Archaeologia graeca, sive, Veterum graecorum : praecipue vero Atheniensium, ritus civiles, religiosi, militares et domestici, fusius explicati

321쪽

ARCH AEOLOG. GRAECA. Lib. IV.Cap. XVIII. 299

- Secabat nobilis Achilles Ensique scite in minota secabat, o verubus ingebat.

Aliquando κόρυκες, servi αι δνῶν, Θεαπιε, ut poeta loquitur, qui sacris ministrahant, in civilis vitae negotiis serviebant , coquorum opera prae stabatit unde coqui veteres erant υτι ς εμπειροι, aruo lipe riti item que ποιςαντο γέμ ων, Θυσιων , nuptiis, sacrificiis praeficiebantur , tradente Athenaeo lib. X1 v. cap. xo Cupediarum superflui luxus nullos alebant magistros. At vero caeterae G eciae urbes coquos habebant in aliqua aestimatione etsi eorum artem, αρμοττειν inis rei τυκουσι τ έλi Θέρων , indignam esse quovis inra o assii ment, qui ipsam scriptis exornarunt Heraclides Glaucus Locrensis apud Athenaeum lib. X I v. cap. xx VII. Siculi autem coqui praecipue ce Iebres erant , uti exemplis ex Cratino lantiphane probat eodem loco Athenaeus. Quin miti cus paullo ante memoratus Sicuius erat. Atque Siculi adeo gulae dediti fuisse narrantur, ut Σικελικη τρά- proverbio dicatur H F πάνυ πολυαλουν αὶ τρυφηλου , ut Suidae verbis utar,

Post Lacedaemonios Athenarum cives frugalitate maxime commendantur a nam solum illis in frugi serum rebus ad luxum facientibus minime abundans . Hinc Lynceus Samius in Centauro cenas Atticas conte

Rhodius es vero conviva Perinthius Neuter inrum oble latur Atticis Coenis , odiosa enim ess Attica mensa, c. Qui versus laudantur ab Athenaeo lib. I v. cap. Io. Pergit idem Auctor Atticarum coenarum tenuitatem describere, quae quidem talita fuit, ut DrO- meas parasitus Atticus cuidam intermganti an coenae lautiores in Urbo

Athenis quam in Chalcide essent , respondit , prouemium coenarum in Chalaide dipprὰν totum Urbis is harathm . Atque hinc si quem summe partur frugalem significate vellent , ipsum ττικηρῶ , Attice, vivere dicebant , cujus proverbi exemplum ex Alexide citavit Athenaeus ejul-dem libri capv. quo loco Atticae coenae prolixa descriptio exhibetur. Tr nsitus hinc ad veterum Graecorum potum faciendus . Et principio quide ira universi aquam potabant , e proximo fonte sitim levare contenti . Postea calida in deliciis haberi coepit . Nam in fabulis est , Herculi quodam tempore laboribus sesso calida fontem a Minerva vel Vulcano

322쪽

goo JOANNIS OT TERI

monstratum suisse , qui ad vires renovandas multum prodesse putabatur unde Plato in Critia Atlanticam, quam terrarum omnium felicissimam esse fabulatur, a fontium tum frigidorum, tum calidorum numero commendat quin momerus , qui locorum poeticorum fere omnium exempla reliquit, Scamandri fontes inde laudat, quod alter calidus, alter exquisite frigidus sit Iliad. v. 147. Nec tamen credere possum isto seculo calidae usum in potu suisse, sed potius lavando corpori inservisse putanda est: nisi forte valetudinis causa a medicis praescripta fuerit , qua ratione senes aliique infirmioris corporis decoctam bibisse dicuntur, tanquam cruda salubriorem , cui terreas quasdam particulas potantibus noxias inesse crede

qtis mcinoenire licebit, calidam aquam ad potum referri sed apud sereres medicοι, e quibus sane Hippocrates inquit, c. lib. Ιχ. cap. VI quo loco aliquibus exemplis, Homero tamen junioribus, calidae usum apud veteres frequentem suisse probavit. Quicquid sit, calidae potus Graecis usitatus suit, a quibus postea ad Romanos transit unde Latini scriptores tarnquam Graeci moris meminere: inter quos Plautus Curculione sic de Graecis loquitur,

Ubi quid furripuere, operto capitulo caldum bibunt.

Item Horatius lib. ID. d. XIX.

Quo Chium pretio carim Mercemur ; quis aquam temperet ignibus. Ubi Acron , Temperet , id est tepefaciat e nam tepefactis aquis solabant

Graeci intim temperare. Vid. Athenaeus lib. o. cap. D.

Verum multo frequentior frigidae quam calidae apud utriusque linguae scriptores mentio est quam ut exquisite biberent , nivem servabant in aestatem variis artificiis Plutarchus paleis & rudibus pannis per multum temporis integram servari scribit Sympos lib. v I unde Augustinus , suis, inquit , dedit paleis tam frigidam vim , ut obrutas nives servet: vel tam fervidam, ut poma immatura maturet Aleaeander Magnus , cum Petram Indiae urbem obsideret , fossas triginta nive replevit , quae superinjectis quercus ramis longo tempore duravit , ut reser Chares Mitylenaeus apud Athenaeum lib. Ii I. cap. XXXVI. quo loco plures rigidam parandi methodi traduntur. Atque apud Romam officinae fuisse dicuntur, in quibus nives toto anno venibant quem morem perstrinxit Seneca Natur. v. Un-

uentarios Lacedaemonii expulere is propere cedere fnibus sui jusserunt quia oleum disperderent quid ilii, si id4sent nivis reponendae minas 3

Vini inventionem , siridi AEgyptii Saturno Latini , Graeci vero Baccho tribuunt , quem cum caeteris artium cierum inventoribus divi. no cultu prosequebantur in memoriam tanti beneficii Hecataeus Milesius tradit , Oresthea vitem hominibus ostendisse in Etolia , is Deucalionis

erat

323쪽

ARCHAEOLOG GRAECA. Lib. IV. Cap. XVIII. go i

erat filius, nepotem habuit Oeneum patrem toti oίνων, aviribus, nominatum. Alii tamen ο νον , vinum , ab Oene ducunt, ut qui primus vinum eae vis expresserit, secundum illud Nicandri,

Oenetis in amplas pistorias vinum expressit, Indeqtie locavit c νον

Cui simile est illud Melanippida Milesii,

olio Cainum' heres, ab Oeneo nominatum est. apud Athenaeum initio lib. i. Idem vero libri praecedentis fine reser ex Theopompo Chio vitem juxta Alpheum fluvium in mympia repertam esse vel in linthione, oppido AEgypti , secundum Hellanicum unde factum, ut AEgyptii vino dediti sient ne inopes tanto solatio care, rent, vinum ex hordeo ibi primum confectum est. Vino utebantur in Graecia non modo viri , sed mulieres puellae uti exemplo Naulicae sociarumque virginum constat Odyss. v I. Quod erat praeter aliarum gentium consuetudinem , apud quas nefas plerumque habebatur , ut seminae vino uterentur funde Graecae mulieres propter temulentiam aliquando male audiunt vid. Athenaeus lib. X. Quinimo, infantibus vinum administratum quandoque fuisse discimus ex oratione Plice nicis, qui ad Achillem pupillum sic loquitur, Iliad. 8 . Πρίν γ τε Acr ἐπ μοῖσιν ἐγου γουναπι κροίσας s

οἴνου Σαοβλυζων et νηπι- λεγειν FuAnte cum te super meis genibus ego collocans,

Cibo a me prius conciso satians, ct inum administrans, Saepe mihi rigasti in pe fore vestem Vinum evomens in infantia molesta. Vinum plerumque aqua temperabant: unde κραΛρες , sive pocula e quibus inum potabant, παρα κερασα Θ M a m scendo, nomen habuis edicuntur quam etymologiam non modo Athenaeus&Grammatici, verum

ipse Homerus aliquoties indicavit . Nam Trojani belli tempore , atque adeo a prima antiquitate temperandi vinum mos invaluit Odyss.α. Ο μεν α οἴνον μισγον Aia κρητηρτι οὐ δωρ Illi igittir intim in crateris, aquam miscebant. Melampodem istius consuetudinis auctorem aliqui faciunt apud Athenaeum libo I. cap vi, quam alii Staphylo , Sileni filio , adscribunt , pud

324쪽

rud Plinium lib. o. cap. Lur Philochorus refert Amphictyonem Athenientium regem vini temperandi rationem abripit Baccho didicisse , inde Baccho ΟρΘι is aram consecrasse, quia tum demum hominesόρΘοι, erecti, incederent, cum prius vino ebrii titubassent ambulantes. Vid. Athenaeus lib. D. cap. I. Idemque re lege dicitur cavisse, ne quis merum in conviviis biberet, quam Solon postea revocavit. Vid idem Auctor lib., cap. vi II. Porro temperandi vini nulla erat certa mensura, cum alii vini singula pocula duobus aquae , alii duo vini quinque poculis aquae, alii denique aliter admiscerent e qua de re disserit Athenaeus lib. . cap. o.

κερεις ἀφεψ ηΘ' ' τε παρα - χρουντρα Lacedaemonii tam tu vinum supra ignem relinquunt, dum pars quinta decoquatur, ct post quadriennus meo tituntur ut refert Democritus Geoponita lib. o. cap. v. quod Palladius etiam testatur lib. XI. tit. XI v. Lacedaemonii inquit, eo, 'diei rubent decoquere , donec vini quinta pars pereat, o quarto anno inibus miniserare Tamen veluti caeteri Graeci , ita Lacedaemonii quandoque mero se ex .

Scothissure Punt inquit Athenaeus lib. X. Cap. vi I. quae voca Scytharum more sumta est, illi enim merum potare consueverunt e unde σκυ-

Hujusmodi autem phrases apud Spartam frequenti in usu fueres; ex quo Cleomenes Spartiata ab in iantia usque merum potavit, cui isset apud Scythas agens assuertis, tradente Chamaeleonte Heracleota lib. De temulentia apud Athenarum. Nec Scythae modo, sed Thraces mero valde dediti , eo

πδευειν νενομιικασι Feminae oe niversi viri promiscue mertim bibentes Ἀμρ e se fundentes, honesiam illam oe beatam vitae rationem putant ut reser Athenarus lib.x juxta finem cap. X. unde Θρακία πρόποσις apud Pollucem meri propinatio dicitur lib. VI cap. I. Aliquando unguenta delicati homines vino miscebant : id tum fiebat ος κυρρινίτη c., ut Elianus refert Var. His L lib. XLI. cap. XXXI vel μυρρινης nam Hesychius μυρρίν explicat πόσιν , λε, εχ si μυρο . Alia ab hoc fuere murrhina Romanor uiri, tum σμυρνισα νος ινοο , myrrhatunn Ninum , apud Marcum Evangelistam , quod ex te andae mentis causa ad supplicium euntibus dabatur. Alia: erant in mixtiones, veluti illa cum τοις άλφιτο c., farina hordeacea, quam ανον πηλφιπωρινιον vocabant , cuique Persae valde dediti erant, ut reser Athenarus lib. X initio cap. IX. Varia etiam vini genera erant, velati nor κρ Θινοο cereusa, cujus idem Auctor meminit item ινος -ιητος , vel ξοσ ψητου nam Oc, Graeci vocant vinum factitii saporis e palmulis, Xenophonti atque aliis memoratum. Verum hisce immorari non possum CAP.

325쪽

De uibus ante conPi m.

QUI caeteros convivio excepit , variis nominibus cognoscitur: qualia

sunt ωια-ρ ἐτιων, ξενκων τ συ ουσιας γεμουν, ναπαπιε αρχων , συαποσιαρχος, οἰκοδέαων apud Tragoediae auctores, c. Convivae dici solent διυτυριονεο δεαταλῶς, συMaro τω συνδειπνοι , item κλητοι, συγκληπι, επίκληπι, quae Voces causam conveniendi, vocationem,

denotant mam qui convivium instituit , quos adesse volebat , solenniter vocavit Servi, quorum opera utebantur ad vocando convivas, ut Latinis voca- rores , ita Graecis κλήτορες δε ειπνοκλητορες dicuntur interdum etiam ἐλέατροι, vel λώατροι ab λεος, mensa coquinaria nam secundum Pamphilum ἐλέατροι sunt, οἱ - , βασιλικίου καλοῦντες τραπε αν, qui ad regiam mensam vocant et ii ea vox alios quoque sensus habeat. Vid. Athenaeus lib. Iv. cap. XXI. Vocare ad convivium Plutarcho est καταγραφειν , solebant enim invitandorum nomina tabellae inscribere. Vocabantur autem ad certam horam, quam per solari umbram desiignabant, quod iis temporibus aliorum horologiorum vicem supplebat. Atque hue attulit Aristophanes in Concionatricibus p. 74 -

- tibi autem curae erit suando umbra decimum cubitum attigerit, continuo ad coenam ire. Ubi Scholiastes δεκαπουν Μ τοῦ ἡλιου σκια , oret δίκα ποδων Θέλειόν ωπ-ειν ore γινετα ου Ἀλλους', παλπιον καλῶν me - δειπνον α καλήαενοι

ἐπὶ in εςιασεις Quae verba apud Suidam occurrunt in m καπους σκια Vid etiam Hesychius in Δεκαπι ν τοι χν. Qui sanguine uncti erant, in vocatione aderant , ut observat Eustathius in Iliad. r. Athenaeus lib. v. cap xxv I ex hoc versu Homeri ubi Agamemnonis convivium describitur, Λυτοαατος δε ηλΘε ολ αγαΘo Μενῆ λαος. Ultro autem ad eum venit bellicosus Menelaus. Diad. . v. o8. Nam αυτουατος est ἄν , - κληΘtaci, X p. vetus Scho. liastes. Si qui non vocati a vocatis adducebratur , illos σκιας vocabant

namque σκιας καλοῦσιν ου κεκληα νους αυτους, eri' - ω κεκλη&ένων ὐπὶ δῶ- πνον αγραενους , inquit Plutarchu Sympos lib. D. quaest. 1. quod invitatos, tanquam umbra corpus, sequerentur: unde Latini pariter umbras dixere. Horatius lib. II. lat. m. M. -- quos M. Ornas a duxerat timbras.

Idem

326쪽

Idem lib. I. epist. v. 28 ait - locus es ct pluribus umbris. Qui ingerebant se alienis conviviis , sarit , muscae , dicebantur ut inversibus Antiphanis, quibus parasitus depingitur:

Fores pulsare, Terrae motus in inire , locusa: Cenare invocatus, musca non exire, purcus. Muscam enim vocabant, quicunque se nolentibus ingerebat unde Plau tus vocat hospitium sine muscis, quod arbitris & adventoribus liberum est Poenul. α II. c. 1. 6. Idem inmercat Aet. 11. c. III. 26.mtis cam vocat hominem curiosum, qui omnia exquirit penetrat. Horapol Jo tradit AEgyptios cum impurintem gnare vellent , muscam pinxisse quod nempe illa abacta iterum atque iterum redeat . Nec dissimilem obrationem musca apud Homerum inVictae sortitudinis excia pium est Iliad

Et ei tiscae audaciam peritori immst, ΠΡ , quam vis septiis humano a corpore depulsa, Appetit mordere, dulcisque ei sanguis hominis es Qui miscae in conviviis, iidem Myconi quoque dicebantur conii ehimc in quo inopes essent, oe infulam seriis babitarent, propter DisDitiis oesordes, male audiebant, Maliorum cibo inhiabant Unde Periclem irrisit

non vocatus dicontorsim more, aliorum s cou viviis inferret id Athe n. eus lib. I. cap.vo. Sed ejusmodi homines , qui alienas dapes sectabar tur, ut plurimum appellabantur παρασιτοι, parasitici quae Voc, cum so cios' asseclas principum olim notarit , quales erant Achilli Patroclus Idomeneo Memnon , ut observavit Lucianus vel etiam viros sacro quodam ossicio fungentes , de quibus in secundo hujus operis libro di.ctum postea ad adsentatorum vile genus , qui victum alienis in mensis quaerebant , amissa veteri significatione , applicari coepit quo sensu priamus Epicharmus parest Lm adhibuit reserunt Pollux lib. 1. cap. vi I. Athenaeus lib. I. cap. o. post eum Alexis . Verumtamen non erat infame, si amicus amici , vir bonus vili boni convitium etiam invocatus ingrederetur ut docet Vulgatum illud e Platonis Sympolio,

Quod

327쪽

ARCHAEOLOG GRAECA. Lib. IV Cap. XIX. o 3

Quod alii uno versu efferunt: Aυαμ εα δ' ἀγάλι γαθουν επι λατας ιατιν. Sponte autem boni bonorum ad convivia eunt.

Cui aisne est illud ex Eustathio in Iliad. .

Aκληπι κωμα σιν ές φίλους φιλοι Invocati accedunt ad amicos iamici. Ad numerum convivarum quod spectat, Athenaeus resert apud vetere μὲ σαυδ ιπνειν Στένα γε πλειους , τι δέ γε μῶς ψαμαακοσιοι σμεν δῆλον plures quam quinque una carnare non solitos os suo tempore innumeri simul convivarentur, lib. XV. cap. 1 D. quo faciunt Archestrati versus ab eodem Auctore laudati lib. I. juxta finem cap. v.

Omnes una lautiori mensa carnente Sint vero tantum tres, aut quatuor unives,

Ad summum non plures quinque δε enim feret

Conductorum rapto viventium militum tentorium. Eustathius reser ex Iamblicho Pythagoreorum systitia non habuisse plures quam decem convivas eumque antiquum fuisse morem e unde factum existimat, quod Agamemnon, ubi de distribuendis in convivia universiis Graecis verba facit, de cadum mentionem habeat Iliad. S. v. 6.Ημ ἰς et σέ δεκαδας in κοσμηΘῶμεν χα/οὶ,

Nos autem in decadas digeramur Graeci, Et ex Trojanis viros singulos sumamus qui pincernam agant, Multae certe decades strarent pincernam Vid. Eustathii Comment. p. 14 . d. Basili. Verum haec de privatis conviviis capienda sunt: Nam non modo Alexander, antequam iret in Per

rium centum lectis ad convivium infruxi se , ut ait Diodorus Siculus p. 33o. Verum Trojani belli tempore Agamemnon Homericus universos GCecorum principes ad coenam vocat. Et tandem privati ambitione quadam ingentem numerum vocabant , numerus enim convivarum Convivatoris magni vicentiam commendabat , adeo ut Athenaei tempore ααμακοσιοι infinita multitudo , convocarentur , ut ex modo citatis verbis constat Hinc partim ut rescinderent nimios sumtus , partim ut seditionum oc- Tom. II. casO-

328쪽

casiones tollerent , Legislatores quarundam urbium numero convivarum modum posuere . Speciatim Athenis prohibitum fuisse dicitur , ut plures quam triginta simul adessent privato convivio : Et quo haec lex fideliter observaretur, Θnaeconomi adibant convivantium domos , convivas numerabant, & quotquot legitimo numero supererant, e convivio deturbabant: Atque ne fraus aliqua fieret , coqui , quos ad convivia solenniora conducere solebant, ad Θnaeconomos nomina sua deferre tenebantur quoties e sent conducti, ut haberent hi Magistratus , quos de numero convivarum

percontarentur. Vid. Athenaeus lib. VI cap. XI.

Id solum adjiciam de qualitate Convivarum , quod mulieribus Graecis non licuit ad virorum convivia vocari ut refert Cicero lib. III in Verrem quod apud Romanos multo aliter fiebat Otiem enim Romanorum pudet rixorem discere in convivium aut Mus mater' milias non prim m Actim tenetae tum , atque in celebritate tersatur λ Lod titio fit aliter in Graeriis nam neque in convivium adhibetur, nisi propinquorum neque sedet is inivrstriore parte vinum , quin Ywυαικωνιτι c. appelluttir quo nemo accedit is propinqua cognatisne inunctus: ut ait Cornelius Nepos in praefat. ad Vitas Im peratorum

Convirae sese lavabant & ungebant, ante quam irent ad epulas α ρε

num, indecorum esset, sudore multo, pulOere sordidum, conv:dium adire ut ait ex Aristotele Athenaeus lib. I, cap. I. Qui ex itinere adessent in Convivatoris domo lavabanturin ornabantur nitidis vestimentis priusquam ad cibum capiendum decumberent. Sic apud Homerum Odysi v. 8. Telemachus & Pisistratus a Menelao Ecepti, E L θὰμ DΘως βαν πο ευξε του λουσα ντ 'Ti r fuωα λῆσων, ψ χρῖσι ἐλαου

Eς α ρόνους ε ντ παρ τρειδε Μενελαον. In labra descendentes bene polita lavabantur: Eos istitem cum ancillae lavassent, retinxissent oleo, chlaenis illosis induebant estque tunicis, Tum in sellis locarunt prope Atridem Menelaum Quin etiam antequam accumberent , manus lavabant : unde statim subjunxit Oeta, χερνιβα δ' - φιπολος ποχοα ἐπεχηι φερου α

Dein ancilla aquam fudit in gutturnio ferens Pulcro, aureo super argentetim lebetem, Ut manus abluerent tum admovit in abre factam mensam, Cibum vero veneranda cosos apposuit ferens.

329쪽

Denique, ut mul dicam quae ad lotionem spectant, non modo ante ce-'nam, verum inter singulos missus, post coenam lavabant manus. Nam

Homerus in Odyss inducit δειπνοῦντας , αιλύντους , ειτα ἐπονιψααενκύποι παλιν δειπνουνπις, coenantes, colloquentes , dein totos describit iterum

coenantes. Et Aristophanes in Vespis dixit υδωρ χειρ - τραπε ας -- φέρων . aquam post mensas ad manuum lotionem adferre . Verum iis qui accurate loquuntur , ante coenam lavare est ν ψαΘα , post cenam

Veteres iamiaαγδαλίπις stebantur , quaesunt mollissimae ct farinosae partes panis, quibus cum abfersissent, canibus eas projiciebant unde Lacedaemonii magdaliam vocant, is αδα, cujus ritus Homerus quoque meminit: Ut cum canes regi a contivio eunti Adulanitir, semper enim illis animi solatia fert. Porro in otione post coenam megima adhibebant πορυψεως αἰρον , Ut ait Athenaeus lib. X. cap. ult Aliquando nitrum alia quaevis abstergendis sordibus apta quo pertinet illud in Sacris Litteris , Si Doeris te nitro multiplica dieris tibi herbam erit h. Denique postquam lavissent manuS, variis eas odoribus perfundebant : quo spectant hi Antiphanis vel Epigenis versiculi ab Athenaeo laudati loco citato,

T χειρας, λαβων Pobis Frauet Et tim mbulabis, o secundum morem ablues Mantis, erram adhibens odoratam. Porro cum lavandi ungendi mentio, non erit fortasse a ratione huius operis alienum, si Veterum ritus in his actionibus usitati breviter describantur. Nam veteres Graeci δε quotquot regionum calidarum incolae fuere, saepius tum lavabantur, tum ungebantur . Lavari enim ποΘετικον εν ρυπου, ἀναψυχμης δέ τινος ωτιον , tum ad sordes abstergenda , tum ad resciendum corpus animumque utile es, ut ait Eustathius ideoque quoties lenire curas vellent , quam Munguentum adhibuereri unde Eurynomeapud Homerum Penelopen hortatur, ut dolere desinat,

Corsore lavato. unctis genis .

330쪽

ouyssi r. v. 17o. Et lavabantur , ut ait Artemidorus lib. . cap. xv 1. πολεμον κατα pε αἴκενοι, η μεγαλου παυσαμενοι πονου, postquam bello , aliose

sp i Hore funitri fulictent veluti cum X longo itinere 'domum rediissent, vel aliena in hospitia divertissent: unde Telemachus Pisistratus a Me nelao excepti in dyssea,in Diomedes atque lys se ab exploratione ho stilium castrorum in Iliade,

- loti unaetique pingui oleo Ad carnan adsidebant. Et plerumque ii opportunum id erat, in fluviis lavabantur veteres non modo viri , sed foeminae , tam virgines quam matronae e unde Nausicae Alcinoi regis filia lotum it ad fluvium Odyss apud Moschum Eu

ablueret corpus apud Uia Anauri. Idyli vers. 13. Denique Helena ejusque comites in Eurota lavantur apud Theocritum Idyli , vers. 22.Aμμες Ε πασι συγ)ομαλικεc δρομος ωυτος

Nos omnes enim aequales aetate, quibus idem vitae cursus es, suae tingimur more virorum ad Eurotae suenta suater sexaginta puellae de muliebrijuventute. Quae tamen verba iis temporibus accommodata , quibus Lycurgi instituta vigebant, agnoscet , quicunque Laconicis in moribus versatus est Tunc enim virgines cum caeteris virorum Xercitiis adsuefierent , tum etiam in Eurota fluvio se lavabant, postquam ille mos aliis in urbibus Graeciae diu exolvevisset unde ανδρος id fieri notat Theocritus, quia soli viri ejus aetate publice se lavabant. Praecipue autem aqua marina lavabantur, uti Dio

medes & lysses labore sessi

- sudorem multum abluebant in mare Ingress . Nam, ut tradit Athenaeus lib. I. cap. XIX. aqua salsa μαλιτα ει ν Γροις ε ι προσφορος, nervisfirmandis utilis valde es uniores nimios exsiccando: unde quidam salutis causa ad maritimas urbes prosecti esse dicuntur Placuit Osiam petere, amoeni fimam civitatem, quod esset corpori rosccan-

라틴어 텍스트