장음표시 사용
121쪽
δεδωκοτος, καθ' ους διεξαγειν φειλε τουτο το πῖν, ους καὶ ε ιιχαρ χλην καλει , και χορηγουντος δυναμιν ἀρκουσαν του διεπε ιν ημοῖς. εἴρηται ταυτα καὶ ε τοις περ εἰ ααρμε- νης κοινῆ μεν ουν παντες ελληνες, οἰ τήν ψυχὴν Θάυατον αποφηνάμενοι, την μετενσωματωσι δογματίζουσι διαψε-
ροντα δε περ τοι - των ψυχῶν οἰ με γαρ δε ιδα τὰ
sia erat φαξ .: D. I. εἰ μαρμενη V. A. Eadem editio proximina και inittit. Καλεῖ reddidit, dicunt. Con.
rici tis, id est, πρίς το εργο v. Con. Idem mox dioentum, loco εἴρηται. Valla ita quo vim ad nos curandos fuggerant idoneam Memorabuntur. Εἴρητα ι flati ει ρκὶ σεται ab interpretibus permutatum esse puto ideo, quod demum a capite s. de fato disputatur. περι ει a x F .EVης ε F Vης et X Corre Ct. Ei l . D. I. ει αρεζενης OX. Ea dein varietas a CCentus infra etiam occur- xit in capite περὶ μοριενης. In Caussa est, quod alii dori vant ab ipFρος, alii a μείξομαι, unde Fιεμαμ .cαι καὶ
N. Don ali et Vall. οἱ 1 cs κατα τινας γαρ , post Fζεν, addit. X. N. ητας aboli. Con Per quosdam ictos temporum ambitus Vall. Paullo ante idem .: εταβαίνει reddidit permutari, ac si
122쪽
legerit ιεταβαλλειν. In version latina milii lato liscuruli est , horum artim partim. Malim ergo , horrein alii ratii. Sed interpres artim, pro partem a CC erait, ut a sibi in h. l.
A. 3. Ergo mox omittit. De re ipsa vid Platonen in Phaedone a P. 29. P. 337. seqq. maNimeque - 44. 34s et Timaeum LO Critia P. 66.
duplici explicatione horum Platonis veriborum vide Aera eam Gazaeum in i ibliotheca Patrum, Paris 1644. T. XII. pag. 23. . ad finem paginae. Ibi etiam nominantur ii, qui ita diversis Platonem interpretati sint. Ibid. Past. et . . tertia explicatio memoratur Syriani et Procli.
123쪽
περ παλι γενεσίας J περὶ abest . . MOX, ἴτω ιεν καλεῖ. Idem Apud Con. Hoc κρονιος est Chronitas. sed alta Cronius. Κρονιος laudatur a Porphyrio in de antro Nympharum p. aso. 63. ac Numenii familiaris appellatur edit. Cantabrig. 6 s. . Uterque memoratur etia in ab Euset, hist. Ecclesiast. VI, 19. λογικας τασας βουλεται J post πασα additur εἰναι. D. I.
καὶ Πορφυριος καὶ ὁ πορφυριος. . . mox, sed ex Correet reo vulgatum. D. I. Deinde abest η γ.
m. i. ἐπιγρα pinv τι γραφον. Si C. A. I. a. Ul- ga tuna habet etiam X. Si legatur 'πίγραφον adjectivum est, notans inscriptum. Nullum tam H hujus vocis exemplum inveni. Sin legatur πι ραφον, participium est, atque ita refertur ad ipsu in libellaim , qui inscribi , seu, qui indiceminae se fert. Loco πι , ξαίφου Con habet in quo docet. Forte ἐν tu τραφει. Valla Scribitur itaque ab eo in il)ro, cuius index Monotatblon, id est ianicus ih r, non at hominibus. Ac si legerit, τη γ επιγραφη v. Fortes, auctore Conones, regi Ius πίγξ. φο proasas tollitur. Qua enim mox subjicit, non tam vi diatur indicem libri επιγρα v), sed argumentum libri notare. Accedit, quod nesmo ex indice liliri argumentatur. Vetere praseterea brevibus librorum iti-
124쪽
- δῆλον, ως οὐ μετεστι λογικῆς ψυχῆς αυτοῖς. και
dicibus utebantur. Forte inde erat: περὶ ρετενσωμα- τι σειυς, aut, περὶ ψυχης. Ceterum eandem sententia in Jamblichi refert onoas agaeus in Theophrasto pag. 623. . . II bibl. Patrum Paris. 644. Praeterea hunc Iamblichi libellum nullabi credo memorari. ονο- βιβλο occurrit in opus . mythologicis etc. a Galeo editis Amstelo d. 688 p. 88 Πλουταρχος ἐγ- θρονοβιβ/AM, ανθρωπinv ic ρ λογα αυΘρ εις ζῖα λογα. D. I. A. I. 3. x. Vall. ἔτι οὐκ αυθρώπω ει ζῶα ουδ απο Duo υ εἰς ἄνθρωπους N. ανΘρ εις ἄλογα ζοῦ α A. a. Animalia habet etiam COD. Sed proximum tam omittit. ουδε - ζωων 1 ουτε, loco ουδε. D. I.
reddidit: ουδεριία γαρ - ενι φαίνεται. Valla: ex his quod nullus rationalis motus in rationis expertibus animalibus a 'arent. Nudus accusativus cum infinitivo post , τούτων locum habere nequit. Ego conjicio faα-
125쪽
τριξι η ἁρμονιοι εἰδοτος εἰ δε τις λόγοι, κινεῖσθαι μεν κατοι διάθεσι λογικως τοι ζωοι. τὴν διαπλοισι αυτων
κοla ιδ υ εοῖσι τοῖς βρεφεσιν l κορυιδξ εοις οὐσι τοῖς βρεφεσι. N. D. I. . . . . . I. Est ergo virili ira ditionisAnt. Valla Quod si juvenibus adhuc atque infantibus. Inepte. mo iuvenibus enim haec di Ci nequeunt. φαμε εχ ει αὐτα εχ ει φαειεν - τα A. I. Inter εχ ει et αυτ credo deletum esse φαμεν, quod bis scriptum erat.
τῆς λογικῆς δυνα ρεως τῆ ψ υνα . t. ειυς τλης λογικῆς A. I. περιττιυς α ἡ περιττος γυ ἡ. D. I. εγκατεβαλετο ἐγκατεβαλλετο. D. I. A. I. N. nmitteretur. Con. Vall. Ἀγκατεβαλλεται Si C. M. I. τε πιιτο τ εργου τεχνίτου τουτο ργου D. I. τεχνίτου ρ- γOV. A. a. Hoc Pus. Con. utique periti erat arti-jicis, ordinem aut harmoniam hujusmodi corpori exhibere.
Vall. Ergo quaedam omisit. Secundum υτε mittit etiam Con. mox , τις λεγει. N.
126쪽
τεχνικῆς πραῖευὶς πραξεως ex correct . antea ταξεως. D. I. Ineptam ad composisas decentes, ingeniosasque actio-
127쪽
ἐαυτῆ, ως ηδη εἴρ ηται. τι δὲ υ λογικῶς ταυτα ποιεῖ, δηλον εὐτου κατ ειδος καστο ζωον uota τί αυτοὶ ποιεῖν,
απλοτητος Ita videtur dixisse, quod singula genera animalium eodem modo agere solent. Explico ergo διοτητος.
Mox est, Lκεια op .c . Et in serius: Fιοιως τα αυτα ποιεῖν. M. I exhibet φυσικήν πλίτητα. ἴκαστο γὰρ εἰδος των λGγων Hi ad margoa man. TeC. ου πω τῶ βοι κερατα , καὶ δε ποῖ Forte, πῶς Dcαμυνεταιτο λυπηταντα. Ante υπω autem est sigia, quae nomen auctoris videtur notare, quaeque haud dubie significat Βασιλείου. D. I. επιτηδεία ε'σχεν Cur non εχει Sed et Con habuit. Valla obtinuit. αλλ' καστω φυσικη κ ., . . Cono Sod unicuique naturalem industria=m, non rationalem intelligentiam indidit. Utrum σπουδὴν an γερ τειαν, an aliud quid Z Valla naturalem, non rationalem tribuit cognitio
mori κοα πανουργίαν τισι και πανουργίας D. I. A. a. 3. ridiem Con tutiam Vall. si τούτω ευ κεν δυοla, loco δυεῖν. D. I. A. I. X. Sic, sed omisso λογικ v. . Λογικὴ σκιὰ absurdum est. Con-)icio λογικῆς i. e. τεχνης. Si Constructio est: c,περ ει κόνα καὶ σκια τε η λογικῆς. Valla et rationalem umbram. His itaque duabus de causis haec dedit, et propter Praesentes. Ono Lationalis animae umbram, i. e. λογικηὶς υ Σὶς Ellebo dius, qui rationis umbram roddidit, videtur conjecisse λογου MOX, προφυλα τ-τεσθα ι e rasura Ante Credo, προςφυλ. D. I. ἐπι τα συνάψαι ' τα ex CorreCt reo, antea G. D. I. O habet . 1.
128쪽
α δ λογικα πραξεις αλλοι παρ' ἄλλοις, καὶ ουμ εξ νάγκης
ἐ τω πλω Θει τὰς νεργειας J τῆς loco τως. D. I. Ante v εργείας addit τῆς ἰλυχῆς. . et Nox ευναζεται , loCo τεχνα- ται Cono τεχνάζεται ρddidit, caute agit Vix tamen putem, eum legisse εὐλαβεῖται. Valla pariter e comparat. Ac si legerit, παρασκευαζεται. Idem prOX1Nae antecedentia inepte res dilidit Equidem arbitror vulpi potius, quam lepori, Convenire τεχνασFιατα. Lepus vulgo habetur pro animali δειλω. Conjici ergo possit ειλια ζεται. Tεχvαζει de leporum venatoribus habet Xenoph. Mem Socr. III, II, 7. E ςεται, si probetur, notat cubat , dormit Lepores autem patenti-lbus dormiunt Culis. Dubito vero otiam de proximo παγουργεῖ, quod item vulpi potius, quam lupo convenit.
A. a. . . Ἀδοὶ idem est, quod ριεθοδοι.ευ και ταυτον ευ καὶ ταυτο. . . . . . . . Ista terminatio Alfica est a sappius obtinet in hoc libello. A. 3. hahet ευ καὶ το αυτό. εργο αvθρωποδ εργο ε ἄνθρωποις. D. I. A. et si ita collocatum loCuin habere nequit. Forte ενι, loco ενεστι,
129쪽
κατηγορε λεξειε αν η φυσις προ σε, γελοίι τῆ ψυχὴν
et mox ἄνθρωπινον M. I. N. Mox idem omittit τη, ante δόξ η. ἔοικ ταυτη εοικε, και ταυτ η. . . Cono incipit libri et Cap. 9. Galeni opinio resertur, qui multas animas in corpore ponit, ubi author in fine per epilogum suam affert. καὶ καθ' εκαστον εἰδος κοα καθ' εκαστος sic. ειδος. D. I.