Iosephi Binghami, angli, Origines siue antiquitates ecclesiasticae. Ex lingua anglicana in latinam vertit Io. Henricus Grischouius Halberstadienis. Accedit praefatio Io. Franc. Buddei ... Volumen primumdecimum et vltimum

발행: 1728년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

omnibus, qui nondum perfocti & consummati christiani cransi' licebat. Conlislebat autem psalmodia scripturarum lectione, verbi diuini praedaeatione, & prccibus pro istis hominum oris ei nisus, qui ad participanda sancta mystcria haud admittebantur. Atque sub hisce diuersis capitibus considerari eam opor

lac soni hoc ossicium solebat cum Iessitione scripturarum atque psalmodia, quemadmodum ex illo HIERONYMIDJloco ap- parci, ubi publicum monachorum Aeg1ptiarum miniucrium d

scribens, ait: Post horam novam in commune concurritur, psalmi resonant, scriptura recitantur ex more, e completis orationibus cuncti que refidentibus, .me bus, quem patrem vocant, incipit dismare. A

que in hunc modum CASSIANVS illud repimentat fbi, quod primum psalmi canantur, & tum duae adiiciantur lectiones, altera quidem cX Vcteri, CX nouo testamento altera. In die vero sabbati&dominico, nec notia quinquaginta diebus post pascha, Vtrasque de nouo testamento, Unam de actibus apostolorum vel epistolis, aliam de euangeliis recitari dicit. Probabile autem est, quamdam differcntiam in ordine .lectionis in diuersis ecclesiis interces lisse. Et hoc diuersas virorum doctorum opiniones de diuini corum cultus ordine conciliare inter se maerit. Alii enim cum' scripturarum lectione, alii cum precibus conssessionis incepisse cum putant. . Constitutionum auctorem,ccrtum est, prascribere fri primum veteris testamenti, deinde psalmorum, post ca actuum apoltolorum ac cpistolarum,&desa Hieronym. epist. XXII ad Eustoch. c. U. iiii litui. lib. II. t. VI. Quibus cpsalmis Iectiones geminas adiungentes, id est, unam veteris & aliam noui testamenti &c. in die vero sabbati vel dominico utrasque de 'quo recitant testam to, id est, unam de apostolo, vel actibus apolli loriim.& aliam de euangelii M Quod etiam totis. quinquagesimae diebias sae uni. ein Consi tuti lib. I l. c. l. II. μισαι δὲ ο ἀναγινωσκαν ἐύν' v γλκ -ος Irine , ανα-

. ' nique

22쪽

nique euangeliorum lictioncm. ut adco psalmi lcctioni hiis pc isti fuci iri, secundum rc gulas ab hoc auctore in coci sis quibusdam obstruptas. BASlta s. de confessione siexis' ς Wibus ad D cuin fori solita loquitur, a qua stu gentes ad psalinos Deo cantandos traducantur. At vcro Icaec confissio in vigiliis corum, siue prccibus antelucanis, facta cst, & probabili 'simum est, fuisse priuatam duntaxat consessior ciria quam per se quisque cuili silentio faccre solebat, antequam publicus cultus

induim caper t. Sin autem pro pulsi ca accipimus confessio ne, uti vir doctus HAVONDUS LESTRA GIVS iri accipit, tum indi icabit, ecclesias orientales officium iu una matutivum antelucanum ab oratione confessionis exorsas, atque ita ad I salmos cantandos progressas fuisse; quae res magna cicrcitatio ac occupatio in nocturnis cai um vigiliis erat. Et sane haec corum psallendi exercitatio in oeci si a numquam cessabat, uti AvGV IDNV2

obsiciuat, nisi scriptura sum lectio, Vci sciamonis recitatio,

domum precationis perit o naque liabore es ta ducit/one ae lacrιmis maesinennius facta ad Deum eony bime tandem ab oratιouest genter aut G

23쪽

vel communis oratio, voce diaconi indicta, Cam impcdiret. Reliqua temporis interualla psalmis cantandis i Pendebantur, quo cr&rcitio, ex ipsius sententia, non poterat esse ullum aliud utilius, salutarius, sanctius, religiosius. Quam ob caussam stiobseruatio LESTRANGu fg J cX CHRYSO ,4 Mo recte se habet) po- , . pulus psalmis cantandis tempus insumcre debuit, antequam congregatio completa ellat & Omnino coacta. Nullam helcmentioncm facimus psalmodiae corum, aliis temporibus, in conuiuiis, inter labores ' in priuatiS cuiusque pietatis cxύ- citiis usitatae, quia, cili vacribus cum multis & magnis enco-miis frequenter memoratur, in multiS tamen momenti S a communi ps ahnodia discret auit, ncque adeo multum lucis ad e planandum publicum Dei cultum inde petere possumus.. I. u. Psalmis lectio scripturaram ac preces intermixtae in nonnullisecaesiis. Quod ad publicam ecclesiae psalmodiain attinet, cili eam pro prima & praecipua diuini cultus parte accipimus, non ita tamen accipienda cst, quali in una & continua multorum psa morum recitandorum inie sine intermissu peracta lucrit, scd potius cum a liquanti temporis intericctu,&aliarum diuini coset partium mistura, ad x m omncm tanto gratiorem iucundioremque essiciendam. Ad i nimiam in quarumdam ecclesiarum praxi ita obtinuisse, certo constat. Nam in concilio tam dicem hJ decrctum legimus: Mn oportere Uumor in corientitus contexe e , sed in unoquoque Isalmo interarius mio temonem feri Et AUGUSTING hanc suae ipsius ccclcsiae consuetudinem fuisse, clarisiimis verbis liguificat. Nam in homilia quadam fi J primum meminit lectionis epistolicae, deindc psaltria & postea lectionis euangelicae. Verba illius λ habent: Iice de apostoliea lectione

tatur, aut antistites clara Voce deprecantur, aut communis oratio voce diaconi indicitur Zit Lestrange Adranee os divin. ossic. e. III. p. 7 .

24쪽

mus coram domino, qui fecit nos. Posth re euangelica lectio decem D. profor mundatos nobis ostenilis, crrnum ex iis alienigenam, gratiaI agentem retin tori suo. Et in alia homilia de his. lectionibus i quitur, eodem cas ordine recensens s J: In lestione apostolica , inquit, gratiae aguntur Deo de Me gentium. In psialmo diximus, Deu

virtutum eos uerte nos, ostendo faciem tuam e humi erimus. In euau-

gelio au caenam cati jumus. cetera. Quae duo A USUM loca si

inter se comparauetimus, obse uare nobis licebit, quod non certus aliquis psalmus fuerit, qui inter lectionem cpistolicam&euangelicam debucrit recitari, sed psalmus, qui in ordine lectionis occurrerit. Nam primo loco psalmi nonagcsimi quinti , alte ro autem loco psillini octuagesimi mentio iniicitur.

amdem consuetudinem n ecclesiis Gallicanis obscruauit MAZi LoMus ex collatione, inter catholicos & Arianos tempore Ou dolada regis Burgundiouum ad ann. CCCC ax. instituta. In historia enim nutus collationis flJ haec leguntur: Euenit, ut ea nocte,

quum lector secundum morem inciperet Dotionem a Moyse, incidit in ea Derba domini: Sed ego indurabo cor ebur me. Deinde quum post Isaiamos decantatos recitaret ex prosistis, occurrerunt verba domini ad SDiani, dicentis: Vatis dices populo huic: Audite audientes e c. sivumque a Uue psalmi fuissent decantati, e legeret ex evangelio; incidit in veria, quibus saluator exprobrat ivaeris incredulitatem, Vae tibi ta oratia tac. Denique quum lectio ferer ex apsolo, Ironuntiata sunt Perba illa: An divitias bonitatis eias e pat utiae s longanimitatis eo e-mnisy Vbi facile ad obseruandum est, quod uti lidie quatuor lectiones de veteri & nouo testamento factae , ita quoque psalmi in*r singulas lectiones, si ab ultima discessuris, de qua id non dicitur, cantati lacrint. f. m. Iui psalmi peculiari nomine psalmi responsorii vocitati. ISTI psalmi peculiari nomine restonsoria & psalmi resto fruvocitabantur; quod nomen crat, non singularibus quis dampsa imis adfixum, sed omnibus illis datum promiscue, qui in communi lectionis cursu incidebant. Concilium Toletanum quartum de istiusmodi psalmis intestigendum est, qMndo clse

25쪽

quosdam dicit, qui in fit c ress usiriorum imJ Luita patri&c. non dicant. Et GREGORIvi Vmo ENSIS uJ frequender corum in inlinit sub discita psalinoiram res onseriorum a Psillatione, recit tioncm eorum par rem faciens functionis diaconi. Veteres librorum ritual Tum aue torcs de ratione liuiuS nominis, cur dicantur rest soria, intcr so non consciatiunt. . Alii fδ j cnim ita

eos vocari dicunt, Ouia Vno praecinente totus chorra concom

e iter respondeat: mii spJ a uicili id nominis habere ad seiunt, quia icetionibus res ondeant, utpote quibus finitis, itatim canantur. Quae Verisimillima. vidctur ratio.

g. IV. . stuidam psalmi petuliaribus osciis praescripti.

NON autem pcisuadere nobis debemus, hos psalmos solossu i sse, quibus Vetcrcs in platinodia sua us i sint. Nam quidam psalmi constantis usua in ecclesia fuciunt; utpote seculiaribus officiis adsignati. Audiuimus supra i J, I salmum lexagesimum

oti Conei l. Toletan. lv. xv. bunt quidam, qui in sine re onsi ισrmn Gloria

non dicunt, cetera.

In Gregor. Turon. de vitis patrum e. VIII. Diaeonus rupo frium pDIm- canere coepit. I t. histor. Prancor. lib. UlIl. c. III. Iubet rex, ut diaconum nolitiim , qui ante diem ad millas platinum i Ipousorium dixerat, canere iuberem. . c. a Isidor. de ossic. lib. I. e. VIII. Restonsoria ab Italis longo ante tempore sitne repertar & vocata hoc nomine, Afusae vJro canente . rus cousamus re- . spondeat. Anto autem id solus quisque agebat, nune unus interdum, in. terdum.sio vel tres, communiter, choro in plurimis respondente. Rupei t. de Pisc. lib. I. c. XV. Respoiiseria, quae post lectiones canimus. nobis innuunt, sinetis monitis Dei taetis nos respondere debere, ne simus similes pueris sedentibus in foro, audientibus ac dicentibus: Camauimus vobis & non saltallis, lamentauimus vobis & non potastis. Dicuntur enima respondendo. Trilita namque tristi is & laeta latis debemus succinera laetionibus. Siquidem neque moris eit. neque decoris, ut quum lector tristi. dixerit verbi gratidi, qtiae sunt poenitentiae, sime lamentum aliquod d mini ex passionis, chorus in respontbrio siliet de gaudio regui I gloria reis sirrectionis. sed dum tedior, velut Ioannes non manducans neque bibens, praedicat pernitentiam , nos itidem in responsorio ploramus : dum ille, ve, ut filius hominis, manducans & bibens, cantat nobis de gaudio regni, sua cinentes eidem, apte fallamus. QEodque unci praecinente, tam in his quam ria ceteris huiusmodi, chorus concorditer sequitur, illud adstri illiquo apostolus. obieerat, ut id ipsum dicamus omnes, ac d n sint In nobis Elii

serrata. .

26쪽

μrtium, Deus, Derer meus, ad te de luce vigilo, secul ari nomine ipsamum matutinum fuisse appellatum, quia sempcr in ossicio matutino cani consueuerit, ut psalmus nonagesimus quintus ho-d te in nostia liturgia, PIalmum itidem centesimum quadrp

simum primum: Dirigatur oratio mea sicut incensum in con D in t Melauatio ma iuum meartim acrificium Dissertimim, in vcspci titio oti

cio f=J cantatum fuisse. Habuerunt quoque psalmos administrationi sacrae eucharistiae & officiis funeralibus congruciates, uti posthac videbimus. Et in ccclasis Gauicanis, CX sum presbytcr Masiliens Dououaritim, siue ordinc in rccitandi Isalmos ac lectiones, a Veneris episcopo suo inductus compo-uit, psalmi responsorii tempori & lectionibus sucrunt adaptati, quemadmodum narrat GENNADIVS fir J- Atque hoc vir qui- .dam eruditus frJ primum officio Gallicano peculiare, & singularem ccclcsue Gallicanae consuetudinem fuisse cxistimata Quod ita esse potest, si de divomorum psalinorum adaeongruontes lectiones destinatione in gencrali cuisu annuo id ui testigatur: Esse autem nequit, si de si celatioribus tantum & solemnibus Occasionibus acci atur. Nam ccclasia non tantum pccultarcs Iectiones habebat, scd ctiam peculiarcs psalmoS, qui in maiOribus solemnitatibus rccitabantur, occasioni isti congruentes,

idque longe ante, quam MV,AEu, lectionarium suum pro ccclcsia Galileana composuitia A V. ID US is j enim psalnaum viccsimum secundum, mur, Deus meus, quare dereliquisti me &c. die dominicae passionis in ecclassis A i unis semper icetitatunt esse, perspicuc docci, vicitur Iuo indicare,quod Domuisae id in fecerint, etsi tam lapideos cos aes se dacit, ut eum rccte applicare haud

quantum anguitia remporis PAtiatur, ceter .

27쪽

studeant. Neque adeo dubium cst, quin, Vti huic solemnitatiantos accommodatosque psalmos habuerunt, ita quoque reliquis solemnitati is omnibus psalmos. habuerint congi uentes. . . Reliqui in ordinario cursu, prout iacebant ,eotati, haud olgi tempori vel diei praescripti. R L in psaltri in usitato lectionis cursu a primo ca tevlauo ad extremum canebantur, codem quidem ordine, quo

alius alium in codice excipiebat, nullis temporibus vel lectio nibus vel diebus adfixi, si ab istis speciali oribus psalmis, qui

cuilibet horae canonicae praescripti erant. discesseriS. Ue μυ-pto obseruat CASSIANVS stJ , sub vitae monasticae initia ibi tot pr memodum Upos . ac regulas hac de re fuisse usurpatas, quot in nasteria exstiterint, aliis psalmos duodeuiginti, Una Ierie sis hi succc dentes, aliis viginis, aliis adhuc plures cantantibus. Denique communi omnium consensu numerum corum pro matutino ac vcspertino ossicio ad duodecim redactum, eosque una & continua serie suJ, sine ulla interueniente lectione, recitatos fuisse: duas enim duntaxat lectiones habuisse, alteram veteris, alteram noui testamenti, quam Vtramque omnibus istis

psalmis finitis subiungere consucuerint. In quibusdam ctiam locis sex psalmos sM lingulis horis canonicis cantasse dicit, γ

ει Cassian. institui. lib. II. e. II. Multos eo di perimus per alias regiones pro mentia suae ea acitate. haberies quidem, ut ait apostolus, zelum Dei, sed non cundum scientiam, super hae re diuersbs typos ae regulas tibimet eonstit isse. midam enim vieenos psalmos, Se hos ip s antiphonarum proIetae, tos melodiis, Se adiunctione quarundam modulationum debere diei sing Iis noctibus censuerunti alii hune modum etiam excedere tentaverunt: no nulli XUIn. atque in hunc modum diuersis in locis diuersum innonem M. nouimus institutum, totque propemodum typos ac regulas vidimus. usuropatas, quot etiam monasteria cellasque consperiimus. reo Cassian. ibid. e. lv. Pei niuersam Aegyptum & Thebaidem duodenarinx palisinorum numerus tam vespertinis quam nocturnis solemnitatibus culloditur. ita ἀuntaxat, ut post hunc numerum duae lactiones, vetetis sciliere S noui aestamenti singulae subsequantur. M Ibid. c. u. Sunt, quibus in ipsis quoque diurnis Oraticinom 'ossetis, id est, tertia, sexta, noωque id visum et , ut secundum horarum modum, in quihus haec domino redduntur obsequia. psalmorum etiam δe orationum p tarent numerum eoaequandum: Nonnullis placui , senarium numerum suusulis diei conuentibus depuini. .

28쪽

his autem visum fuisse, Ut secundum horarum modum, in quibus ad reddenda domino obsequia sua conuenirent, psalmorum numerum accommodarent: Atque ita hora tertia tros tantum n imos, hora autem stXta sex, & nona noucin cantaui se, utque dum instituta diligentiore rei deliboratione, tandem tres modo psalmos singulis horis diurnis orationis f)J canendos esse, decreuerint, maiore numero duodenario matutinis ac vespertinis conuentibus r seruato. Tametsi ista numerum psalmoruin ad horarum numerum conformandi consuaudo in quibusdam Galliae partibus in usu mansit, aut ceate concilii Turonensis secundi tempore ad ann. DLXVII. adsumta est, uti equodam istius concilii frJ canone, quem supra libro ultimo Iadlegauimus, apparet.

' . S. VI.

centors, eonstituti., PRAETEREA mos erat cpiscopo vel praecentori, ut psalmos quosdam in quacunque diuini cultus parte, si ita ferret occasio, pro arbitrio suo cani iuberciat: Perinde ac hodie antiphonae nostrae praecentoris, & psalmi metrici minimi ecci sis arbitrio permittuntur, Vt eligat praucribat luc quos psalmos velit quae tempora in diuino cultu commodistima osse credat. Ita xTHANASIVS narrat, mandasse sc diacono, ut I alia sem Icgerct tricesimum kxtum svi, quum ecclesii a sua ab Arianis militibus obsidcrctur. Et AususTi Nus bd aliquoties

υν Cassian. Iib. III. e. III. Itaque in Palaestinae vel Mesopotamiae monast mi is aerotius orientis supradictarum horarum stertiae, sextae nonaeque secundum cap. l. solemnitates trinis psalmis quotidie siniuntur, ut & orationum ad-sdu tas luimis temporibus Deo osseratur,& necessiari.i operationis ossicia eon. summatis iusto moderamine spiritualibus olbsequiis nullatenus valeant impe

diri. . -

29쪽

de singulari quodam psalmo loquitur, quem iusserit a lectore cantari, sermonem in eum habiturus: Dicitque, accidisse aliquando, ut Icctor per errorem propositi psalmi loco alium leseret, malui si e igitur se in errore lectoris sequi volpiitatem ei, quam suam in suo propolito, adcoque sermoncm habuisse de hoc psalmo exicmporalem ad populum. Quod si quoque considerauerimus, Vctcrcs intcrdum integros propemo-duin dies ac noetcs psalmos cantando transegisse ; quando exempli caussa, aerianis militibus ecclesiam Ambrosii Oolident

hus, populus intcgram noctem & diem laJ psalmis insumsisse dicitur J facile ad colligendum cst, quod istiusmodi temporibus

haud statos ac fixos, sed ciusmodi psalmos cantaucrint, quos episcopus ipsis tum vcl praescripserit, vel certe pro corum a bitrio canendos permiserit. Interdum ipse leditor psalmum eligebat, prout rerum necessitas ferret, vel instinctus cum ducerct. Ita AUGUSITNVS in homilia quadam fdJ commemorat, quod in psalmum aliquem concionatus sit, quem non lectori cantandum imperauerit, scd quem Deus menti illius sum gesserit legendum, Vnde de poenitentia necesse habuerit dicere, quum fuerit psalmus quinquagesimus primus, siue poenitentiali S, quem lector pro arbitratu suo, vel potius Deo sic dirigente, legerit. His oriam memoratu dignam, quae in recipra sentem facit, in vita Marior habet SVLPICIVS SEVERVS

sι J. Narrat ibi auctor, quod, quum Martimis clitendus esset episcopus, inter antistites tum praesentes praecipue De sim quintari a Ieevoret sed ad horam , quantum videtur, perturbatus, alterum pro Mingero Iegit. Malumus nos in errore lectoris sequi voluntatem Dei, quam nostram in nostro proposito. Vid. Augustin. praelat. in psalm. XXXI. p. tqsi. t. edit. Lasii. Hune psalmum ad eam gratiam pertinere, qua chri

siani sumus, testatus eli apoilolus Paulus, unde gyam kctiomus vobia legi

lo Ambros epist. XXXIII. ad Mareel linam sororem. fid) Aug. homil. XXVII. ex L. tom. X. p. m. p. ετ . edit. Rasit. MDLXIX. Pro. inde aliquid de poenitentia dicere diuinitiis iubenti. r. t Not. quae sequuntur, absunt in editione i asileensi. Neque enim nos istum psalmum cantandum Iectori imperauimus di sed quod ille censuit nobis utile ad audiendum, hoc cordi etiam puerili imperauit. ceὶ Sulpie. Seuer. vit. Martin. e. VII. p. ars. e. IX. p. 333. edit. Lips MDCCIII. g. Inter episto pos , qui aisuerant, pνaecipue infensor quidam nomine dieitur Militisse: unde amniaduersam est,. Naultra illum lectione prophetica tune

30쪽

dam nomine rini terit. Accidisse autem dicit, ut, quum lector, cui legendi eo die csset ossicium, a populo interclusus adesse non posset, Vnus e circumstantibus, sumto psalterio,

quem primum Versum inuenirct, arriperet; psalmum autem ritisse: Ex ore infantium G laetentium per risi laudem propter iniamicos tuos, Di destruas inimicum e DEFENSOREM. Sic venio GH.

Diana tum legit. Quam rinn, licet casu tantum & fortuitu contigisse ea videretur, a populo tamen spectatam fuisse tamquam diuino nutu factam, Ut doli & machinae Defensoris ostenderentur paritcr & destrucrentur.

g. VII. Preres quibusdam in locu fi inguia Ualmis, Ioco Iectionis.

insermissae.

NONNvLLIs in locis, loco lectionis inter singuIos malis

mos, breue temporis spatium dabatur, ad preces priuatas cum silentio fundendas breuemque collectam a ministro ecclesiae faciendam, quam usitatam patrum ae priorum consuetudinem fuisse, auctor est cASSIAN vs VI. Vtilius enim eos censuisse ait, breues fg J easque creberrimas orationes, quam longas & continuas, neri, & id quidem ad frequentius ecprecandum Deum&euitandas insidias diaboli, qui lailitudincm animis inferre studeat, otiar succincta breuitate profligetur. Et idcirco lonsiores psalmos in duas tresue partos fri, precibus cuique iliati Interpositis, diuisisse.

notatum. Nam quum fortuito .leetor, cui legendi eo die osticium erat. interclusus a populo defuisset, turbatis in inistris, dum exspectatur,qui non aderat, unus e circumstantibus sumen psalterio, quem primum versum in venit . arripuit. Psalmus autem erat: Ex ore infantium Ae lactentium perinsecisti laudem propter inimicos tuos, vi destruas inimicum & ἀνοι γυ-- quo lecto clamor populi tollitur , pars diuersa confunditur. Atque ita his bitum est, diuino nutu pialmitin hune lectum fuisse, ut testim t. tum op xis insensior audiret, quia ex ore infantium atque lactentium in Martino e mini IauJe persecta, ostensius pariter & destruetus est inimicus. II Cassian. lib. II. e. V. Cum sedentibus euneti - undecim Nasmos orationumine rustione Histinctos continuis versibus parili pronuntiatione cantasset de . in Id. c. X. Utilius cense ut, breues quidem orationes, sed creberrimas fieri, illud quidem ut frequentius dominum deprecantes iugiter eodem cohaerere poss4mus. Haec vero , ut insidiantis diaboli iacula, quae infligere nobis tune praecipue , quum nramus, insistit, suceincta breuitate tentemus.

εὶ Ibid. e. XI. Et idcirco ne psalmos quidem ipsos, quoa in congregatione

SEARCH

MENU NAVIGATION