De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

발행: 1802년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

Paullo ante συα δει δἰ του q. N. Idsm post 1. ωὐτεως ita Pergit τὴν γαρ λη στάντcia τευε σι υποτίθεται, εἴς δοξάζουσι ι του πλατωνος λογοι, καὶ συ ccpFξονται. τη γαρ τω αισθητα ad πάντες ξονται Haec pluri-ribus alis iis, ita Cono recidi dit: Nam is orianium generationem, intelligibilibus exceptis , materiam scribit, cui etiam Platonis assectatores stipialantur. Haeo ergo Graec ita ser sunt EA Fivo. γὰρ παντα τευ FG ιν,χι0ξις των νοητῶν , τὴν λυν πογράφει , ω καὶ ι α το πλατω- νος συμφερονται Partim ergo cori sentit cum . partim cum aliquibus Codicibus habes τὴν λη et παντων Nihilo minus tamen arbitror, non opus esses vocabulo iv υλγ v. Sufficit enim, i τά; αιτ Θητια παυταυ EVFσιν. Per se enim intelligitur γενεσK υλης τινυς Si E αὐ-τη refertur ad γενεσιν , pro quo tamen conjici odit vαυτοῖς, id est, τοῖς αισθητοῖς hoc sensiaci neque tum exidf-rte dimit , inter illa sensibilia in tolligibilium et irim naturam extitisse, seu , procreti tam 1 9. Cum his con sentit, quod mox subjicit, de anima non post corpus

Creata. Superius συνάθει vero non refertur ad opinionem Eunomii, sed ad ea , quae proxime ante Cedunt, nimirum, παν τυ γένεσιν χου - φθα ρτὰν ἰυαι χρα νητόν. Valla ita habet Seniabilium namque describens generationem rationalium naturam ostendendam diserte duXit. t υκ εν αυτη και τὴν ου εν αυτη δε v. D. i. . . ε δε τις εὐτοῖ δη loco δε. X. E V τις ιετά - Fιβεβλησαι τὴν ψυχ γ ή, - ριετα το σωρια. N. Valla: Si quis autem, e quo generatio corporis fuit, editam animam utat, a Vero aberrat. γυῖτο Vρετα το τῶ .ια γεγενῆσθαι αυτηυJ absunt A. I. ηγοῖο -

112쪽

gendum κτίσθαι, loco κεκτίσθαι, Di ha boni o ld. Hoc jine sensu Valla eddidit ex oui Forte κτίθεσθαι in Deis nit. Ut hic est εκτίσθαι, ita Eustathius notat κτῆσθαι a ταοGαι. Vide ad Il. . . S9, t. seqq. In Codice A. . est γραὶ ἐκ σθα ι, quod mihi perplacet. Ex eo or

113쪽

ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΑΚΘΡΩΠΟΥ.

μο ιιθῆ γαρ Laudat haec Casp. Barthius ad locum similem Zachariae Mitylen pag. as . Locus Zachariae est

dem Valla totum hoc inepte ac ridiculo reddidit, forte non sua, sed Codicis Culpa.

omisso τρατερατα. . . MOX qινῆν, loCO κοκινην. . Sed και νῖν M. I. ουδ αλλη παρα τὴν οὐ ταυ ουθ', loco ουδ D. 1. Moxio Co πληστηριαζεσθαι, est πλει τηρ ιαζεσθαι. . . . . a. 3. X. Istud habet etiana N. πληστ ηοιάζεται M. I. πλειπτηριαζεσθαι hoc Ioco est ruiti liciari. Nam interpretationes Hesychii Harpo Crationis a Ceterorum Grammaticorum, cui id reddot, retitim emtionis augere, alio spectant. Princeps notio est multis liccire.

3. N. Non sane eorum digo, qua ex utres a Ctione generantur. Cori. Non per utrefactionem inquam genitorum Vall. διαδοχ VJ ιαφορα η διαύοχη et mox ἐτεραν. . . ἰιαφυλαττει Sic. Sed in marg. a mari reo. ρ διαδέχεται. D. I. Ergo is, qui hunc Codicem tractavit acis ubinde correxit, alium Codicem ad manus videtur

114쪽

habitisse. Certe in neutra oditione hoc legitur. Con. fcloare providentia potest. Valla convonit cum Graeco D Παλι tamen redd alit f mn r , i. e. αε αι νυχαὶ γιγινται καὶ φθαρτα ει ὰι Post ψυχα additur: L

Habo ista etiam Elle hodius in v 0rtione latina. Quo magis miror editorem Oxoniensem , qui haec latines s.fert, graece omittit. Vide eum p. 76 77. Ellebo di-υm acile excuso. Is Enim Patavii fuit, cum libellus

ἐργάζεται A. 3 quod mihi quidem non displi et ' Eως αρτι ex Evangelio interpositum arbitror. 'Eτι elegantius videbatur Nemesio. Usque modo Cora. ee: επὶ του κτιζειν . . . Coo ita noti de reatione, ut illi videtur sed pro Disone et ut bene snt, CCipiendum est. Equi dein plane acquiesco in Graeco, quod Valla stam sexpressit. καὶ αυτω δοκεῖ Si ex correct . anto αλο. D. I. καὶ αὐ- τω δοκει πολιναρια τας νυχάς. N. Λυτω refertur ad

Eunomi Urri.

απυλιυαριω δε- ἁ πολιναριος δε. I. A ollinarius autem censet. Vall. Ubique in optimis Codd. πολιγύριος, iano'. inveni. Ilox, τα σώματα, ante re si εναι abest. των τίκτεσθαι θ τω x υχων κτίζεσθαι A. 3.

115쪽

Qui eae illo descenderunt. Con. τεχθεντας non agnoscit VaJl. ἀποκεῖσθαι ψυχα ς Intellige, αρχης κτισθεντας. Reseni in dicitur αποκεῖσθαι, quae ad futurum usum reconditur et servatur. Cono reddidit, constitui. Valla, residens. μητε υ γοτίζεσθαι P ιητε ῖ κτιζεσθαι φησι. D. I. Paullo post, Giρί;ατο ποιειν. N.

116쪽

τῆς του Ουριου - Σολομωνα σολο uωντα, loco σολο μωνα. A. 3. τῆς οὐρίου γυναικὸς καὶ του δαυὶδ σολο μωνα γεννη- Θεντα. D. I. της Ουριου γυναικος exhil, set etiam . . Tου, anto αυὶδ ah est. N. Idem post σολο ιωv addit: ως κατὰ νόνιον του θεῖον τικτοριμνα ως καὶ ἐπὶ Io λοριωντι τωδαυὶδ τενυα,υται τα γεννώμ ενα. Editor tamen haec in Clusit MOY επισκε νο ρεθα. D. I. ε2ωὶς επισκεψ/o μεθα Incipit libri et cap. 7. Adversus Manichao iam deliriam et de opinion Platonis de varietatEanimarum et Platonicorum circa ha o dissensione Con.

118쪽

συγκαταμ γνυναι habet Xenopia Hier. VI, a. Huiusmodi coiit posita sunt statissima, rariora anten a κατασυ at sed κατασυσταντες ἐπὶ Θεα habet Xenoph. e C. XVI, 7. Et invicein inter se commisceri. Vall. Ac si παλι les erit. ά . λ ηλαις , παλιν αὐταὶ ε ταῖς ἀλληλοις. Sic. παλιγῆ τας D 1. ἁλλήλοις etiarn N. 4ωσας, seu viventes, ante τι ζωρεῖσθαι, habet Cora. ἐν Οὐντες αυται -- ταλι ενοῖ;θαι Cono et iterum 'citra

dum sub descensionem Vido tur ergo legisse, καθ' υπο- κατάβασιν vestigia hujus vocabuli sunt in D. I. b distinguentes, Umbras quidem luce existente separari aiunt, nocte vero facta uniri, quod Forte hic sexcidit in . intelligibili natura seri impossibile si umbrae enim sen-stium sunt, etiamsi admisori quis dirimi eas et rursum coire. Vocabula καθ' υποστασιν sana esse arbitror. Pesi substantiam Valla. Manichaeorum commento do

anima vide apud Epiphan T. I. p. a . D. p. 44. D.

119쪽

ΠΕΡ ΦΥΣΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Eψυχῶσ Θα. J bax υχωπ γαι. . . . ad la omittit priori loco et paullo post τα κατα μάρος 'Iδια uiro quo loco bene hahet. Duplex enim antiria Nemoratur, universi et rerum singi sarium. Nemo ergo priori loco

quod hic os indiger , reddidit vinciri. Supra pag. 29,

quem locum hic respicit, est: ειται τοι συυEχG ντος και

Nemef. II

120쪽

ri ἰδια φθοραν His addit, forte explicandi caussa,

κρινουσι debet 0κplicari de Platone et ejus sectatorii ius. Sic mox osse ιο στελλουσι. Similia ex Platon resortetiam Maκimus Tyr. p. o. ubi etiam C Currit φυ κος Con reddidit, discernuntur ali discernunt. φυο ικη δυνα ρει , φυτικ γὶ δυναμι. D. I. i. g. Vegetali. Con Vegetantia. Vall. και ουτως di παντα καὶ ουτω πάντα ζῆν. D. I. A. a. q. N. At que ita Cuncta fere vivere. Vall. Forte σχεδον legit post πάντα. ζη μ ιν λεγου ζυν et λεγουσι. D. I. . . . . . ora.

SEARCH

MENU NAVIGATION