장음표시 사용
101쪽
Γλυτη μων. Valla ita Et est altρrum quidem in My subjectum, alterum vero fusciseiens Distim oculi Lylυα ι λην, et mox rei καὶ αυτο habet . . .
διχα ψυχῆς χωρις ψυχῆς D. 1. Absunt ista Vall.
ε τ . A. 3. Vide Aristot de anima II, a. in fine.
102쪽
λογικον. δει δε παποιν μου λαβεῖν τήν ψυχή του ἀνθ ρω- που, καὶ μη; πο μέρους, καὶ ταυτα του ἀσθενεστάτου,
-τον ἄρα το μή ο ἐνεργεια, σωμα δύναμιν εχ ει προς το
οα παρκει I ala est. D. I. παθητικου τὸ ζωτικου. D. I. το abest solum M. T. Vido Aristot de anima II, et in principio. Ibi est: διορίζεται το νιλ υχου του cx υχου v. Cono addidit: Zeloticam animae artem. Ergo legit ζηλωτικον, loco ζωτικο v. a se Dam Vall. Quam lato autem dicatur τὸ παθητικον, disci potest ex iis, quae infra ad pag. 96. π
Sic t Ox ex S. edidit. Sed in principio habet: σω - ρια ιναι, ordine inverso. Sic, sed utroque loco σωμαεἰναι. Sic, sed, Θ ε εγεργεία. A. 3.
103쪽
λογον εἰναι τῆ μγῆ, ου τὸν τῆς ψυχῆς μνὰν λεγει, ἀλλα
1Deciem facere nihil aliud est, quam vitam esse. Mox idem etiam . ιεθεξι inepte reddidit, nisi adeo legerit
104쪽
ψυχὴ α, ητο εἶναι post haec incipit quaternio tertius. Sed temere insertus est post decimum. D. I. ON,
Os ih απεικὸς Ουὀi ex τεικος D. I. . I. a. 3. Con. καὶ γαρ το κάλλος post τὰ iterum addit καί A. I. Mox,
105쪽
οὐ τυ κινεισθαι , εἰ α; - ψυχῆς γαρ αυτοκίνητόν στιτ σωμα. . Sed ita eo paullo ante lecta sunt. Haec, ante omissa, hic addit M. I. Pro secundo πόθεν autem habet Oθεν. κοῖφα υτ φυσει κοῖφα υτ τ η φυσει. D. I. φυσει abest. Vall. Mo η ante κουφότης abest M. I. et inter κι- ιη τίς εστι et οὐδεποτε addit: 'i' ἐαυτω κινεῖται. N. Κίνη τὰ στι reddidit Cora causa motus est, id est, αιτία κινήσεως στι. Non male Certe ita explicandum. γουφα και τα βαρεα τα abest. D. I. . . . . Mox ιδιου lo oo ικεῖον. . . et τρόπον loco τοπον. dem.
κουφότ ης και βαρυτης αἰτιαι πρωτης κινησεως εἰσιν βαρύτης γα κουφοτης - ωιυ. D. I. A. I. a. Con. Vall. Sed A. I. habet etiam αιτ . - στι. sic, omisso εισιν.αιτίοι etiam A. 3.
106쪽
τὸ α ρκῆ, quod a principio sum tum est. Vall. Oua o
ost explicatio. ουδε το .sγει - ἀληθές ἐστι DCon ita Sed noque omne, quod natura movetur, etiam vi moveri dicenaum est neque omne, quod vi movΘtur, Natura item moveri. O , Disso orgo in fine ἀληθε εστιν, in principiolossit: 'λλ' υδ δε λεγειν, aut αλ ουδε εστ λεγειν. βίκ ου κινεῖται ου a prima manu insertum. D. I. MOX, o tu i ad ιυεῖται hsest. N. Oυδεν, loco ουθε. M. I. τουτο κιχὶ κατὰ φυσιν καὶ abes. D. I. A. a. ηρεριεῖ In Cod. D 1 a prima manu est χ ρεμεῖ et ἡρεθρία. Sed manus reces titior in his locis Correxit ηρεγιετ et ηρε
μία. In reliquis Codd. est spiritus lenis.
107쪽
τος δει κινητου. D. I. Credo, nutatum os se στί. Post ψυχῆς enim statim volvorat scribere εστὶ, omissis αεικινητος φυτει. Sed deinde haec irator 1 ψυχῆς ἐστιν addidit Arbitror, haec temeres r0petita esse e superioribus. Certo seriem orationis interrutat punt. Neo haec agnoscit Cono, qui tamen καὶ παυτος ἀεικινητον
male reddidit, et omne jugiter mobile Dei, et esse genitivus, qui hcii εριία quia pendet. Appon dicem Codicis D. I. xcludit etiam Vall. Mox, προς τουτοις φυ-
σει καὶ τό Ν. λυτο θιενει α τοξου ει ευει. A. r. In marg. Ant vitiose notatur Φορου, loco or πορον Con, in ex licatum. Idem post σκεδαννυσθαι addit, corrum i ri , seu, και φθει - Εσθαι. Mire vero τυ ἀπορουριευο αρχῆς reddidit:
quod jam a principio sertieta tum est. 1 et pigit arato mNemesin superior P. 9. τα σωματα τῆ iκεία φυσει. Valla: Sed interim et illud necdum olutum est, quod a principio in quaestione fuit, unde cor ora Contineantur, natura suapte genita, ut dispergantur.
108쪽
ρκει ταυταδ αρκεῖ καὶ ταυτα. D. I. A. a. . . I. ἀρκεῖ ταυτα. Si C. A. I. Ergo se hic, ut credo, postea voluit ad dore καί 'Αργιεῖ-ταῖτα. . Haec ae Mitis fusi in ut Uall. Cono videtur legisse: αρκουντως δε και ταυτα πολ - ἐποδειίειε. Nam a pi ticipio acldito mea, et in lati habet vel haec ex multis abunde de
LOC EV σω ρατι conjici possit V τώρρατον, ut aequale sit τλακί ητου. Sed ant se et paullo inferius est, v σωριατικτιο ρενην. p. s. Cono et Valla, Qui genitain habent,
Πυθαγορας Hio incipit Cori libri a cap. s. Animam non esse numeruiti. Ceterum Contra hoc disputat etiani Aristot de anima I, 4. Circa finem. Θεο καὶ παντα και ab pst. . .e τοι, αριθFιητοῖς στι I ριθριοῖς, loco α'ριξ ι; τοῖς D. I.
επιβαλ eis. N. ἐκ ριστοι omittit A. 3.
109쪽
εἶς κιαι ὀ αυτος την φυσιν, ουδε μίαν ποιοτητα τὴν ἐν
γαι αὐτοῖς αὐτ προέεμ αξτυξησεν αὐτας est vitium. Ergo oro. D. I. A. I. a. 3. M. I. v. . Sed A. a. exhibet etiam ξαυτη Nox, et οὐ N. Uallo supea ius απηλλακται reddidit, idebitu halionari. Deinde haec ita A et ipse quum ait, umerum se ipsam mo-
επι ὁ ἀρι Θριὰς κατα προέθήκην - ουχ αυξεται J Hanc sectionem post proXimam, hoc est, post verba, ου ἄρα ἀριθριος ἡ ψυχη, Xi libenti. I. A. I. a. 3. Con Vati Vulgatum servat N.
110쪽
υπαλλαξαι ' απαλλαξαι A. I. ξαλλασεται , omisso δυυκται N. ΝΡ tilla numeris ingenita qualitas Potest commutari. Vall.
Id irati Qualitatem , o Co qualitat s. Con. Eυνόρχιος Paullo ante inittit, περὶ q/υχῆς, et hic libri a. cap . incipit Adversus Euno iratum et Apollinarium, Episcopos haereticos, quorum uterque huic sancto patri contemporaneos fuit. Con. n . . ante υVOFιιος notator δρος ψ υχῆς Mox, uno inius post illos animam se finivri Uall.
occro, Fcατου του Πλ ωνος εἴληφε post οἱ σωματον addit: E τῆό άληθειας . . a. Sed iti requiritur καὶ post λη- Θειας . Apud Cononem receρi , loco recedit , id est,