장음표시 사용
151쪽
(a Est hoc oleum juxta Metrophanem min. p. 8 . TYPUS SPIRITUS S. qui Salvatori ab aqua statim adscendenti,supersedit Nyc differtur haec unctio donec ad provectiore etatem pera veniant infantes baptigati. Nam mox is qui baptigatus est , Sacro unguento ungendus est. Chri ima enim hoc, sigillum & signum Christi est: nosque inde gratiam adepti, in Baptismo Christiani a pellamur , se ad Dominum Christum pertinemus. Non enim dedignatur de nomine suo nominare nos; quia & nlios Dei adoptivos vocat, re Deos ex gratia. Ungens autem bapti Eatum
sacerdos: SIGNACULUM DONI (inquit
SPIRITUS S. AMENl Ierem. Pare. Resp. . mcap. II. Unde rationi consentaneum est bapti mali etiam Chrisma subjungi,nec in tempus dic ferri s sed bapti ratum continuo illius verendae communionis participem fieri. Vides ex his, b nevole lector i in hoc etiam Ecclesiam antiquam cum hodierna Graecorram amice conspirare. UmGIT. I. baptigatos hodierna Graecia. Vid.Ierem Patriarch. Respons. II.3 agy. Idem testantur P tres Latini, sua aetate usu receptum fuisse. Audi prianum M. D. ad Januarium et Ungi qsto enecesse est eum, qai baptiratus est.Et August. l. Xv. de Trinitate cac Inui bile donum gratia nil eatur virum ibi li unguento, quo baptigatos tinxit Ecclesia. Et Concilium LAODICENUM (quod juxta
152쪽
eis quoquNaeustis V revi Christi participasseri. Graecia moderna II. CHRISMA BAPTISMATI SUBJUNGIT, nec in tempus dissert, sed baptim tum continuo illius verendae communionis
vult esse participem. Idem in Veteri Eccle a mos obtinuit. Exinde egressi de te cro pervuimur benedicta unctione, de pristina disciplius, qua unei iam
de cornu in Sacerdotiumsolebant, scribit Tertulli nus l. leBaptismo et VII.addePamelii notas in eap. VIII. lib.cit. n. r .Et quoniamPontificii,(Bellai minus C.f.de Confirm .Pamelius Ep. o.Cypriani eo inclinanti ut his testimoniis, Confirmationis Sacramentum probent ac stabiliant; ideo FerAnandus deviendoeta lib. III. de Confirmando Concit.Illibadcan. 8.T.I.Cone.p.Ia s.seq.operosi est,ut probet: In veteri Ecclesia facrametum(ut v
eao CONFIRMATIONIS STATIM post B PTISMUM administratum fuste Delibus. Edqui
dem verissima hqc sunt Medoetae verba Aes enim confirmatio, quae fiebat olei unctione & manus impositione ,peculiare constitvebat Sacramentum, sed ceremonia, & complementum erat Bapti mi , ut multis probat Marcis Antonius de Domiarns,lib.ede R I l. e. . g.qq.&c. Et quia Baptismum Confirmatio statim sequebatur, pro
iplo BAP TIS M O saepe usurpatur. Vid. Caroli Du Fresile, T. II. Glossarii p. ursi . Graecia m
153쪽
Torn. II. Conc. Sed Latini longe ab hac recirunt, horum enim formula haec est: CONSUGNO TE IGNO CRUCIS ET CONFIDMOAETE CBRISMATE SALUTIS, IN NOMINE PATRIS ET FILII ET SPIRITUS S.
AMENl quam formulam ultra aetatem Amal rii, (qui vixit seculo nono & Almini lavi octavo feculo Forulo Bellarminus non potest protendere.Imo Alcvinus scribere nullus dubitat, Romaet Pontificem ungere : IN NOMINE PATRIs ET FILII ET SPIRITUS S. Si libri de Sara
mentis essent Ambrosiit quod tamen negat Robe tusCocus incerard Patrum p. addi formula Chri mationis,in Latina Ecclesia, tunc temporis sui fit deprecatoria,& haec:DEUS PATER OMNIPOTENS , QUI TE REGENERAVIT EX AQUA ET SPIRITU S. CONCESSITQUE TIBI PECCATA TUA, IPSE TE UNGAT
IN VITAM AETERNAM. lib. a. c. . Vid. M. Ant. de Dominis lib. V. C. V. h. s. p. s I. Leptidus est Pamelius, quando hodiernam formulam confirmandi Latinorum, Ambrosii aetate usit tam fuisse, scribit (in notis ad Tertulliani lib. de BaptiSmo C. R. n. st .) & ex cap. . lib. de iis, qui Mysteriis initiantur , eam exseulpere vult ex
his verbis: SIGNAVIT TE DEUS PATER, CONFIRMAVIT TE CHRISTUS DOMINUS , ET DEDIT PIGNUS SPIRITUS IN
CORDIBUS TUIS.Liber enim citatus Ambrosii non est,(Vid.Rob. Cocum loc. cit.)& nemo non videt ormulam conmmationis Pontificia ab hu: 1 verbu
154쪽
a ruerbumultum Ziscrepare. Sed N IV. Si ministrum
re mechas in antiqua Ecclesia con gnationis Baptiagatorum; erat is non adeo stricte EPISCOPI l. exclusis omnino PRESBYTERIS , quibus nonias nisi gravissimis ex causis a summo Pontificeni hujus unctionis executionem demandari posio statuunt Theologi Pontificii; ut scribit Petrus de Marca, dissert. ad Conc. Claromont. Tom. Ni s Cone. p. fg s. sed presbyteri etiam hoc cum Epib, et fiopis commune habebant. Notissima iunt Ver sis ha Hieronimi Epistola ad Evagrium: Quid facit, A excepta ordinatione, Episcopus, quod presbter non es faciat.Et illa Chrasostomi in i. Ep. ad Timotheumi, de Epistopis: Solo ordinandi jure sunt supra pre
lateros. Vide plura de hac materia apud M. Antat i de Dominis lib. V. c. XII. de Rep. Eeel. P. 328. , i JaemGraeciam intueamur hodiernam.Supra exseremia Patriarcha audivimus: Sacerdotem qui baptietat Chrismate etiam ungere baptietatum.Ph sii tius in Epistola Encyclica Tom. X. Annalium,A. I 8 63. n. i. N. seq. idem testatur. Quibus adden I, dum duxi,quodPetrus de MarcdArchi-Episcopus ii Parisiensis in dissertatione ad Conc. Claromonis, tanum habet di Graecia confrmationis administi
tionem PRESBTTERIS SUIS , jam ANTE , TEMPORA PHOTII permi t, quod nec a Pome: TIFICIBUS , nec a CONCILIO FLORENNNO damnatum est. Vid. Tom. X. Cone. p. s8su Adde Goaris notas in Euchologium p. g 6T. 3 68- Constabit autem sine dubio ex his, CONFID
155쪽
CTUM UNGUENTUM Ecclesiae Antiquae ptiria
ter & hodiernae Graecae, esse res longe diversis
σ) In maxima veneratione apud Graecos& Rusios habetur SIGNUM CRUCIS. Sise b
Ptisentipve orent, consecrentili re quodcunque aliud moliantur emper crucis effigiationem premittunt. Adjurationis species est, si porrecta crince illam osculo excipere, & sic, quae vera, quae falsa sunt, edisserere jubent. SusceptoreS, abs luto Baptismo, crucem osculantur, in testime nium infantem baptigatum venemari CHRISTUM eumque CRUCIFIXUM. Hinc signum etiam crucis collo infantis baptiχati appenditur. Hoc docemur ab Oleario Itinerarii Persici p. Igm
Ad fidem vero Ethnicos, Iudaeos,&Anabaptistas comversos, ut & infantes so
in Ecclesia publicae publica (b) contectione ab eis; facta, baptisant.
156쪽
(m, Evolve olearii Itinerarium Persicum Pap. 18 g. invenies quomodo adulti apud Rusios
alatovio Dn. Olearius, quod hic in rivo, aut fluvio adultorum baptismum peragi scribat; ille vero in Ecclesia, laua voce templum late igito eum celebrari asseveret. σ) Haec fidei professio, & huic annexa Satanae abrenunciatio , jam Tertulliani aevo fieri coepit, & labentibus seculis semper in Ecclesia observata fuit. Aquam adituri (baptismatis ibidem Sed F aliquando prius in Ecclesa ,sub Antistitis manv contestamur: nos renunciare Diabolo, es Pompae V angelis ejus; scribit Tertullianus lib. . de Corona Milit. c. III. & confirmat hoc prianus Ep. V. Seeso abrenunciaveramus quando bapti- .aati Amus. Vid. Pamelii notas ad h. I. itemque est de Baptismo M ad C priani Ep. . Si liber, de , iis, qui , steriis initiantur, esset Ambrasti, po semus etiam ex illo aliquid, quod ad rem nostram saceret, producere. Repete (scribit dictus . autor,sive sit Ambrosius ive adius quid interrum tu i ,recognosce quid restodem:Renunciasti In holo es operibus ejus, mundo ac laxuria ejus ac M-laptatibus. Et quidem de fide interrogati adulti,
157쪽
ipsi respondebant, fidei isse insuper velut testes&sponsores dabant, spectatae probitatis ViroS, ceu ex Euseta lib. ViLHist. c. ao. colligere licet. Loco infantum vero si ilaeptores &Satanae abrenunciabant' fidemChristianam profitebantur. Qua de causa a S. Augustino Serm. 163. FID JUSSORES , & a Tertulliano lib. de Baptismo CXVIII. n. idi . SPONSORES vocantur.WAdde Pamelii notas ad h. l. Tertull. Nunc in eo erimus, ut doceamus , quid alii, de professione fidei Mabrenunciatione Satanae , hodie apud Graecos fieri solita, prodant. Si olearium in manus sumiamus p. I 8a. Jtinerarii, haec in obtutum veniunt:
haptismo infantum. De adultorum vero, leget
P. I 8 . sequentia. Die abirunnige Ehristen I late
158쪽
scipientis, ex Fhelatili annotatis ad c. a . Angeli. es 8 6. quam ex Goaris Euchologio desumsit,ia adjicere placuit, quae haec est : Renuntio omnis Ebraeorum consuetudini, es ritibus, ta lepalibus a cet)mis, ta revi immolationibus. V tudiis. Ta- et hernaculorum festis es reliquis omnibus Ebraeorum
i festis ta hostii , eg orationibus, di assersonibus es
puriscationibus, fandiscationibus . re propitiationibus, re jejuniis. V Neomeniis, Sabom2 tu, V superstitionibus, es cantibus, es canticis, , i observationibus, S)nagogis,'cibis S potibus
, Iudaeorum. Uno verbo, omni penitus Iudaicae, si rei, & legali, & consuetudini & ritui renuncio. Et super omnia illi, qui , christi'ura, habitu, aba omnibus Judaeis expellatur Anti- Cnristo renuntio, O tiero Deo V christo conjungor. Et credo in P ta trem. U Filium, es Spiritum Savstum: Sanctam I eonsubstantialem V indivi uam Trinitatem. In ca et ne pariter dissensationem, es ad homines Dei verbit tinius Trinitatis descensum. Et quod homo vere Aia fassus pro teor. Annuo quoque ipsum sua Deitate non excidissi, es Santam virginem Mariam certo
159쪽
ram esse ci ego V praedico.erucem fac 3 imagines suptestor. Et hoc pacto, ex tota anima, & corde, & fide vera ad Christianam fidem accedo. Sin autem dolo, Nel FBo animore non e integra es persedd, Christum pincere amante; sed nunc quidem me Christimum esse simulo, deinceps veru negare voluero, V ad Iudaicam redire superstitionem , aut cum Iudaeis conviυam repertus fuero ; aut festum agens, aut furtim conversans, aut Christianam religionem condemnans,'non potius ipsos manifeste redarguens , es vanam eorum sdem detestans vi Nunc equidem CAINI tremor, &GIEZI lepra iuper me veniant, praeter politicarum legum mnas, quibus me subjiciendum agnosco. Et in futuro Sectilo ANATHEMA sim,& anima mea cum S tana es Daemoniis collocetur.
b) Idem etiam de Graecis scribit Metrophanes cap. XV. p. iap. Cons. Sanstorum imagine Ecclesia nec sculptiles faciebat, neque excisas, sed pictas tantum, quemadmodum addiscere licet ex Eusebio es Irenaeo viris antiquissmis, nec monmultis aliis S. Patribus primititiae Etae M. Adde ari notas m Eucholog. p. ai. At ex Eusebio
160쪽
N aliis s. Gemitiis ostendit: usque ad Hierom)mi aetatem fuisse probatae religionis viros, qui intemplis nullam ferebant imaginem, nec pictam, nec stulptam, nec textam ac ne ipsius christi quis clem. Imo ne CONSTANTINI M. quidem tempore imagines in templa recepta fuisse. Part. II. Loc. p. D. pari. IV. Exam. p. g. Concilium
habitum II LIBERI, quae judicio B. Calixti, lhodie GRANADA est,uel certe olim prope eam, quae hodie Granada est, fuit (Archontol la tmmen Cosmica Illiberim dicit Cie urbem COLLIBRE in catalonia p. i g. circa tempora Concialii I. Nicaeni congregatum, can. XXXVI. ita de imaginibus pictis statuit: PLACUIT PICTURAS IN ECCLESIIS ESSE NON DEBE RE , NE OUOD COLITUR, AUT ADOR TUR, IN PARIETIBUS DEPINGATUR. Ad quem Canonem celeberrimus Aurelianensium Episeopussae riclaebassinaeus haec annotavit:(Vide Tom. I. Conc. p. ysgo Verant igitur ( Patres Illiberitani) Deum in parietibus depingi, ne scilicet quem gentilisubescatechumenis immensum,omniam em, invisibilem , aeternum , incomprellem , spiritualem , corporis & materiae expertem& immunem praedicarent, eum ipsi Em-tiles Utatechumeni in ipsorumEcclesu lineis G coloribus circumscriptum G comprehensum cernerent. Ne igitur divini Numinis MAJESTAS minueretur. V aliud de Deo depingeretur quam praedicarent, Gquem super homines extollerent, numana specie depictum oculis subjicerent, vetant ne in Ecclesta