장음표시 사용
81쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. III. Cap. IX. ue
Συμβολα duplicis generis erant, sive φωνικοὶ, sive ὀροπά hoc est, ore prolata, & sub oculos cadentia Priora συνθημα , posteriora παρασυνθωαetne dicebantur. Σύνθωα, Latine te Gera dabatur ab imperatore inserioribus praefectis, ab iis universo exercitui, tanquam signum, quo distinguerentur amici ab ini micis . Vid Glo graphi In eo plerumque continebantur nonnulla fausta omina, vel nomina quorumdam Numinum in patria cultorum, aut imperatoris, a quibus scelicem incoeptorum exitum eXpectabant Cyrus eX. r. adhibebat Δια συμμαχον ήγ μονα, vel σωτηρα juXta Xenophontem Gropaeae lib. vi I. Caesare Venerem genitricem, X Appiano Beli. Civit. lib. D. Augustus A. pollinem , esse Valerio Maximo lib. I. cap. v. Verum ex ista consuetudine fae pissime proveniebant mali ac perniciosi effectus nam frequenter interrogantes alii alios perturbationem inter se asserebant, quod non minus periculosum tesseram hostibus prodebant ut contigit in pugna Atheniensium cum Syraculanis, de qua mentio apud Thucydidem lib. 11. Itidem inde cudebantur plurima noxia stratagemata, quorum unum adhibitum a quodam duce Arcade in bello cum Lacedaemoniis; quando praelio noctu cona. misso tessera, quam suis militibus dedit, haec erat, ut illico occiderent quotquot illam rogarent; unde facile internoscebantur, Spartanosque trucidabant, cum ipsim et non proderentur, ideoque nihil ipsis timendum, ut tradit Polyaenus Strata em lib. o.
Παρασυνθημα erat perspicua nota, qua discernerentur, ut nutu capitis, manuum plausu , armorum fragore , similibusve , quemadmodum scribito nos ander Strat agem cap. XXVI.
Σημωα erant signa aut vexilla, quibus sublatis signum praelii conserendi edebatur,in demissis ab illo cessandum, testibus Suida, Thucydidis Scho- Iiaste lib. 1. Eorum varia genera, ex iisque plura decorata simulachris animantium aliarumve rerum, peculiariter congruebant civitatibus , ad quas spectabant Athenienses ex gr. n6ctuam in signis habebant, quia sacra Minervae patronae istius civitatis , juxta Plutarchum in L andro Thebani sphingem in memoriam famosi monstri ab Oedipo devicti, secundum eumdem in Pelopida, mornelium Nepotem in Epaminonda Persae divinos honores soli deserebant , ideoque eum in suis vexillis effingebant , prout narrat Curtius lib. D. Σημειον non raro purpureum paludamentum in summitate hastae, ut patet ex illo Cononis apud Polyaenum &Cleomenis apud Plutarchum saepe etiam adhibebantur alii colores Polybius sub finem lib. 1 r. loquens depugna inter Antigonum Cleomenem sic scribit Συνθημοι δ' ἡ αῖς με, Ιλ
Signum inchoandi praelii Itbriis quidem' erat constitutum, ubi primum e proximis Olympo locis inretim attolli inerent Megalopolitanis vero pariter Sequitibus, cum primum Rex puniceum paludamentum attollaret. Veterum Graecorum signa erant accens e faces, quas ab utroque exercitu mittebant viri dicti πυρφοροι aut πυροφοροι, Martis sacerdotes, ideoque sa- Tom. II. I cri
82쪽
eri habiti,in actis facibus, securi incolumes se recipiebant, secundum Euripidis Scholiastem Phoenissis ers 1386 Lycophronis Scholiastem Cassandra vers. So. aliosque plures hinc de pugnis ardentibus ac saevis , in quibus vita nemini concedebatur, vulgo dictum, G ό πυρφορος σωθη, hec taedi- fer salvus evasit. Ad hunc morem frequenter alludunt Grieci atque Latini Poeta : sic Lycophron Cassandra vers. 129s loquens de Phoeniciis , qui I furtim abducta rixas inter Europamin Asiam excitarunt, ait: EUρας η' πυρσον ηραν ηπώροις διπλαῖς odiique facem duabus extulere continentibus. Si quoque Statius Thebaidos ab I v. ers. s. Prima manu rutilam de vertice Laris eo endit Bellona facem. Itidem Claudianus de Raptu Proserpinae lib. I. vers.4o aliique , quos prae. termitto, hanc consuetudinem observat: Tisephone, quatiens infesto lumine pinum, Armatos ad cor vocat pallentia manes His intermissis, usurpatae sunt conchae, quibus sonabant ad instar tubarum tunc temporis nondum inventarum, ut videre est apud ZetZem in ocophronis Cassandram vers. so. Hinc facile interpretari potest Theognidis
aenigma: Hδη γα με κεκληκε Θαλαττιος ι καδε νεκρὸς, Tεθνηκους ζωο φθεγγόμενος τοματι Jam enim me vocavit domum marinus mortuus, Mortuti Oiventi loquens ore.
Tritonis concha apud Poetas celebris est unde vidius Metamorph. BRI. de Neptuno verba faciens: supraque profundum Exstantem, atque humeros innato murice tectum Caertileum Tritona vocat, conchaque sonaci
Inspirare jubet, fluctusque resumina Agno
Jam revocare dato, cava buccina sumitur illi Tortilis, in latum quae turbine crescit ab imo. Et Poetarum plerique in describendis bellis antiquis istam consuetudinem memorant hinc Theocritus Διοσκύροις seu I si XXIo. exf. s. canit:
Dixit sane Am cus, ct cava concha accepta insonuit, Tunc celeriter convenerunt sub umbrosam platanum Concba inflata, ebores semper comam alentes. Ita
83쪽
ARCI LEOLOGIA GRAECA Lib III. Cap. IX. γ
Ita Lycophron Cassandra vers. 249. Καὶ δ καταιθε γαῖαν ρχηςης ρης, Στρόριβω o αἱματηρον ἐξαρχων νομιον. Incendit quoque terram saltator Mars, conssa cruentam exordens Iassicum.
Quo in loco et si Scholiastes invehatur in Poetam eo quod conchas induxe rit tempore quo tubae adhibitae quod juxta illum ex Homero ostendi potest tamen nimis audax hac in re esse videtur , cum observari queate Eustathio ad Iliad. E. quod quamvis Homerus tubarum meminerit, tamen nunquam occurrunt quando Heroum pugnas describit , sed tantum ex iis similitudinem aut allusionem ducit , ut fit in loco citato a Zetae
s1ς τοτ αριζήλη φωνή γένεν Aiακ;δαο Ut vero cum admodum luculenta vox sit, quando clangit tuba Urbem cingentes hostes propter exitiales. Sic tum admodum luculenta vox erat Sacidae. Unde conjici potest tubas revera usurpatas Homeri tempore , sed recens inventum fuisse , nec aeque vetustum ac bellum Troianum , ut Iliad. m. vers. I9. Iliad. p. vers. 288 observatum a veteri Scholiastes Virgilius equidem Tetri aliquomodo consentire videtur, loquens de Miseno, quem Hectori in bello Trojano, posteaque Eneae ut tubicinem ministrasse asserit Aeneid. b. I. vers. 162.
- atque illi Misentim in littore sicco
in venere vident indigna morte peremptum, Misenum Aeoliden, tio non praestantior herAfra ciere viros, Martemqua accendere cantu: Hectoris hic magni fuerat comes Hectoria circum
Et lituo pugnas insignis bibat, asta. Postquam illum ictor ita spoliavit Acbilles , Dardanio Aeneae sese fortigimus beros Addiderat socium, non inferiora sirculus.
Verum hic tuba aenea: lituus usurpantur juxta usum quo veniebant Poetae aetate per figuram Poetis familiarem Misenus enim tam rarum inventum nunquam novit,in quamvis illum arte sua ita superbientem videamus, ut Deos aequoreos ad certamen provocare sustineat , nihilominus non contendebant tuba, sed concha, organo quo utebantur haecce Numina unde idem Poeta , qui verborum suorum optimus interpres habendus est subjicit versibus proxime sequentibus: Sed tum forte , cava dum personat aequora concsa Demens is cantu vocat in certamina Divos: P Σ --
84쪽
Aemulus exceptum Triton si credere dignum est PInter saxa virum spumosa immerserat unda.
Tubae sextuplicis generis erant, ex Eustathio ad Iliad. r. pag. II 89 E- , t Boi unde ortae veterum Scriptorum discrepantes de primo cujusvis artis inventore sententiae cum gloriam inventionis ei, qui primus quamdam artem Xcogitavit, dare soliti sint. I. Tubam primam adinvenit Minerva, omnium sere artium ac utilium inventorum communis parens atque patrona hinc decorata titulo Σαλπιγγος, cujus mentio fit a Lb cophrone Cassandra vers. 14.Aυτη γαρ α κραν ἄρδιν θυνῶ χερουῖν
Ipsa namque extremam sagittam diriget manu
Isto nomine culta in templo Argis ipsi sacro, juxta Hesychium, Phavorinum , Eustathium sic cit verum Pausaniae Corinthiacis potius videtur hancce tubam excogitatam fuisse ab uno liberorum Herculis nuncupato Tyrrheno, cujus filius Hegelausi organo hoc tradito quibusdam oriensibus subditis Temeni ad commemorandum inventum hocce, &ad animum gratum Deae pro auxilio testandum, cognomen hoc ipsi indidit . Vide Commentarium nostrum in secophronem Cassandra vers. 13.2. AEgyptia tuba, dicta μουη, ab Osiride inventaci rotunda erat, ad homines in concionem vocandos in sacrificiis adhibita Eustathius Ac. cit ac deinceps videndus. r. Excogitata in Gallia Celtica , dicebaturque καραξ sonum acutissimum, sed non valde diffusum, reddebat fundebatur in ornaam, ejusque orificium decoratum figuris quorumdam animalium tubus plumbeus ipsi insertus, quo tubam inflabant ad sonitum dandum . . surpata prius in Paphlagonia, nuncupata Somi: βοῦς seu figura bovis ad summum orificium exstante , sonumque caecum ac gravem essicie
s. Ad inventa a Medis ejusque sonitus gravis audiebatur ope fistulae arundinibus conflatae. 6. Appellata σαλπιγξ υρρηνικη , quia inventa a Tyrrheniis , unde ad Graecos delata a quodam Archonda, qui venerat ad auxilium Heraclidis seu rosteris Herculis ferendum , ut tradunt Sophoclis Scholiastes Iace vers. 1. Suidas , Diodorus Siculus lib. v. Alii , ut Hyginiis Fab. 27 . Tyrrhenum Herculis filium primum hujusce inventorem faciunt. Patulum ipsi erat mrificium, & sonum valde clarum acutumque reddebat, non absimilem sono tibiae Phrygiae hinc prae caeteris praelio committendo maXime idonea:
Minervae Deae vocem huic assimilat Ulysses apud Sophoclem Ajace La-
85쪽
ARCHAEOLOGIA GR ECA. Lib. III Cap. IX. 69
O 0 Minervae charissimae mihi ex iis, suam facilis perceptu tuam, etsi inconspicua eras, attamen Vocem exaudio, o apprehendo mente, Tanquam sonum tubae TDrrhenisae. Ad quern locum annotat Scholiastes , quod Minervae vox assimiletur sono tubae Tyrrhenia , quia maxime clarisona facile distingui polset , quemadmodum ista tuba omnibus aliis praestabat,in simulatque audiebatur, nullo negotio ab aliis internosci poterat. Hae erant ultratissimae ac notissimae tubae aliae sorsan apud Auctores sub inde reperiri queunt ut Libyca apud Suidam, talia apud Sophoclis Scholiastem misit memorata, verum minoris notae suisse nec tam frequenter adhibitae videntur.
Pluribus aliis instrumentis ad classicum canendum utebantur; ut συριγξ seu riuula apud Arcades; σοὶ τίς quandoque vocata μαγαδις, in Sicilia, uX-ta Clementem Paedag. lib. D. cap. Iv. pugnae se accingebant Cretenses ad sonum αυλων vel tibiarum, teste Polybio lib. v. alii citharae, ex A. Gellio Noct. Attic. lib., cap. I. Martiano Capella lib. I x. imo, ut asserunt plerique veterum Scriptorum , lyrae, secundum Clementem Ac. u.. Athenaeum Deipno soph. lib. XI p. 41 v. Eustathium is Iliad. q. . quai repermulta saecula obtinuisse docet lutarchus lib. de Musca Qui classicum canebat, dictus βριος Cretensibus, Maliis βυκτhi a quadam tuba nominata βυκὶ, ex Hesychio. Lacedaemonii praesertim notandi sunt in praelio conserendo pluribus tibiis modulate canentibus; vid. iidem Auctores, qui de Cretentibus citantur, item Xenophon, Maximus Tyrius Dissert. XLI. XXI. Quintilianus lib. I. cap. xv I. Thucydides lib. v. Valerius Maximus lib. o. cap. I. Lucianus de Saltatione, alii passimo rationem cur sic agerent rogatus Agesilaus respondit, Ad distinguendum ignavos quippe prae ipsorum trepidatione modos musicos pedibus servare nequibant, ut soliti erant. Responsum hoc est quidem facetum, nec prorsus a vero alienum; attamen hujusce moris vim non plane continet. Valerius MaXimus longius a vero abest, huicque sententiae Omnino adversatur, statuens illud maxime aptum esse ad animos militum erigendos, quo acrius& vehementius impressionem facerent; Thucydides enim quicum consentiunt caeteri veteres Historici asserit, quod ex hoc potius redderentur placidi atque sedati, cum contra tubae aliaque organa ad eos ardore ac rabie inflammandos magis idonea orent hujusmodi enim animi motus consulioni perturbationique excitandae quam alicui praeclaro ac memorando facinori essiciendo, aptiores credebantur; cum sortitudo non oriature subita quadam citoque evanescente animi impotentia, sed ex ejusdem innata firmitate constantia; quapropter operam dabant ut non cum strepitu nimia celeritate, sed animo tranquillo vultuque sereno in aciem placide Malacriter procederent modum describit Plutarchus in Lycurgo
86쪽
adessent, rex simul capellam immolabat, dicebatque ut omnes coronas sumerent, rent tibicines canerent Caesoris carmen jubebat fimul etiam ordiebatur ἐμβατηριον παιαν seu civiscum canere tu aere severam ut atque horribilem edebiat speciem, timeris ad tibiam incr entium, neque turbantium aciem, neqtie animissu itiantium sed modeseo hilariter ad modos euntium ad certa men Neque enim nimia percelli trepidatione probatile est ita comparatos, aut
plus satis ferocire, sed animum cum fiscia ct audacia susciperesabilem, quasi
Dei prasente favore. Huic methodo tribuit aximus Tyrius illos ingentes faustosque exitus ac plurimas victorias, quibus Spartanorum fama omnibus saeculis posterioribus misime celebrata fuit; sed istud disciplinae atque naturae hujusce Reipublicae praecipue adscribendum videtur , vi Xque imitandum donec rex Ocaretur clerum Lacedaemoniorum magnitudo atque eximia animi firmit 3 S.
Reliqui Graeci cum maiore impetu ac fiurore in aciem progrediebantur cumque primam impressionem faciebant, clamorem edebant omnes, quo seipsos incenderent, hostibusque terrorem injicerent dicebaturque άλαλαγμὸς , ex eo quod λὰ clamitarent Ἀλελε ipsos etiam acclamasse tradit Suidas: istius primus inventor fuit Pan Bacchi legatus in expeditione sua Indica, ubi quum ab hostibus numero longe superioribus undique in valle cincti essent, an hunc Deum monuit ut per noctem omnes suos milites clatavorem dare uberet, quo adeo improviso hostes oppressi, ut illico castra sua relinquerent hinc factum , ut omnes subiti timores, quibus absque legitima causa percussa hominum mentes, Graecis Latinisque dicerentur terrores panici , juxta Polyaenum Stratagem lib. I. Hujusmodi consuetudo apud universas fere gentes , tam barbaras quam bene moratas, obtinuisse videtur, ac memoratur ab omnibus Auctoribus, qui de re militari scripserunt Homerus ipse varias hujus descriptiones, sed nimio multas quae hic recenseri possint, tradere non est dedignatus; attamen unam afferam ex Iliad. δ. vers. 32. ubi militum clamores conseri torrentibus rapidissime decurrentibus a montibus in valles subjectas:
i vero qua io torrentes savii , de montibus suentes In convallem conferunt tim impetu deliatas aquas Scatebris ex magnis , concavum intra alveo in voragmis
87쪽
ΙJorum autem procul fragorem in montibus audit pastor: Si iis commisis oriebatur clamorque timorque. Nonnulli colligere possent ex principio Homeri Iliad. x. hujusmodi cla morem exstitisse immanem consuetudinem , usurpatam quidem a Troja. nis, sed derisam a Graecis optime moratis:
At postquam instructi fuerunt una cum ducibus quique Trojani quidam clangoreque clamoreque incedebant, scut aves: Velut clangor gruum es in aere, vae postquam Demem effugerunt O immensum imbrem,
Clangoreque hae volant supra oceani fluenta, Hominibus Primaeis caedem S mortem ferentes: Aeriae quippe noxium conflictum ferebant: Ac pro ficiscebantur tacite robur spirantes Achivi, In animo parati opem ferre Iibi invicem. Verum hoc tantum intelligendum de ipsorum itinere, ut itidem liquet ex alio loco Iliad. g. vers. 27. ubi Graecorum ordinem profectionemque constantem , Barbarorum vero conlationem ac itinera inordinata optime ostendit:
Sic tunc confertae Danaorum movebantur balanges Inde menter ad pinnam imperabat autem suis unusquisque Ducum caeteri vero taciti ibant, neque dixisses Tantas copias sequi habentes in pectoribus vocem Silentio reveriti ductores' a circum omnes Arma varia spisndebant, quibus induti procedebant ordine.
88쪽
Verum Trojani perinde ac se locupletis iri in caula Innumerae sant dum mulgentur lae album Magno sonitu balantes , audita voce agnorum: Sic Trojanorum fremitus per exercitum latum es excitatus. Quo in loco perspicuum est Poetam solummodo loqui de eorum prosectione, quoniam paucis antea versibus, ubi descripturus pugnas duorum exercituum, hoc agit in verbis ante citatis omnibusque aliis locis mentio fit de maximo strepitu atque clamore ambarum partium in ipsorum certaminibus . Sic Iliad. π vers. 76 loquitur de Myrmidonibus Achillis sociis:
Eν δ' μεσον Τρουεσσιν ἀολλεες ' μιφι δε κες Σμερδάλεον κονάβησαν ἀυσάντων Σ Αχαιων. Irrueriint autem in Trojanos conferti circum autem naves
Terribiliter resonabant clamantibus ab Achivis. Et paulo ante ibid. vers. 266.
Harum tunc Frmidones cor, animum habentes Ex natibus fundebantur e clamor autem immensus optus es. Imo tam necessario requirebatur hujusmodi clamor in praesio, ut φυλοπις, γή, αβο apud Poetam vulgo idem significent ac μαχη quando Heroes suos praestare se βοή, ἀγαθου jubet, frequenter nihil aliud intelligit quam tu αγην ιγα s.c, honos bellatores . Itaque praestantissimi milites ac praeprimis ipsorum praefecti voce pollere debebant , non solum quia mandata verbis signincabant ante tubas inventas, sed quia repentino terrore percessebantur hostes, ut videre est apud Eustathium Iliad. s. pag. 87. Inaae,. pag. 3O9. Iliad. . pag. 799. c. Edit Basil. Hujusce rei exempla saepissime apud Homerum occurrunt, ubi Hector, Achilles, pluresque alii trepidationem hostibus clamore injiciunt: hac in parte posterioribus Scriptoribus potissmum depraedicatur Plutarchus praecipue depingens dotes Marcii Coriolani Romanorum ducis, observat in ejus Vita Και γὰρ δε ιυσπερ
lem 6se Cato obit mittem' non manu tantum, gladio, sed etiam ocis contentione o obtutu vultus terribilis adspicienti hosti atque intolerabilis.
Bellis Heroum in prima acie pugnabant imperatoreS, Ut apparete omnibus praeliis ab Homero descripti: unde non raro nuncupat πρόμαχοι πρόμ οι, quia προεμάχιον τῶ ρα ω in exercitus fronte pugnabant sic quando Alexander Trojanos educit Ilia . . vers. 6.Tρωσὶν προμ αχιζεν λεξανδρος Θεομδης Trojanis quidem in prima ac e erat Alexander divina forma praeditus. Et Achilles, militibus suis ad naves Graecorum pio pugnandas missis, rostquam caeteris praefectis varias stationes assignasset, Patroclum Automedontem ut principes in prima acie collocat Iliad. r. vers. ai 8.
89쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA Lib. III. Cap. IX. 73
IΠαντων ε προπάροιθε δε αν- Θωρ; σσεσθον Πατροκλός, καὶ A. υτ μεδου , ενα Θυμὸν χοντες, Πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεαιζέμεν . Omnes autem ante duo viri armabantur,
Patrociusque S Automedon, unum animum habentes. Ante M)rmidonas ut pugnarent. Plura rei notissimae exempla congerere supervacaneum seret . Etatibus sapientioribus intermissa fuit haec consuetudo, ducesque animadvertentes quantopere exitus pugnae in sua incolumitate positus esset, loca tutiora capere solebant, majoremque cautionem dc diligentiam adhibebant ne periculis sese offerrent. Eodem instrumento, quo classicum , receptui canebant, caeteraque imperata declarabant: attamen illis in locis, ubi leni ac suavi musica assicum concinebatur, organis magis sonoris interdum receptui signum dabant, aliaque mandata denunciabant quod de Lacedaemoniis observari potest, qui ad imperatorum jussa significanda buccinas usurpasse videntur, prout patet ex Polybi lib. o. prope finem , ubi narrat Cleomenem jussisse ut levioris armaturae milites ad tuba sonitum locum mutarent. Lacedaemoniis , cum hostes loco praelii decederent , victoriam urgere
eosve longius acriusque insequi, non permittebatur, testibus Thucydide lib.
V. Polyaeno Strat em m. I. dum obniti ac de palma certare pares elant, eos obruere invicto sortique animo contendebant; verum quando resistere desinerent,in victoriam deserrent , salutis fuga quaerendae copiam iis faciebant, ad brevissimum tempus pressoque gressu eos persequentes cuius consuetudinis ratio adducitur haec a Pausania in Messenicis Καὶ τους Λακεδαιμοίους
γοντα. Ipsos etiam Lacedaemonios, quominus hostem iugientem insequerentur, plurimum quidem locorum ignoratio deterruit. Retardavit eos etiam patria Lsciplina traditum enim a majoribus morem religiose tuentes, in fugam versos hostes non urgebant cupidius quod providentius curandum putabant ne tumbarentur ordines, quam tit fugientes caederent . Itidem quae hac de re traduntur a Plutarcho in securgo, rationi consentanea priscorumque partanorum mores optime exprimentia videntur: ρειαμενοι δε καὶ νικησαν
λυσιτελεςερον Spartani fusos fugatosque hostes hactenus conseritabantur, dum fuga eorum confirmassent ictoriam, mox receptui canebant, caedereo contrucidare fractosis manus dantes neque generosum rati neque Graecis dignum . rat id non praeclarum modo S celsi animi, sed conducibile quoqueri namque certi qui monto cum iis conserebant, occidere eos si qui subsisterent, terga vero vericu
90쪽
tibus parcere fugam cape sere quam in acie manere ducebant commodius Leg.
quoque pophtbtam Lacon. απερι opγησιας. Porro unum adhuc restat observandum, antequam istud caput obsignemus, nim. quod Graeci antiqui pugna singulari fortunam belli tentarent, controversiamque dirimerent ope duorum pluriumve utrinque athletarum rip rumque regesin duces optimi tanto suae gloriae studio flagrabant, subdito rumque vitam adeo charam antiquam habebant , ut Principes vicinosa aemulos provocarent ad lites componendas privato congrest , sicque morte alterutrius mortem plurium anteverterent memoranda hujusce rei e Xempla exstant tum in Xantho Boeotiae Rege , qui , provocato Atticae
Rege, ab illo caesus fuit, bellumque saevum inter ambas illas Respublicas finitum sit de Arcbaeolog nostram lib. II cap. XIX. in sestis Λ πατουρίοις tum in Pittaco celebri illo Mitylenaeo, qui Phrynonem ducem Atheniensem certamine singulari interfecit similia exempla apud veteres Historicos passim obvia, ut bella toeliciter confecta a paucis, qui controversiam tollerent, unanimi consensu delegatis Lacedaemonii quoque nobis suppeditant illinure exemplum in bello, quod cum Argivis de jure in Thyream gesserunt,
quodque ope trecentorum utrinque virorum concidit nec minus notata dignus exitus belli inter Tegeatas& Pheneatas, duas exiguas Arcadiae Re L publicas , quod consummatum fuit pugna trium utrinque fratrum , teste Plutarcho in Parassi Graec o Roman cujus historiae circumstantiae orianes exacte congruunt cum illa Horatiorum ac Curiatiorum apud Romanos Historicos maXime inclytorum regiones quoque orientaleS eamdem consuetudinem tenuerunt, quo patet ex Goliatho Israeliticum exercitUm provocant , ut eligerent virum qui certaret cum illo, & ex fuga Philistaeorum post Davidis victoriam de adversario reportatam 1 Sam cap XV M. 8. IO. I.
De Graecorum obsidionibus praecipuisque inventis Et mauisenis quae in iis adhiberi solebant
NULLA obsidionis exstant vestigia apud primaevos Graecos quandoquidem illorum urbes immunitae forent, cuivi hosti ingruenti patebant, earum incolae in aperto campo devicti, victori facili erant praedae quapropter non mirari debemus, si in illis saxillis nullam fiXam certamque sedem tenuerint populi , sed saepius de regione in regionem migraverint, ad antiquas sedes relinquendas adacti fuerint , quandocunque illos invasit hostis potentior, prout tradit Thucydides initio Lb. I. Illis saeculis dum mutabiles instabile fuit Graeciae populorum domicilium, diversam suas sedes a vicinorum impetu tegendi rationem excogitarunt homines alii enim in summis atque inaccessis rupibus & montimus, unde vim hostium majorem arcere commode valerent , civitates condi