장음표시 사용
631쪽
inunionem singulis diebus, durante hoc interuallo, fuisse ce
I ERIA septima, siue sabbato cuiusuis hebdomadis in
multis ccclesiis itidem religiosi conuentus agebantur. Atque hinc eo die generatim quoquc recipiebant cucharistiam. Hoc disertis verbis a so CRATE LbJ, CASSIANO b J, BASILIO DIJ, TIMOTHEO ALEXANDRl No DJ, AUGUSTINO DI J, auetoiectusti utimum apostolicarum sgJ & concilio Laodicendi hJ adseritur. Iam alia occasione f'J diuersa horum scriptorii in testimonia produximus in medium, adeoque fatis cst lectorcin ad ca remittere. EX quibuS omnibus apparci liquido, multis in ccclcliis communionem quater singulis hcbdomadibus fuisse ce lebratam, feria videlicet quarta & quinta, sabbato & die dominico, praeter solemnitates obuentitias, quae crcberrimae crant. Nam, Ut CHRYSOSTO MVS fi J narrat, ViX Vna hebdomas per annum exacta fuit, quin Vnam vel dum maityrum commemorationes habuerit.
l. IV Et quibusdam in locis singuues diebus.
ENiMvERo quibusdam in locis sacram cucharistiam singulis dicbus celebratam esse constat. Qua de re AVGusTI-Nus 9Jait: Alii quotidie eommunicant corTori ae Ianguini dominico, . alii certis didius accipiti rite alibi nullus dies intermittitur, quo non offeratur; alibi Iabbato tantum c dominico I alibi tantum dominico, NAquid aliud huiusmodi animaduerti potest, totum hos graus rerum liberat habet obseruationes. Sic iteIum flJ : IIuius rei seramentun , . id est, unitatis corporis G sanguinis Chrisi ali bi quctidie, ab ubi,
632쪽
eertis interuallis dierum in dumiuica mensa Iraeparatur e fui nitur. In
maioribus ecclesiis probabiliter quotidie fuit cclcbrata, in minoribus vero semel vel bis per singulas hebdomades. Curibu-1ο de illis videtur fuisse ccclesiis, quae communionem quotidie
a temnore inde CYPRIANI habuerunt. Nam CYPRIANus f J& post cum Ausus Tl Nus fuJ hac de re loquuntur, tamquam istius ecclesiae consuetudine, Ut quotidie cam recipiant, nisi interuenient te aliquo grauiore Peccato a corpore CHRISTI separentur, & tamquam poenitcntes a communione prohibeantur. Hinc CYPRIANVS quartae pctitioni orationis dominicae hunc quoque senium tribuit, Vt non minus spiritualiter, quam naturaliter intelligi possi, tamquam petitio, qua fideles carne CHRISTI in eucharistia, tamquam panc vitae quotidie refici discupiant. Alio loco οJ martyres adhortans, ut ad imminentem grauiorem ac ferociorem pugnam sese praeparent, dicit, considerare eos debere, idcirco se quotidie calicem sanguinis CHRISI I bibere, ut posui ipsi propter Christum sanguinem fundere. Et aliquanto post spJ ait: Arniemur π dexteram gulio dirimati, o sacripeta funesta gentilium t fortiter respuat, eucharisia sacrificii
christiani memιr, quae domini corpus accepit, ipsum complectatur, postea a domino sumtura prirmium caelestum coronarum. QuibuS ad
di possunt, quae alio I J loco dicit: Sacerdotes, qui fierificia Dei
qu6tidie celebramur, hostiar μο σvictimas pr. paremus. Vbi per fa-
crificia quotidie celebranda sine dubio intolligit cucharistiam,
Vide sis etiam lib. ll. de sermon. domin. tu monte c. VII. stom. lv. Opp. p. - P. 14s edit. Basil. a m Cyprian. de orat. dona. p. 34'. t p. to . ed t. Amstelo d. MDCC. Hune panem dari nobis quotidie pollulamus, ne, qui in Cluisto sumus, Z: eucharistiam quotidie ad eibum salutis nee immus, intercedente aliquo grauiore delicto, dum abstenti & non communicantes a c*lesti pane prohibemur, a Christi corpore separemur. cu August. de bono perseuera initiae lib. II. e. IV. QVarta petitio est: Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Vbi beatus Cyprianus ostendit, quomodo S: lite intelligatur perseueranda postulari. Ait quippe Inter cetera: Bune panem dari nolus Sec. tot Cyprian. epist. XXXVI. al. XXXVIlI. ad Thibaritanos p. Iro. cepist. LvIII. p. 2 s. edit. Amstelod. ait ibid. p. ras. t p. zs8. lqὼ Cypr. epist. LIV. l. LVII. ad Cornes. p. IIS. t p. 1s
633쪽
quae a veteribus saepe Vocatur farrisicium quotidianum frJ ex cadem ratione, qua oratio dominica Vocatur oratio quotidiana, quod videlic t utraque quotidie ad altare celebraretur. In ecclesia Romana ctiam quotidie cucharistiana cclcbratam csse, auctor est: HIERONYMus fiJ, Seio , inquiens, Rome haece esse consuetudinem, ut Meles semper Christi corpus accipiant. Et addit, quod nec reprehendo, nee probo. Voscissique enim in Do sensiι abundet.
lio loco non ibi uin Romae, sed in IIsamia quoque hanc consuetudinem obtinere, adfirmat, respondens quaestioni, quam tamquam casum conscientiae non nemo ci proposuerat fi J: De
eucharistia, quod qrceris , an arripicnda quotidie, quia Romanae ecclesiae Hionicae observare perhibentur: scripsit quidem e H polytur, νω diserti mur, e earptim diues scriptores e variis auctoribus edidere sed ego illud te breuiter admonendum puto, traditiones ece astior, praesertim quae fidei non inerant, ita observandas, Ut a maioribus tria rae sunt, nee aliorum eo uetusuem aliorum conrrario more Diverti. Atque ruinam omui tempore Diluuare posmur: quod in actis apostolorum diebus pente ses e die dominico , apostolum Paulum, G cum eo credenrer ferisse legimus. Nec tamen Manis .e haereseos accusandi sunt, quum carnatis cibus primor ri non debuerit spirituali. Eu hauripiam quoque absque condemnatione uostri e pungen re conscienti semper accipere, e psalmijiani audire dicentem: Gustate G videte, qVonsam suauis est dominus. Eodem modo ad hanc quaestionem respondet Avo sΤIN vs DI: Dixerit aliquis , inquit, non quotidie accipiendam eueharistiam. quaesieris quare ' quoniam inquit eligendi sunt dies, qui brιν purius homo continentiusque viuit, quo ad tantum secramentum di guius accedat. sui enim modis uerit istis igne, tua tum i m δε- cui e bibit. Abur contra : Immo, inquit, si tanta es plaga peccati atque impetus morbi, De medicamenta talia di fero a sint, aue tiritate a i- tipitii debet qiussique ab altario suo removeri ad agendam paenitentiam,s eadem auectoritate reconcitiari. Hoc est enim indigue accipere, si eoi, Ilci Chrysost. homil. IiΙ. i R Ephes. p. rosa. t p. 8s . edit. Prancos. 3 ri , - καθημεεινά &c. si Hieron. epist. L. ad Pammach. eont a Io, in. e. VI. Scio, Roinae hane esse eoia suetudinem, ut fideles semper Christi corpus accipiant: quod nec reprehem do nec probo, unusquisque enim in silo sensi abundet.' ca Hieron. epist. XXVII l. ad Luciniam zoeticum.
634쪽
tempore accipiat, quo delet Ucru pornitentiam, uou Pt arbitrio fluo quum libet, vel auferat se communioni, vel reddat. Ceterum si peccata tanta non sunt, ut excommunicanni quisquam homo iudicetur , non se de ea quotidi a medicina dominici corporis separare. Rectius inter eorsoriace qui jquam dirimit litem, qui monci, in praecipue in Christi Iare permaneant: faciat autem Un: quisitie, quod se eundum fidem fuani pucredit esse faciendum. Mittor enim eorum exhonorat corpiis c anguianem domini, faluberrinium sacramentum certatim honorare contendum.
Neque enim litigaverunt intorse, aut quisquam eorum se alteri opposiae Mohaeus, es ille centurio, quum alter eorum gaudent in domum fiιanis se perit dominum, alter dicit, Non sim dignus, ut intres sub redhon meum : ambo saluatorem honorificanter diuerso G quasi contrario mo D, ambo per iis miseri, ambo misericoriam consiquisti. Veset etiam ad hane ilitudinem , quod in primo populo unicuique manna secundum propriam veluntatem in oresupiebat; Ac in ore euiisque ch, piarii si-eramentum illud, quando fumatur, ni aurim. Namyilge honora do non audet quotidie fumere, e ille honorando non audet ullo die Ines emittere. Sancta certe haec erat contentio, & videmus, non
fuisse disputationem de eo, utrum semel an bis per lingulos annos, sed potiys, Vtrum semel vel bis per singulas hebdoma
des, an potius quotidie accipi cana oporterct. GENNADIvMantea audiuimus dicentem, sic quotidianam communionem . nec laudare, Iacc reprehendere: OmnibuS tamen dominicis diebus communicandum suadere & hortari, si tamen mens sine adlacitu peccandi sit. AMBRosius J sentcntiam suam pro quotid ana communione ita dcclarat: Si qtiotidianus es
ponis, inquit, ιιrps annum illam fimis, quemadmodum Cneri in or ente fa ore eonysiocr/unt' accito quotidie, quod quotidie tibi prosit. Suotae, ut quotidie mereari, arcipere. sui non me et ur quotiuis accipere, nιn merctur pol annum accipere. Iterum feti: Si, quoties umque est unditur Duguis, in remis*-m peccatorum funditur a Lleo illum δε-- per accipere, Primper mihi peccata dimitruutur. sui semper pecco,
semper debeo habire medicinam. A M B R O SI v s hcic satis peispicue indicat, communioncm in ecclesia Occidentali quotidie ccle-
635쪽
brari consucuisse, rcprehendere autem videtur ecclcsiam μα- eani, quali hanc consuetudinem deseruissct. Enimucro per Avcvs T IN 'M brJ interpretandus est qui idem dicit, scd non uniuersiam ecclesiam Graecam nec ullam ciuS partem huius novitatis incusat, scd tantum quosdam homi ncs in quibusdam partibus, qui se cani non iudicabant quotidie recipere deberc. Et sane EX CHRYSO STOMo aliisque Grae,r scriptoribus apparet, hac aetate multos cum ostcnsione crebram communionem negligere coepis e , satis habentes, si scinei vel bis per annum in maiore quadam scalcinnitate cain recepissent. Enimuero ccclcsa hunc contemtum non approbabat: Nam adhuc con suetudinem quotidianae communionis multis in locis custodiebat, omnibus autem in locis sabbato & die dominico cam c
id brabat, in multis ctiam stria quarta & sexta lic bdomadisi &qui pic ad lacti cra int, his c temporibus semper communica bant ; qui vcro ninligentiorcs crant & profani, ad crebriorem cius usum scrio limitabantur, & exstant in eorum lac gligentiam multae in. ucet tua . EVSEBIvs DbJ ipsos memoriam corporis ac fa guinis CHRISTI qnotidie cclcbrasse, disertis verbis adfirmat. Et cx concilio Laodicem fri liqucr, quod biS per singulas hebdomades in quadragesima, & 1eliquis icmporibuSomnibus adhuc crcbrius, cana cclcbrarim BA sita us di de quatuor hebdomadis dici, his loquitur, in quibus, praetcr annivcrsarias martylum sol innitat , communioncm rcciscim mo
Augustin. de sermo e dom. in inonte lib. ll. c. VII. tom. iv. p. ii I. esit. rasil. a pluit mi in orientalibus partibus non quotidie eaenae dominicae communieant, eum iste pinis qu i diuitiis dictus sit. ha Euseb. demonstrat. emiavi. lib. I c. X. p. 37. τἐ, τοῦ αὐτοῦ --
636쪽
admodum Macarius certam feminam , praestigiis dc incantatio nibus correptam, admonuerit, sic dicens: Numquam ecelsam deseras: numquam absineas a communione Christi Jacramentorum. H. e enim tibi accideri ut, quod iam quinque hebdomadis non aeresisti ad tu temerata νι ri seruatoris sacramenta. Nemo Vcro in hac materia clarius & vehementius contra crebrioris communionis negle et ioncm loquitur, quam quidem CHRYSO STOMUS. Aliquando communionem quotidie cclcbrari dicit pro eis, qui dignius se pi pararint: aliquando tribus solemni oribus hebdomadis diebus , in parasceve, sabbato di die dominico, quibus diebus uniuersa ccclesia cxspectetur : ctiamsi nihilominus multi nonnili semel per annum accedant. Irustra est, inquit i , quotidi-
auum sacrificium. Frustra adflavius altari: Nemo est, qui participet.
Alio loco de differentia inter pascha iudaicum& christianum
4 disserens, ait: Miscitarer lubens, quid sit Pascha, quid fit pente- eo te, σquid sit iudaicum , quid fit nostrum: aut ob quam causiam illud quid ni semel anuis singulis, hoc autem strigulis in collietis, celebretur. Et aliquanto post: Non idem sunt pasc/a cc quadragesima Aqui)lem
quadragesima semel in anno fit, pascha vero ter in hebdomade, nonnumqvam etiam quater, Pel potius quotiescumque volumus. Rursus f hJ: Ime est, quod uniuersa perturbat, quia nιn munditia animi, verum in-
vid. etiam Cassian. collat. Ull. c. XXX. ubi de quotidiana communione loquitur, Commtinionem, inquiens, eis saerosanctam a senioribus nostris numquam meminimus interdictam , quin immo si possibile esset, etiam qtior,tae eis iopertive eam debere censebant. I a Chrysosi lio mil. Ill. in Ephes p. ros r. t p. fg s. edit. Francos. γ ι-ὰ Meta kti
637쪽
teruati temporis longiore, constare meritum putarininmamque artiirmor reuerentiam ac religionem esse, si non sepius caelesteam illam adeo mensam: ignoras, qVouiam inaeique accedere, etiamsi semel tautum fasite sipplicio tradit: duile vero ian saepe accedar,salutem inde eo uiaris ' Non est audaciae,sepitu accedere ad dominicam mensem; sed λι-gu. accedere, etiam semes tantum quispiam toto vitae tempore accedat. At nos adeo solidi, adeo insinfati funius, is quum inuumera per totumaunum scelera perPetremus, nihil ea curemus exuere e ceterum fatis esse arbitramur, A non aliaue praesumamus atque rautumeliose CHRISTI corpus attingere, nequc intectigimus miseri , quod hi, qui cruci Christum adfixerunt, sentel tantum id Iecerunt. M a igitur quia semel crucifixerunt , minus idcirco delicium est : qui Chrisum prodidit, semel tantvm prodidit: numquid ergo hoc illum supplicio eripuit y Iuid igitur hanc rem temporis lege mutimur ' Tempestiuum arte redi tempus novu- ditia conscientiae faciat; nihil habet amplius, quod in pascha con matur myfierium, eo, quod continuo cclebratur. Vnuvi quippe atque idem
est , eadem es sancti spiritur gratio, semper pascha est. Nolis profecti, qui initiati estis, id quod dicimur, Ῥιe sexta feria , siue sabbato, siue do
minica die, siue in celebritate mari iam , eadem litatur hostia, idem fa-
crisicium confimmatur. Ex quibus omnibus apparet liquido, communionem ter vel quater singulis hebdomadibus, si non quotidie, celebratam fuisse; etiamsi1 nonnulli stolide sibi porsuaserint, quod reuerentius erga cana se gererent, si non nili semel quotannis ex quadam, quam tibi fingebant, in cana religione accederent; qui tamen quando accedebant, tantummodo ad
638쪽
. manducandum libi iudicium & condemnationem accedebant, eo quod animum haberent ad recipiendam illam minus praeparatum. Quos ille alio loco siJ in hunc modum reprehendit:
Multi hisi tir Dor est Hiiel toto amo sunt participes, alii autem bis, a. Di vero fe . - - si uinam erum n bis magis accepti, an qui semel, auqui si pe, an qui raro' Nec bi, nec illi, sed ii, qui eum munda eou- fcientia , qui cum mundo coris, qui cum Pita, quae niιlli es ad sinis re-
preMnμ1. i. qui funt hum odi, sem'r accedant. qui non sent siι- usmodi, ne semel quidem. quoniam Mi fumum iudieium , cir conde minationem, G poenam upplicium. Hoc ipsum in aliis quoque homijiis repetit flJ. Communionis tempus non est sesuvi neque relebritas , sed conscientia pura Pita Τπe a perculi1 repurgata. svemadmodum enim, qui Mi nullius criminis conscitis est, hiule oportet Agesis dissus a redere: sic qui peccatis occupatris est, v c parvitet, eum ne in f sis quidem accedere tutum est. Iterum flJ: Iudaeis quidem singulis annis uesteiorum suorum monimenta per festos dies proposuit Deus , tibi DNνο quotidianum mori imentum, ut ita dicam pcr hac m seria proponit. Et alibi fui : Optima beneficiorum custot est ipsa memoria benefleurum. G perpetua gratiarum actio. Propterea G reverenda ae futuraria illa mysteria, quae in omni corte ecclesire congregatione celebramus, cuchariasiis l est gratiarum actio nuncupantur. Sunt enim beneficiorum re
639쪽
dum, nosque faciunt debitas Dro Parias per exsiluere. Facile fo. ret , multo plura istiusmodi loca ex hoc vetusto auctore colligere, sed unum tantum locum adhuc subiungemus, ubi crebrioris communionis negleebun acriter hunc in modum reprehendit sq: isIngentem di pene inauditam hanc populi mul-ytitudinem, quae . modo adituNit, tantaqUC cum attentione Asermonem audit meum, saepenumcro lcmpore illo perhomes rendo requisivi, & tamen numquam Viderc potui, atque ita se me vehemens capit suspirium, quod quum ego disputo, vester se conseruus, studium adhibetis di ingenium, contenditis ani simum, alter aliorum impellit di iactat, Vt ipse propius adsitis frequcnter ad finem usquc dicendi Paticntissime porticueratis .es quum autem is,se CHRISIVS, communis magister, & domi- sinus, semet in sacris mystcriis ostensurus cst vacua dcsertaque si ecclesia redditur. Proh fidem hominum christianorum quo se pacto isthaec vcniam con quantur Θ Facit profecto vestia si ista siue desidia, siue negligentia. Vt laudem studii auscultan-Ad1 illiuS omnem amittatiS. - - Nam si, quae proposita sunt Areconditam animiS VestriS struarcntur, prorsus vos illa in Atemplo tenerent, &ad rem summopere tremendam maiore secum deuotione hortarentur & mouerent : nunc Vcro citias i
is fidicinam audiretis aliquam, sic omni utilitate vacui simul aesi factus finis dicendi cst, disceditis,,. Haec, fateor demon-
Itrant, 'aetate CHRYSO STOMI magnam de prisco reto diminu-
640쪽
tionem magnamque a primitiva praxi aberrationem fuisse faetam. Adhuc tamen manifestum est, crebras ac quotidianas communiones quodammodo obseruatas fuisse a clericis & de votioribus de populo, qui constanter & frequenter eas celebrabant, etiamsi multi negligentes christiani haud aliam carum haberent rationem, nisi ut semel vel bis in anno acccderent, idque ex superstitionc potius quam religione, in solemnioribus quibusdam festiuitatibus
Q v A Nn o christiani a laudabilrcontestataque virtute maiorum ita degenerauerant, concilia quaedam, quum antiquam disciplinam restaurare hominesque iustis censuris ad frequentem communionCm eXcitare debuisIent, satis habebant dedisse legem populo, Ut ter quotannis in maioribus solemnitatibus, hoc est; in diebus natiuitati & r surrectioni CHI ISII, nec non descensui spiritus saneti sacris, communioncm reciperent, statuta in immorigeros hac poena, ut inter christianos catholicos non habercnturo Ita primum res definita cst a concilio Agathensi οJ ad annum I- mlarer, qui tu natali domini, pascha, cy Imtecoste, non communicauerint, catholici non credantur, nee intire carbolices haleantur. Atque ita durauit ad Caroli magni usque a Uatem, quando concilium Turonense tertium spJ an
no DCCCXIII decrctum fecit in eamdem sentcntiam: Vt si
non frequenmius , MI ter Luci hbmino in anno communirent, nisifrte quis maioribus quibuslibet eriminibus impediatura Adhuc tameti
clerici cum quibusdam dcuotioribus de populo singulis diebus dominicis communicare perrexcrunt, quemadmodum cX istius aeui scriptotibus, speciatim cx RABANO MAvRo sit J &