장음표시 사용
71쪽
και εθοδον κατορθοῖ , περοριο διο των γραμιχάτcHν, οἷς βουλεται, . οςομιιλεῖ, μηδεν υπο του σωματος εμποδι μενος, προφητευε τοι μάλλοντα πάντων ἄρχει, παντων κρατει , παντων ἀπολαυει άγγελοι καὶ ε διαλεγεται, τῆ κτισε κελευει, δαίμοσιν πιταττει, την τω οντων φυσιν ἐρευνῆ, Θεον περιεργα ται , οικος και ναος γίνεται Θεου'
κητων. D. I. Θηρία interpretor de feris terrestribus: κητῶν do belluis marinis. Est nimis. l. non speciei, sud generis vocabulum. Sic Philo p. Io C. ιχθυω γDη
A. I. a. Mones disciplinam , artem ad forte , eo methodum au scientim et artem corrigit. υπερορίοις υπερόριον. D. I. A. I. a. 3. Ergo adverbialiter. Extorrem, quibus vult, literis D rbisqu reconciliat. Vall. εμ ποδιζομενος ἐριποδιζόμ. εvov. D. I. Sic, sed e correct.
vulgatum A. 2. δαί to τι ἐπιταττει δαιριοσι e rasura et correctione Forto antea fuerat δαι μονιο ις. D. I. Ἀραίριοσι επιτάττειν δυνα- ται M. I.
Θεον περιεργαζεται θεῶ et in marg. Θεόν. . a. Dei proprietates investigare solet. διά τω αρετων γειται J δι abest. D. I. A. i. a. νεῖσθαί τι τινος et τί τινι usitatissime dicitur. A.' habet νεῖται, ab νεῖσθαι , fructum, utilitatem erctyeres. Si Gregor. Nazianz epist. IV. καί τι καὶ - ιεθα της ησυχtac, Mox απειροκαλως interpretor καίρως Proprie απειροκαλος
est pulcri, honesti, decori et elegantiae igna Uus. In- elegans ergo scriptor est etiam is, qui aliena a proposito memorat. Cono habet, πειροκάλοις Mox idern quanquam naturae ejUS eminentias recensendo infam α- tiaram maxime narravimus. καθάπερ προεξ εριεθαJ γρα θος προεξ ενιεθα. D. I. A. I. a. MOX που abest. A. 3.
72쪽
quit. Id ergo anto τῆς φύσεως addit . .
παραλιποντες παραλείποντες. D. I.
73쪽
στερι φυ Σὶς Κεφ. β. Ita et D. I. περ ψυχῆς β. A. I. τουαυτου περι ψυχῆς λόγος δευτεpος. Et in principio in indice capit fima περὶ ψυχῆς A. . De anima Cap. et Vall. περι υχ ηὶς λογος ὀευτερος A. et M. I. Secundum evtertium caput Gregorii ysseni nomine legitur interojus opera edit Paris. 1638 fol. Vol. II. . o. seqq. unde sic varietatem lectionis notavimus addita littera Ν. Cono laic incipit librum . Eiusdem de philosophia liber secundus, de anima Cap. I. De opinionibus priscorum philosophorum circa animae naturam. περὶ της ψυχῆ λογosi τῆς abest. D. I. Veterum philosophorum sententia de anima memorat Aristot de
Κριτιας ' i ια Vide ischerum ad Platon Phaedonem
συγκρινο ξαενα συγκιρνόριενα. D. I. αυγκίρνημι et συγκιρνδω est misceo. πυρ τε και ψ υχὴν πυξ τε και ἀὴρ ψυχην. D. I. A. T. a. 3. . I. N. Con. Igni aereque concretis, animam titat absoleat.
Vall. Ergo versioni latinae inserui, et aerenta Legen Eo dum
74쪽
dum autem ερα , nisi mox probetur ποτG.εῖ. At vi-do tur etiam excidisse apud Aristo t. l. l. Continuo, μο- τελει. D. I. Heracliti sententiam fere ad verbum expressit Plutarch. de plac philosoph. IV, 3. Vide ibid. cap. a. Addo Euseb. Praepar Evang. P. 21. D.
τὴν ριε του παντος νιε abest . I. Paullo post 'idem et N. ἁetro τε τα ἐκτος κοα τῆς ἐν αυτῆ Aύτη loco αὐτοῖς habet etiam . .
πρωτος τῆ ψυχη 'ν Diviciam, hoc loco dissuta esse soli a in Cod. D. 1. Ergo hic in quaternione secunda post solium primum num folium praetermitteudum et ad tertium pergendum. αεικίνητον J κάνητον N. me sententiis horum philosopho.
ριατοτε λης' δἐ abest. D. I. Ἐντελεχειαν Plutarch. I. I. Explicat νέργειαν. Ceterum lian Aristotelis definitionem repetit etiam Diog. Laert. p. 76. Plutarch. T. II. p. oo 6. D. Contra Entelectatam Aristotelis disputationes Plotini et Porphyrii leguntur apud Euseb. Praepar. Evang. P. III seqq. Δείναρ enc Plutarch. e. placit philosoph. IV et Δικαίαρχος habet. Atque ita corrigendum videtur hic, Pag. a 9 et 3 Dicaearchi saepius meminit Diog. Laert.
75쪽
o δε πολλα καὶ διαφορους και εἰδοὶ οἰ s, και μίαν
ταις δοξαις αντιλεγοντα κοινῆ μ εν ουν προς παντας τους λεγοντας σωμα την ψυχὴν, άρκεσε τά παροι 'Aμμωνίου
τεσσαριο στοιχειων. οὐ γὰρ τεσσαρα στοιχείων, αντι του, - κρασιν supra ex Correct loco α. καὶ συ ιινωνία των στοιχειων ο γαρ. D. I. Si C, sed κροῦ γ sine CorreCtione. . I. a. Est hae explicatio vocabuli αρριονία6, quam tamen proxima verba postulant. Ita etiam habet Con. Hoc est, elementorum laeturam atque consonantiam Vall. αλλια τοὶ ε τω α/.λα τοὶ τοῦ ε τω. V. - abest. A. . Nox idem τουτων με γ αλλοι. Et paullo post αντιλε-
καὶ ἰτρῶν γ:αι xkυκριοῦ M. OG kυχρω καὶ τρων. D. I. A. I. a. Omnia haec Ingulari numero exhibet Con. Et frigorum et humorum Vall. o με αλλοι honesti. Vall. Credo καλοι. Inepte let ιναι λεγουσιν υσίαν Ουσίαν ιναι λεγουσιν. D. I. . . . Paullo post, δείναρχος νούσιον. N. εις τα καθ' εκαστα in Ingui animalia. Vall. Paullo ante deest νυχηV. M. I. μανιχαιοι Vide Epiphan T. I. p. as . . mox και αλλοι τιυες omittit all. o di, sicuJ ο ς και μίαν. D. I. A. I. 2. ζηκυναι νιηκυναι. D. I. N. μντιλεγοντας ἀντιλεγοντα. D. I. N. Si ad soli1m Neme- sinu refertur. Non male. Sed et pluralis ad solum Nemesium pertinet.
76쪽
hi j iis Haeminit Elisei, Praeparat Evanget et alii Vallae interpretatio h. l. prorsus contraria GraeCO.
TO THO est συγκρα τουντος, quod idem est. Mon habet solum constringente et D ulante. Valla comyonente- COgfHζ - constringente continente. Infra Pag. 49. hujus loci iterum mominit, unde uo translatum Puto
77쪽
χουσα το ut 3ματος, τριχῆ διο στατ εστι, και διοι τουτοπαντρως καὶ σῶμα ερουμεν οτι ποιν με σωμα τριχ ηὶ λα-
loco o τοπος, habet etiam M. I. Valla habet locus.
78쪽
π ρος τους δοξαζοντας - α ἡ πνευμα εἰναι τὴν ' ψυχὴν,
ς πι*υ τρεφεται absunt. N. et του λεγοντας τὸ σωμα M. T. A. 3.
80쪽
M. I. τινος γαρ τούτω. τίνος γαρ α τουτων. D. I. Qitolibet enim eorum ablati, peribit animal. Con. τεθνήξεται Do abest. A. a. a. Et ali qui ita habet: horum siquidem quocunquo ablato animal abolebitur. γα ριαλύκιοι καὶ τα .ccαλάκια A. I. ως τὰ σε. ζυραινα καιριαλα bι , ριου σηπίας καὶ τευθίδες κορι σε. ρυλοι. N. Aristot. Iaist animal. I, 6 το α ριαλακίων γενος, οἱον τευθίυες τε και τευθοι και σηπίαι Galenus in Jossis Hippocrat.
τευθίδες ante hoc tres sere litterae rasae. D. I. s Fζύροι σμυλοι. M. I. D. I. A. I. a. 3. Smyli Vall. Atque ita paullo ante etiam notavi tam σμυραινοι, tacito intulit Ox. Vide Hesych. in μυραινος, tibi etiam notatur μυρος Aristot hist animal. , Io discrimonnotat inter tu i ξος et σε ρυρδινα. Utrumque tamen genus inter σελάχη refert. ναυλους Puto esse eos, quos 'piari. Halle ut I, 13 o. ιδεους appellat. Ut enim est μυ
λος. Athenaeus modo .ci λος, modo .cύλλος exhibes lib. III. p. II 8. VII p. 322. Cono hi retinuit Graecunan GFμυλ οι, quod mutato tamen a CCentu probo. Est autem Polyporum species, quae et ρύαινος et Οὐολις appellatura