장음표시 사용
91쪽
γε οξα ι .:ενος κεκραθιξ ιένω. Ergo dualis. D. I. κεκρα λενος. N. Cono ita Si enim acuta vox et gravis CompleXina superintendantur, rationem eandem in vocum magnitu Uinibus fervant. Ac si legerit κεκραξιιένως , et lo Co, πειτα αυEΘωσιν, υπερε τεινωνται. Ex his Conjicere licet, κε- κραθιενυὸς -- βαρύς ἐπιταθῶσι ανεθωσιν. Locus Plato
nis in Phaedone cap. 6 p. 364 36s qui paullo dissi'
milior est, nihil nos adjuvat. Hala et enim: τα χαλα ΙΘῆ- σω .:α ἡ ρω EFιετρως επιταθῆ πο νόσων Quae vero hic paullo post leguntur, ριωλλου καὶ ἡττου μιτει- νομενη, ut Conjecturae non repugnant. Comparari Potest etiam Platonis locus cap. 42 p. 392 393 quem
hic potissimum rospexit Nomesius Sed nec ex hoesloco aliquid discitur omnino enim hanc totam partem Nemesius de suo videtur interposuisse explicandi caussa. Summa disputatorum apud Platon om l. L est αἶρε ιονία
92쪽
MS restituit Ox. Sed in sine habet: υχ αρα ἀργιονία ἐστὶ ἡ ψυχή. η ψυχὴ ἱ τω πιδαεσθαι Si etiana N. Eadem haec alio M. . . . sed in sine: υκ αἴρα Vονία στὶ ἡ ψυχή. In . . vero deest primum ρ ρε ovoc Argumentum, quod hi omissum erat, legitur apud Platonem l. l. p. 393. Agnoscit etiam haec Cora. Vall. ουσι ἐστι και ὁ τοκείριευου Cono Substanti Ut, Par et subjectum. Mερος, quod videtur legisse, non est hujus
ίνηται et διαρραρτυρηται exhibet M. I.
93쪽
ἐν τοῖς πτοοεικτικοῖς P ἐν τοῖς ἐπιδεικτικοῖς. D. r. ἐν τοῖς επιτακτικοῖς Si C. M. I. Dernon strativis Con. Vall. MOX, απο φαινομευο c. N. Se nihil demonstraturum Utatur. V . t αλλον, κρατιν Semel hi notetur, Codicem a prima manu Constanter habere κρο σι et κρAσιν, sed plerumque manu reCentior Correctum esse κρατις et, μιν D. 1. A. . constanter κρασις. cαλλον ἡ κρασιν. -
ταύτη γαρ πακολουθεῖν Eandem sententiam Galeni notat Proclus ad Platonis Timaeum P. 346. med. o τουτο δῆλον υ ι post τουτο comma habet D. I. αύτηυ οἴεται αυοῦ γ ειναι οῖεται. D. I. A. 1. a. -υτὴν οιεται
ωλοτο ψυχὴ μόνην ἄλογον μονη ψυχὴν τού ανθρωπου. D. I. A. I. . . . Con. Vall. ψυχη omittit solum M. 1. . ἐγω ο ως J Hic notatur : λειπε τα του γαληνου ρηματα. in marg. Ant. Inmodice D. I. proxiaria Verba tanquam Galeni, notantur hujusmodi signis: Oxoniensis editor ait, librum do demonstratione non reperiri. Legit enim αποδεικτικοῖς Galeni loco caret etiarii Cori. Item Valla qui etiam omittit proxima ab εινα ψυχχ ad
94쪽
τος προλήν ε τοῖς απλοῖ ἀπεδειξεν. τι, εἰ ἡ ψ/υχὴ κρασις εστιν, αἰ ὁ κρασεις ἐναλλάσσονται κατά τε τοὶς ἡλικίας
εχ τι , περ κρασεωvJ Vt τω περὶ κρα,εως. m. I. a. I. . . Μ. I. N. Iv, ante κρα εαv, addit ora. Pluralem. habet etiam Vall. εὐρίσκοντα - και Pio abest. N. mox αι ἐννεα abest. N.
αι solum abest. A. 3.1 τοῖς πλοῖς μευ ειξεν ε τοῖς πλοῖς ἀπεδειξεν. D. I. N.A. 3. In im licium medicaminum Libro ostendit. Con. ἐναλλασσονται κατα τε solum κατα habe N. Primo s-λλα σηται, secundo vαλλατηται habet M. I. χιαιθας duobus vocabulis reddidit Cono conversationes et diaetas.
95쪽
δ ἐναλ λάσσεται , ου τήν αυτε εχομεν ψυχὴν, αλλα κατατὴ κροῖσιν, ποτε ε λεοντος, ποτε δε προβατου, ποτου
' Ωραι sunt quatuor anni tempora: ο ιτα est totum vitae gerius, quo quis utitur, non solum in cibo et potu, Verum etiam in aliis omnibus, quibus κρασεις Corporis Variantur et mutantur, veluti somno, Venere, motu et quiete corporis ot aliis. ἐναλλάττεται J ει ολευαλλασσεται. . . a. 3. N. HaeComiserat scriba, sed postea addidit ac huc retulit. D. I. Evαλλάττεται. g. mox, χατα ξαπι . . . ποτε δε προβατου ποτε με προβατου. . a. otum O de animalibus equidem omisissem. Cum nim negari equeat, Corpora saltem, mutatis γρασεσι mutari, inde aliquis eod0m jure colligere possit, homines modo ovis, modo leonis, modo alius animalis Corpus habere. At nim vero corpus, Utatis ρ εσι , Non genere, sed qualitate mutatur. Vall. προβατον reddidit pecoris. Vide Erotian. P. I. Eτι κράσις υκ εναντιουται J και post μι addit D. I. A. 3.όναυτιουται Vall. reddidit non αρonfat atque adversa, tia T. ante υκ addit M. I. υτη γαρ ἡτι η κινοῖσα αυτοὶ loco αυτη. A. I. a. Nam eiWtim temperamentum cum illis communiciat. Vall. Ac si legerit, κοινωνοῖσα. ἡ ψυχρὴ ναντιοῖται δε post l, addi in D. I. . . . . OX. N. Con. Vall. Mox, υκ ρα η κρα - ωτὶ η ψυκῆ. IX. . . Sic a prima mam CorreCtum. D. X. υZαξα κρασις ,τι η ψυχή. N. ἔτι , ει ρ ις εστ ' ψυχη ἔτι, κρύσις εστὶ η ψυχῆ.A. I. a. η, o Co i, M. I. . 1, ante ψυχὴ addit etiam
96쪽
τῆς εὐχροίας της abest. A. 3. της γείας της γιείας. . . . sed hic paullo ante Xhi-
του καλλους ψυχὴ του κάλλους ἡ ψυχή. MOX, ο γκη
97쪽
οἴ- οῖ τας τρεις πάσας, post ορρου, interponit X. N. G Θευεῖν χαιυο σε υ i in hocillem et aegrotum Vall. Ac si logerit ἀσθενη και OGE OV. φυσικαί τινες κακίαι, και ante κακίαι , interponit D. I. Cur igitur, inquiunt , et quaedax et vitia et Vall. λη Θως κρασεως χρ εως αληθας. D. I. Vall. ο ὐγιεινοὶ οι abest. D. I. . . MOX, δεινοὶ loco δειλοί N. I. et κατωφερεῖς, o Co καταφερεῖς. . Utrumque notat ronum ad libidinem Diog. Laert. P. IS 4. λογμειράκιος τε η καὶ καταφερής. Eusela Demonstr. Evang.
sost T. VII. p. 627. B. Cono reddidit tristes. Valla,
feroces. Mox idem ab αλλ' ενιοι ad ρ εως κρατουσιν omittit. εἰσὶ En της - φυσικῶς, εἰσὶ et φυσικῶς omittit A. 3. Mox idem exhibet αλλοι δειλοι. κρατουσι 'ntellige, τῆς κρατεcsi και ταυ υτευθεν κακιαν. N ox το κρατούριενο Vall. reddidit non cohibitum. Proximum ρα abest. A. 3. υργανον γαρ uJ loco V. M. I. καὶ αὐτο εχε επιτηδείως Dabsunt. D. i. Paullo ante ἐγερ- γεῖ , loco συνεργεῖ. N.
98쪽
Vall. In A. . est καταυτ ση Haud dubie voluit καταρτίση Namis et item ι et η, facile prino tantia in Codd. Posterius e negligentia, prius ob formae similitudinem. τού λοτου κοῶ τω ἡΘIυ τω λογ- καὶ τοῦ Θων. D. I. Paul- Io ante: cαὶ τουτοὰξ ποιεῖ. N. Paullo post addit καλου-
-υ μ ν αὐτη συνδια στραφη λω. N. Quo niti fecerit, i f. anima quoque cum illo Corpore jubvertetur. Vall. Mox exhibet συμβαίνειν. . . αριστοτελης Cori incipit libri et cap. 4. Index Animam non esse entelechiam, quam esse Aristoteles primus excogitavit.
99쪽
ουθε γ ῆττου συριφερετα ι τοῖς Uall. nihil magis animas coufert, quam qui Inepte. Συμ φέρε ο θαά τινι est eandem fententiαm equi, idem sentire cum aliquo. προτερου τὴν υτελεχειαν τὴν abest. D. I. A. I. 2 3. Quae amo subjiciuntur, ea expressa sunt ex Aristo t. anima II, T. το laἐ ώς υληυ υλη, Io ori λην A. I. a. - ριε ὼς λην. N. et mox με ερηθεν ἐστι Idem Loco εαυτο, est αὐτό. A. 3. μορφὴ καὶ εἶδοςJ μορφὴ και εἰδος. D. I. A. I. a. 3. Pendet
D. I. Οειται non agnoscit Aristot. Intelligi solet. Con mittit hoc Vall. ως θεωρεῖν ως τὸ θεωρεῖν A. I. a. Conjici etiam possit Θεωρία. Sed istud Aristot habet. Ut fotentiae agnitio
τουτέστι το ειεν κ . . . DHaec omissis quibusdam , ita reddidit Cono de patet, animam esse υτελEχE,α'. Per inde atque scientiam. Ex eo enim, quod anima inest a
nobis vigilia omnusque accidit. ius legerit, ἐνυπάρ-
100쪽
ώς επιστηριγ Fia οὐ οτι uJ πιστερα ειεν οἶν τι ἐν M. I. D. I. ἐπιστημη Fιεν ζεση, τι εν A. I. a. et οὐ abest. A. 3. Valla ita habet solenti nimirum his media, ita Drone nodum ut in anima omnias L et via ilia. ἐπιστη M.η
loco Ἀτταρχειν, habet D. I. Male. Loco H ταρχει Paullo post et εχειν, nimirum iv xl υχήν. 1 ταρχε 1 habet otiam Aristo t. l. l. ἀναλογος δε οἰvάλογος ιεν M. I. αυάλογον δέ. A. I. . . Vall. Sic Aristo t. l. 1. Omittit ista D. I. Mota η
Ex his probo, και vεργεῖν, cui mox opponitur, μη ἐγερ- γεῖν. Dubius tamen sum, amaon etiam 3 .Fπειν, lo Coεχειv, eligendum sit. Sed Aristot. l. L accedit lectioni vulgatae. Con. Et vigili ceu contemplatio consideratioque est, omnus , uti animae habitus Peratione Daca HS. Vall. Analogum autem est vigilia et speculari et fomnus cum eo quod est habere et nota exercere. Prima est actionis cientia.
τῆς νεργείας, quam meditatio scientiae ne agitatio. Sic
hoc vocabulum reddidit Con. διὸ καὶ τρωτη εντελεχειαν κοει abest. D. I. A. I. I. 3. Vall. ὀευτεροι post haec praetermittondum unum folium in Cod. D. I. δευτερον διαφορα τῆ ευεργειαν. . . . O pΘαλ .co εξ, τ λ. Con. Eae materia et forma conflat cultis et est haec in eo sicuti in subjecto quod vero fusci te et Uum, oculi materia est.