De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

발행: 1802년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

quum sit incorruptibilis anima et immortalis, ut nobis hoc satis est, ita ipsum recipiendum existimemus. Ergo quaedam omisit, Liaedam inepte reddidit, quaedam aliter logit, veluti παραληπτEOV. εστι κα αθα νατος 4 εστι καὶ α θανατος A. a. Mox, αρ- γουντος Si C. A. a. aullo ante Cono neglexit F:ηθεν ἐστι των φθειρορρενων, quibus Valla etiam Carct. παραλειπτεον Hic addit: τελος οὐ περὶ ψυχῆς. D. I. παραληπτεον. Si C. A. I.

Κεφ Γ περι vωσεως ψυχῆς - σωματος. Ita etiam A. I. a. Sic , sed λόγος δευτερος, loco Κεφ. . Noluit aurem τρί-τoc M. I. In principio libri: πε ι τοῖ, πῶς ἡ ψυχη

superiori cohaeret . . io animae et corporis copula.

132쪽

Cap. 3. Vall. Apud Con est libri et cap. Io. Decimione animae ad corpus, ubi egregie Platonis opinionem

Dein do omissa alieno loco inserta sunt. Credo ergoliae ita ordinanda esse, uti edidi. Cono post prius

ανθρωπος solum addit Longo erit inextricabilio, reliquis omissis omnibus ad πάντα. Ergo legit: ανθρωπος, ετ πλεον στα ι ωπορωτE OV. Valla fere ita vi destiar legisse, uti ediderat Ellebo dius. Interpolavit tamen hiano locum, variis particulis interponendis et omittes radis, in hunc modum: Hinc nobis investigandum est non solum it quidam aut uinant, homo Constet. Erum adhuc magis dubia, res itio u in unius ossentia se omnia siquidem unita mutantur atque variantur. CO EX M. i. post ἀπορωτερον statim transit ad ας τοῦ των στοι χεία δειχθήσεται. Ergo multa omisit.

Quonam Pacto igitur corpus et anima unum sient,

quum

133쪽

ΠΕΡΙ ΥΣΕΩΣ ΑΚΘΡΩΠΟΥ.

quum sit in corporea et per se sub Essentiam cadens anima omisit ergo D ριενει - ἡψnυχὴ a priora omisso pro arbitrio suo reddidit.

Ergo inclusi. Sed vel sic, ut redundans, serri potest. Vallae necessarium erat, quomodo hic addere quod insuperio libus utrumque 1 et alia omiserat. Habet autem sies Quomodo cum corpor unietur et animalis pars siet, suam in confusam et in dii erent sem Conservans essentiam Ergo loco αδιαφθορο v legit ἀδιάφορο v. xl. 1. loco γουται, habet ευουσθαι mox idem habet διαινο- ρου, loco ἀδιάφθορον , et 1, post ἁ , omittit. Denique,

134쪽

A. a. χατα παράθεσιν fieri ejusmodi ρασιν, colligit et eo, quod Vinum et aqua rursus separari possim t. Alias

Valla Tametsi laujusmodi mixtio lateat. δῆλα δε Malim, δήλη δε Refertur enim ad παραθεσιν. Si tamen δῆλον probetur, intelligendum , τι ἡ τοιαυτη

δυνασθαι ρίζεσθαι J διαχωρίζεσθαι. . et Paullo post ordine mutato, idem F: τε κεκραται, ζήτε παρακειται.

135쪽

ει γαι δυναται μετὰ του ἐνδυματος , ψυχή -τοὶ ἐν

μεταβάλλεται, ές τοι στοιχεῖα ει το συγκρίμ ατοι , καὶ αἱ

τα νοητα τοιαύτην ταρ abest. D. I. A. I. a. 3. Cono ita mane quaestionem dilusns, intelligibilia talem di- ebat. Ergo abest τουτου του τροπον et γαρ Valla του- του του τροπον reddidit sea, et ἔλεγε γὰρ, ut dicat.

Idem et A. 3. Perinde atque pariter Corrupta et unita:

136쪽

τροφοι εἰς ιμα, το-οιιμα εἰς σάρκα και τὰ λοιποι μορια

πέφυκε το νοητον το abest. D. I. . . . . . . I. αλλ' η ξι τα ται J omittit A. 1. Si autem se ficit, in non en Corruita pitur Cori. Aut ρ arat/ r. alit ad Di hilum usque corrumpitur. Vall. Ac si loco εξιστατο legerit re ρίζεται. ἐξισταται quidem interpretor, intellecto τῆς νωσεως, excedit, martitur. Ejusmodi στασιc, seu χωρισθιος fit in morte.. λλ' υτ ε άλω ἴτε εις το . . J v. D. I. M. I. A. I. a. 3. N. Istud vitium manifestum . mox deest αυο α ηυ Θανατου ου γὰρ ω εἴη αδανατα. D. I. αθανα- τα etiam A. a. ου γαρ ἰυ θάνατος. . Non enim sici in tolligibilia Isson immortalia. Con. Non enim oret immortave Vall. 'AΘάνατα paullo ante, loco το νοη-

τον, postulat τα νοητα.

και ἡ ψυχὴ τ Valla Quod si ergo anima vita

ιη forte , αὐτολη . si coseula ita etiam reddit νω ιν. Forte ergo ενωτε legit. permutabitur, variabitur utique, nec erit amplius vita. Quod si foret , ad quidnam demum Corpori coseulabitur. Sed συμ βάλλεο θαι non est copulari, Verum Prodesse. . . OC Fιετεβαλλετο habet u ετο πάλλετο et mox συνεβάλλεται. καὶ υκ αν τι ζωὴ και μετι η ζισξ. D. I. A. solum hest. A. 2. N. παρε ε αυτ iv τῆ abest. A. I. mox ου τὼ άλ

αλλοιουται transmutatur atque alia fit. Vall.

137쪽

6ῆλον ἐκ του τὴν ψυχὴ τροπον τινα χωριζομλην του σω-

λειπουσαν, μονον δε ἐξατμάζουσα αυτω τὸ ω γ, ιν μη

δεδειγριευου Iricipit Cono lib. 2. Cap. I. Animam hu- Dianam sine sui confusione, sed secundum substantiam corpori nitarii, non esse ibi sicut in loco, verum secundum habito dinem, quia illud contineat.

o τι δε α ύγχυτο lcιενει ob και συγ υτο ζευει A. 3. και post , addunt . . . . . . Sed D. I. a-het etiam ἐσυγχυτος Recte. Rofertur enim ad ψυχή. Sed Valla Quod pro id in confusum consistat. Mox, ἐκ τουτων, loco του M. I. et χωριζο .cgν η' τού σω -

ter vitam quicquam illi corpori irans anima). Quomodo vero ξατγώδει possit esse a libare. Id potius

a sit

138쪽

καὶ Ἀναπνεῖ, - πε ριαλιστα - τῆς ἐστὶ τεκμ ηξιον. Cono ita Ex ioci liquet, quod in somno a Corpore quodam modo sequestratur et velut mortinam id a Ceredimittit, quod solum, vita ne omnino suffocetur, facit respirare. Contingit praetorea, per se ipsam cinsomnis agere eam. Haec ergo ita GDaece roddi possint:

deserit - a solum ita exhalante vita, Quis vero X-halat Utrum anima, ni corpus, an vita Z ut non omnino aboleatur, pes sese in somnis agitatur, futura divinans, et in tollis sentiis propius CCedens. απολεῖται, καὶ καθ' ἐαυτηυ απόληται , καθ' εαυτ v. D. I. A. . . . N. πυληται habet etiam M. i. Καὶ alianum. Constria Clio est: δῆλο εκ ου η υχη χαριζο-

Cum ea, une sunt secundum se ipsam, intente scru

tatur.

139쪽

επιβαλλη. A. 3 . Ut ita Pyrehendat. Con. Et Daquae conjectat. Vall. δι' ύλου sχώρηκε χ. . . mono tande quaque pertransit, undique illabitit est f instincit ad inconfusfilium similitudinem , corru tibilibus et maiorintihus intenta, minime Cori uptioni simul est obnoxia, suam )Diritatem Conser- an et Convertens ea in quibus versatur in fui infra setutam, ab illis minimo versa. Ergo alia addidit, alia mutavit, alia omisit. In lectione Graeca nihil reperio, quod dubium videatur, praeter ista κατα fili ἐαυτῆς ζ 0' γ. Loco μην conjicio βουλ v. Συτεφθαρμενα dicitur de dualius aut pluribus rebus, quae ita Coalescunt ae Commiscentur, Ut singulae suam naturam perdant. Coinpar in hane rem, Praeter o Caput caput de elementis. Vallaci esse a toto corpore se γarat irae Pinorgo χωρίζει et χωρεῖ Confusa sunt. - manens tamen in Corrupta se in confusa - ad fua1n itam Convertens Ac quemadmodum sol suo adventu. Infra iterum est:

τη παρουσί αὐτοῖ αυτου abest. D. I. . . . . τη δία παρουσία αυτου. m. Mono reddidit, irradiatione fure.

140쪽

καὶ ἐυουται tέρι . . . cum aer unitum lumen Perfusum, et minime si hi confusum profert ita. Uall.

D. I. αυτῆς habest ut iam . 4αυτης omittit Cori. Perto tui suo lumine Corpus procedit atque diffunditur: De Pars ua. Vall. cyc ,τι fila εγο υ r αυτῆς littera in rasura primae manu Credo. D. I. φωτ ἐπ αυτῆς M. I. Forte voluit

SEARCH

MENU NAVIGATION