλήσσοισι χοριτιδες ἀσwu δας. Si quis exempla desiderat productae brevis vocalis ante in thesios habet: I. 16 III 59, 200, IV. 159 206,

V. 77, p. 43. Denique eonseras etiam poli. Rhod. I. 538 sq. στησάμενοι φορμιγγος παὶ περὶ βωμον μαρτῆ )ἐμμελέως κραιπνοῖσι πέδον ήσσωσι ποδεσσιν. Vidos Callimachi si Apollonii locos esse simillimos, ita ut statim suspicoris rursus illum hunc correxisse, quod saepius actum osse iam vidimus.' Iam Apollonius scripsit πέδον ήσσωσι ποδεσσιν, qua in elocutione nilauor Call. sum vituperat, quod addiderit noδεσσι, cum verum Homericum esset absolute verbo ρήσσειν uti nam sic eum scripsisse in W571, atque sic etiam

legi in h. in poli Pyth. 338

De μασῆ, quam formam legerunt et Call. et Apollon. et αμαρτή, quae est Aristarchi scriptum, cf. Schoer. p. 7. 8 cf. ad p. 23.

108쪽

Κυκλάδες, ἡ νησων ιερεώτατa εἰν λ Miκται, ἀυιινοι Λῆλος δ' εΘελει τα πρῶτα φερεσθαι. De hoc loco verba scit Vahlenus vir doctissimus in ind. lect univ. Berol. 188 recteque ex Hom. h. in Apoll. Del. V. 19

demonstravit vi s ινους Cycladas non esse, quae multum carminibus laudatae essent, sed quod multa haberemidigna, quae carminibus poetae prosequerentur.

Miretur aliquis, qui ex Homero scit caλάσσειν Significare aut sortiri aut conspergere, si legit apud Callimachum in h. IV. 78, ubi narratur et oppida et flumina fugisse Latonam parituram δ' Πτετ πολλὸν πισθεν, σευπος βαρυγουνος, τε πεπάλακτο κεραυν se, et ortasse aliquis incidat in mutationem lacillimam πεπάτακτο, raesertim cum viderit Aristotelem meteorolog. IV. 1. dicere de fulmine: δ εὰν πατάξῖ, διεστησεν, αεκαυσε δ' οἴ Sed haec coniectura ut esset sa-cillima, ita etiam lovissima nam πεστάλακτο certo Callimachi est. Iam vero quid significat Atque hac in rohaud scio an nemo adstipuletur Doederiino, qui in Homerico glossario sub numero 366 praemissis locis x Homer velut Il. XVII. 297, Od. IX. 290, XIII 395 dicit rigue Callim. Del. 78 ε τε πεπάλακτο κερα ψbeatehi sic au die dunklen Flechen, die de vom Blitagetrusene Κοπε behult obeckius autem Pathol. p. 88

ait σταλάσσω verbo praestructum esse τάω i. e. recita, itaque πεπάλαχα hoc loco idem esse putat atque αε-

109쪽

- l07 αληκmo, id quod probavit redavio p. 80. Sed Call. put hanc etymologiam nihil curasse, immo hoc verbum ex solo Homero et cognovit et interpretatus est, sicut in h. V. ουδ' κια δη λυθρ ν πεπαλαγμενα πάντα φεροισα τευχε των δ&ων iis arro Γηγενεων manifesto Homeri vestigia premit; s. e. g. A 169 α 503 λυθρφυ σταλάσσετο χεῖρας δαπτους, χ 402 - 268arsuaτι καὶ λυθρεν πεπαλαγμενον. Itaque ne in Ernestii quidem vel Schneideri interpretatione acquiesco, qui vertunt fulmine foedatum, turbidum, quamquam bene Ernestius primus vidit ταλάσσειν cum essectu dictum esse, quia sermo esset de uvio; nam haec metonymia, qua persona et res ita permiscentur, ut, si Sermo est de re, nominetur persona, si sermo est de persona, nominetur res, in deliciis orat Alexandrinis postis. Sic hoc loco Call. loquitur de de Asopo, ad quem solum quadrat βαρυγουνος, sed tamen simul dicit aquam fluminis Asopi inquinatam esse fulgure. )Alia huius metonymiae exempla o Callimacho hausta haec sunt ep. V. εἰ ὁ Γαληναίη, λιπαρὴ θεος, υλος ἐρεσσων nautilus)ποσσί νιν, επφ o ομα συμφερεται et . V. 47 σάμερον αἱ δωλα τὰς κάλπιδας γ 'ς υσάδειαν, η ς Ἀμυμωνa οἴσετε τὰν Λαναω. Ceterum constat elegantissime des hac re egisse au-ptium p. d. p. 16 sqq. Sed ut revertar ad ταλάσσειν verbum, dico etiam hoc loco in quarto hymno Callimachum usurpasse ad exemplum Homeri, aut certe illum se Homerum sequi opinatum esse. Si enim quaeres hoc verbum apud id quod adeo placuit Nonno, ut imitaretur in hunc modum XLVII, 532

110쪽

ριαλάξαι, συνθράσαι. maeo autem interpretatio spectat aut ad A 8 - Μ 186 - 400 Ἀγκέφαλος Ἀνδον agra πεπάλακτο id quod beling. putat, aut ad P 387 καμάτεν δε καὶ δή νωλεμες αἰεὶ γουνατά τε κνῆμαί τε στοδες θ' υπενερθεν ιάστου χεῖρές τ' φθαλμοί τε ταλάσσετο μαρναμενοιιν. Iam sero mihi verisimillimum videtur non Apionem primum hanc interpretationem protulisse, sed ante eum iam illam exstaro atqui si Call. loco illos modo citatos ipse quoque intellexit ut Apio. etiam σταλάσσε σθαι κεραυν se ad Homeri exemplum dixisse sibi visus eat.

Hoc in disticho verbum στοαεκειν viri docti multos scrupulos movit Schnoiderus enim cum Olim in Philol. VI, p. 506 1ro1τεκεσθαι nihil nisi pectendo auserro ratus coniecisset re scribendum esse, ut significaret leviter et sine praecipua aliqua cura pectere crines, tum in editione huius opinionis eum paenituit et 1το-πεκεσθαι interpretatus est pectendo ab omni sorde purgare, id quod de crinibus sane permire dictum esset, etsi non nego in universum αντο praepositionem hanc

purgandi, ut ita dicam, significationem induere posse. Dsindo exstitit,auricius Schmidtius, qui in us Rhon. XX, p. 468 diceret pro ALIO scribondum osse Ioi. e. D, atque post hunc einehius proposuit αρα. Sed non opus est coniecturis; put enim Callimachum

' sic recte mihi videtur coniecisse aibellus M. Pind. Pyth. Iv. M libri χαίταν aut χαίτης.

라틴어 텍스트