장음표시 사용
121쪽
Ita sancti Romualdi, Dominici Loricati. Ex his autem nihil praeiudico , sed id quod res est, satis habeo pro-
Hic transfixum Damiani serro pectus tuum cum sentias, curare, quam loqui mauis a sed timendum est, ne si te tanquam medico utaris Acesia, Chironium fiat vulnus, quod nulla vel arte, vel manu leuetur. Hoc vulneris genere afflictum non persequorci scripturam audio dicentem Noti
DE er Mooc TA v b, deest testimonium Metropolis x
praecipuarum illius Ecclesiarum. Nam in Turonensi Calendario, quod in Eeclesiae manuali editum est anno pyc. commemoratio fit aliqua Mauriiij, sed Renati nulla. In Redonensi Calendario, quod in Eeelesiae Manuali editum est anno In . legitur Maurilius, non legitur Renatus In Venetensi Calendario, quod in Ecclesiae Manuali editatum est anno Is 's reperitur Maurisius, non reperitur Re natus. In Briocensi Calendario, quod in Eecletiae Manuali editum est anno Iso s. in alio quod in Missali editum est anno is 3 celebratur Maurilius sed Renatus non celebra iatur. Cur autem ita se res habeat, mirum videri posset ei, qui hare peruolutaret calendaria, quaedam ex iis cum Reis nato nostro contenderet. De veteribus aliarum huius prouinciae Eeclesiarum calendariis, quae non vidi, nihil pronuntio . tametsi liceat ex iis eandem fieri conieci uram. Poris ro in his quae deesse notamus, testimoniis locum habet ista iuris regula: qua ton prosint singula multata uuant. Hie non pollum non laudare calliditatem, qua momen tum istud transilis , ne si moueres aliquid, nos remoueremus fidem instrumenti, quo ab Rainonis tempore multipli cem saetam esse Renati transationem proponis. Et revera mirari subit, cur Angebaudus Turonensis, Alanus Redonesis, Roaldus Venetensis, qui cum aliis prouincia Episcopis sancti Renati corpus reuelarunt, ut loquuntur Renatum aliqua in suis fasti si Calendariis memoria non donarint. Hoc tum res ipsa suis expensa rationibus exegit, tum maxime suborta in dies de Renatiχorpore dubitatio, quam
122쪽
labitum a te instrumentum sic attestatur. Tandem elapsa cursu temporis memoria hominum, is SOLITA dubitationa suborta,reuisumfuit denuo corpus pretiosissimum beati Penatianno ab Incarnatione Domini rass. Ex quo perspicis, festi duplicis vel semiduplicis, vel certe simplicis institutionem, Quam memorati praesules in seis feci enta ccIesiis, adtollendam illam dubitationem nonnihil profutue. Quod cum factum non fuerit, iure concludo, miniis firmam ex eo videri Renati historiam, quod ei desit testimonium metro polis praecipuarum illius Ecclesiarum ino etiam ex capite apparet, recentem esse, aut an non iuxta YGerem, Renati memoriam, atque Ecclesiae G. Martini Turonens turrim, subter quam haee memoria monstratur opus est recens alicuius canonici, cui nomxu erat Renatus Tu verbiartum, tectum e serua instrumentum , quod pari cum quatuordecim Cardinalium Leonis X.&Clementis VII. 4- teais Indulgentiarum Me confectum esse reor
DL cIMO NON o,deest testimoniusnipsius Renati vite
quam quis non dicam ante Responis aeuum, sed ante ducentos abhinc annos seorsim abactis Maurilirediderit. Hic stim sancti Renat vitam, quae ante ducentos abhinoapnos seorsim ab actis Maurili eunt fuerit, non adseras, consentis nullam adferri posse, cum nulla sit omnino, quae adferatur Exeunte superiori saeculo vixit Franciseus Bel-Iesorinus, qui peculiarem S. Renati vitam primus ex tuis opinor manuscriptis codicibus Gallice scripsit.Sed hec vita quantae sit auctoritatu, illa facile per seipsam declarat Authoi momentum sortiter impugnare de s,aut retractare, quae de conrestata, publica per omnes annos ab excessu Maurili eo equςntes Renati traditione, historia passim venditas in apologia. Quo enim exemplo docebis unquam nullum ante ducentos annos scri tum eue peculiaresancti
cuiusdam viri elogium, qui ctim suscitationis a morte, tum sanctitatis opinione,&administratae Ecclesiae laudet umorbem impleuerit.
Seio quosdam esse Andegavensium Episcoporum indices, in quibus Maurilio Renatus procia subiicMur.sed illi nn
123쪽
sunt admodum antiqui. Nam post Rainonis aetatem confecti sunt illi omnes indices, qui Andegavensium Antisti tum ordinem ac numerum reptaesentant. Immo credibile est ex iis, quae iam notauimus, eo tempore, quo arbo-dus ageret Andegaui, nullum extitisse adhuc huius urbis Episcoporum catalogum , in quo enatu continer ur. Porro catalogi seu indices rerum aut personarum id monimentorum genus est, cui pro librariorum studio Teientia nunc addi, nunc detrahi consueuit. Quare si quibus inmonimentis, certe in istis spectanda est aetas, in quid est thun tur. In exemplum sint ipsi met Andegavensium Episcoporum indices, quos editos vel ineditos, seu MMSS. vidi. Inter editos enim Ioannes Burdigneus in Chronicis, Ioannes Salmonius Theologus Andegavens apud Democharem Rainonem faciunt trigesimum secundum;Ioannes Chenutius,& Ioannes Hi retus,trigesimum primum, Iacobus Seuertius trigesimum tertium, Claudius Robertus tragesimum quintum. Inter ineditos vero alii Rainonem tradunt trigesi,mum secundum, alij trigesimum quartum, alii tandem trigesimum sextum, a quibus praeter Seuertium omnibus dis sentit Raino ipse post Elenchum capitum vitae Mauriiij, Raino, inquit, quondamsancti Martini cotidianusdiscipulsu fi semper eanonicus aepostmodum sancta Andecavensis Eeel ex initio Christianitatis trigesimus tertius humilis Episcopus. Praeterea ut indices nonnulli diisentiunt innumero, ita desin personis, quae numerantur, dissentiunt. Editi
quippe apud Chenutium , Seuertium &Robertum indices Mauritio ἁ-Gω subiiciunt Nefingum, quem ibi nec editus apud Burdigneum, Democharem , vitretum, nee alij tres inediti seu MMSS. repraesentant, sed post annum mil-
Iesimum reiiciunt. In summa indice sediti vel MSS. omnes, quorum meminimus, post Rainonis aetatem consecti sunt, nec eam habent fidem, quam Rainone vetustiores h
In tertia probatione tua, quae hic de variis Andegauenniam Episcoporum indicibus admoneo, repetis, Si nostrum de illis iudicium tuo more dissimulas, quia sanum habes
124쪽
g. XX. VI CE sam o, in apologia pro Renato desunt illustrium
auctorum testimonia, quibus quae partem historiae fa-c-t maximam comprobentur scilicet Maurilium ab Eeclesiari urbe clam se subduxisse reliquiarum claues secum asportasse suisse, qui in litore maris saxo incideret, hac transiit Maurilius Andegavensis Episcopus impellente diabolo, reliquiarum claues in Oceanum lapsas esse ex amissione clauium Maurilium perpetuo se damnale exilio, nisi tandem aliquando claues recuperaret in Britannia totos septem annos hortulanum egisse Clerum populumque Andegauensem de quaerendo per uniuersam uropam Episcopo consilium inii e quatuor illustres elegisse viros, qui
quaererent, nec ante redirent,quam inueniretur deuoratas
luisse laues ab uno pisce , qui post septennium insiluit
in nauem legatorum Andegavensum qui soluerunt in Angliam Maurilium indagaturi hoc exenterato pisce repertas fui e in illius iecore claues, quas secum Maurilius asportarat. Haec autem sicut suscitatio pueri, Renati nuncupatio ex eventu in Andegavensis Ecclesiae ducem eooptatio pari fideis auctoritate narrantur ab eo, qui Post Magnobodum Maurili vitam inuenit, uiatque.
VI GI VI MD PAE UMO, in apologia pro Renato desunt testimonia praecipuarum Europae urbiu,quas quaerendi praesulis gratia legati Andegauenses adierunt. Etenim admodum credibile est, hos legatos, ut suam clero populO-que Andegavensi probarent diligentiam, ab urbibus tabulas, in quibus illarum responsa continerentur, accepissie. sed auctor apologiae sim ne unam quidem ex illis talaulis reserat, quin ex eo miniis firma videatur Renati historia, dubitari non potest.Vel igitur suam accuset negligentiam, et aliquod causetur incendium, quod tantam tabularum
copiam absumpserit, quantam legati a peragratis septem annorum spatio illustrioribus oppidis Europae acceperunt.
125쪽
VIo Esr Mos Ecv Nni, deest testimbnium veritatis in diplomate, quo quatuordecim Cardinales Romae coninstituti Capellis Sanctorum Iacobivi Philippi, ac sancti M. natiandulgentias concedunt In Bulla quoque Leonis X. ac Clementis VII qua uterque Pontifex pro sancti Renati confraternitate Indulgentia largitur atque illud veritatis testimonium non magis deesse potest, quam desit.
VIGESIMO TERTIo, deest testimonium integrae fidei in ceteris,quaei ab auctore apologiaevi a Belle resto ex Andegauen11s Ecclesiae archivo eruta sunt, monimentis. Huc spectant omnes scelesasticae, ciuiles leges, quibus ausa cadunt, qui vel falsa monimenta componunt, vel falsis utuntur. Hominum perfidorum eonfessione vel opere sape triumphat gloria veritatu, ait victor Capuanus.
VI G1s Mou VARTo deest testimonium anticuitatis .consentionis inter ea monimenta, quae ad Surrentinensis Renati historiam pertinent ut consensio inter testes veritatis, siet dissensio falsitatis indicium esse solet. In hac autem, quam tractamus, materia testes omni exceptione maiores esse debent. Antiquum de rebus antiquis cum deest testimonium, illustrissimus Ecclesiasticorum annalium condiror sic pronuntiatra uod a recentiore auctora da rebus adeo antiquis sine alicuius vetustioris auctoritate
POsτREMO, deest testimonium vel unius illustris inter veteres auctoris, qui tot elinguium Martyrologio rumi Scriptorum , quot retuli, voces supplere, atque in flatis,4 ut ita dicam, crepantibus buccis edicere possit,quae
126쪽
a Rainone de Renato in Maurili vita traduntur. Suvmi men est aliquando mutorum suthagium, sed quo tempore loquantur, pronuntiare, haud omnium, sed sapientium tantum , cordatorum hominum est. ine ex uniuerso grege scriptorum qui ante Rainonis aetatem per diuersas Christiani orbis partes floruerint, nul lum obiicis, qui totam Renati historiam loquatur scili eet eredendum tibi est, antiquam occlamitanti traditionem, cuius ne num quidem inter antiquos ictimeum testem exhibeas.
Hle autem refero libenter istud post apologiam epicitharismaci Cetera, inquit, qua in posteriori Dissertation congerat Launoius . repetitiones antedictorumsunt, me quis quinarum retrimenta , qua scopis velut sordes euerri, o foro pro te, magis aluum est, quam usto examine attre iactari.
Igitur obseruatio, qua notatur, hunc vel illum, qui Sanctus dicitur, in Ecclesiae Romanae, Bedae, suardi, donis Rabani, vandelberti Sc Notxeri martyrologio non inueniri, merum qui uitiarum retrimentum est, quo copis velut sordes euerri se forcs proiici magii quum est,
Igitur obseruatio, qua notatur, nullam in urbe vel in pago Andegavensi Ecclesiam esse, seu paraeciam, quae ante Minonis tempus enato dedicetur conuenienter instituto Christianorum, qui primis millustrioribus sanctis Episco. pis basilicas semper consecrarunt, merum quisquiliarum retrimentum est quod scopis velut sordes euerri, ,foras proiici mavi quum est, quamuli examine attrectari. Igitur obseruatio, qua ex beato Damiano notatur, contra Paulum ADostolum peccare, qui ad deserenda laudis Dei insignia, falsitatis argumenta componit, Sc falsum testem Dei merito dici, qui eum laudare cupiens mentitur, merum quisquiliarum retrimentum est, quod scopis velut sordes euerri se form proiici magis aqvum est quamvri examine attrectari. sic dereliquis Verum postea quod Chiiltianis, bonis omnibus non potest non probari, Vehementer improbas acerbissimamis te solo dignam seribis declamationem in heae verbarergo ea super re totae
specto iudicium cum Ecclesiae, tum Henrici Arnaidiande-
127쪽
gavensis Episcopi, a quo tanquam a viro docto, sapientii
probo doceri semper maximi dueam. Quibus ego verbis me nihil pronuntiare profiteor, opusculum mem tu dicio cum Ecclesiae, tum Andegauenfis Episcopi summi to. In hoc autem quid mali quid causae cur perim nes apologiae paginas in me debacchetis/Τibi sine dubio reus est beatus Bernardus, qui scriptam ad Lugdunenses canonicos de Conceptione Virginis Epistolam, sic concha dit: Veiam sudsapientes atque in famosa nobilisve Eccle M o euius specialiter filius sum superstitione deprehensa, nescio, an Megraui ossensa etiam vestri omnisin dissimulare potuerim. Qua autem ικι, absque pMisdiei sane ,-cta sint, sanius sapientis, Romana prasertim cessa auctoritati atque examini, totum hoc, fiento etera, qua
eiusmodi sunt, uniuersa reseruo ipsius squid aliter sapio,
paratus iudicio emendare. Quod beatus Bernardus dixit,
ego illud ipsum dico. Quinetiam mea esse volo verba minia quibus ille,sus est. Deinde quid de tota Renati hist ria dissererem, sic adiicior
Ceterum, si quae Renati historiae desunt, haberentur, quin illa certior foret, neminem dubitaturum opinor. Sed quod ne omus quide reprehenderet, tu per contumelias, probra, omnemque muliebris linguae lasciuiam reprehendis. Quis enim dubitat, certiorem re nati historiam,
quam sit, si qua huius historiae mentio fieret apud Seuerum invita sancti Martini, vel in historia saera, vel in aliis opeiaribus: apud Fortunatum in poematibus:apud Gregorium in historia Francorum, vel in libro de vitis Patrum, vel in libro de gloria Confessorum apud Magnobodum Andega ueniam Episcopum in vita sancti Maurili j apud Bedam in historia Anglorum Lapud Theodulfum in carmine suo. Si vel ipsum Renati nomen in martyrologiis Bedae, stardi.
Adonis, Rabani, vandelberti, Notxeri, Romanae demum Ecclesiae reperiretur. Si hcie ipsum nomen in veteribus Ecclesiae Turonensis, Redonensis, Venetensis, Br censis Ca
lendaria sextaret. Sive rei h ter Andegavensis Vrbis au pa
gi Ecclesias vel una S. Renati titulum prae se ferret. Si quis olim egregius scriptor peculiarem Renati vitam literis mai, dasset: si quae a Belle resto edita est, de Surrenti obsidione perniciosam Christianae religioni fabulam non contineret:
128쪽
xos Derasoria Renati Andegau. Episc.
si quod scriptu pro variis S. Renati transsationibus dicitust authenticum, posset authenticum haberi,i non suppositi tium; si queiprosociantur Surrentinensis Ecclesiae officia Rainonis tempus antecederent,& adhuc in usu foret: si omniari Andegavensis, Surrentinae Ecclesiae monimenta non pugnarent inter se. mutuis accisa plagis non conciderent si concessarum a quatuordecim Cardinalibus Indulgentiarum literae, si Leonis X.i Clementis VII. pro confraternitate S. Renati Indulgentiarum Bullae, manifestae fraudis, suppositionis non conuincerentur. Si indocinensis Chronici auctor nihil habuisset causae, cur ad annum 9oI. notaret
vita S. Maurat' inuentio,seu potius augmentatio per Rarno isnam Episcopum,ct Archanaidumscriptoremfacta est. Si quo tempore Raino vixit de interpolatoribus vitae sanctorum Guibertus Abbas. Cardinalis Damianus non ea obseruassent, quae dolenter qbseruarunt. Si quae tandem de Re- nato non probantur, iro rei gravitate probanda sunt, non pervacuum&inane traditionis nomen, sed per veram traditionem, testes traditionis idoneos probarentur.
Augustinus libro de vera Religione. Non sit nobis religio in phantasmatissius nonras. est enim qualecunquo verum , quam omne quicquid pro arbitrio fingi potest. Ioannes Gerso Parisiensis Cancellarius in declaratione veritarum , quae credendae sunt de necessitate salutis. Rιψεrit ista gram sextuso Legendas ct misaeuia sanctorum, vit- Patrum , visiones avolarum personarum recitationes copiniones saerorum Doctorum. Qua omni
suscipis messa se legi permittit non quoddeterminet talia δε narestate salutis esse credanda . sed quia νυμ-nt ad eommouendos af- pios Melium, in ad catonia
129쪽
huius nominis primo Andegavensi
VI nuper Andegavi apologiam pro sancto Re-
nato scripsit, eam quatuor praecipue rationum momentis adornauit. Primum est a communi traditionis loco, quem per multas pagin S ex plicat alterum a monumentis, quae sine ullo delem pro ducit. Τertium a repellendis negantibus argumentis, qum iuxta Dialecticae leges probare nihil contendit. Quartum a conuitIis, quibus aduersarium quamlibet immerentem lain cerat ac proscindit. Priora duo momenta eausam in se stabiliunt, posteriora vero tuentur,4 ab impressa onibus defendunt. Hanc autem disputandi methodum qui sequetur Iacud poterit apologiam scribere pro Nefingo primo Ande , gauensium praesule, quem quisquis apologiam pro Reuato composuit ex Catalogo Andegavensium Episcoporum exispunxit his e pagina Ix9 verbis obsertiabat ἱesbiter lecto in Elogio supradicto per errorem craptum fui a Mongum tanquam decessorem enati in Episcopatu Andegavensi. Maurνlso enim successe Renatus, ut exsap.rioribusson LNUngus autem longop tempore Pontificatum tenuit,nem. pe annos69. regnante Lothario Gorifrido , Grisogonesto Co-mis Andegatiorιιm, ut monumentis Ecessa nostra testarum
est. In hac enim disputandi methodo contendet, duos fuiste huius nominis Andegauenses Episcopos, Meseeundo fi Ii tantum mentionem in monumentis, quae ad Lotharijac risogonelli artate pertinent. Sed alia primo fidem reistanti
130쪽
Nune ex praefatione eius,qui apologiam pro Renato edidit, poterit mutuari quae sequuntur paueis immutatis: Mi is huntur qui hoc opus nostrum legent tantam fuisse in homina Christiano a arsus Episcopum Andegavensis Ecclesiae auiaetam, tantum insacerdote religionis contemptum tantam in . ratiotinandi imperitiam , tantam vel gnorantiam, vel mentis tacitatem suprobando, viprater negationes,
i suras, paralogismosofraudes, nihilprorsus ad causam
attulerit. Non putauimussectandam nobi erampersingulo vastigia et estionum estigia, ne veram perderemus in re- sfutilibus exeuisendis, aut IecEoris studiosi exste sationem importuna si minime necessaria contentione moraremur
Treque enim consilium fuitnobis insuscipiendo hoc certam ne pugnam eum omnibus eius triet fi nugis conferere, sed tantum famam . ordinem, O Pontifeatum illustrissimi Nefingi, qui cum Renato prims inter Andegauenses Episcopos vixit, ab iniuria petitionibus impietatis vindieara. post alia Visum est homini minimo malo in tota obseruatione non satis indulsisse amarulentia ingeni sui, nisi priusquam manum DPerae do tabula derisionis acu Dum in monumenta Ecclesia Andegavensis infixum re linqueret. Ea est Aommis religio, t maledicendo satiari non possit Et post alia Suia ver ex publieaeditione apo Iogiae N. scandalum praueteris passa est uniuersa prouinci Andegavensis, sam 3raditionem areum, suam de Nefingo primo violari audiittam impia vinionis disseminatione,
,harissimi Episcopi nomenin ordinem sibi nefarie eripi,
viscandali damnumis popularium offensio sarciatur, hano pro Nefingo primo apologiam duximus edendam Denunis stantas interea auctori tam peruersa doctrina sententiam
Domini nostri Iesu Christi, Matthaicis. Qui scandalizauerit unum de pusillis istis, qui in me credunt, expedit ei dsuspendatur mola asinaria in collo eius, de demergatur in
prolandum maris. Sanctus Hieronymus in Dialogo aduersus Messerianos. Sequar te quocunque ieris, aut pariter indura basitabimur, aut pariter expediemuri